Η μέρα που κόπηκαν τα πόδια…

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2016. Επιστροφή με το (γνωστό) βανάκι από τη Λουμπλιάνα, με άλλους συναδέλφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ του μπασκετικού Άρη, μετά τη νίκη στη πρεμιέρα του νεοσύστατου Τσάμπιονς Λιγκ, επί των Έλιος Σανς. Τότε ήταν που κόπηκαν τα πόδια…

“Ρε συ, τον Βουρτζούμη τον είδες; Δεν τον πήρε το μάτι μου στο ματς”, ήταν η ερώτησή μου στον Βασίλη Βλαχόπουλο. “Δεν πρέπει να ήταν, δεν τον είδα ούτε εγώ”, ήταν (περίπου) η απάντηση που πήρα. (Η φωτογραφία του κειμένου είναι από εκείνον τον αγώνα. Τον πρώτο που έχασε ο Βασίλης…)

Λίγα λεπτά μετά, καθ’ οδόν από το Ζάγκρεμπ προς το Βελιγράδι, μαθαίναμε τον λόγο που δεν είχε ακολουθήσει την αποστολή αυτός που ήταν παντού. Πάντα και παντού. Πάγωσαν τα βλέμματα μας στο άκουσμα των άσχημων νέων, αλλά ήταν θέμα προσωπικό, ήταν θέμα υγείας και φυσικά ουδέποτε δημοσιοποιήθηκε, γιατί έτσι έπρεπε να γίνει.

Από τον Σεπτέμβριο του ’16 όταν και διαγνώστηκε με καρκίνο, έδωσε την πιο μεγάλη μάχη της ζωής του. Έμεινε μακριά από το παρκέ, μακριά από το γραφείο του στο Παλέ, μακριά από τα αποδυτήρια, αλλά όποτε μπορούσε, εν μέσω των θεραπειών που υποβαλλόταν, περνούσε από το δεύτερο σπίτι του, για να παίρνει δύναμη. Προφανώς και η δύναμη που έδινε ήταν περισσότερη σε όλους με τον τρόπο που αντιμετώπισε το τελευταίο 20μηνο της ζωής του. Υπέκυψε χθες σκορπώντας θλίψη σε όλους όσοι τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.

Εκατό ρουφιάνοι μιας ομάδας, δεν κοντράρουν το ήθος και την αξία του Βουρτζούμη. Τόσο κοντά όσο χρειαζόταν. Τόσο μακριά όσο χρειαζόταν. Σοβαρός εκεί που έπρεπε, χαβαλές εκεί που το σήκωνε το κλίμα. Ψήγμα είδησης δεν μπόρεσε ουδέποτε να βγάλει κανείς από τον Βουρτζούμη, ήταν όμως από αυτούς που κατάφερναν – χωρίς να το ξέρει κιόλας τις περισσότερες φορές – να διαμορφώνει κλίμα για την ομάδα, για τον Άρη του.

Ο Βασίλης “έφυγε” νωρίς, μόλις στα 52 του χρόνια, αλλά ουδείς μπορεί να διανοηθεί ότι θα λείπει από το Παλέ ή θα ξεχαστεί από τον οργανισμό Άρη. Είναι από αυτούς που ορίζονται από την Ιστορία ως “σκαπανέας του συλλόγου” και ως τέτοιος δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να απουσιάσει.

Καλό παράδεισο να έχεις…

Η οφειλή ξεχρεώθηκε, ώρα για… χτίσιμο

Στον Άρη όφειλε. Η οφειλή σβήστηκε. Πλέον ο Άρης οφείλει να του προσφέρει ένα υγιές περιβάλλον για να εργαστεί και ο ίδιος οφείλει να κάνει αυτό που έχει στο μυαλό του όσο καλύτερα μπορεί. Αυτά για το νέο ξεκίνημα του Βαγγέλη Αγγέλου τους κίτρινους.

Stoiximan.gr: Τα Virtual Sports είναι ΕΔΩ με συνεχή δράση & πληθώρα αθλημάτων!

Τουλάχιστον δύο φορές από τότε που επέστρεψε και ανέλαβε τον Άρη, ο Βαγγέλης Αγγέλου δημόσια παραδέχθηκε πως οφείλει στους κίτρινους, ανατρέχοντας στον τρόπο με τον οποίο αποχώρησε από την ομάδα στην προηγούμενη θητεία του.

Δεν ήταν και ό,τι πιο κομψό έχει συμβεί, όταν αποχώρησε για να πάει στην Εφές και ο υπογράφων είχε ασκήσει κριτική για τον τρόπο καταρχήν και την απόφαση κατά δεύτερον.

Επιστρέφοντας στον Άρη πριν από τρεις μήνες, ο ίδιος ένιωθε ότι οφείλει στην ομάδα και τους ανθρώπους που τον πίστεψαν τότε.

Το να αναλάβει (χωρίς συμβόλαιο…) τον Άρη που πάλευε για την παραμονή χωρίς δυνατότητα αλλαγών στο ρόστερ, με μια στραπατσαρισμένη ομάδα αγωνιστικά και ψυχολογικά ήταν κάτι απίστευτα σημαντικό για τους κίτρινους εκείνη τη στιγμή και η ευκαιρία για τον ίδιο να… ξεχρεώσει.

Η παραμονή του στην τεχνική ηγεσία είναι μια συνέχεια αυτής της σκέψης, ίσως εν μέρει διαφοροποιημένης, διότι ο Αγγέλου θέλει να κάνει στον Άρη ό,τι άφησε στη μέση κατά την προηγούμενη θητεία του. Να χτίσει.

Τα εφόδια και πάλι δεν είναι πολλά. Είναι δεδομένο ότι ο Άρης μπαίνει σε εποχή… μνημονίου, διαφορετικά θα χρεωκοπήσει. Ο Αγγέλου γνωρίζει πολύ καλά πως θα έχει τα… απολύτως απαραίτητα, αλλά οφείλει (και το θέλει) και στον εαυτό του και στον Άρη να κάνει αυτή τη προσπάθεια.

Αυτό που απομένει είναι η διοίκηση Γουλιέλμου να του προσφέρει με σωστό τρόπο αυτά τα όχι πολλά εφόδια, δημιουργώντας ένα κλίμα οικογένειας, αλλά και σωστής λειτουργίας της ΚΑΕ, όπως συνέβη το τελευταίο δίμηνο της μαρτυρικής σεζόν που ολοκληρώθηκε.

Παλικάρι, ανώτερος όλων* – Ο αρχηγός του Άρη δεν είναι καλαθομηχανή, αλλά η προσφορά του υπερπολύτιμη

Ήρθε στον Άρη το 2008 για να συνδυάσει μπάσκετ και σπουδές και μετά από 10 χρόνια είναι έτοιμος να κάνει οικογένεια.

Stoiximan.gr: Τα Virtual Sports είναι ΕΔΩ με συνεχή δράση & πληθώρα αθλημάτων!

Είναι η προσωποποίηση της ταπεινότητας, είναι ο ορισμός του συμπαίκτη, είναι “υπηρέτης” της προπόνησης, δίνοντας κάθε μέρα όλο του το είναι στο γήπεδο.

Ναι, δεν εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του ελληνικού μπάσκετ. Ναι, δεν έχει καλό σουτ και επιθετικά δεν έχει το ταλέντο που μπορεί να έχουν αρκετοί περισσότεροι από αυτόν στο πρωτάθλημα.

Το ψωμί του το έβγαλε και το βγάζει διαφορετικά από ότι ένας που βάζει εύκολα τη μπάλα στο καλάθι.

Τα τελευταία πέντε χρόνια είναι ο αρχηγός της πιο μεγάλης ομάδας στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Τα τρία τελευταία απέδειξε ότι έχει και αυτό το προσόν. Είναι αρχηγός. Κι ας μη του φαίνεται.

Ρωτήστε συμπαίκτες και προπονητές του και θα πάρετε αποστομωτική απάντηση από όλους. Ανεξαιρέτως.

Δεν είναι τυχαίο ότι παρόλο που δεν σουτάρει καλά, που δεν σκοράρει, που δεν κάνει πολλά από όσα θεωρεί το μάτι ενός μέσου φιλάθλου ότι πρέπει να κάνει ένας κανονικός μπασκετμπολίστας, είναι βασικό στέλεχος μιας ομάδας όπως ο Άρης και σε περιόδους που δεν υπήρχαν πάντα ίδιοι στόχοι και ίδιες πορείες. Έχει παίξει τελικούς κυπέλλου, έχει κερδίσει ημιτελικούς πρωταθλήματος, έχει παίξει και παιχνίδια για την… κατηγορία όπως φέτος. Το έζησε κι αυτό.

Έχει πολλά μέσα του κρατημένα. Δεν θα τα βγάλει. Ίσως ποτέ. Ο ίδιος ξέρει πολύ καλά μετά από 10 χρόνια να αξιολογήσει τον οργανισμό Άρη και το περιβάλλον Άρη.

Έχει ακούσει όσα δεν έχει ακούσει ποτέ άλλος παίκτης του Άρη, κι όμως είναι όχι (μόνο) ο αγαπημένος παίκτης του κάθε προπονητή που πέρασε από τον πάγκο, αλλά αυτός που ο κάθε ένας από αυτούς τους τεχνικούς θεωρούν απαραίτητο στην ομάδα του, ότι κι αν λέει ο απλός φίλαθλος που δυσανασχετεί στην κερκίδα, βλέποντάς τον να σουτάρει με το ιδιαίτερο στιλ του.

Δεν τον ενδιαφέρει κανέναν προπονητή αν δεν μπορεί να σουτάρει καλά. Κάνει τόσα – μα τόσα – άλλα πράγματα μέσα και έξω από το γήπεδο, στον αγώνα ή στην προπόνηση, που εκτιμώνται πολύ περισσότερο και είναι πράγματα τα οποία δεν πληρώνονται.

Μια και έγινε ο λόγος για πληρωμές, είναι ο πιο αδικημένος μαζί με τον Μιχάλη Τσαϊρέλη από την τραγική διοικητική ασυνέπεια της εποχής Λάσκαρη.

Απλήρωτος κι αυτός φέτος στο ακέραιο του συμβολαίου του και έχει λαμβάνειν χρήματα ακόμα από το περσινό συμβόλαιο, αλλά ήταν παρών, δεν έβγαλε άχνα για αυτά τα προβλήματα και προσπάθησε να κρατήσει τους συμπαίκτες του ενωμένους μέσα στο γήπεδο.

Φυσικά θα εκτιμηθεί η παρουσία του και η προσφορά του, όταν θα αποχωρήσει. Έτσι γίνεται πάντα, έτσι θα γίνει και στην δική του περίπτωση.

Η ευχή του υπογράφοντος αυτό το κείμενο είναι να νιώσει έτοιμος, όποτε έρθει αυτή η στιγμή, να πει όλα όσα έχει μέσα του.

* Ο Σπύρος Μούρτος είναι παλικάρι, ανώτερος όλων. Έτσι τον χαρακτήρισε πρόσφατα ένας από τους πρώην προπονητές του και… δάνεισε αυτόν τον χαρακτηρισμό για τον τίτλο του άρθρου.

Ο Γουλιέλμος σε κεντρικό πλάνο για την επόμενη μέρα του Άρη

Η μαρτυρική σεζόν για τον Άρη ολοκληρώθηκε. Ο Δημήτρης Γουλιέλμος είναι πλέον το απόλυτα κεντρικό πρόσωπο στον μπασκετικό Άρη, αυτός που πριν μιλήσει, θα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να κάνει και πώς θέλει να το κάνει.

Stoiximan.gr: Τα Virtual Sports είναι ΕΔΩ με συνεχή δράση & πληθώρα αθλημάτων!

Αυτά είναι τα δύο βασικά ερωτήματα του νέου ιδιοκτήτη στα οποία καλείται αποκλειστικά ο ίδιος να δώσει απαντήσεις. Έχει στην κατοχή του το 90% των μετοχών της ΚΑΕ, άρα γνωρίζει εκ των προτέρων ότι έχει στην κατοχή του την διαχείριση πολλών εκατομμυρίων σε χρέη και οφειλές.

Πριν αποφασίσει να βγει και να μιλήσει δημόσια για όσα όλοι έχουν απορίες, ερωτήσεις και ζητούν διευκρινίσεις, οφείλει να καταλήξει στο τι ακριβώς θέλει να κάνει με τον Άρη σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο και με ποιους θέλει να το κάνει.

Η ομάδα των Ζουλιάμη – Καπάζογλου λειτούργησε υποστηρικτικά όλο αυτό το διάστημα, γιατί όλοι έπρεπε να στηρίξουν και να βοηθήσουν το τμήμα να επανέλθει σε λειτουργία.

Μαζί με τον Γουλιέλμο και τους συνεργάτες του, η ομάδα των επιχειρηματιών που επί της ουσίας κίνησε την διαδικασία απεμπλοκής του Νίκου Λάσκαρη από τις αρχές του έτους, ένωσε τις δυνάμεις της με τον νέο ιδιοκτήτη για να αποφύγει ο Άρης τις περιπέτειες.

Αναζητά συμπαίκτες ο Γουλιέλμος ως μεγαλομέτοχος ή όχι; Θέλει να δώσει μετοχές ή προτιμά να τις έχει ο ίδιος και οι όσοι επιθυμούν να βάλουν χρήματα να το κάνουν υπό τη μορφή χορηγίας; Θα διατηρηθεί ο ίδιος διοικητικός κορμός που λειτούργησε εξαιρετικά το τελευταίο δίμηνο κι αν ναι, υπό ποιο πλάνο θα λειτουργήσει από εδώ και πέρα;

Ο σχεδιασμός για τη νέα αγωνιστική σεζόν του Άρη πρέπει να αρχίσει από σήμερα. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια καθυστέρησης, διότι οι κίτρινοι ξεκινούν το νέο πρωτάθλημα με δύο μεγάλα “αγκάθια” έναντι των υπόλοιπων ομάδων. Χρέη που ξεπερνούν τα 4,5 εκατομμύρια ευρώ και έξι απαγορευτικά μεταγραφών από τη FIBA.

Ο Γουλιέλμος καλείται καταρχήν να ξεκαθαρίσει πώς θέλει να πορευτεί και με ποιους δίπλα του και μετά να δώσει απαντήσεις – με πράξεις – στα πολλά ανοικτά θέματα που έχει η ΚΑΕ και αφορούν το οικονομικό και κατ’ επέκταση το αγωνιστικό.

Ευτυχώς που ήταν αυτός και μπήκε “φρέσκο” χρήμα στην ομάδα και είναι άκρως θετικό ότι βγήκε μπροστά σε μια πολύ δύσκολη στιγμή της ιστορίας του τμήματος, όμως από εδώ και πέρα υπάρχουν απαιτήσεις, υπάρχουν και προσδοκίες που ο ίδιος δημιούργησε με την ταπεινή παρουσία του και την αποτελεσματικότητα του ίδιου και των συνεργατών του.

Τα χαμόγελα ανακούφισης για την αποφυγή των περιπετειών πρέπει να τελειώσουν… χθες, γιατί μπροστά υπάρχουν ακόμα πιο μεγάλα προβλήματα που ζητούν λύση. Το καλό είναι πως όλα λύνονται, αρκεί ο νέος ιδιοκτήτης να εφαρμόσει το σωστό πλάνο με τους σωστούς συμπαίκτες.

Γιατί άρχισες (και άργησες) ομάδα να θυμίζεις…

Παραφράζοντας τον στίχο από το γνωστό τραγούδι των Πυξ Λαξ, ο τίτλος αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα που παρουσίασε χθες ο Άρης στο παιχνίδι με το Ρέθυμνο. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί το ρήμα άργησες, αντί για το άρχισες…

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Βάλτε στην άκρη όλα όσα έχουν να κάνουν με στατιστική ανάλυση. Αυτή η ομάδα με το ιδιαίτερα μικρό ροτέισον, με τα προβλήματα τραυματισμών που δεν την άφησαν ήσυχη ούτε χθες, με την περιορισμένη ποιότητα έβγαλε στο παρκέ φρεσκάδα, διάθεση, αγάπη, αυταπάρνηση, επικοινωνία, συνεργασίες, όμορφες φάσεις και κέρδισε πανεύκολα έναν αντίπαλο που παρατάχθηκε με έξι ξένους και έναν διεθνή Έλληνα παίκτη (Γιαννόπουλος).

Γιατί άρχισε ομάδα να θυμίζει, από τη στιγμή που την ανέλαβε ο Βαγγέλης Αγγέλου. Είναι μια παραδοχή που περιγράφει πλήρως την πραγματικότητα. Δυστυχώς για τον Παναγιώτη Γιαννάκη.

Γιατί άργησε ομάδα να θυμίζει, επειδή όλοι έβλεπαν, αλλά εν τέλει κάποιοι που δεν είχαν καν θεσμικά τον ρόλο να το κάνουν (τυπικά, γιατί ουσιαστικά ήταν εκεί και ήδη διοικούσαν) πήραν το θάρρος να πουν μια ιερή μορφή του Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ ότι δεν πρέπει να συνεχίσει άλλο.

Ο Άρης με το μάτι του απλού φιλάθλου είναι άλλη ομάδα επί Αγγέλου και ειδικά μετά τη διακοπή των τριών εβδομάδων. Στόματα ερμητικά κλειστά, δουλειά με τις ώρες στο γήπεδο, αλλά στοχευμένα, με πρόγραμμα και εξήγηση για οποιαδήποτε άσκηση. Όχι απλά προπόνηση για να λέμε ότι είμαστε στο γήπεδο.

Παίκτες που ουδέποτε είχαν πρόβλημα μεταξύ τους, αλλά ουδέποτε είχαν δεθεί μεταξύ τους, δέθηκαν και έγιναν ένα την πιο κρίσιμη στιγμή. Και ορθώς ο Αγγέλου δίνει το credit στον Γουλιέλμο, τον Ζουλιάμη, τον Καπάζογλου και τους υπόλοιπους που διοικούν, αλλά έχει ο ίδιος μεγάλο μερίδιο ευθύνης σε αυτό το κομμάτι.

Χθες ο Άρης για πρώτη φορά φέτος ήταν ομάδα που χαιρόταν κάποιος να βλέπει. Παρουσίασε κάτι μέσα στο γήπεδο. Έπαιξε μπάσκετ με αρχές, είχε προσανατολισμό, είχε στόχο, είχε τρόπο, είχε συνεργασία, είχε απλά και βασικά πράγματα που έλειπαν ακόμα κι όταν είχε καλύτερο ρόστερ. Ή μήπως δεν ήταν καλύτερο το ρόστερ που έχασε από τον Κόροιβο;

Ο Άρης ήταν φέτος μια ομάδα “βιασμένη”, μια ομάδα κακοποιημένη ψυχολογικά πρώτα και αγωνιστικά μετέπειτα. Και ναι, φυσικά έχει την τεράστια ευθύνη ο Νίκος Λάσκαρης και η ανύπαρκτη διοίκησή του – αλήθεια τι κάνει ο Δημήτρης Παπακυριάκης; Έγινε επίτιμος πρόξενος του Αγίου Δομίνικου; – αλλά έχει άλλη τόση ευθύνη για όσα παρουσίασε μέσα στο γήπεδο ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Και δυστυχώς η απόδειξη δίνεται μέσα στο γήπεδο και η αλήθεια είναι σκληρή.

Ο Άρης του Γιαννάκη έκανε έξι νίκες σε 19 αγώνες. Ο Άρης του Αγγέλου έχει τέσσερις νίκες σε έξι αγώνες, επί της ουσίας πέντε γιατί ο ένας ήταν στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Έχασε από την Κύμη εντός έδρας επειδή έπαιξε χωρίς τους Γιάννη Αθηναίου και Γκάρι Μπελ, προφυλάσσοντας τους για τα επόμενα παιχνίδια, κίνηση που ξένισε πολλούς (ακούστηκε μέχρι και ότι οι… καινούριοι ήθελαν να ρίξουν την ομάδα), αλλά δικαιώνει πλήρως τον Αγγέλου και όσους στήριξαν την απόφασή του.

Χαρούμενα πρόσωπα σε προπόνηση είχαν να εμφανιστούν στον Άρη από… πέρσι. Δίχως ίχνος υπερβολής. Και δεν έφταιγε μόνο το ότι υπήρξαν καθυστερήσεις στις πληρωμές ή και καθόλου πληρωμές και τώρα που πληρώνονται “φοράνε” το χαμόγελο. Δεν λειτουργούν πάντα έτσι οι παίκτες. Είχαν ξενερώσει, γιατί έβλεπαν ότι όσο περνάει ο καιρός δεν γίνονταν καλύτεροι, αλλά χειρότεροι. Δυστυχώς αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Δεν είναι εύκολο ειδικά γι’ αυτούς τους παίκτες που φορούν την φανέλα του Άρη να παίξουν παιχνίδια με την πλάτη στον τοίχο και στόχο την αποφυγή του υποβιβασμού. Είναι πολύ πιο δύσκολο από τη διεκδίκηση ενός τίτλου το παιχνίδι στα Τρίκαλα ή το παιχνίδι με τον Πανιώνιο. Ρωτήστε τους.

Κι όμως αυτό το ρόστερ, αυτοί οι παίκτες που έχασαν από τον Κόροιβο στο Παλέ, που διασύρθηκαν σχεδόν παντού και εθίστηκαν σε ήττες με 15-20-30 πόντους, έγιναν ομάδα μέσα σε λίγες βδομάδες. Ομάδα με περιορισμένη ποιότητα και λύσεις, αλλά ομάδα.

Ο υπογράφων ήταν από τους ένθερμους υποστηρικτές του Βαγγέλη Αγγέλου όταν όλοι τον χαρακτήριζαν ως αυτόν που “κουβαλάει τη τσάντα του Ίβκοβιτς” (το είχε πει και προπονητής που ηττήθηκε από τον Αγγέλου φέτος…). Του άσκησε κριτική όταν αποφάσισε να παρατήσει το τριετές πλάνο του στον Άρη για την Εφές Αναντολού. Του δίνει με ταπεινότητα συγχαρητήρια σήμερα γιατί όταν απάντησε στο τηλέφωνο το βράδυ της 21ης Μαρτίου δεν ρώτησε τι και πως.

Είπε “έρχομαι” και ξεκίνησε την επόμενη μέρα προπόνηση, χωρίς καν να υπογράψει συμβόλαιο. Ο Λευτέρης Σούμποτιτς, ένα τέκνο της Αρειανής οικογένειας ζήτησε συμβόλαιο 18 μηνών (τουλάχιστον) λίγα λεπτά πριν γίνει το τηλεφώνημα στον Αγγέλου.

Ο καθένας κρίνεται από τις πράξεις του. Ο Αγγέλου στην πιο δύσκολη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του Άρη ούτε καν το σκέφτηκε και έσωσε τον Άρη αγωνιστικά δίχως αλλαγή στο ρόστερ.

Αντί επιλόγου…

Και κάτι τελευταίο. Πριν “βιαστεί” ο φετινός Άρης εντός και εκτός γραμμών, είχε βιαστεί πέρσι ο Δημήτρης Πρίφτης. Για όσα πέρασε πέρσι, για το ότι είχε μάθει από τον Μάρτιο μήνα ότι θα τον διαδεχθεί ο πρόεδρος του συνδέσμου Ελλήνων προπονητών, παρότι είχε συμβόλαιο και για την επόμενη (τη φετινή δηλαδή) χρονιά,  για όσα έκανε πέρσι για να κρατήσει την ομάδα ως το τέλος, έστω και καθυστερημένα του οφείλουν όσοι τον χλεύαζαν μια συγνώμη, με ταπεινότητα.

Για έναν άνθρωπο που δεν ήταν Άρης, αλλά σήμερα αν υπήρχε… αρειανόμετρο, θα το τερμάτιζε. Για έναν άνθρωπο που είχε την ίδια αγωνία με τους όλους όσοι ούρλιαζαν το περασμένο Σάββατο στο Παλέ και την ίδια χαρά όταν ήρθε η νίκη με τον Πανιώνιο και το τέλος του μαρτυρίου.

Για την ανθρώπινη υπόσταση του Πρίφτη, δεν χρειάζονται σχόλια. Το βουλώνεις και παραδειγματίζεσαι.

Πολύ καιρό τα κρατούσα μέσα μου…

Τρεις αγώνες για τη… ζωή του με τον κόσμο στο πλευρό του

Σάββατο 5 Μαΐου. Κυριακή 13 Μαΐου. Εννέα ημέρες. Τρεις αγώνες. Ο Άρης μπαίνει σε έναν πόλεμο 9 ημέρων και για πρώτη φορά παλεύει για τη ζωή του.

 Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Δεν είναι η ώρα να σκεφτεί κανείς τι έχει γίνει και έφτασε σε αυτό το σημείο ο Άρης.

Δεν είναι η ώρα να σκεφτεί κανείς αν του αρέσει ο ένας ή ο άλλος παίκτης, αν του ξινίζει ο τάδε, αν δεν κάνει καλά το πικ εν ρολ ο ψηλός, αν δεν έχει καλό τρίποντο ο κοντός.

Δεν είναι η ώρα να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα, αν…

Η πραγματικότητα είναι μία. Ο Άρης από αυτό το Σάββατο έως την επόμενη Κυριακή παίζει τη ζωή του.

Ελέγχει πλήρως τη μοίρα του γιατί έχει δύο παιχνίδια στο Παλέ.

Δε νοείται κάτι άλλο από δύο σολντ άουτ και αυτό θα συμβεί γιατί πολύ απλά αυτός ο φίλαθλος/οπαδός του Άρη έχει μάθει ότι οι άλλοι θεωρούν “τρέλα” να το θεωρεί αυτονόητο.

Ο Άρης είναι καλύτερος από τον Πανιώνιο. Μπαίνει, παίζει αυτό που μπορεί και κερδίζει. Τρεις βδομάδες τα στόματα όλων ήταν ερμητικά κλειστά. Προσήλωση στο στόχο, όχι στα λόγια, στην πράξη. Τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσουν αυτοί που πρέπει. Τώρα πρέπει και πρέπει να το κάνουν στο γήπεδο το Σάββατο.

Ο Άρης μπορεί να κερδίσει τον Πανιώνιο, ανεξαρτήτως διαιτησίας, ανεξαρτήτως του τι μπορεί να έχουν στο μυαλό τους στη Νέα Σμύρνη, ανεξαρτήτως της πίεσης του αγώνα ή του τι έχει προηγηθεί όλη τη χρονιά.

Είναι, όμως, ένας πόλεμος 9 ημέρων. Δεν τελειώνει τίποτα στη πρώτη μάχη. Όλα τελειώνουν την μεθεπόμενη Κυριακή και τότε, όταν όλα θα έχουν πάει όπως πρέπει, θα είναι η ώρα για να ειπωθούν πολλά και διάφορα.

Προς το παρόν οι παίκτες και οι προπονητές πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους μέσα στο γήπεδο, οι διοικούντες τη δική τους διασφαλίζοντας τις καλύτερες συνθήκες στην ομάδα για να κάνει τη δουλειά της και για τον κόσμο μην αγχώνεται κανείς. Εκεί θα είναι. Ξέρει και τι πρέπει να κάνει και πως πρέπει να προστατευτεί.

Ο πόλεμος των 9 ημερών βρίσκει τον οργανισμό Άρη σε ένα καλό φεγγάρι στο διάστημα μιας μαρτυρικής χρονιάς. Ήρθε η ώρα να μπει τέλος σε αυτή τη χρονιά με τον τρόπο που πρέπει.

Η παράνοια και ο πανικός είναι ο εύκολος δρόμος…

Η παράνοια και ο πανικός είναι ο εύκολος δρόμος, αλλά και αυτός που οδηγεί σε αδιέξοδο. Ο δύσκολος δρόμος είναι να πνίξει ο καθένας τον θυμό του και να στηρίξει. 

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague; 

* Τίποτα λιγότερο από το να έρθουν όλοι ακόμα πιο κοντά στους παίκτες δεν  πρέπει να συμβεί τώρα στον Άρη. Η αγκαλιά που δίνει ο κόσμος σε μια άκρως προβληματική χρονιά πρέπει από εδώ και πέρα να γίνει ακόμα πιο σφιχτή στους παίκτες. Αυτοί είναι που θα παίξουν, δεν θα έρθει κανένας άλλος… Στήριξη μέχρι τέλους σε υπερθετικό βαθμό.

* Ο Άρης έχασε από την Κύμη πολύ απλά διότι απουσίασαν οι δύο βασικοί του γκαρντ (Αθηναίου, Μπελ) και σε αυτή την ομάδα και ο φροντιστής Γιάννης Νικητάκης να χάσει παιχνίδι, κοστίζει. Η Κύμη δεν ήρθε για βόλτα, ο Καστρίτης έβαλε 36 λεπτά τον ΜακΦάντεν να παίξει γιατί ήθελε το παιχνίδι και το πήρε.

* Η διαιτησία ήταν κακή, αλλά ο Άρης έχασε γιατί πολύ απλά αυτοί που παίζουν τώρα είναι προορισμένοι για να κάνουν κάτι άλλο, όχι για να έχουν αυτόν τον ρόλο που ξαφνικά τους δόθηκε. Δεν μπορεί σε μια βδομάδα να γίνει καλύτερος του ΜακΦάντεν ή του Τζόουνς ούτε ο Φλιώνης, ούτε ο Πουλιανίτης, ούτε ο Μούρτος.

* Ο Άρης εξακολουθεί να ελέγχει τη μοίρα του. Ξεκάθαρα. Έχει το καλύτερο πρόγραμμα από όλες τις ομάδες σε αυτή τη θέση, απλά πρέπει να παίξει και μπάσκετ. Δεν αρκεί το καλό πρόγραμμα.

* Ο Άρης δεν μπήκε στα προβλήματα επειδή έχασε χθες από την Κύμη. Τον Άρη θα τον κυνηγάει ως το τέλος της χρονιάς η τραγική ήττα από τον Κόροιβο στο Παλέ (66-68). Ο βασικός υπεύθυνος της ήττας έχει αποχωρήσει από την ομάδα.

* Οι κίτρινοι θα πάνε στα Τρίκαλα να παίξουν ένα παιχνίδι με την πλάτη στον τοίχο. Δεν είναι εύκολο, ούτε να περιμένει κανείς τα Τρίκαλα να διαλύσουν επειδή δεν έχουν ελπίδες παραμονής. Με το μαχαίρι στα δόντια  λοιπόν όλοι…

* Η ομάδα είναι… βιασμένη από την διοίκηση Λάσκαρη. Είναι ολοφάνερο αυτό. Και όχι μόνο από διοικητικής πλευράς, αλλά αυτή η κουβέντα θα ανοίξει μετά το τέλος του πρωταθλήματος. Αυτοί που είναι εκεί εδώ και ένα δίμηνο καταρχήν πληρώνουν όσα δεν πληρώθηκαν τους προηγούμενους 18 μήνες. Με λεφτά από τη τσέπη τους.

* Αν μη τι άλλο όποιοι έχουν στο μυαλό τους την καχυποψία ότι κάποιοι εμπλέκονται για να ρίξουν την ομάδα στη Β’ Εθνική, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν έχει πλέον ισχύ αυτό που γινόταν τα προηγούμενα χρόνια (π.χ. με ΑΕΚ και Πανιώνιο). Επίσης δεν μπορεί κάποιος που θέλει να ρίξει την ομάδα να πληρώνει κοντά στα 200.000 ευρώ για διακανονισμούς χρεών ώστε να μην καταπέσει η εγγυητική.

* Ο πανικός είναι ο χειρότερος σύμβουλος σε τέτοιες καταστάσεις. Εντός κι εκτός ομάδας. Ο Βαγγέλης Αγγέλου είπε ακριβώς ότι ισχύει. Υπάρχει μια ομάδα και ένας στόχος. Όλα τα άλλα είναι να’ χαμε να λέγαμε.

Ελέγχει τη μοίρα του, αλλά ας παίξει και μπάσκετ

Ο Άρης έχει φέρει τον εαυτό του σε δύσκολη θέση, αλλά είναι ο ίδιος που ελέγχει τη μοίρα του για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος, αρκεί να κάνει το αυτονόητο.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Οι κίτρινοι μπαίνουν στη συζήτηση για την “μάχη της παραμονής”, διότι πολύ απλά δεν ήταν σοβαροί ούτε στον αγώνα με τον Κόροιβο στο Παλέ, που τον… χάρισαν, ούτε προχθές με τον Φάρο στη Λάρισα.

Η αναφορά γίνεται στις συγκεκριμένες ομάδες, διότι είχαν και έχουν ίσως και μεγαλύτερα προβλήματα από ότι ο Άρης και σαφώς χειρότερα ρόστερ. Κι όμως ο Άρης έχασε και τα δύο αυτά παιχνίδια. Σήμερα δεν θα μιλούσε κανείς για παραμονή.

Οι κίτρινοι έχουν έξι νίκες, χάνουν την ισοβαθμία με τον Κόροιβο, έχουν την ισοβαθμία με τον Φάρο, έχουν κερδίσει εκτός έδρας τον Πανιώνιο και με μεγάλη διαφορά τα Τρίκαλα.

Επίσης από τις ομάδες που θεωρητικά έχουν κίνδυνο, έχουν το καλύτερο πρόγραμμα. Πέντε αγώνες στην έδρα τους με ΠΑΟΚ, Προμηθέα, Κύμη, Πανιώνιο και Ρέθυμνο, τρεις αγώνες εκτός έδρας με Παναθηναϊκό, Τρίκαλα και Κολοσσό.

Ούτε ο Κόροιβος, ούτε ο Φάρος, ούτε ο Πανιώνιος έχουν καλύτερο πρόγραμμα από τον Άρη, που θα πρέπει να βρει τρεις νίκες για να είναι απολύτως ήσυχος.

Ελέγχει τη μοίρα του, αλλά θα πρέπει να παίξει και μπάσκετ. Θα πρέπει όλοι να επικεντρωθούν στο μπάσκετ και πουθενά αλλού. Ούτε σε διαιτησίες, ούτε σε γκρίνιες, ούτε τίποτα. Μόνο στο μπάσκετ. Τότε είναι βέβαιο ότι το Παλέ, ο κόσμος δηλαδή, θα δώσει και πάλι τη λύση…

Μία καλή μέρα για τον Άρη. Στοπ.

Πολλά μαζεμένα μικρά πράγματα συνέθεσαν μία καλή μέρα μετά από πάρα πολύ καιρό για τον μπασκετικό Άρη.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Μέχρι και προχθές δεν υπήρχε ΚΑΕ Άρης επί της ουσίας. Κλειστά γραφεία, επίσχεση εργασίας οι υπάλληλοι της ΚΑΕ, απλήρωτοι παίκτες και προπονητές, απλήρωτοι λογαριασμοί, απλήρωτα ενοίκια, παρατημένη ομάδα.

Χθες έγιναν πολλά και μαζεμένα, μικρά πράγματα, πολύ ουσιώδη, όμως, για να αντιστρέψουν έστω και πρόσκαιρα το κλίμα στον… πλανήτη Άρη.

Καταρχήν όλοι όσοι βρίσκονται στον οργανισμό “ΚΑΕ Άρης” είδαν χθες ανθρώπους να ασχολούνται γι’ αυτούς. Είδαν ανθρώπους να προσπαθούν να βρουν λύσεις γι’ αυτούς. Είδαν ανθρώπους να πληρώνουν γι’ αυτούς.

Οι πληρωμές βελτιώνουν λίγο την κατάσταση στην τσέπη του καθενός μέσα στην ομάδα, ωστόσο το ότι βρέθηκε κάποιος να βάλει το δικό του χέρι στη τσέπη και να πληρώσει συνιστά είδηση στον Άρη τους τελευταίους 18 μήνες.

Πληρώθηκαν οι υπάλληλοι της ΚΑΕ, πληρώθηκαν οι παίκτες, οι προπονητές, το υπόλοιπο σταφ. Θα πληρωθούν σήμερα λογαριασμοί από οτιδήποτε μπορείς να φανταστεί. Θα πληρωθούν ενοίκια. Υποχρεώσεις μικρές για μια ΚΑΕ, που ωστόσο στον Άρη έγιναν… γάγγραινα και δημιουργούσαν ένα αρνητικό κλίμα.

Πέρα από την εμφάνιση ευρώ, τα μέλη του οργανισμού “ΚΑΕ Άρης” είδαν ανθρώπους να τους μιλούν, να τους εξηγούν. Μπροστά τους, όχι στα τηλέφωνα, όχι με “θα”, με πράξεις.

Το ευτυχές είναι όλο αυτό που περιγράφεται παραπάνω. Ήταν μία καλή μέρα για τον Άρη χθες. Το δυστυχές είναι ότι σήμερα ξεκινάει μια άλλη μέρα, επίσης δύσκολη. Και αύριο θα είναι άλλη μια δύσκολη μέρα. Και μεθαύριο επίσης. Και έχει πολλές τέτοιες μέρες να βιώσει η ΚΑΕ, διότι μέχρι πρότινος είχε παραδοθεί στο έλεος του Θεού.

Μέρα – μέρα, ώρα – ώρα θα πρέπει να χτιστεί και πάλι το θεμέλιο της ΚΑΕ Άρης. Υπάρχουν κάποιοι που έχουν βγει μπροστά, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι από πίσω που περιμένουν, για να ακολουθήσουν έναν δρόμο δύσβατο, όμως μετά από καιρό το “μπροστά” του Άρη δεν είναι το αδιέξοδο.

Σωστά, καθαρά και όλα στο φως για την επόμενη μέρα του Άρη

Όλες οι πληροφορίες οδηγούν στο τέλος της εποχή του Νίκου Λάσκαρη στον Άρη. Η μεταβίβαση των μετοχών της ΚΑΕ βρίσκεται σε εξέλιξη, θα πρέπει ωστόσο όλα μα όλα να γίνουν απολύτως σωστά και καθαρά, για να ξέρει ο κόσμος της ομάδας ποια επακριβώς θα είναι η επόμενη μέρα της ομάδας.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Είναι κάπως ξαφνική η εξέλιξη που αποκάλυψε χθες το PRESSARIS σχετικά με το τέλος της οικογένειας Λάσκαρη από τον Άρη. Αυτό ήταν και είναι το πρώτο ζητούμενο για την επόμενη μέρα.

Δεν είναι, όμως, το μόνο. Πρέπει η ομάδα να πάει σε χέρια καθαρά, σε ανθρώπους που θα κοιτάξουν να σώσουν το καράβι που βουλιάζει. Δεν είναι ώρα ούτε για… λεζάντες, ούτε για επικοινωνιακά τρικ. Είναι ώρα για πράξεις, είναι ώρα για να μπουν χρήματα στην ΚΑΕ και να σωθεί η ομάδα.

Κατά πάσα πιθανότητα ο άνθρωπος από την οικογένεια του Άρη που ολοκληρώνει τη μεταβίβαση των μετοχών της ΚΑΕ από τον Λάσκαρη θα έχει επαφές μέσα στο σαββατοκύριακο με την ομάδα των Αρειανών επιχειρηματιών, προκειμένου να συζητήσουν το ενδεχόμενο κοινού εδάφους για συνεργασία.

Αντιλαμβάνονται όλοι τους λόγους που αυτή τη στιγμή δεν θέλει να δημοσιοποιηθεί το όνομά του, προφανώς θέλει πρώτα να ολοκληρωθεί η διαδικασία, αλλά είναι άκρως απαραίτητο όταν όλα τελειώσουν, να εξηγήσει με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πτυχές της υπόθεσης και της αλλαγής σελίδας.

Ο κόσμος του Άρη δεν δικαιούται να ζει στο… σκοτάδι, απαιτεί και δικαίως να ξέρει ποιος διοικεί και τι θέλει να κάνει.

Η οικογένεια Λάσκαρη δεν θέλει να απεμπλακεί από την ΚΑΕ, αλλά δεν πληρώνει κιόλας!

Είναι προφανές ότι ο Νίκος Λάσκαρης, η Τζόρτζια Ευσεβίου και ο Μάνος Λάσκαρης ζουν σε άλλο κόσμο, είναι άκρως επικίνδυνο αυτό για τον Άρη, που έχει γίνει έρμαιο της αδιαφορίας και της ασχετοσύνης των ιδιοκτητών του.

Η ΚΑΕ Άρης πνέει τα λοίσθια. Στην κυριολεξία. Από την υπολειτουργία όλο αυτό το διάστημα, θα πάμε στη μη λειτουργία τις επόμενες μέρες, είναι μαθηματικά βέβαιο. Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ έχουν παρατήσει την ομάδα, δεν τους ενδιαφέρει στην πράξη τι συμβαίνει στον Άρη, δεν πείθουν κανέναν ότι… προσπαθούν να βρουν λύση, διότι λύση τους προσφέρθηκε και μάλιστα ιδανική από ανθρώπους της οικογένειας του Άρη, από τον Ερασιτέχνη, αλλά δεν την επιθυμούν.

Αν όντως ήθελαν να απεμπλακούν από την ΚΑΕ, ο Λάσκαρης θα είχε ήδη στείλει το πληρεξούσιο μέσω του οποίου θα διασφαλιζόταν η μεταβίβαση των μετοχών με τους όρους που έχει θέσει ο Ερασιτέχνης, δηλαδή τη μη μετοχοποίηση των χρημάτων που έχει βάλει και φαίνονται ως ταμειακή διευκόλυνση ή… δάνειο!

Δεν το κάνει αυτό ο Λάσκαρης, μπλοκάροντας για άλλη μια φορά τις εξελίξεις. Όχι βέβαια, ότι αν το έκανε αυτό, θα… τελείωνε τις υποχρεώσεις του, διότι ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ είναι αποφασισμένος να μη πληρώσει ευρώ για τα χρέη που δημιούργησε, όταν ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να δώσει εγγυήσεις για τίποτα.

Αυτή τη στιγμή η οικογένεια Λάσκαρη και δεν αφήνει την ΚΑΕ από τα χέρια της και δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις της, ούτε καν τις τρέχουσες, μερικών χιλιάδων ευρώ.

Δεν είχε καμία συμμετοχή στη λύση που δόθηκε προ εβδομάδων για να μην καταπέσει η εγγυητική στην ΕΕΑ, δεν είχε καμία συμμετοχή στο να πληρωθούν οι διαιτητές των τελευταίων αγώνων της ΚΑΕ, για να μην έχει ουσιαστικό πρόβλημα η ομάδα, αλλά θα πρέπει να πληρώσει (σήμερα κιόλας) κάποια χρήματα, ώστε να μη χαθούν ρυθμίσεις στην εφορία.

Ο Άρης – δυστυχώς δίχως ίχνος υπερβολής – οδηγείται στη καταστροφή, οδηγείται στη Β’ Εθνική με την υπογραφή του Νίκου Λάσκαρη, της Τζόρτζιας Ευσεβίου και του Μάνου Λάσκαρη.

Πλέον ο μοναδικός δρόμος για να δοθεί λύση είναι η παρέμβαση του κράτους, της πολιτείας, της κυβέρνησης, της δικαιοσύνης, των θεσμών…

Δεν χρησιμοποιείται σωστά ο χρόνος που κερδήθηκε

Ο χρόνος που κερδήθηκε από την αναβολή αορίστως των υποθέσεων για την κατάπτωση της εγγυητικής και τη νίκη επί του Λαυρίου σε αγωνιστικό επίπεδο, δεν χρησιμοποιείται σωστά από την οικογένεια του Άρη.

Ο Νίκος Λάσκαρης κερδίζει μόνο χρόνο, αλλά πλέον και ο ίδιος μάλλον έχει παρατήσει κάθε σκέψη ή πίεση για όσα συμβαίνουν ή θα συμβούν στον Άρη με το επιχείρημα ότι έχει… πιο σοβαρά προβλήματα. Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Ο σύλλογος μέχρι στιγμής μοιάζει ανήμπορος να αντιδράσει σε αυτή την αδράνεια και την αναβλητικότητα του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ και ο λόγος είναι προφανής. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να διαχειριστεί το ύψος των χρεών, τα οποία μέρα με τη μέρα θα γίνονται περισσότερα.

Η ομάδα των Αρειανών επιχειρηματιών που εκπροσωπούνται από τους Καπάζογλου και Ζουλιάμη έχουν ξεκαθαρίσει εδώ και βδομάδες και τι χρήματα διαθέτουν και τι χρέος εγγυώνται ότι θα καλύψουν. Πέραν τούτου ουδέν.

Σαφώς και δεν είναι πρόβλημα ούτε δικό τους, ούτε των “επιφανών” Αρειανών που η ΚΑΕ έφτασε επί Λάσκαρη να έχει χρέη πάνω από 4,5 εκατ. ευρώ. Είναι, όμως, ένα πρόβλημα τις συνέπειες του οποίου θα υποστούν όλοι και αυτό είναι που τους κάνει ενεργούς, άλλους περισσότερο, άλλους λιγότερο, άλλους καθόλου προς το παρόν.

Ευχής έργο είναι οι κατ’ ιδίαν συναντήσεις του Ερασιτέχνη με κάποιους ανθρώπους της οικογένειας του Άρη να έχουν αποτέλεσμα και καλό θα είναι να μάθουν όλοι στην συνέχιση της γενικής συνέλευσης του ΑΣ την προσεχή Τετάρτη το αποτέλεσμα αυτών των συναντήσεων.

Ο Άρης βουλιάζει και οι λύσεις είναι μετρημένες και συγκεκριμένες και πάντα θα πρέπει όλοι να μην βγάζουν από το κάδρο τον “πατέρα” αυτών των προβλημάτων που δεν είναι άλλος από το Νίκο Λάσκαρη.

Ο Λάσκαρης πρέπει να αποχωρήσει με τους όρους του Άρη, τίποτα λιγότερο!

Ο Νίκος Λάσκαρης παραμένει το πρόβλημα του Άρη. Εξακολουθεί να τζογάρει στην πλάτη του Άρη, αλλά πλέον έχει να κάνει με όλο τον σύλλογο, όχι απλά με δύο τάσεις ή προτάσεις. Και θα πρέπει να αντιληφθεί ότι για να μην έχει πρόβλημα, θα πρέπει να αποχωρήσει με τους όρους που θέτει ο σύλλογος.

Ο Νίκος Λάσκαρης έβαλε χρήματα στον Άρη. Δεν το αμφισήτησε κανείς αυτό. Δημιούργησε, όμως και χρέη, τα οποία βαραίνουν και την ΚΑΕ και φυσικά τον ίδιο και την οικογένειά του. Οι άνθρωποι του Άρη προσπαθούν να δώσουν λύση και στα δύο μέρη. Και να βοηθήσουν τον σύλλογο να ορθοποδήσει ξανά σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο και να βοηθήσουν τον Λάσκαρη να αποχωρήσει ομαλά από τον Άρη.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να βοηθήσει και ο Λάσκαρης. Πρώτα τον εαυτό του και μετά τον Άρη. Οφείλει να αποχωρήσει με τους όρους που θέτει ο Άρης, όχι απλώς να αποχωρήσει αφήνοντας ακάλυπτα όλα τα χρέη, σε δημόσιο και τρίτους.

Παρότι είναι πολλά περισσότερα τα χρέη προς τρίτους υπάρχει μια διαδικασία για να αναληφθούν από συγκεκριμένους ανθρώπους, με τη στήριξη του Ερασιτέχνη, όπως φάνηκε και χθες και θα φανεί προφανώς και στην έκτακτη γενική συνέλευση.

Ο Λάσκαρης οφείλει να παρουσιάσει εγγυήσεις ότι θα πληρώσει τα χρέη προς το δημόσιο, βοηθώντας και τον εαυτό του και τον Άρη στη προσπάθεια που κάνει να δώσει λύσει για όλα τα ανοικτά ζητήματα.

Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να μείνει αμέτοχος ο Λάσκαρης στην κάλυψη των χρεών που ο ίδιος δημιούργησε, διότι τότε πολύ απλά θα πρόκειται για… αυτοκτονία, με συνέπειες και στον Άρη. Οφείλει πάντως να έχει στο μυαλό του ο Λάσκαρης ότι ο Άρης δεν θα χαθεί, ο ίδιος ενδεχομένως ναι, αν δεν βοηθήσει στη λύση που εξελίσσεται.

Λάσκαρης και Άρης έννοιες που δεν… τέμνονται! Όποιος τζογάρει ή μπλοφάρει, στο τέλος “καίγεται”…

Ο Νίκος Λάσκαρης κερδίζει χρόνο και τίποτα άλλο, κρατώντας εγκλωβισμένο τον Άρη σε μια πραγματικότητα που δεν αξίζει να ζει κανένας. Το χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνει πως αυτή η κατάσταση στο τέλος πάλι τον ίδιο θα επηρεάσει πιο πολύ από όλους.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Δύο μέρες μετά το ραντεβού με τον Λευτέρη Αρβανίτη στην Αθήνα ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ δεν έχει απαντήσει ούτε σε αυτό που του πρότεινε ο παραιτηθείς τον Σεπτέμβριο πρόεδρος της ΚΑΕ.

Εννοείται ότι δεν έχει απαντήσει ούτε καν στην πρόταση των Αρειανών επιχειρηματιών, οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν τα 2/3 των χρεών με αντάλλαγμα τις μετοχές που κατέχει (90% της ΚΑΕ) ο Λάσκαρης.

Έχει την εντύπωση ότι αυτές οι δύο τάσεις… σφάζονται στα πόδια του. Έτσι αντιδρά, αντί να νιώθει έστω και λίγο υπεύθυνος για το αδιέξοδο που έχει βάλει τον Άρη.

Οφείλει να ξέρει ο Λάσκαρης και οι συνεργάτες του ότι όλη αυτή η στάση της αναβλητικότητας, του εμπαιγμού και της κοροϊδίας θα πέσει πάνω του. Οφείλει να γνωρίζει ότι ο Άρης με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα υπάρχει και μετά από αυτόν και με χίλια προβλήματα θα συνεχίσει την πορεία του.

Οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι η λύση του προβλήματος, αλλά το ίδιο το πρόβλημα. Αν δεν το κάνει, θα υποστεί τις συνέπειες της δικαιοσύνησς όχι από την κόντρα του με τον Λετονό, αλλά από την ασυνέπειά του στον Άρη.

Αντί, λοιπόν, να θεωρεί ότι μπορεί να κερδίσει κάτι με την αναβλητικότητά του, ας πάρει μια απόφαση που θα τον βοηθήσει και τον ίδιο να απεμπλακεί, διότι Λάσκαρης και Άρης είναι πλέον έννοιες που δεν τέμνονται.

Η καυτή πατάτα είναι στα χέρια του. Αυτός “καίγεται”, όχι ο Άρης. Ο Άρης απλώς ταλαιπωρείται, αλλά ας θυμίσουν οι συνεργάτες του στον Λάσκαρη ότι από ταλαιπωρία ο σύλλογος και ο κόσμος του είναι εκπαιδευμένοι. Δεν… νιώθουν. Όταν θα “καεί”, θα είναι αργά για τον ίδιο, όχι για τον Άρη…

Τέλος εποχής Λάσκαρη…

Χθες γράφτηκε η αρχή του τέλους της εποχής Λάσκαρη στον Άρη. Μοιάζει αδιανόητο ο νυν ιδιοκτήτης της ΚΑΕ να μπορέσει να συνεχίσει με αυτή την ιδιότητα και να διοικεί υπό φυσιολογικές συνθήκες, πολύ απλά διότι από χθες ξεκάθαρα έγινε κατανοητό στον ίδιο αυτό που προφανώς δεν ήθελε να αντιληφθεί. Έχασε κάθε ίχνος εκτίμησης και εμπιστοσύνης του κόσμου του Άρη.

Ο κόσμος που τον χειροκρότησε, που τον αποθέωσε, που δέχθηκε με λαχτάρα το όραμα που ο ίδιος του έδωσε πριν από δύο χρόνια, δεν αντέχει άλλο να βλέπει τη ναυαρχίδα του συλλόγου να αποσυντίθεται.

Ο μπασκετικός Άρης έχει σήψη στα κύτταρα του. Δεν υπάρχει υγεία. Και αυτό δεν οφείλεται αποκλειστικά μόνο στο προσωπικό πρόβλημα του Νίκου Λάσκαρη, αλλά πρωτίστως στον τρόπο με τον οποίο διοικεί από τη στιγμή που εμφανίστηκε το πρόβλημα με τον Λετονό.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Η επόμενη μέρα του μπασκετικού δεν περιλαμβάνει τον Λάσκαρη και αυτό είναι κρίμα για τον ίδιο, υπό την έννοια ότι είναι ένας άνθρωπος που αποδεδειγμένα έβαλε χρήματα στην ομάδα και θα φύγει και ως αποτυχημένος και ως άνθρωπος που δημιουργήσε νέα χρέη, προδίδοντας έναν κόσμο που πίστεψε σε αυτόν. Γι’ αυτό και οι έντονες αποδοκιμασίες χθες…

Η μία πραγματικότητα του Άρη είναι ότι ο οργανισμός Άρης έχει αποβάλλει τον Λάσκαρη. Η άλλη πραγματικότητα είναι πως ο Λάσκαρης είναι αυτός που ακόμα αποφασίζει και αυτός θα αποφασίσει ποια θα είναι η επόμενη μέρα.

Ευχής έργο είναι να εχει αντιληφθεί επί της ουσίας ότι δεν μπορεί να υπάρχει – εκτός κι αν αύριο βρέξει… εκατομμύρια – πλέον στον Άρη και ας δώσει την πιο ενδεδειγμένη λύση για την συνέχεια.

Δυστυχώς για τον Άρη ακόμα και σήμερα όλα αρχίζουν και τελειώνουν στον Λάσκαρη.

ΥΓ: Περί προτάσεων και εμπλεκόμενων προσώπων καλό θα είναι καταρχήν να μην εικάζει και συμπεραίνει κανείς πράγματα δίχως να γνωρίζει, αρκούμενος απλώς στο να αναπαράγει φήμες. Αν υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται να εμπλακούν, στόμα έχουν να μιλήσουν, μυαλό έχουν να δράσουν και να σκεφτούν πότε και πώς πρέπει να το κάνουν.

Πλήρης ανισορροπία στον… πλανήτη Άρη

Η αποχώρηση του Παναγιώτη Βασιλόπουλου από τον Άρη και η μετακόμισή του στην Αθήνα για την ΑΕΚ θα ολοκληρωθεί στη διάρκεια της ημέρας.

Επιβεβαιώνεται από όλες τις πλευρές ότι σήμερα θα λυθεί το συμβόλαιο του διεθνή φόργουορντ με τον Άρη και ακολούθως θα υπογράψει νέο συμβόλαιο με την ΑΕΚ, καθώς σήμερα είναι η καταληκτική ημερομηνία για να γίνουν μεταγραφές Ελλήνων παικτών από μια ομάδα στην άλλη.

Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Στη προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει μεταγραφή. Ο Βασιλόπουλος αποφάσισε να λύσει το συμβόλαιό του με τον Άρη κοινή συναινέσει, χαρίζοντας τουλάχιστον τρεις δόσεις συμβολαίου και φυσικά το υπόλοιπο συμβόλαιο.

Αν επιβεβαιωθεί αυτή η πληροφορία ο Βασιλόπουλος έπαιξε στον Άρη για… ψίχουλα (ο μηνιαίος μισθός του ήταν 6.500 ευρώ), αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δεν ήρθε για τα χρήματα, αλλά για να παίξει και πάλι σε υψηλό επίπεδο.

Το τι άλλαξε στο μυαλό του και αποφάσισε να δρομολογήσει ο ίδιος το τέλος του από τον Άρη θα πρέπει να το εξηγήσει δημοσίως, θα είναι πολύ καλό για όλους να μάθουν τι ακριβώς συνέβη.

Είναι η έβδομη αποχώρηση παίκτη μετά τους Δίπλαρο και τους πέντε Αμερικανούς που είχαν αποκτηθεί το καλοκαίρι: Βον, Μπένσον, Μοράντ, Πέτγουεϊ, Γουίβερ.

Η αγωνιστική πραγματικότητα δείχνει μια ομάδα σε πλήρη ανισορροπία, καθώς προσπαθεί να βρει ταυτότητα έχοντας κάνει ούτε λίγο ούτε πολύ 11 αλλαγές πριν καν βγει ο πρώτος γύρος πρωταθλήματος, αφού έφυγαν επτά και ήρθαν τέσσερις!

Η οικονομική πραγματικότητα δείχνει μια τεράστια μείωση του μπάτζετ. Ο Άρης εξοικονομεί περισσότερα από 300.000 ευρώ, αν προστεθεί και το ποσό που θα έπρεπε να πάρει ο Βασιλόπουλος, αλλά αυτή η άτακτη διαφοροποίηση του ρόστερ κοστίζει και αγωνιστικά.

Είναι πολύ άσχημη εικόνα να βλέπει κανείς να συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν στον μπασκετικό Άρη από την ανυπαρξία της διοίκησης Λάσκαρη και τις κακές αγωνιστικές επιλογές, είναι όμως επιτακτική ανάγκη να συμβεί αυτό, για να μειωθεί η οικονομική “τρύπα” της φετινής χρονιάς ώστε να μην χρεωθεί ακόμα (πολύ) περισσότερο η ΚΑΕ.

Βέβαια, τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα και οι οφειλές (από τα συμβόλαια των παικτών της περσινής ομάδας) που δεν έχουν πληρωθεί, φτάνουν και… περισσεύουν και για το ban από τη FIBA και για να βάλουν θηλιά στον Άρη για τη συμμετοχή του στο επόμενο πρωτάθλημα.

Είναι πράγματα που αν και Ιανουάριος θα πρέπει η ΚΑΕ και όποιοι λαμβάνουν (;) αποφάσεις να τα σκεφτούν – και να δράσουν – από τώρα.

Ντρέπεται κανείς γι’ αυτή την εικόνα;

“Δεν θα έχουμε ξανά τέτοια εικόνα”. “Δεν θα κάνουμε ξανά τέτοιο παιχνίδι”. “Θα είναι διαφορετικό το επόμενο παιχνίδι”. Δήλωσεις του Παναγιώτη Γιαννάκη μετά από τις από τον Κόροιβο, τη Νίμπουρκ και τον Προμηθέα. Αλήθεια, έχει αλλάξει κάτι;

Οι κίτρινοι παραπαίουν. (Και) Αγωνιστικά. Μια έκλαμψη στην Πολωνία και μετά… σκοτάδι στην Χαλκίδα. Ομάδα χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, χωρίς συνοχή, χωρίς ίχνος ταυτότητας, χωρίς να ξέρει που πρέπει να στοχεύσει και γιατί. Οι δικαιολογίες είναι εδώ, υπάρχουν. Είναι όμως για τους αδύναμους, για τους ριψασπίδες, για τους “παρτάκηδες”, όχι για επαγγελματίες παίκτες, διεθνείς οι περισσότεροι εξ αυτών στο ρόστερ του Άρη, όχι για το τοτέμ του ελληνικού μπάσκετ.

Παίκτες του Άρη και κύριε Παναγιώτη Γιαννάκη, όχι δεν φταίει για τις “κάτω τα χέρια” ήττες από Κόροιβο, από Προμηθέα, από Κύμη η ασυνέπεια του Νίκου Λάσκαρη, ούτε η δικαστική διαμάχη του με τον Λετονό που έχει εγκλωβίσει τον Άρη. Για όσα ευθύνεται ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ καταγράφονται μέρα νύχτα από φίλους και εχθρούς, γιατί άλλωστε δίνει ο ίδιος τα δικαιώματα. Σήμερα, όμως, η κουβέντα, αφορά όσα γίνονται μέσα στο γήπεδο.

Φταίει ότι δεν υπάρχει πλάνο. Φταίει ότι δεν έχουν γίνει σωστές επιλογές το καλοκαίρι. Φταίει ότι η ομάδα δεν έχει παρουσιάσει σταθερά καλύτερη εικόνα, παρα μόνο στιγμές που προκαλούν ένα μικρό χαμόγελο.

Ναι, ο Άρης πρέπει να προσθέσει παίκτες στο ρόστερ του. Υπάρχει, όμως, κανείς που πιστεύει ότι θα κέρδιζε το Σάββατο αν είχε στην 12αδα τον Πέτγουεϊ ή τον Μοράντ; Με τους διεθνείς Βασιλόπουλο, Αθηναίου, Χρηστίδη και τους εν δυνάμει διεθνείς Μποχωρίδη, Τσαϊρέλη, Φλιώνη, με τον Μπένσον να έχει πέρσι στη D-League 20 πόντους και 11 ριμπάουντ μέσο όρο, με τον Γουίβερ να έχει παίξει βασικός στην ίδια πεντάδα με τους Γουέστμπρουκ και Ντουράντ, με τον Μπελ να έχει παίξει σε ένα από τα πιο φημισμένα κολέγια δεν μπορεί να κερδίσει την Κύμη που είχε τραυματία τον πρώτο σκόρερ της – και πιο ποιοτικό παίκτη της, ναι καλύτερο και από τον Μακ Φάντερ – Κάμερον Τζόουνς;

Οι παίκτες που ήρθαν, ήρθαν ως προσωπική επιλογή του Παναγιώτη Γιαννάκη και τις χρεώνεται, είτε είναι καλές, είτε είναι κακές. Προφανώς και οι περισσότερες είναι κακές επιλογές. Είναι αδιανόητο ο Γουίβερ, που έγινε ντραφτ και έπαιξε δεκάδες παιχνίδια στο ΝΒΑ να μην κάνει ούτε σουτ σε έναν αγώνα σαν τον χθεσινό! Ξένος παίκτης ομάδας έπαιξε 16:42 και δεν έκανε σουτ! Σε ποια γη συμβαίνουν αυτά;

Ο Άρης έχει υποστεί και χειρότερες ήττες στο παρελθόν. Έπαιρνε μαθήματα, όμως. Ο φετινός Άρης είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως. Δυστυχώς αυτό λένε τα αποτελέσματα, αυτό… ουρλιάζει η εικόνα του μέσα στο γήπεδο.

Όλα είναι θέμα χημείας κι ας κορόιδευαν αρκετοί, όταν το έλεγαν κάποιοι αυτό λίγα χρόνια πριν. Στον Άρη μπορεί το κλίμα να είναι εξαιρετικό μέσα στην ομάδα, όπως όλοι λένε – και δεν έχουν λόγο να λένε ψέματα, κακό στον εαυτό τους κάνουν αν λένε – αλλά δεν υπάρχει χημεία ούτε μεταξύ των παικτών, ούτε μεταξύ των προπονητών, ούτε μεταξύ παικτών και προπονητών την ώρα των αγώνων. Δυστυχώς αυτή η εικόνα υπάρχει. Αν δεν ισχύει, αλλάξτε την.

Κοινός παρανομαστής όλων των παραπάνω είναι φυσικά η ανεπαρκέστατη διαχείριση όλης της ιστορίας από αυτούς που θα πρέπει να διοικούν και δεν το κάνουν, διότι αυτοί θα πρέπει να ορίζουν το πλαίσιο δράσης όλων μέσα στον οργανισμό Άρη. Αυτοί είναι η οικογένεια Λάσκαρη προφανώς, αλλά και όλοι όσοι την περιτριγυρίζουν και την περιτριγύριζαν.

ΥΓ: Ένα πράγμα που δεν θα πρέπει ποτέ ο Παναγιώτης Γιαννάκης να σταματήσει να δηλώνει είναι για την ενότητα και τη συσπείρωση γύρω από την ομάδα. Και φυσικά δεν αναφέρεται σε αυτούς που βρίσκονται στο Παλέ και στηρίζουν, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο ανάλογα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους. Αναφέρεται σε όλους αυτούς που είναι Άρης μόνο όταν αυτοί είναι μπροστά, κι όταν δεν είναι, στριμώχνονται στο θρόνο του βασιλείου της εσωστρέφειας και της μιζέριας και κρίνουν τους πάντες χωρίς να έχουν την ικανότητα να δώσουν την παραμικρή λύση. Γνωστοί και ως παράγοντες του πενηντάρικου…

Μποχωρίδης: Η προσωποποίηση της διαφοράς επιπέδου

Ο Λευτέρης Μποχωρίδης έφυγε σαν ένα μεγάλο ταλέντο από τον Άρη το 2014 και μέσα σε τρεισήμιση χρόνια έγινε παίκτης Ευρωλίγκας. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά του.

Τα χρόνια που ήταν στον Παναθηναϊκό δεν έπαιξε πολύ, είναι η αλήθεια. Είτε λόγω σοβαρών τραυματισμών, είτε γιατί δεν άρπαξε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν, είτε κακώς δεν του δόθηκαν περισσότερες.

Ακόμα κι έτσι όμως, ο Μποχωρίδης είναι άλλος παίκτης και είναι το παράδειγμα της διαφοράς επιπέδου ανάμεσα στην Ευρωλίγκα και τις υπόλοιπες διοργανώσεις.

Το σώμα του καταρχήν δεν έχει καμία σχέση, είναι απείρως βελτιωμένο, όμως ο Μποχωρίδης γενικότερα λειτουργεί πολύ διαφορετικά μέσα στο γήπεδο. Έχει μάθει να “διαβάζει” το παιχνίδι, έχει μάθει να μην κάνει λάθη, έχει μάθει να ξέρει πότε πρέπει και τι πρέπει να κάνει. Διδάχθηκε αυτές τις “μικρές λεπτομέρειες” που αλλάζουν το επίπεδο ενός παίκτη, ακόμα κι αν αυτός δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής στην Ευρωλίγκα.

Αν αυτό όλο συνδυαστεί με την… πείνα που έχει να παίξει και να κερδίσει, συν το γεγονός ότι επέστρεψε στην ομάδα, της οποίας το περιβάλλον, τις ανάγκες της και τις αδυναμίες της γνωρίζει άριστα, τότε μπορεί εύκολα να κατανοήσει την χθεσινή απόδοσή του.

Δεν είναι οι 22 πόντοι, αν και είναι στα θετικά του ότι χρειάστηκε μόλις 11 σουτ για να τους πετύχει. Είναι οι (9) τελικές πάσες, είναι τα ριμπάουντ (3), τα κλεψίματα (3), τα λίγα λάθη (2) σε 32 λεπτά συμμετοχής. Μέχρι και κόψιμο έκανε. Η παρουσία του σε όλο το γήπεδο, σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού με θράσος, ωριμότητα και ενδεχομένως ηγετική ικανότητα είναι αυτή που έδωσε άλλη οντότητα σε όλο τον Άρη χθες στη Ζιέλονα Γκόρα.

Πλέον το ζητούμενο είναι να μπορέσει ο Άρης να “χτίσει” σε αυτή τη νίκη και να τη χρησιμοποιήσει ως… μπούσουλα για να μπορέσει να βρει τις νίκες που χρειάζεται σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ο εθισμός στη ήττα, ο χειρότερος εχθρός

Δεν υπάρχει χειρότερο για μια ομάδα να… εθιστεί στις ήττες και να εφησυχάζει πως απλώς μπορεί να παίζει κάπως καλύτερα, αλλά παρόλ’ αυτά να χάνει. Είναι ο μεγαλύτερος αγωνιστικός εχθρός του Άρη αυτό, αν συμβεί.

Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό δεν χρίζει κριτικής. Οι πράσινοι ήταν εξαρχής και πιο ποιοτικοί και πιο πολλοί, έβαλαν και 13/24 τρίποντα και δεν συνάντησαν αντίσταση από το 16’-17’ και μετά.

Ο Άρης δεν μπορεί να θεωρεί ότι παρουσιάζει πρόοδο έχοντας απλά και μόνο καλές στιγμές σε έναν αγώνα, ακόμα κι αν απέναντί του υπάρχει ο Παναθηναϊκός, που σαφώς ανεβάζει τον βαθμό δυσκολίας.

Ο Άρης παραμένει κολλημένος επιθετικά. Τις περισσότερες φορές μοιάζει να μην ξέρει τι θέλει να παίξει στην επίθεση, πού πρέπει να στοχεύσει και γιατί. Κάποιες φορές στοχεύει σωστά, αλλά δεν εκτελεί σωστά και ελάχιστες φορές στοχεύει και εκτελεί σωστά. Αυτές οι “ελάχιστες φορές” ήταν περισσότερες χθες σε σχέση με άλλα παιχνίδια, ίσως γιατί η μπάλα πέρασε αρκετά στον Μπένσον και η δική του αποτελεσματικότητα, ανάγκασε την άμυνα του Παναθηναϊκού να χάσει την ισορροπία της και έτσι βγήκαν κάποιες όμορφες φάσεις. Είναι στιγμές, όμως, όχι διαστήματα καλού μπάσκετ και εκεί έγκειται το πρόβλημα.

Ο Άρης παίζει χωρίς αποστάσεις (spacing) των παικτών του. Πρέπει να είναι η ομάδα της οποίας οι παίκτες περισσότερο ντριπλάρουν παρά πασάρουν, κι αυτό διότι δεν υπάρχει σωστή κίνηση μακριά από τη μπάλα. Αυτό φέρνει στασιμότητα και ανισορροπία και γι’ αυτό οι περισσότερες επιθέσεις ολοκληρώνονται υπό κακές προϋποθέσεις ή με φάσεις ένας εναντίον ενός.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Άρης είναι η ομάδα με τις λιγότερες ασίστ στο πρωτάθλημα, εκτός από το ότι έχει την χειρότερη επίθεση. Οι κίτρινοι έχουν βάλει 72 πόντους λιγότερο (483) από την αμέσως επόμενη χειρότερη επίθεση, αυτή των Τρικάλων (555) και έχουν μοιράσει 100 ασίστ σε 8 αγώνες!

Όσο αυτό συνεχίζεται και συνδυάζεται με ήττες, τόσο θα διογκώνεται το πρόβλημα, στο οποίο ευθύνη έχουν όλοι ανεξαιρέτως, διότι μια ομάδα – πάντα, μα πάντα – μαζί χάνει και μαζί κερδίζει. Όποιος μέσα στον Άρη πιστεύει το αντίθετο, πιστεύει λάθος και καλά θα κάνει να αλλάξει μυαλά.

Είναι ελπιδοφόρα η προσθήκη του Λευτέρη Μποχωρίδη, διότι σε σύγκριση με τον Κουάμι Βον, του οποίου τη θέση πήρε, έχει καταρχήν καλύτερη (επι)γνώση του τι εστί Άρης, έχει περισσότερο αγωνιστικό θάρρος και θράσος από τον Αμερικανό και καλύτερη πάσα. Αν αυτό συνδυαστεί αρμονικά με την… κάψα του να παίξει μπάσκετ, τότε ο Άρης είναι κερδισμένος.

Με ή χωρίς βελτίωση ο Άρης πρέπει να κερδίσει και μέσα στη Ζιέλονα Γκόρα και μέσα στην Κύμη, για το Τσάμπιονς Λιγκ και το πρωτάθλημα αντίστοιχα. Πρέπει για πολλούς λόγους να πάρει τα δύο “διπλά” σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα πλησιάσει ακόμα περισσότερο να πάθει αυτό που αναφέρεται στο ξεκίνημα του άρθρου.

ΥΓ: Για το θέμα των Τούρκων χορηγών, ό,τι ίσχυε από το ξεκίνημα των συζητήσεων, ισχύει και τώρα. Το χρήμα πρέπει να μιλήσει. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Γι’ αυτό και το PRESSARIS κρίνει ανούσιο οτιδήποτε άλλο συμβαίνει και προβάλλεται στα social media, είτε για τους υπερενθουσιώδεις που περιμένουν τα ευρώ να μπουν με… κάνουλες στο Παλέ, είτε τους καταστροφολόγους που διαλαλούν ότι έρχεται η συντέλεια του κόσμου.

Το μεγάλο πρόβλημα του Άρη δεν έχει έρθει ακόμα

Το μεγάλο πρόβλημα του Άρη δεν έχει έρθει ακόμα και υπάρχουν ακόμα πιθανότητες να αποφευχθεί, αν πάρουν γενναίες αποφάσεις Νίκος Λάσκαρης και Παναγιώτης Γιαννάκης.

Ούτε η τραγική εμφάνιση στην Πάτρα κόντρα στον Προμηθέα είναι μεγάλο πρόβλημα, ούτε οι κακές επιλογές του Παναγιώτη Γιαννάκη σε ξένους παίκτες, ούτε το ότι η φετινή ομάδα δεν είναι πληρωμένη στη ώρα της.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι δημιουργήθηκε το καλοκαίρι μια ομάδα που κοστίζει πολλά περισσότερα από όσα μπορεί να φέρει πίσω και αυτό θα έχει τραγική συνέπεια στην ήδη ταλαιπωρημένη ΚΑΕ από όσα έχουν συμβεί πέρσι και τις ακάλυπτες υποχρεώσεις.

Αν ο Νίκος Λάσκαρης δεν αποφασίσει να μειώσει δραστικά το ρόστερ – όχι απαραίτητα την ποιότητα, η οποία ούτως ή άλλως αμφισβητείται επί πραγματικών δεδομένων – κι αν ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν “συμβιβαστεί” με αυτή την απόφαση ως ο τεχνικός ηγέτης, τα πράγματα για τον Άρη θα γίνουν πολύ χειρότερα, διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν οι πόροι για να καλυφθεί ούτε η φετινή χρονιά.

Ο φετινός στόχος του Άρη δεν είναι αγωνιστικός. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Σε τουλάχιστον δύο στιγμές στη διάρκεια του καλοκαιριού το PRESSARIS επεσήμανε την αναγκαιότητα να αποδεχθούν όλοι στην ομάδα του Άρη ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα ρόστερ με μπάτζετ παικτών μάξιμουμ 500.000 ευρώ.

Και αυτό το ποσό διότι τόσα περίπου θα μπορούσε να είναι τα έσοδα για να καλυφθούν όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από έναν τέτοιο αγωνιστικό προϋπολογισμό με βάση τα “πραγματικά” έσοδα, κι όχι τις επικείμενες, υποτιθέμενες, στα λόγια χορηγίες.

Αυτό δεν έγινε και ο Άρης καλείται να καλύψει συμβόλαια και υποχρεώσεις προς εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές και λειτουργικά έξοδα χωρίς να έχει εγγυημένα έσοδα για όλα αυτά.

Πρέπει… χθες η διοίκηση να ρίξει το αγωνιστικό μπάτζετ, να λύσει συμβόλαια όπως έγινε με τη περίπτωση του Κουάμι Βον (αν και ο Αμερικανός ήταν αυτός που ζήτησε πρώτος να αποχωρήσει), να αποκτήσει πιο φθηνούς παίκτες – οι φθηνότεροι δεν θα είναι και… χειρότεροι – και να μπορέσει να γίνει και πάλι συνεπής στην υποχρεώσεις της.

Διαφορετικά το άνοιγμα της φετινής χρονιάς θα προστεθεί στα πολλά βαρίδια της περσινής περιόδου και η οικονομική κρίση στην ΚΑΕ θα γίνει “μέγγενη” στη λειτουργία της με οδυνηρές συνέπειες το προσεχές καλοκαίρι.

ΥΓ: Όλα αυτά ισχύουν μέχρι και σήμερα. Εδώ είμαστε όλοι, ας έρθουν τα χρήματα από τις περιβόητες χορηγίες των Τούρκων, να διαφοροποιηθεί η κατάσταση. Ο Άρης δεν αντέχει άλλο λόγια. Χρήμα θέλει και σωστή διαχείρισή του.

To Top

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο