Ένας καλός φίλος, Ροδίτης, μου έστειλε νωρίς το Σάββατο μια φωτογραφία μέσα απ’ το γήπεδο μπάσκετ. Θυμήθηκα, πολλά χρόνια πίσω, που ήταν στην Νάουσα και έρχονταν Θεσσαλονίκη κάποια Σαββατοκύριακα.
Τον παίρναμε, παρέα, στο Χαριλάου, στην 3 τότε και συνήθιζε να σκαρφαλώνει στα σίδερα που είχαν μπει σαν βάση, για τον ηλεκτρονικό πίνακα. Από εκεί πάνω έβλεπε τον Άρη και άρχισε να γουστάρει και όπως μου έγραψε, προχτές:
“Κερδίσατε έναν οπαδό, ρε φίλε”!
Βάση από σίδερο και ατσάλι
Η μπασκετική βάση, η μαγιά της νέας κιτρινόμαυρης εποχής με τον Ρίτσαρντ Σιάο στο τιμόνι, φαίνεται πως έχει ήδη μπει. Δεν μιλάμε καν για την τεράστια εξαγγελία και την υλοποίησή της δυο μήνες νωρίτερα, που αφορούσε στα προηγούμενα χρέη. Ο… πρώτος τίτλος, όπως σωστά έγραψαν πολλοί εκείνη την περίοδο.
Επικεντρώνοντας το βλέμμα στο παρκέ, μαζί με τα λάθη που έγιναν σε αρχικές επιλογές , η ομάδα έφερε αυτές τις μονάδες και τις προσωπικότητες που θα αποτελέσουν το στήριγμα του οικοδομήματος, όπως εκείνη η σιδερένια κατασκευή του πίνακα, που άραζε ο Γρηγόρης. Η βάση πάνω στην οποία θα επιχειρηθεί να δομηθεί ο νέος Άρης, της εποχής μας και του μέλλοντος.
Ο Νουά, η νοοτροπία του, η μπασκετική του ευφυία, η ικανότητα, η αρχηγική του παρουσία, η ηγεσία του, είναι το φωτεινό παράδειγμα. Έκανε όργια στην Ρόδο. Ο κοντοπίθαρος, γεννημένος σκόρερ, Μπράις Τζόουνς, η αγωνιστική σταθερά από τη αρχή της σαιζόν, είναι ο επόμενος. Ο Κώστας Αντετοκούμπο, που θυμίζει άλλες εποχές, τέλη 80’s με τα κοψίματα του Στόικο Βράνκοβιτς, αλλά και με το πνεύμα αυτοθυσίας, με βουτιές για να σωθούν μπάλες, συμπληρώνει μια τριάδα που, στα δικά μου μάτια, έχουν αυτό που χρειάζεται ο Άρης, παντού, σε κάθε άθλημα.
Ταλέντο, πείσμα, ποιότητα, αποφασιστικότητα, προσωπικότητα. Κι αν ο Αμερικανός είναι ο μεγαλύτερος ηλικιακά, ο Γάλλος κάπου στην μέση και ο Έλληνας σέντερ ο νεότερος, όλα μαζί τα χαρακτηριστικά τους είναι αυτό το φίλτρο που έχει ανάγκη η ομάδα. Σκεφτείτε, δίπλα σε αυτά, να δομηθεί ένα σύνολο με αντίστοιχης αξίας παίχτες. Μια σιδερένια βάση που γίνεται ατσάλι!
Ο φάρος
Η πρώτη μου σκέψη, με την λήξη του παιχνιδιού, ήταν το ποιοι από τους υπόλοιπους του σημερινού ρόστερ θα μπορούσαν να παραμείνουν. Οι γνώστες, οι ειδικοί είναι αυτοί που θα αποφασίσουν και εδώ κάνουμε, απλά, μια φιλολογική κουβέντα και προσέγγιση ως οπαδοί. Ο ρόλος μας είναι στα τσιμέντα, στις κερκίδες, εκεί που παίζει κάθε τμήμα του Συλλόγου. Δεν κάνουμε τους μάγκες με το πορτοφόλι κανενός, όμως καταθέτουμε άποψη, ως οπαδοί. Πριν από αυτά, όμως, καλό θα ήταν να αναδείξουμε με την σωστή σειρά τη αξία των πραγμάτων.
Το Σάββατο, το απόγευμα, στο νησί της πρωτεύουσας των Δωδεκανήσων, τα Αρειανάκια όλων των ηλικιών έδωσαν βροντερό και συγκινητικό παρών, εξάλλου. Το πανί της Κω, χαμηλά στο κάγκελο, μου έφερε μνήμες παλιές και πολλές, παιδιά από την Ρόδο, την Πάτμο, την Σύμη, την Κάλυμνο, κάθε γωνιάς του Νοτιοανατολικού Αιγαίου, ήταν εκεί. Παρόντα. Μόνο αυτός που έχει ζήσει ή ζει μακριά από την καψούρα του εκτιμάει και αντιλαμβάνεται τέτοιες στιγμές. Αυτές που περιμένει, πως και πως, από την κλήρωση ακόμα. Που προγραμματίζει την ζωή του έτσι ώστε να είναι εκεί, δίπλα στην ομάδα.
Τα Αρειανάκια της Γερμανίας, της Σκανδιναβίας, της Κεντρικής ή Βόρειας Ευρώπης, έχουν παρόμοια ανυπομονησία όποτε η κληρωτίδα φέρνει αντιμέτωπες ομάδες από εκείνα τα μέρη. Τα οπαδάκια από Δυτική Μακεδονία, Ήπειρο ή Στερεά Ελλάδα διψάνε να πάνε σε μια γωνιά, στο πέταλο ενός γηπέδου, στα Γιάννενα, στο Αγρίνιο, στην Λιβαδειά. Τα “φαντάσματα του Μπράλου”, από τον κιτρινόμαυρο πυρήνα της Πάτρας τραβιόταν όλο τρέλα στην Τρίπολη και τώρα θα γουστάρουν την διαδρομή μέχρι την Καλαμάτα, ενώ τα παιδιά απ’ τον ακριτικό Έβρο και την Ανατολική Μακεδονία είχαν σημαδεμένες, για χρόνια, Ξάνθη, Κομοτηνή και Σέρρες. Άκρως αντιπαθητικές οι τοπικές ομάδες των συγκεκριμένων περιοχών, αλλά αυτές ήταν η αφορμή, απλά. Η αιτία ήταν, είναι και θα είναι το κίτρινο, το μαύρο και ο θεός του πολέμου στην φανέλα. Ο Άρης. Πάνω απ’ όλα ο Άρης!
Μια βαθιά υπόκλιση για την κερκιδάρα στην Ρόδο, όπως και κάθε χρόνο, εξάλλου. Αφιερωμένη στα παιδιά αυτά η νίκη και όλες οι γραμμές του σημερινού άρθρου. Αλίμονο, βέβαια, αν ο Αρειανός του συνόρου, στην άκρη της Ελλάδας ή του κόσμου όλου, ζύγιζε την παρουσία του με βάση την ποιότητα του ρόστερ ή την φόρμα της ομάδας. Όλα αυτά τα παιδιά είναι ο φάρος μου. Προτείνω να γίνει και δικός σας, όσων διαβάζετε αυτές τις γραμμές.
Κοιτάζοντας μπροστά
Επιστρέφω στα τετριμμένα. Ρόστερ, ανάλυση, σκέψεις, προτάσεις, ιδέες.
Στα δικά μου μάτια, η προσθήκη δύο πολύ δυνατών guard, ενός play maker και ενός σκόρερ, δίπλα στον Τζόουνς που θεωρώ πως πρέπει να παραμείνει είναι η μία από τις κινήσεις. Ο Άντζουσιτς δεν δείχνει να αρπάζει την ευκαιρία, ο Μήτρου Λονγκ έχει πολλά σκαμπανευάσματα, ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο και μόνο ισχυρό επιχείρημα παραμονής ότι είναι Έλληνας. Αν ήμουν υπεύθυνος για αποφάσεις, θα αποχαιρετούσα ως φίλους και τους δύο. Ο Φορμπς, με το βαρύ συμβόλαιο και όνομα, έχει αποχωρήσει από καιρό. Για Πουλιανίτη επιφυλάσσομαι. Ίσως να μπορεί να παραμείνει ως 4-5η επιλογή στην περιφέρεια. Ας μην ξεχνάμε τον, με νοοτροπία πρωταθλητή αλλά και με πολύ Άρη μέσα του, αρχηγό “Μπόχω”.
Στο 3 και στο 4, προτιμώ παίχτες με την σωματοδομή και την φλόγα του Χάρελ, όμως όχι τον ίδιο. Ο χρόνος είναι αμείλικτος στον επαγγελματικό αθλητισμό, ασχέτως αν η τρέλα και η ποιότητα που βγάζει στο γήπεδο και πηγάζουν από το δέσιμο που έχει με την φανέλα, είναι αδιαμφισβήτητα. Το παράδειγμα του Βασίλη Σίμσακ, πριν από λίγα χρόνια, είναι χαρακτηριστικό στο να διαψεύσει το “η ηλικία μετράει και φθείρει” επιχείρημα. Ήταν, όμως η εξαίρεση στον κανόνα. Δυστυχώς.
Προοιωνίζεται αναβάθμιση, έχει εξαγγελθεί (περίπου) τριπλασιασμός του μπάτζετ, άρα κρατάμε τα χαρακτηριστικά και αποχαιρετούμε έναν φίλο ακόμα, όπως και τον φιλότιμο Τσαϊρέλη. Ο Τανούλης, σαν λιοντάρι σε κλουβί, αναμένει την ενσωμάτωση στο σύνολο. Με δύο στοχευμένες προσθήκες και εδώ, στο 3-4, σχηματοποιείται, ήδη, η επόμενη μέρα.
Ο Κουλμπόκα είναι ο 3+1 παίχτης που θα έδινα συμβόλαιο και μια ευκαιρία ακόμα. Δεν έχει προσφέρει τα μέγιστα, αλλά πιστεύω πως η ικανότητα στο μακρινό σουτ και η συμμετοχή σε μια ομάδα ποιοτικής αναβάθμισης, θα του δώσει έξτρα κίνητρο και ευκαιρία. Μεγάλη η συμβολή του στην νίκη-ανατροπή με τους Ροδίτες και κομβικά τα δύο κολλητά του τρίποντα από την “Σούμποτιτς” γωνία.
Θα αποχαιρετούσα τον τίμιο “δασάρχη”, τον Φόρεστερ και θα επένδυα σοβαρό ποσό σε σέντερ μεγάλης αξίας, αλλά συμβατό με την ομάδα, πράγμα που δυστυχώς δεν φάνηκε με τον Ίνοχ. Ένα ακόμα κομμάτι του μπάτζετ, πιστεύω πως, θα επενδυθεί σε μια τρίτη επιλογή, που μαζί με Κώστα θα σχηματίσουν ένα ισχυρό τρίγωνο κάτω απ’ την μπασκέτα.
Παράλληλα με τα παραπάνω, μεγάλο ενδιαφέρον θα έχει η αξιοποίηση, η ανάδειξη και η καθιέρωση των πιτσιρικάδων. Ο Καζαμίας, ο Λέφας και ο Χατζηλάμπρου μπορούν να αναδειχθούν σε μεγάλα κεφάλαια σε έναν Άρη που οραματίζομαι, παρά τις σειρήνες από κολλέγια, Αμερικές κλπ
Τα φετινά “δίλεπτα”, πρέπει να γίνουν συμμετοχές των 7-10 λεπτών. Στοίχημα και των δύο πλευρών. Τόσο της ομάδας όσο και των ίδιων.
Δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι
Η αίσθηση είναι πως το μπασκετικό τμήμα έχει μεγάλο πεδίο προόδου και κάπως έτσι είναι η πραγματικότητα. Τα 21 χρόνια ανομβρίας, παρόλα ταύτα, είναι πολλά για ένα μέγεθος σαν τον Άρη. Οι υψηλοί στόχοι, τόσο σε επίπεδο ανακοινώσεων, όσο και στην εφαρμογή, στην πράξη δηλαδή, θα αποτελέσουν το κερασάκι στην κιτρινόμαυρη τούρτα.
Δεν ξέρεις, ποτέ, σε πιο σημείο της ιστορίας βρίσκεσαι. Ένας Αρειανός που το 1979 ήταν 59 χρόνων, για παράδειγμα, μετά από τα 10 του χρόνια, έβλεπε ξανά τίτλο τότε ακριβώς. Αν η ζωή τον αντάμειψε με παραπάνω παρουσία στην γη αυτή, γύρω στα 85 του, έφτασε να έχει χαρεί άλλους 20! Αντίστοιχα ένας νεώτερος, όπως ο Νικολάκης ο Τοκολόσι που τα είπαμε πρόσφατα, που είδε αυτό τον κόσμο στις αρχές του 1970, γέμισε το κιτρινόμαυρο τσουβάλι του με κούπες στα 35 του, ήδη! Η δικιά τους επιλογή ήταν, είναι και θα είναι, απλά, αν θα συνέχιζαν να είναι παρόντες, δίπλα στον Άρη, δίπλα στα χρώματα και στο σήμα, που είναι η αιτία ή αν θα απείχαν,.λόγω ενδεχόμενων άσχημων αποτελεσμάτων, που είναι μόνο η αφορμή.
Αντί τελευταίας κουβέντας, κομβικής σημασίας και μεγάλης αξίας είναι το παιχνίδι που γίνεται ανήμερα πρωταπριλιάς, το απόγευμα της Τετάρτης. Απέναντι σε ένα φορμαρισμένο Περιστέρι, ο Άρης να ζυγιστεί και θα μετρηθεί. Θα είναι ένα δείγμα για το πόσο θα μπορεί να εξελιχθεί στην φετινή περίοδο, πράγμα καθόλου αμελητέο. Ίσα ίσα, η αξία των πραγμάτων που σκοπεύεις να κατακτήσεις κρίνεται από την νοοτροπία, που είναι η πρώτη ύλη του σήμερα, για να συμβούν πράγματα στο μέλλον.
Τρίτη, 31 Μαρτίου 2026
Κίτρινο Βέλος 🏹
