Χρειάζεται μεγάλη αντοχή και ψυχραιμία για να παρακολουθήσεις την πορεία του Άρη φέτος… Όχι ότι τα προηγούμενα χρόνια ήταν κάτι απλό, αλλά σίγουρα αυτό που γίνεται φέτος, από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι τώρα ξεπερνάει κάθε προηγούμενο!
Το καλοκαίρι δια στόματος Καρυπίδη, Ρέγες, η στόχευση ήταν σαφής: Τετράδα στο πρωτάθλημα, όμιλος Conference, κύπελλο. Αυτοί ήταν οι τρεις άξονες του καλοκαιρινού σχεδιασμού.
Αντ’ αυτού όμως, πρόωρος αποκλεισμός από Ευρώπη σε επίπεδα αυτοκτονίας, αποκλεισμός από το κύπελλο, αρνητικό σερί αποτελεσμάτων στο πρωτάθλημα, καθώς και βαρομετρικό χαμηλό σε γκολ και ανυπαρξία σε ομοιογένεια και σταθερότητα.
Στις 15 Ιανουαρίου είχαμε αναφέρει: “Ακόμη μια χαμένη χρονιά για τον Άρη χωρίς τίτλο, στόχους και όραμα! Ως πότε;”.
Σε λιγότερο από δυο μήνες, ο κατήφορος συνεχίζεται.
Χθες όλοι διαπίστωσαν ότι “τελικά δεν τα έχουμε δει όλα στον Άρη”! Ξεκινάει το παιχνίδι με τους καλύτερους οιωνούς, ο Άρης κέρδισε πέναλτι στο 8′ λεπτό με καταπληκτική προσπάθεια του Δωνη που ήταν εξαιρετικός στα 45 λεπτά που έπαιξε. Ο Ράτσιτς αναλαμβάνει την εκτέλεση ξεγελάει τον τερματοφύλακα και στέλνει την μπάλα άουτ.
Το κατάφερε κι αυτό…
Ο Άρης είχε την υπεροχή, δημιούργησε φάσεις και έρχεται η αποβολή του Γκαρέ. Η ομάδα του Άρη δείχνει διάθεση σίγουρα στα τελεταία δυο παιχνίδια. Με την έλευση του Γρηγορίου, ο οποίος γνωρίζει πως δε θα κάτσει για καιρό στον πάγκο, επομένως παίρνει ρίσκα, ο Άρης παίζει όσο επιθετικά δεν τον έχουμε δει, μετά την εποχή Μπούργος. Αποτέλεσμα; Ένας βαθμός. Χωρίς νίκη στην έδρα του για σχεδόν 1οο μέρες!
Ο Άρης συνεχίζει να μην είναι καλά… Κινδυνεύει να μείνει εκτός γκρουπ 5-8 και να υποστεί τη διαδικασία των πλέι άουτ στην πλέον αρνητική πορεία των τελευταίων 8 χρόνων.
Ως επίλογο, θα υπενθυμίσουμε τι αναφέραμε (επίσης στις 15 Ιανουαρίου):
“Ο Άρης ως έχει δείχνει εκ του αποτελέσματος – και παρά τα λόγια και τις εξαγγελίες σε θεωρητικό επίπεδο – ότι δεν μπορεί να ανατρέψει το status που έχει δημιουργηθεί στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου… Καλώς ή κακώς, αυτό φαίνεται πια ξεκάθαρα. Έχει μείνει πίσω στην κομβικής σημασίας ποδοσφαιρική του εξέλιξη σε σχέση με τους αντιπάλους του.
Χρειάζεται μια πραγματική τομή. Μια βαθιά τομή, όπως μπορεί να αφουγκραστεί πλέον η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου…
Αυτό που υποσχέθηκε ο Θόδωρος Καρυπίδης, αυτό που περίμενε με ηρωική (πλέον) υπομονή ο φίλαθλος κόσμος, αυτό το… σκαλοπάτι που δεν ανέβηκε τελικά προς τα πάνω ο Άρης.
Είναι εκ των γεγονότων πια ξεκάθαρο ότι κάνοντας κάθε χρόνο το ίδιο και το ίδιο, πώς θα έρθει το διαφορετικό αποτέλεσμα;
Αναζητείται ένα… άλλος δρόμος. Είναι φανερό, τόσο εύγλωττο.
Με τόλμη, όραμα και τομές που να μπορεί να κάνει την ομάδα ισχυρή αγωνιστικά, οργανωμένη και… ενοχλητική στους αντιπάλους και στα κέντρα αποφάσεων…
Μια ομάδα που θα έχει έναν διοικητικό ηγέτη που θα εμπνέει τον κόσμο της και την ίδια ώρα το ποδοσφαιρικό περιβάλλον να την “αισθάνεται” ότι διεκδικεί και έχει Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με σχέδιο και στόχους”.
