Πως τοποθετήθηκε ο Σπανούλης σε ερωτήσεις που αφορούσαν τις ακαδημίες του Άρη και τους Έλληνες παίκτες :
Για την Εθνική ομάδα: Και πριν ήμουν στο Περιστέρι, όμως είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Μεγαλύτερη τιμή από το να υπηρετείς την πατρίδα σου δεν υπάρχει. Με την ωριμότητα και το πλάνο που έχουμε, θα προσπαθήσουμε να το διαχειριστούμε με διαφορετικό τρόπο. Όταν μιλάμε για την Εθνική ομάδα, οτιδήποτε άλλο υπάρχει πρέπει να μένει στην άκρη και όλοι να ενωνόμαστε για το καλό της χώρας μας. Είναι τιμή μου και περηφάνια, ακόμη και στα 43 μου. Έχω πλέον την ωριμότητα να το διαχειριστώ. Μερικές μέρες πριν «σκοτωνόμουν» για το καλό της ομάδας μου, το ίδιο θα κάνω και τώρα»
Για το πνεύμα του νικητή που υπηρετεί: «Πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι το έχουν έμφυτο και κάποιοι άλλοι το αναπτύσσουν. Η νοοτροπία του νικητή στον παίκτη εξαρτάται από το πόσο πολύ το πιστεύει. Πρέπει να βρεις το κουμπί του κάθε παίκτη. Πρέπει να ασχοληθείς μαζί του, να τον προπονήσεις και να τον καθοδηγήσεις. Να μην νομίζει ότι είναι ο Τζόρνταν. Είναι μέρος της δουλειάς μας να το κάνουμε αυτό».
Για τους Έλληνες παίκτες: «Ποντάρω πάρα πολύ στο ελληνικό στοιχείο. Το να έχεις Έλληνες παίκτες στην ομάδα σου είναι σημαντικό, αλλά και δύσκολο. Είμαστε μπασκετική χώρα, έχουν αναπτυχθεί οι ακαδημίες, αλλά πρέπει να βγάλουμε και παίκτες. Όσο περισσότερους Έλληνες μπορούμε να έχουμε, τόσο το καλύτερο. Το να ανταγωνιστείς τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό είναι δύσκολο, ιδιαίτερα όσο αγωνίζονται στις μεγαλύτερες διοργανώσεις.
Για τις ακαδημίες: «Όποιος αξίζει, θα παίζει. Πολλές φορές λέμε ότι παίζουμε τα παιδιά, αλλά δεν τα παίζουμε. Τα παιδιά πρέπει να δουλεύουν περισσότερο. Μπορεί να θεωρούνται ταλέντα από τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά πρέπει να το δείξουν στο γήπεδο. Το 90% των παιδιών χάνεται στη μετάβαση από τα 18 στο ανδρικό. Όταν ένα παιδί δεν παίζει, φεύγει από μια ομάδα. Αυτό σημαίνει ότι τα θέλουμε όλα εύκολα. Πιστεύω πάρα πολύ στα νέα παιδιά και στις ακαδημίες. Τουλάχιστον για 3-4 χρόνια πρέπει να προωθείται ένα παιδί στην ανδρική ομάδα. Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζεται δουλειά, όπως και οι γονείς τους. Πρέπει να εμπιστευτούν τις ακαδημίες στις οποίες στέλνουν το παιδί τους και στη συνέχεια τα αποτελέσματα θα έρθουν
