Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Μπέιλ και Ουαλία δεν θα μας λείψετε…

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

Το ξεκίνημα της τελευταίας αγωνιστικής στο Μουντιάλ του Κατάρ, ξεκαθαρίζουν πλέον οι ομάδες που προκρίνονται στους νοκ-άουτ αγώνες.

Από τους ομίλους Α & Β προκρίθηκαν , εύκολα ή δύσκολα, η Ολλανδία, η Σενεγάλη, η Αγγλία και οι Η.Π.Α.

Η Ολλανδία εύκολα πέρασε και το εμπόδιο του Κατάρ και προκρίθηκε ως πρώτη στη σχετική βαθμολογία. Ήταν το φαβορί και το επιβεβαίωσε.

Η Σενεγάλη πήρε τη μεγάλη νίκη απέναντι στον Ισημερινό και αφήνει ανοιχτό το όνειρο της να κάνει μία καλή πορεία στη διοργάνωση. Η εναλλαγή του σκορ ήταν αυτή που έδωσε μία άγρια ομορφιά στο παιχνίδι , έως το δεύτερο γκολ της Σενεγάλης, το οποίο της έδωσε την πρόκριση.

Οι Η.Π.Α. με τη νίκη τους απέναντι στους πεισμωμένους Iρανούς , πήραν την πολυπόθητη πρόκριση, κάτι που δεν ήταν δεδομένο πριν την έναρξη του ματς. Το γεγονός ότι μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες ενός παιχνιδιού που έπρεπε να κερδίσουν, δεν τους ευνοούσε άλλο αποτέλεσμα, δείχνει ομάδα με χαρακτήρα. Ας την υπολογίσει η επόμενη αντίπαλος. Δεν είναι αμελητέα ποσότητα.

Ουαλία – Αγγλία 0-3

Ο βρετανικός εμφύλιος είχε ξεκάθαρο νικητή. Η Αγγλία δεν έδωσε περιθώρια για αμφισβήτηση. Έκανε μια μεστή εμφάνιση , πέτυχε τρία γκολ, δεν απειλήθηκε, κράτησε τη μπάλα, έκλεισε όλους τους χώρους, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, προκρίθηκε χωρίς υποσημειώσεις. Το πλεονέκτημα  της είναι τα πολύ δυνατά άκρα που έχει, με Φιντέν, Ράσφορντ, οι οποίοι είναι κίνδυνος- θάνατος στην επίθεση.

Ο Κέιν δεν έχει καταφέρει να βρει πατήματα ανάλογα των άλλων δύο, κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Ο Χέντερσον με πολλά τρεξίματα, ο Μπέλινχαμ δίνει την εύκολη πάσα με την ποιότητα που τον διακρίνει , έκαναν την Αγγλία κυρίαρχη του παιχνιδιού. Η Ουαλία δίκαια κατετάγη τελευταία.

Μέτρια ομάδα , χωρίς κάτι το ιδιαίτερο στις εμφανίσεις της στο Μουντιάλ, με τον αστέρα της, Μπέιλ, να είναι εκτός τόπου. Δεν θα μου λείψει. Δεν πρόσφερε τίποτα. Η παρουσία της πέρασε απαρατήρητη και μπορούν να εκλάβουν μόνο ως μία εμπειρία.

 

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Ακόμη… πεινασμένος ο Ρονάλντο

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

ΚαμερούνΣερβία 3-3

Ήρθε και το παιχνίδι που μας θύμισε Μουντιάλ. Το 3-3 δεν ευνόησε καμία από τις δύο , όμως έδειξε ότι ένας αγώνας στο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι πάντα κάτι σημαντικό. Δυστυχώς για τη Σερβία το προβάδισμα με δύο τέρματα δεν συνοδεύτηκε με αμυντική καλή λειτουργία. Το Καμερούν μπροστά στο φάσμα του πρόωρου αποκλεισμού, έδωσε των υπέρ πάντων αγώνα και μαζί με τα «μαγικά» από την κερκίδα γύρισε ένα χαμένο παιχνίδι. Και σε αυτόν τον όμιλο όλα θα κριθούν την τελευταία αγωνιστική. Θα ήθελα να συνεχίσει ο Ενκουλού, προτιμώ όμως να επιστρέψει στην ομάδα για να ετοιμαστούμε για τον δεύτερο γύρο!!!

Νότια Κορέα – Γκάνα 2-3

«What the f***» αναφώνησε ο John από το Πλύμουθ ,στην Καλκούτα που έκανε διακοπές, όταν τελείωσε το παιχνίδι. Δύο ομάδες που δεν τις έχεις για πολλά, πρόσφεραν θέαμα, συγκινήσεις, πάθος, σκορ. Άρεσε το παιχνίδι. Ακόμα περισσότερο άρεσε ο τρόπος παιχνιδιού και των δύο ομάδων. Γρήγορες, δυνατές, αποτελεσματικές, τεχνικές, ξέφυγαν από την εικόνα που είχαμε για το κορεάτικο και το αφρικανικό ποδόσφαιρο. Μπράβο τους. Το αποτέλεσμα ευνοεί τη Γκάνα. Η νίκη της δίνει το δικαίωμα να ελπίζει και να παίξει τα ρέστα της με την Ουρουγουάη στο τελευταίο ματς. Η Ν. Κορέα προσπάθησε , πήρε ισοπαλία από την Ουρουγουάη και θα τα παίξει όλα για όλα με την Πορτογαλία.

Βραζιλία – Ελβετία 1-0

Ένας Κασεμίρο που τα κάνει όλα. Κόβει, οργανώνει, διεκδικεί, σκοράρει, είναι η επεξήγηση του «value for money». Τα βρήκε δύσκολα η Βραζιλία απέναντι στη «γραμμή Μαζινό» που έστησαν στην άμυνα οι ελβετοί. Δεν αμφισβητήθηκε η ανωτερότητά τους , αλλά η αποτελεσματικότητα τους. Οι βραζιλιάνοι όσο και να πίεζαν , δεν έκαναν ευκαιρίες, έμεινε να γυρνάνε τη μπάλα γύρω από την περιοχή, χωρίς την δυνατότητα να απειλήσουν. Είχαν την κατοχή, ο Άλισον ήταν θεατής του παιχνιδιού, χωρίς γκολ δεν θα έφευγαν νικητές. Ο «τα κάνω όλα» Κασεμίρο έδωσε τη λύση, το τέρμα του έστειλε τη Βραζιλία στην επόμενη φάση και ο αγχωμένος προπονητής ηρέμησε. Είναι δύσκολο να παίζεις και να ξέρεις ότι σε βλέπει ο Ρονάλντο με τον Καφού , τον Ρομπέρτο Κάρλος και τον Κακά, ειδικά όταν έχεις δεξί μπακ τον Μιλιτάο  και αριστερό τον Σάντρο… οι συγκρίσεις αναπόφευκτες. Ας μην το συνεχίσω για τον Ρίτσαρλσον και τον Ρονάλντο. Ιεροσυλία!!! Τέλος καλό , όλα καλά για μια μέτρια Βραζιλία. Οι Eλβετοί συνεχίζουν να ελπίζουν , αρκεί να μη χάσουν στο τελευταίο αγώνα.

Πορτογαλία – Ουρουγουάη 2-0

Μια Πορτογαλία να την πιεις στο ποτήρι. Πολύ σοβαρή ομάδα, με ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, υψηλού επιπέδου τεχνίτες, δυνατούς, προκρίθηκε με δύο νίκες και περιμένει τον αντίπαλο στην επόμενη φάση. Ο Σάντος έχει στα χέρια μου μια πλειάδα παικτών, που μπορούν να επιβάλουν ρυθμό στο παιχνίδι, να τον «παγώνουν» όταν πρέπει, να παίζουν γρήγορα, να κινούνται στους ελεύθερους χώρους , με έναν Ρονάλντο, ακόμα «πεινασμένο» για διακρίσεις. Σύνολο που μπορεί να καταφέρει πολλά, δύσκολος αντίπαλος για οποιονδήποτε. Από την άλλη μία Ουρουγουάη που δεν φάνηκε στο γήπεδο. Σε ένα κρίσιμο παιχνίδι δεν παρήγαγε ποδόσφαιρο, έμεινε από ενέργεια, εκτός από τον Μπεντακούρ, που ήταν σε όλο το μήκος και το πλάτος του τερέν και τον Βαλβέρδε. Δέχτηκε γκολ, δεν μπόρεσε να βγάλει αντίδραση και έφυγε με άδεια χέρια στα αποδυτήρια. Επιθετικά ήταν πολύ κακή και «σκόνταψε» στην οργανωμένη άμυνα των πορτογάλων. Εντυπωσιακός ο Γουίλιαμ, μαζί του Μπερνάντο και Φερνάντες, δημιούργησαν τριπλέτα μεγάλων  δυνατοτήτων. Θα τους δούμε στα ακόμα πιο δύσκολα παιχνίδια.

 

Όταν “μιλάει” το Παλέ! Tο σύστημα παίρνει το μήνυμα “Κάτω τα χέρια απο τον Αυτοκράτορα”

Μήνυμα ελήφθη από το σύστημα που λυμαίνεται το Ελληνικό μπάσκετ και το έστειλε ο Αρειανός λαός με την μεγαλειώδη παρουσία του στο παιχνίδι με την Καρδίτσα . Μπορεί ο Άρης να περνάει δύσκολες στιγμές τα τελευταία χρόνια λόγω της κακοδιαχείρισης διοικητικών φωστήρων που τον είχαν φορτώσει με χρέη στο παρελθόν και έτσι να φάνταζε εύκολη λεία γι αυτούς που κινούν τα νήματα στο παρασκήνιο του Ελληνικού μπάσκετ όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο . Ποιος είναι αυτός ; Μα είναι ο πολυπληθέστερος μπασκετικός φίλαθλος της χώρας ο γίγαντας Αρειανός λαός.

Σε μια εποχή που το μπάσκετ εντός συνόρων δεν βρίσκεται στα καλά του και αγώνες γίνονται σε σχεδόν άδεια γήπεδα ήρθε ο κόσμος του Άρη να αποδείξει ότι αποτελεί μια από τις λίγες εξαιρέσεις . Σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο μια από τις ποιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος το θρυλικό Παλέ , το “Nick Galis Hall” ήταν κατάμεστο από 5.500 φίλους των κιτρινόμαυρων . Η τηλεοπτική μετάδοση διευκόλυνε να πάει καλύτερα το μήνυμα στους αποδέκτες του που δεν ήταν άλλο “κάτω τα χέρια από τον Αυτοκράτορα”.

Όταν πάλι κάποιος από τους γκρι της τριπλέτας πήγε να κάνει τα δικά του ..σφυρίζοντας μόνο σε βάρος του Άρη δεν κατάφερε τίποτε . Ο λαός έσπρωξε την ομάδα στην νίκη .

Ο Καστρίτης και παίκτες ένοιωσαν ότι έχουν μαζί τους έναν μεγάλο σύμμαχο που είναι αποφασισμένος να μην τους αφήσει μόνους τους όλη την χρονιά . Και η διοίκηση που δίνει την δική της μάχη με αντίπαλο αυτή την μάστιγα των χρεών του παρελθόντος ένοιωσε δικαιωμένη καθώς στο κάλεσμα της ο κόσμος ανταποκρίθηκε πλήρως .

Στο αγωνιστικό αυτό που κρατάω είναι η τέταρτη νίκη στο πρωτάθλημα και την εμφάνιση δυο παικτών του Μήτρου Λόνγκ που δείχνει σαν να είναι παίκτης της ομάδας από την αρχή της χρονιάς δίνοντας λύσεις στην περιφέρεια αλλά και του Τζέι Ντι Νότε που επιτέλους έπαιξε όπως πιστεύει ότι μπορεί ο προπονητής του (με 18 πόντους πρώτος σκόρερ και αρκετά εύστοχος με 6/7 προσπάθειες ). Δεν είδαμε τον δεύτερο Αμερικανό που αποκτήθηκε πρόσφατα .Ίσως να είναι ανέτοιμος .

Το επόμενο παιχνίδι είναι αυτό με το Λαύριο την Κυριακή στο Παλέ . Μπορεί η Αθηναϊκή ομάδα να μετρά επτά ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια και να είναι ουραγός όμως μπορεί να κάνει την ζημιά σε όποιον αντίπαλο την υποτιμήσει . Γιαυτό και σ αυτό το παιχνίδι το “Nick Galis Hall” θα πρέπει να είναι κατάμεστο .Όλοι οι δρόμοι οδηγούν τους φίλους της ομάδας στο γήπεδο κοντά στον Αυτοκράτορα.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Ευτυχώς που ήταν ανοιχτό το φαρμακείο…

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

ΙαπωνίαΚόστα Ρίκα 0-1

Ευτυχώς που ήταν ανοιχτό το φαρμακείο , κοντά στο σπίτι, και πρόλαβα να προμηθευτώ κολλύριο. Δεν βλεπόταν αυτό το θέαμα. Σίγουρα η σκοπιμότητα του αποτελέσματος έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο. Με τη νίκη της Κόστα Ρίκα έγινε ευρέως αντιληπτό ότι μπορεί μία αγωνιστική να χάνεις με εφτά γκολ και την επόμενη να κερδίζεις και να διεκδικείς την πρόκριση. Θεωρητικά βέβαια. Ο όμιλος πήρε τροπή τέτοια που η κάθε ομάδα μπορεί να ελπίζει.

Βέλγιο – Μαρόκο 0-2

Πολύ σκληρό για να πεθάνει το Μαρόκο, πήρε το παιχνίδι με το Βέλγιο και θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για την πρόκριση. Ο Ντε Μπρόινε θέλησε με τις δηλώσεις του να «ξυπνήσει» την ομάδα του, για κακή τύχη βρήκαν εφαρμογή. Αυτό το Βέλγιο δεν προσφέρει πολλά στο Μουντιάλ. Έχει μία τελευταία ευκαιρία , στο τρίτο παιχνίδι να αποδείξει ότι η ομάδα-φόβητρο των προηγούμενων χρόνων, το Βέλγιο, έχει σφυγμό.

Κροατία – Καναδάς 4-1

Πολύ ωραίο παιχνίδι , από τα λίγα μέχρι τώρα, ανάμεσα στην Κροατία και τον Καναδά. Λογική νικήτρια η Κροατία. Πιο ώριμη , σαν ομάδα, με επιλογές , ηγετικές μορφές μέσα στον αγωνιστικό χώρο, όταν χρειάστηκε να επιβάλλει τους όρους της, το έκανε με σχετική ευκολία. Ο Καναδάς αποκλείστηκε από τη συνέχεια του Μουντιάλ. Έπαιξε με βάση τις δυνατότητες που έχει η ομάδα, δεν «κρύφτηκε» για να κλέψει αποτέλεσμα, παρότι προηγήθηκε, έβγαλε επιθέσεις , αλλά λείπει ο ποδοσφαιρικός «τσαμπουκάς», η mentality. Άλλο το μπάσκετ και το χόκεϊ και άλλο το ποδόσφαιρο.  Θα έχουν πάρει το μάθημα τους για τη συνέχεια.

Ισπανία – Γερμανία 1-1

Χωρίς νικητή έληξε το ντέρμπι , κάτι που ζορίζει τη Γερμανία για την υπόθεση πρόκριση. Όχι ότι η Κόστα Ρίκα είναι ομάδα που φοβίζει τους γερμανούς, αλλά στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται. Το παιχνίδι ήταν αντάξιο των δύο ομάδων. Μία Ισπανία που ανεβάζει στο πάλκο τη νέα σοδειά των παικτών, που θα λάμψουν τα επόμενα χρόνια στο παγκόσμιο στερέωμα και μια Γερμανία… που παίζει πάντα όπως η κάθε Γερμανία. Το πείσμα, το πάθος της, η δύναμη, διαχρονικά χαρακτηριστικά κάθε γερμανικής ομάδας. Έκπληξη η θέση του Μίλλερ ως καθαρό φορ, κάτι που δεν θυμάμαι να το έχω δει ξανά. Από την άλλη η Ισπανία έχει την ευχέρεια να παίζει με παίκτες που αλλάζουν εύκολα θέσεις, στην επίθεση, αναδεικνύει καλό τερματοφύλακα, κάνει passing game που δεν το βλέπεις σε άλλη ομάδα. Είδα ποδόσφαιρο, επιτέλους, αναμένω να περάσει η Γερμανία στον επόμενο γύρο.

 

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Τα καγκουρώ και το κλέψιμο του ματς

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

ΤυνησίαΑυστραλία 0-1

Επιτυχία της Αυστραλίας, με τη νίκη εναντίον της Τυνησίας, να παίζει την πρόκριση με τη Δανία. Ένα γκολ ήταν αρκετό , παρότι οι τυνήσιοι πίεσαν και είχαν τις ευκαιρίες τους. Κλίμα ευφορίας για τα «καγκουρώ» , που δίνει την αίσθηση ότι δεν θα κλωτσήσουν την ευκαιρία που τους δίνεται να πάνε ένα βήμα παρακάτω.

Πολωνία – Σαουδική Αραβία 2-0

Ο ποδοσφαιρικός πλανήτης περίμενε με αγωνία και περιέργεια να δει ξανά την Σαουδική Αραβία, μετά την τρομερή νίκη τους εναντίον της Αργεντινής. Βλέπεις με μία ακόμα νίκη θα προκρινόταν και θα άφηνε τους υπόλοιπος να «σκοτωθούν» για ένα εισιτήριο πρόκρισης. Η Πολωνία δεν είχε δείξει κάτι φοβερό στο πρώτο ματς, οπότε όλα ήταν ανοιχτά. Οι άραβες βίωσαν την εναλλαγή ψυχολογικής κατάστασης όταν έχασαν το πέναλτι. Αφού δεν κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε εκείνη τη φάση, το παιχνίδι γύρισε υπέρ των πολωνών. Η νίκη δεν εξασφάλισε την πρόκριση αλλά έδωσε μία ανάσα. Μην ξεχνάμε ότι στην τελευταία αγωνιστική η Πολωνία θα αντιμετωπίσει την Αργεντινή και η Σαουδική Αραβία το Μεξικό. Όλα ανοιχτά.

Γαλλία – Δανία 2-1

Η Γαλλία εξασφάλισε την πρόκριση με τις δύο νίκες και θα βρει χρόνο ξεκούρασης για τους stars της εναντίον της Τυνησίας. Η αλήθεια είναι ότι ένιωσε την πίεση του αποτελέσματος , ειδικά μετά την ισοφάριση των δανών, αλλά όταν υπάρχει ο Εμπαπέ πολλά πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Για δεύτερο παιχνίδι ο Γκρισμάν ήταν ο καλύτερος , κάνοντας ουσιαστικά όλο το παιχνίδι των γάλλων. Η Δανία ήταν μαχητική και με τις δυνατότητες που έχει έπαιξε στα ίσα την μεγάλη αντίπαλό της. Προσπάθησε να ανοίξει από τα πλάγια την άμυνα των γάλλων, εκεί που οι καλύψεις είναι πιο χαλαρές, δεν βρήκε την κατάλληλη φάση για να κάνει τη ζημιά. Τελευταίο παιχνίδι αυτό με τους Αυστραλούς, που θα παίξουν την πρόκριση για τον επόμενο γύρο.

Αργεντινή – Μεξικό 2-0

Το Μεξικό ήθελε να παίξει 90 λεπτά άμυνα απέναντι στο Μέσι. Πόσο εφικτό είναι αυτό; Μία ευκαιρία βρήκε ο αργεντίνος και τιμώρησε τους μεξικάνους. Ο προπονητής του Μεξικού ήθελε να «κλέψει» το ματς , με την τακτική που επέλεξε να παίξει. Οι δύο επιθετικοί του , αν τελείωναν το ματς, θα είχαν γράψει 16 χιλιόμετρα και βάλε, στη στατιστική. Γιατί; Επειδή ήταν οκτώ παίκτες κάτω από το κέντρο, για να κακοποιήσουν το ποδόσφαιρο, και δύο να τρέχουν μπρος , πίσω , να καλύψουν, να κερδίσουν μονομαχίες, να βάλουν και γκολ. Δε γίνονται αυτά. Η Αργεντινή , εκεί που φαινόταν ότι αρχίζει να χάνει τον ρυθμό της πίεσης της, πήρε την ανάσα της απελευθέρωσης από το άγχος του αποτελέσματος, από τον αρχηγό της, με ένα σουτ λες και έγινε με μοιρογνωμόνιο. Ακριβώς στη γωνία , καμία αντίδραση από τον Οτσόα. Το δεύτερο γκολ, κερασάκι στην τούρτα, επίσης με σουτ, χωρίς τη δυνατότητα αντίδρασης από τον τερματοφύλακα. Το Μεξικό ήθελε να μη χάσει και να τα παίξει όλα στο τρίτο ματς, η Αργεντινή καιγόταν για την νίκη και την πήρε. Το Πολωνία – Αργεντινή θα κρίνει τα πάντα για την πρόκριση.

 

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Ενκουλού, το… δικό μας παιδί και ο “πόλεμος” αρχίζει

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

ΕλβετίαΚαμερούν 1-0

Η Ελβετία ήταν πιο έτοιμη και καλύτερα προετοιμασμένη για να παίξει το πρώτο παιχνίδι του Μουντιάλ. Ένα τέρμα ήταν αρκετό , για να το κρατήσει και να τελειώσει το ματς νικηφόρα. Το Καμερούν φλύαρο , δεν είχε τον τρόπο να μπει στην περιοχή. Τα μάγια των καμερουνέζων στις κερκίδες δεν έπιασαν τόπο .  Μας άρεσε ο Ενκουλού γιατί είναι δικός μας παιδί, θα φέρει και λεφτά στο ταμείο!!!! Απορία 1: ο Σακίρι τι τρώει και έγινε έτσι; Λες να κάνει παρέα με τον Αζάρ; Απορία 2: Το γκολ Εμπολό ,που είναι καμερουνέζος, μήπως έπρεπε να μετρήσει για αυτογκολ;

Ουρουγουάη – Νότια Κορέα 0-0

Είσαι ο Νούνιες, ο Σουάρες, ο Καβάνι, ο Βαλβέρδε, ο Γοδίν, που έχεις φάει τα γήπεδα με το κουτάλι και σου τυχαίνουν κάτι Λι, κάτι Σον, κάτι Να, κάτι Κιμ , λες «ντάξει τώρα, ευκολάκι». Θ βάλεις λίγο τσαμπουκά, κανένα κλωτσίδι στα μουλωχτά, μια καλή επίθεση να βγουν οι killer μέσα στην περιοχή, τσουπ το γκολάκι , τέλος το ματς. Αμ δε. Μπλέξανε με τους ασιάτες, οι λατίνοι. Τους κυνήγησαν, τους έτρεξαν στην επίθεση, έκαναν play with one touch και pass and move στους ελεύθερους χώρους και μείνανε παγωτό «τα σκυλιά του πολέμου». Αλλιώς το περίμεναν , αλλιώς τα βρήκαν. Πάλι καλά να λένε που δεν μπήκε η κραυγαλέα ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο , να μην ξέρουν πώς να αντιδράσουν. Γιατί έτσι και έβγαιναν μπροστά, θα είχαμε ματς πολλά με λίγα. Ο Βαλδέρδε τάραξε το δοκάρι και αφού δεν πανηγύρισε εκεί, το έκανε σε ένα τάκλιν. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Οι κορεάτες είναι οι ίδιοι, απ’  όταν τους αντιμετώπισε η δικιά μας εθνική στη Νότια Αφρική,  και θα είχαμε τότε πλεονέκτημα στο ψηλό παιχνίδι  γιατί είναι κοντοί. Τότε μας κέρδισαν και τώρα δεν έχασαν κεφαλιά. Μάλλον ψήλωσαν!!!!

Πορτογαλία – Γκάνα 3-2

Ενώ φαινόταν , μετά το τρίτο γκολ, ότι η Πορτογαλία θα καθάριζε το ματς, κάτι οι αλλαγές του Σάντος, οι καθυστερήσεις του διαιτητή και το δεύτερο γκολ της Γκάνα, έκαναν το ματς ντέρμπι. Κι αν ο Γουίλιαμς-Μπουχαλάκης είχε καταφέρει να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα θα μιλούσαμε για αυτοκτονία. Την γλίτωσαν οι Ίβηρες. Ήταν καλύτεροι οι πορτογάλοι, με έναν Ρονάλντο που έπαιξε με πάθος , με τον Φέλιξ να είναι μέσα στις φάσεις, σκόραραν και οι δύο, όμως η άμυνα είχε κενά. Ο τερματοφύλακας δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και έμοιαζε σαν αδύναμος κρίκος. Η νίκη είναι αυτή που μετράει και δίνει τους βαθμούς. Τους πήρε η Πορτογαλία και άφησε τους γκανέζους με το παράπονο ότι τους δόθηκε η ευκαιρία , τουλάχιστον να μην χάσουν, αλλά την σπατάλησαν εύκολα. Ενδιαφέρον παιχνίδι , απ’ αυτά που κοντράρεται η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία με την αφρικανική δύναμη και  τεχνική.

Βραζιλία – Σερβία 2-0

Αυθεντικοί βραζιλιάνοι εναντίον αποκαλούμενων «βραζιλιάνων της Ευρώπης» , την εποχή της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, σημειώσατε άσσο. Ένα ημίχρονο κράτησε η αντίσταση των σέρβων. Μετά το χάος. Οι βραζιλιάνοι δεν αστειεύονται. Θέλεις να έχεις αντίπαλο των Ρίτσαλσον και όχι το Γκάμπριελ; Τον Βινίσιους ή τον Ροντρίγκο; Τον Ραφίνια ή τον Άντονυ; Εσύ διαλέγεις. Αυτοί τους έχουν.  Άμυνα με Μαρκίνιος-Σίλβα-Σάντρο-Ντανίλο και μπροστά Κασεμίρο , δύσκολα θα βγάλουν άκρη οι ομάδες. Μπροστά υπάρχει το πιο ποιοτικό παγκόσμιο ταλέντο παικτών, που μπορεί να έχει μία ομάδα. Αυτή η Βραζιλία έχει όλες τις προϋποθέσεις για να πάει τελικό. Μόνο οι αυτοκτονικές τάσεις τους θα τους στερήσουν μια τέτοια πορεία. Η Σερβία θα προσπαθήσει, είναι σίγουρο. Αν θα πετύχει , θα φανεί. Δεν μου γέμισε το μάτι. Το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν ήταν για τα δόντια τους.

Τέλος πρώτης αγωνιστικής με Ισπανία, Γαλλία, Βραζιλία και μετά την Αγγλία, να δείχνουν δύο ταχύτητες επάνω από τους υπόλοιπους. Η δεύτερη αγωνιστική θα κρίνει προκρίσεις. Ετοιμαστείτε για «πόλεμο»!!!

 

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει το Μουντιάλ: Τι… copy paste ήταν αυτό;

Συνεχίζεται το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

ΜαρόκοΚροατία 0-0

Άρχισαν οι ισοπαλίες με 0-0 , κάτι που από τη μία έχει να κάνει με τη σκοπιμότητα των ομάδων για το αποτέλεσμα αλλά και των μικρών διαφορών που υπάρχουν μεταξύ των αντιπάλων. «Της αμύνης τα παιδιά» και σ’ αυτό το παιχνίδι, χωρίς κάτι φοβερό ή κραυγαλέο στον αγωνιστικό χώρο. Από την Κροατία περίμενα να εμφανίσει καλύτερο επιθετικό πρόσωπο , όμως το Μαρόκο είχε απαντήσεις. Λυπηρό το γεγονός ότι ο 37χρονος Μόντριτς συνεχίζει να κρατάει τη μπαγκέτα του μαέστρου ενώ η ίδια η φύση έχει προκαθορίσει τις δυνατότητες του. Το Μαρόκο ήταν μέχρι στιγμής, από τις αφρικανικές ομάδες, αυτή που προσπάθησε να κάνει το κάτι παραπάνω, έχει τους παίκτες γι’ αυτό, χωρίς να πετύχει στην προσπάθεια της. Τι μένει απ’ αυτό το παιχνίδι; Οι προσποιήσεις του εξτρέμ του Μαρόκο , που ήταν τόσες ώστε ξέχασε τη μπάλα και ο μαροκινός φίλαθλος που χρειάζεται επειγόντως οδοντίατρο!!!

Γερμανία – Ιαπωνία 1-2

Τα βεγγαλικά στο Τόκυο θα κάνανε τη νύχτα μέρα. Μπαμ και μπουμ, έσκασε η πρώτη σοβαρή έκπληξη στο Μουντιάλ. Η Ιαπωνία ψυχωμένη , με περίσσιες δυνάμεις , ανέτρεψε το σκορ του πρώτου ημιχρόνου και νίκησε την Γερμανία. Αφού κατάφερε να αποφύγει την παραβίαση της εστίας της , σε μια φάση διαρκείας, εκτέλεσε την άμυνα των γερμανών με δύο γκολ, στη συνέχεια. Αν και στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν να παίζουν οι γερμανοί με την Κ-17, στο δεύτερο γύρισε το κουμπί και οι ιάπωνες έδειξαν ότι δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Η άμυνα της Γερμανίας «κοιμήθηκε» και στα δύο τέρματα που δέχτηκε, ενώ είναι απορίας άξιο τι ήθελε να κάνει ο Νόιερ στο δεύτερο γκολ.  Τα χέρια του τα είχε σε θέση υποδοχής πρώτης μπάλας στο βόλεϊ, κολλημένα στο σώμα του. Τι απόκρουση ήθελε να κάνει έτσι , μόνο ο ίδιος ξέρει. Κατά τα λοιπά , αυτή η Γερμανία , αν συνεχίσει έτσι και δεν σοβαρευτεί, θα μας αφήσει νωρίς. By the way τι φανέλα ήταν αυτή ρε φίλος, ίδια της Γιουβέντους!!!! Τι copy – paste είναι αυτό…

Ισπανία – Κόστα Ρίκα 7-0

No mercy φώναξε η Ισπανία και έσβησε κάθε υποψία έκπληξης από το πρώτο ημίχρονο χωρίς  να  δώσει περιθώρια για παρερμηνείες. Νέα ομάδα, αλλά με προσωπικότητες , ηγετική μορφή ο Μπούσκετς, ταχύτητα, passing game όπως οι ισπανοί ξέρουν να παίζουν, πίεση, κάλυψη χώρων και αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενη εμφάνιση, αν και η Κόστα Ρίκα δεν ήταν στο γήπεδο. Η πιο άνευρη, κακή, χωρίς πυξίδα ομάδα μέχρι στιγμής στο Μουντιάλ. Η Ισπανία αναβίωσε το 4-3-3 χωρίς σέντερ φορ, μιας και τη θέση την έπαιζε ο Ασένσιο, παίκτης που τον έχουμε συνηθίσει να καλύπτει την δεξιά πτέρυγα στη Ρεάλ ή πίσω από το φορ. Όπως και να ‘χει η Ισπανία ήταν ανώτερη και κέρδισε εύκολα. Ο πάγκος των ισπανών είναι γεμάτος ταλέντο οπότε κάθε αλλαγή προσθέτει προβλήματα στον αντίπαλο. Θέλει να αποδείξει πράγματα ο Λουίς Ενρίκε , αυτό το παιχνίδι όμως δεν είναι για συμπεράσματα.

Βέλγιο – Καναδάς 1-0

Το Βέλγιο νίκησε κάνοντας αγγαρεία. Οι λάθος επιλογές, οι λάθος μεταβιβάσεις, η αποτυχία λειτουργίας των αυτοματισμών ήταν χαρακτηριστικά του παιχνιδιού τους. Από την άλλη ένας Καναδάς που πάλευε και πάλευε χωρίς να μπορεί να απειλήσει σοβαρά. Σαν να είχαν βάλει στοίχημα με τους εαυτούς τους , ποιος θα κάνει την πιο εξεζητημένη φάση. Περίεργο ματς. Ότι αποτέλεσμα και να ερχόταν θα ήταν δίκαιο. Ήταν ένα καλό τεστ για να δούμε γιατί ο Αζάρ δεν παίζει στη Ρεάλ. Δεν μπορεί το παλικάρι. Φως – φανάρι. Με τόσο μεγάλες αποστάσεις των γραμμών και από τις δύο ομάδες, αναρωτιόμουνα μήπως ο κυρ –Ανέστης του Κατάρ ζωγράφισε τις γραμμές του γηπέδου σε λάθος απόσταση. Τόσο μεγάλο μου φάνηκε το γήπεδο!!!

Υ.Γ. Έτσι όπως το πάνε με τις καθυστερήσεις το βλέπω να έρχεται… σταμάτημα χρόνο από τον διαιτητή για τους πανηγυρισμούς, το ίδιο για τις αλλαγές, το ίδιο για το V.A.R και τα πέναλτυ. Καθαρός χρόνος στο προσκήνιο.

Μουντιάλ – Ανάλυση: Τα ραδιόφωνα στο… Μπουένος Άιρες πήραν “φωτιά”!

Ξεκίνησε το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

Αργεντινή – Σαουδική Αραβία 1-2  

Ποιος θα περίμενε νίκη των Αράβων απέναντι σε ένα θεωρητικό φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου; Λίγοι. Το φοβερό είναι ότι η νίκη έγινε με ανατροπή. Ακόμα πιο αξιοσημείωτο είναι ο τρόπος που έπαιξε η Σαουδική Αραβία. Με άμυνα στην ευθεία χωρίς βάθος , όταν έχεις να αντιμετωπίσεις το Μέσι που είναι μαιτρ στις κάθετες πάσες. Μεγάλο θράσος και ρίσκο αλλά τους βγήκε. Ταχύτατοι , δυνατοί, με άπειρα τάκλιν έδειξαν πως όταν κάτι το θέλεις πολύ μπορεί και να το πετύχεις.  Προφανώς εκεί στο Μπούενος Άϊρες τα ραδιόφωνα θα πήραν φωτιά, από τους μίρλες και τους γκρινιάρηδες!!!!  Η ήττα πονάει, πόσο μάλλον από έναν αντίπαλο, που δεν προέρχεται από καμιά χώρα- ποδοσφαιρομάνα. Εντάξει, πρώτος αγώνας , οι εκπλήξεις είναι μέσα στο πρόγραμμα. Ο διαιτητής σίγουρα έχει δει Super league. Από 8 λεπτά καθυστέρηση που έδειξε ο πίνακας , το πήγε στα 14 λεπτά. Ένα ημίχρονο παράτασης δηλαδή. Αλλά η Αργεντινή δεν….

Δανία – Τυνησία 0-0

Είχα χρόνια να δω τόση αγωνία και μετά τρελούς πανηγυρισμούς για μία ισοπαλία. Η Δανία ήταν κυρίαρχη στο γήπεδο αλλά είναι η Δανία. Ούτε φονικό ένστικτο, ούτε δύναμη και τσαμπουκάς, ούτε κάποιος από μηχανής – Θεός. Απέναντι σε κάτι ορκισμένους τυνήσιους, που δεν είχαν να προσφέρουν πολλά ποδοσφαιρικά διαπιστευτήρια , αλλά με πίστη για το στόχο της μη ήττας. Ε ρε και να κέρδιζαν!!!! Θα δημιουργούσαν νέα εθνική αργία.!!!! Ας είναι.     

Μεξικό – Πολωνία 0-0

Η ευκαιρία της Πολωνίας να φύγει νικήτρια του παιχνιδιού, τελείωσε όταν ο Οτσόα απέκρουσε το πέναλτι του Λεβαντόφσκι. Ουσιαστικά αυτή η φάση ήταν ολόκληρος ο αγώνας. Οι πολωνοί ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν. Οι μεξικάνοι προσπάθησαν να αμυνθούν χωρίς ρίσκο και να επιτεθούν χωρίς να εκτεθούν. Το 0-0 είναι το δίκαιο σκορ σε έναν αγώνα χωρίς συγκινήσεις. Ο Λεβαντόφσκι χρειάζεται πλέον συμπαραστάτες για να τραβήξουν την Πολωνία. Μόνος του δεν είναι δυνατόν σήμερα, να κουβαλάει την εθνική της χώρας του, στην πλάτη του. Το Μεξικό ήταν λιγότερο επιθετικό απ’ ότι περίμενα. Αμυντικά και οι δύο λειτούργησαν καλά.

Γαλλία – Αυστραλία 4-1

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η Γαλλία είναι από τις πιο ολοκληρωμένες ομάδες του τουρνουά. Τους έχει όλους συν την εμπειρία και την όρεξη για επιτυχία. Δεν ήταν δυνατόν να τους σταματήσει η Αυστραλία. Φιλότιμη ομάδα, με τρεξίματα αλλά ποιοτικά υστερούσε από την αντίπαλο της. Ας προσπαθήσει στα άλλα δύο παιχνίδια να πάρει αποτελέσματα, αν μπορεί.

Ο Ντεσάμπ έβγαλε μία πολύ επιθετική ομάδα, με τον Γκρισμάν σε θέση που δεν τον έχω δει στην Αθλέτικο. Κάτι περισσότερο ξέρει ο γάλλος προπονητής από τον Τσόλο. Πολύ καλός για παίκτης- πασπαρτού στην ενδεκάδα. Η Γαλλία ξεκίνησε δυνατά και δήλωσε ότι θα υπερασπιστεί το στέμμα που κατέκτησε πριν τέσσερα χρόνια.

Ο Αντώνης Πακαλίδης αναλύει τους αγώνες του Μουντιάλ! Η εξάρα και οι… καθυστερήσεις

Ξεκίνησε το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ και το PRESSARIS ήταν αδύνατο να μείνει έξω απ’ αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Το αγαπάμε, τι να κάνουμε… Καθημερινά θα υπάρχει ένα σχόλιο για τα παιχνίδια της ημέρας, μέχρι το τέλος, για να ξεχνάμε την έλλειψη των αγώνων του ΑΡΗ. Πάμε λοιπόν.

Αγγλία – Ιράν 6-2

Εύκολα, άνετα, ωραία. Αναμενόμενη νίκη , μεγάλο σκορ , δήλωση φιλοδοξιών. Τα έξι τέρματα είναι καλή επίδοση στην επίθεση, έστω με το Ιράν αλλά τα δύο γκολ παθητικό δεν επιτρέπουν εφησυχασμό.  Ίσως να είναι η μόνη ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο που δεν θα έχει θέμα ρυθμού. Οι παίκτες είναι μέσα στην αγωνιστική περίοδο και όλοι ξέρουμε ότι το πρωτάθλημα στο νησί βασίζεται στη δύναμη και την αντοχή. Είναι ξεκούραστοι άρα και επικίνδυνοι. Το Ιράν μαθαίνει από καλύτερους.

Σενεγάλη – Ολλανδία 0-2

Άργησε να επιβληθεί αλλά τα κατάφερε η Ολλανδία. Έπαιξε καλύτερα, πίεσε , τελικά βρήκε τον τρόπο να πετύχει τέρμα και να τελειώσει το παιχνίδι στις καθυστερήσεις. Μπορεί να βελτιωθεί. Η Σενεγάλη έπαιξε όσο άντεξε, δημιούργησε ένα δύο φάσεις, δεν κατάφερε να σκοράρει. Πλήρωσε το DNA που κουβαλάει κάθε αφρικανική ομάδα. Δεν έχει την συγκέντρωση για ενενήντα λεπτά του ματς. Το πρώτο γκολ που δέχεται είναι απ’ αυτά που στην Ευρώπη πλέον δεν τα βλέπουμε. Το ξεπέταγμα του παίκτη μπροστά στον τερματοφύλακα είναι θέμα της άμυνας, που στην συγκεκριμένη φάση δεν υπάρχει.

Η.Π.Α. – Ουαλία 1-1

Δίκαιο Χ με ένα ημίχρονο η κάθε ομάδα. Στο πρώτο οι Η.Π.Α. κατηφόρισαν το γήπεδο χωρίς να μπορούν να διασπάσουν την άμυνα των Ουαλών. Το 5-3-2 δημιούργησε ένα τοίχος μπροστά από το τέρμα με αποτέλεσμα οι παίκτες των Βορειοαμερικάνων να μην μπορούν να μπουν στην περιοχή. Οι Η.Π.Α. διαθέτουν γρήγορους παίκτες και επένδυσαν στην ταχύτητά τους. Έτσι άνοιξαν την άμυνα στο γκολ. Στο δεύτερο ημίχρονο προσπάθησαν να κρατήσουν το 1-0 αλλά αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα. Οι Ουαλοί μπήκαν δυνατά , έκαναν πολλές πλαγιοκοπήσεις για να επιτεθούν, έχασαν μία καλή ευκαιρία από κόρνερ αλλά το γκολ δεν ερχόταν. Χρειάστηκε μία στιγμή, για τον κακό σε απόδοση Μπέιλ, να μπει μπροστά από τον αμυντικό , μέσα στην περιοχή και να ανατραπεί από το άτσαλο μαρκάρισμα του. Πέναλτι και 1-1 από τον Μπέιλ και όλοι ήρεμοι.

Υ.Γ. Αξιοσημείωτο τα λεπτά των καθυστερήσεων που δίνουν οι διαιτητές. Με τόσα επιπλέον λεπτά , πολλά παιχνίδια δεν πρόκειται να κριθούν στο ενενήντα.

 

Ο Χρήστος Σαμαράς blog-AΡΗ: Έδειξαν ότι πλέον τον φοβούνται

Ο Άρης στο κλειστό του Περιστερίου έδειξε ότι θα είναι ανταγωνιστικός με όλους τους αντιπάλους και πλέον το σύστημα. τον υπολογίζει και φοβάται ότι είναι ικανός για μια θέση στην τετράδα .

Η νίκη ήταν δική του αλλά οι γκρίζοι είχαν διαφορετική άποψη και με τα σφυρίγματα τους την έκλεψαν και την έδωσαν στους γηπεδούχους που έχουν στον πάγκο τους τον χαϊδεμένο της ΕΟΚ (ελέγχει την διαιτησία ) Βασίλη Σπανούλη που έστω και με το ζόρι θέλουν να τον καθιερώσουν σαν προπονητή . Σαν αθλητή στο παρελθόν τον σεβόμουνα ενώ και σαν χαρακτήρας ήταν εξαιρετικός αλλά να θέλουν να τον επιβάλλουν κάποιοι σαν κόουτς είναι πρόκληση . Και να δείτε ότι το σύστημα στο τέλος θα βάλει το Περιστέρι στην 4άδα για να φανεί δήθεν το έργο του ανερχόμενου κόουτς.

Μπορεί ο Άρης να φωνάζει για τις 29 – 9 βολές υπέρ των γηπεδούχων και ότι δεν δόθηκε στους παίκτες να εκτελέσουν έστω και μια σε όλο το δεύτερο ημίχρονο όμως και μόνο σε μια φάση να σταθεί κανείς δείχνει ότι κάποιοι ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία . Αναφέρομαι σαυτήν που ο ερειστικός Αγραβάνης σπρώχνει επιδεικτικά τον Βασίλη Καββαδά μπροστά στα μάτια του ρέφερι Σταματόπουλου στο ποιο κρίσιμο σημείο του αγώνα και αυτός όχι μόνο κάνει τον τυφλό και δεν σφυρίζει τίποτε αλλά στην συνέχεια υποδεικνύει παράβαση του σέντερ του Άρη και δίνει την μπάλα στους γηπεδούχους !!

Το ευχάριστα σημεία για τους κιτρινόμαυρους ήταν αφενός η εκπληκτική εμφάνιση του Βασίλη Τολιόπουλου που για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι οργίασε ( ρεκορ καριέρας οι 38 πόντοι με εννέα τρίποντα !!!!) και η παρουσία του νέου ξένου της ομάδας του Μήτρου Λόνγκ που έδειξε ότι πολύ γρήγορα ενσωματώθηκε στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας και θα βοηθήσει την ομάδα του Γιάννη Καστρίτη στην συνέχεια του πρωταθλήματος.

Η διοίκηση καλεί τον Αρειανό λαό να δώσει την απάντηση του στα κέντρα αποφάσεων του Αττικού Λεκανοπεδίου με την παρουσία του στο επόμενο εντός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο την νεοφώτιστη Καρδίτσα κάνοντας sold out . Και αυτό πρέπει να γίνει από δω και πέρα .Γεμάτο Παλέ σε κάθε παιχνίδι .

 

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Μάθημα νίκης από τον Άρη απέναντι σε άμυνα… λεωφορείο! Η ανάλυση του Αντώνη Πακαλίδη

Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ομάδες , όπως ο ΠΑΣ, που πιστεύουν ότι με ενενήντα λεπτά άμυνα μπορούν να κερδίζουν πόντους. Αδιαφορούν για την επιθετική λειτουργία τους , παίζουν με 11 παίκτες κάτω από το κέντρο, γεμίζουν την περιοχή τους , κλείνουν τον άξονα και προσεύχονται να μην γίνει η «στραβή » φάση που θα τους αναγκάσει να αλλάξουν το πλάνο τους. Αυτή η λογική καταστρέφει το παιχνίδι και ουσιαστικά ξεχωρίζει τις ομάδες σε μεγάλες και μικρές.

Ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μία πολύ μικρή ομάδα όπου η νίκη ήταν κάτι σαν δεδομένο ενώ η απώλεια της θα άνοιγε μέτωπο γκρίνιας και εσωστρέφειας. Τα τελευταία γεγονότα θα μπορούσαν να γίνουν θέμα συζήτησης, χωρίς νικηφόρο αποτέλεσμα. Ο οργανισμός ΑΡΗΣ πέτυχε κάτι περισσότερο. Νίκησε και άρχισε να δείχνει δείγματα «ξεσκαρταρίσματος» μέσα στην ομάδα. Πρωτίστως απαιτεί το σεβασμό του κάθε ποδοσφαιριστή για τον ΑΡΗ και δευτερευόντως διορθώνει τις λάθος επιλογές του καλοκαιριού, ξεκινώντας από τον Ντιοπ. Ελπίζω να συνεχίσουν, για να μπει η ομάδα στο δρόμο που της αξίζει.

–        Η νίκη ήρθε με τρόπο που αποτελεί μάθημα νίκης , με αντιπάλους, ομάδες βεληνεκούς μιας γειτονιάς. Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις μία άμυνα που οι γραμμές είναι ανεπτυγμένες σε 25 μέτρα μέσα και έξω από την περιοχή, δεν θα βρεθούν πολλοί ανοιχτοί χώροι για να δημιουργηθούν ευκαιρίες. Ο ΠΑΣ είχε τοποθετήσει παίκτες σε σημεία που έκοβαν την ανάπτυξη της επίθεσης του ΑΡΗ . Επόμενο να μην μπορεί η ομάδα να απειλήσει με αξιώσεις. Αυτό που δεν γίνεται με την συνεχή πίεση , λόγω της άμυνας, ξεπερνιέται με φάσεις όπως το πέναλτυ. Όταν όλες οι ομάδες , ανταγωνίστριες του ΑΡΗ, βρίσκουν βαθμούς μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε γίνεται αντιληπτό ότι αυτές οι άμυνες ανοίγουν κάπως έτσι. Μία κατεβασιά, πάτημα του παίκτη στην περιοχή, υπερβάλλων ζήλος του αμυντικού να κόψει τη μπάλα, χτύπημα στο πόδι, πέναλτυ, γκολ, και αμέσως αλλάζει το παιχνίδι. Πως αλλάζει; Ανοίγεται η μικρή ομάδα να ισοφαρίσει, υποτίθεται, και δέχεται τέρματα σε κάθε επίθεση. Ο λόγος απλός, η ποιότητα της μεγάλης ομάδας είναι τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια για χαμένες ευκαιρίες. Θα χάσει μία , θα βάλει δύο.

–        Μπορεί το πέναλτι να είναι ο ένας τρόπος για να ανοίξει η άμυνα της μικρής ομάδας, υπάρχει κι ο άλλος. ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ. Μπορεί ο διαιτητής να μην έδωσε τα δύο, τρία φάουλ έξω από την περιοχή του ΠΑΣ, τα κόρνερ όμως δεν μπορούσε να μην τα δώσει. Σε ένα απ’ αυτά έγινε η καλή κομπίνα και ήρθε το δεύτερο τέρμα. Ο Φαμπιάνο έμεινε στο σημείο του πέναλτυ, η άμυνα είχε την προσοχή της στραμμένη στις κινήσεις του, ο ίδιος δεν μπήκε στη φάση, ο Νταμπό βγήκε στο δεύτερο δοκάρι μόνος του, δεν το ακολούθησε κανείς γιατί περίμεναν τον βραζιλιάνο να πατήσει στη μικρή περιοχή, κεφαλιά – πάσα παράλληλη με την εστία και σκόρερ ο Ενκουλού χωρίς αντίπαλο. Ήταν τόσο εύκολο , σαν σε προπόνηση. Αυτές είναι οι ευκολίες αυτών των φάσεων. Σκοράρεις χωρίς να χρειαστεί να σπάσεις την άμυνα με κάθετες πάσες, γρήγορες κινήσεις, καλές τοποθετήσεις κ.ο.κ. Μια σέντρα εκεί που πρέπει, μία κίνηση που δίνει ένα αβαντάζ , και το ματς τελειώνει με θρίαμβο.

–        Τα δύο επόμενα τέρματα είχαν σφραγίδα δουλειάς στην προπόνηση. Το άνοιγμα του Γκρέι πλάγια στην περιοχή, η συρτή σέντρα απέναντι από το τέρμα, εκτέλεση σε πρώτο χρόνο και σκορ αντάξιο της καλύτερης ομάδας στο γήπεδο. Εντυπωσιακή η ενέργεια που έδωσε ο Τζαμαϊκανός στην επίθεση, από την ώρα που μπήκε. Ο ΑΡΗΣ έδειξε ότι δουλεύει πάνω σε ένα πλάνο που έχει χαρακτηριστικά την κατοχή της μπάλας, τις μικρές αποστάσεις των γραμμών, συνεχή κίνηση, κάτι σε pass and move, η άμυνα κάτω από τη σέντρα, ανάπτυξη με κοντινές πάσες, ανέβασμα των πλάγιων αμυντικών σε κάθε φάση, έναν κεντρικό χαφ τοποθετημένο έτσι ώστε να ελέγχει όλο το γήπεδο, κάτι σαν φάρος, δύο μέσους που μπορούν να μεταφέρουν μπάλα και να πασάρουν κάθετα , μέσα στην περιοχή και πλάγιους που συγκλίνουν για να βοηθήσουν το φορ. Αρχίζει να φαίνεται μία διάταξη με σχέδιο.

–        Ο Ματέο ήταν ο «ήρωας» του παιχνιδιού στα Γιάννενα. Έτρεξε παντού, έκοψε, πάσαρε, πίεσε. Τα έκανε όλα και έδειξε ότι βρίσκει θέση που του δίνει κίνητρο να παίξει. Κοντά του σε απόδοση ο Ετέμπο. Κλείνει πολύ καλά τους χώρους και βοηθάει στην ανάπτυξη όταν η πίεση σε Ματέο και Μανού είναι ασφυκτική. Ο Κουέστα ήταν ο γνωστός φύλακας – άγγελος όταν τον χρειάστηκε η ομάδα. Ο προπονητής με εξέπληξε με την αλλαγή του Καμάτσο με τον Οντουμπάγιο. Η εξέλιξη του παιχνιδιού και η απόδοση του παίκτη τον δικαίωσε. Χωρίς να κάνει κάτι τρομερό ήταν ο καταλύτης της νίκης. Ο Πάρντιου προσπαθεί να παίξει ένα ορθολογικό ποδόσφαιρο, με αρχή , μέση και τέλος. Οι παίκτες αρχίζουν να βρίσκουν ρόλους και να συνεννοούνται καλύτερα. Με τυχόν ενίσχυση σε θέσεις που ζητάει ο ίδιος να έχει, πιθανόν να δούμε κάτι πιο ολοκληρωμένο και συμπαγές. Η διακοπή για το Μουντιάλ είναι βάλσαμο για την ομάδα. Έχει το χρόνο να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες της, να βρει τους ρυθμούς της, να ασχοληθεί με αυτοματισμούς στην ανάπτυξη και να βρει τους τρόπους αξιοποίησης των ευκαιριών της.

Με την ευρεία νίκη ο ΑΡΗΣ πιστοποίησε την ανοδική πορεία του και κλείνει τον πρώτο γύρο αφήνοντας πικρή γεύση στους φιλάθλους του για την βαθμολογική του συγκομιδή. Υπομονή μέχρι το πρώτο παιχνίδι του δεύτερου γύρου, για αν ξαναδούμε τον ΑΡΗ μας.

Πασιαλής: “Ταυτίστηκα με τον Άρη! Οδυνηρή εμπειρία το μαχαίρωμα στη Σουρωτή!”

Όταν ο Νίκος Πασιαλής εντάχθηκε στην ομάδα του ΑΡΗ, ήταν μόλις 17 ετών. Από τις αλάνες του χωριού του, στις Σέρρες, μετακινήθηκε στον μεγάλο ΑΡΗ μια ομάδα που τότε όλοι οι πιτσιρικάδες των γύρω Νομών ονειρεύονταν να παίξουν με τη φανέλα του. Οι συνθήκες της ζωής για το αγροτόπαιδο ήταν πολύ αντίξοες, αλλά το πάθος του για την μπάλα ασίγαστο.

Είχε προλάβει από τα 15 του να αγωνιστεί για την ομάδα του Ροδολίβους που ήταν η πιο σημαντική της εποχής εκείνης και λίγο στην ομάδα του χωριού του. Εκείνη την εποχή διάφοροι φίλαθλοι των μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης ¨όργωναν¨ τα χωριά για να βρουν ταλέντα. Ταλέντο ήταν και ο Πασιαλής αλλά δεν τον «τσίμπησαν» αμέσως. Τα σκάουτιγκ των ομάδων δεν είχαν τη σημερινή οργάνωση οπότε ο Νίκος δοκιμάστηκε και στις 3 ομάδες της Θεσσαλονίκης και κατέληξε στον ΑΡΗ χάρις στο ότι αυτός που τον συνόδεψε στην συμπρωτεύουσα ήταν Αρειανός και φίλος του Νίκου Τσαρούχα. Και αφού τον ίδιο τον έφερε στον ΑΡΗ ο φίλος του κυρ Νίκου, έφερε κι ο Πασιαλής από τη Μεσολακκιά δύο ακόμα ποδοσφαιριστές για τον ΑΡΗ , τον Χατζηνικολάου και τον Τσέλιο!

-Υποστήριζες από μικρός, από παιδί τον ΑΡΗ;

-Μα πώς θα ήταν δυνατόν; Στο χωριό μου και γενικά στη γύρω περιοχή Αρειανοί δεν υπήρχαν. Άντε να ήταν ένας Αρειανός στα γύρω χωριά. Όλοι υποστήριζαν τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Δεν υπήρχαν και τα ΜΜΕ που υπάρχουν τώρα, ούτε καν εφημερίδες δεν είχαμε στο χωριό μου. Το μικρόβιο, γιατί για μικρόβιο πρόκειται  το κόλλησα όταν ήρθα στον ΑΡΗ.

O ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

-Και πώς επέλεξες στην ηλικία των 17 ετών να έρθεις στον ΑΡΗ;

-Έκανα δοκιμαστικό, για την ακρίβεια έκανα και στον Ηρακλή και στον Πάοκ, είχα και από αυτούς προτάσεις, όμως αυτός που με έφερε ήταν Αρειανός, έχει «φύγει» τώρα, ήταν από το χωριό μου και ήταν πολύ φίλος με τον κ. Τσαρούχα και στην ουσία ο κυρ Νίκος έκανε και τη μεταγραφή μου. Είχε δώσει 60.000 δρχ στο χωριό μου για να πάρει ο ΑΡΗΣ το δελτίο μου. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι προκειμένου να πάω στον ΑΡΗ θα μου το έδιναν το δελτίο, όμως η κίνηση του κυρίου Τσαρούχα τους διευκόλυνε.

-Εκείνη την εποχή ο κ. Τσαρούχας θα έλεγες πως έκανε πολλά για τον ΑΡΗ;

-Έκανε, αλλά κυνηγήθηκε πολύ ο καημένος. Δεν καταλάβαινε όμως τίποτα, πρόσφερε από όποιο πόστο μπορούσε αν και ήταν κόκκινο πανί για μια μερίδα του φίλαθλου κόσμου. Ο ίδιος όμως είχε αγάπη για το σύλλογο και όταν αντιλαμβανόταν ότι μπορούσε να προσφέρει με όποιον τρόπο έμπαινε μπροστά μόνο και μόνο για το καλό του ΑΡΗ. Και μια και μιλάμε για τον κυρ Νίκο, θα πω και κάτι που δεν το γνωρίζουν πολλοί: Η μεταγραφή του μεγάλου Έρικσον που φόρεσε τη φανέλα του ΑΡΗ έκλεισε  κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, στις 15 Ιουλίου 1983 που ολοκληρώνονταν τότε οι μεταγραφές. Πρωταγωνιστές της σπουδαίας αυτής κίνησης ήταν ο Νίκος Τσαρούχας και ο Γιώργος Μπουντοβίνος, οι παράγοντες αυτοί ταξίδεψαν στην Σουηδία και έκαναν τις σκληρές διαπραγματεύσεις με τους ανθρώπους της σουηδικής ομάδας Χάμαρμπι. Στη μεταγραφή ρόλο έπαιξε και ένας ομογενής προπονητής που έμενε  στη Σουηδία  Ζαγαρίτης. Αυτό λοιπόν ήταν ένα μικρό δείγμα από το  ρόλο του κ. Τσαρούχα σε μια μόνο σούπερ μεταγραφή από τις πολλές που είχε συνδρομή για την ομάδα μας. Πάντα σε δύσκολες εποχές και δύσκολες συνθήκες μέλημα του ήταν να βοηθάει τον ΑΡΗ.

-Στην Θεσσαλονίκη ήρθατε οικογενειακώς;

-Όχι. Μόνο εγώ κατέβηκα στην Θεσσαλονίκη μόνος μου, δεν ήρθαμε δηλαδή οικογενειακώς. Τελείωσα το Γυμνάσιο τότε έδωσα εξετάσεις και πέρασα στην ΕΑΣΑ (σήμερα ΤΕΦΑΑ). Οι γονείς μου ήταν αγρότες και ο πατέρας μου κάποια στιγμή έκανε μεταφορές με ένα φορτηγό νταλίκα που απέκτησε. Εμείς είμαστε 3 αδέρφια. Έχω μια αδερφή στην Αθήνα όπου έχει εκεί την οικογένειά της και έναν ακόμα αδερφό που έμεινε στο χωριό. Η αδερφή μου σπούδασε φαρμακευτική, εγώ ΤΕΦΑΑ και ο αδερφός μου δούλευε στην Τράπεζα. Τώρα κοίτα πώς ταιριάζουν όλα, ο πατέρας μου επειδή είχε το φορτηγό έκανε ταξίδια και είχε ανοίξει το μυαλό του ήταν πολυταξιδεμένος που λέμε και μας είχε προτρέψει και τους 3 να σπουδάσουμε. Εγώ δεν ήμουν από τους πιο μελετηρούς μαθητές, μεσαίες επιδόσεις είχα. Αλλά τότε το πολύ καλό ήταν ότι για να μπεις στη Γυμναστική Ακαδημία δίναμε εξετάσεις και στα αγωνίσματα –μήκος, 400 μ. σφαίρα και ενόργανη-και αυτό δεν ήταν ένα μικρό ποσοστό όπως είναι σήμερα, αλλά η μισή βαθμολογία. Παρόλα αυτά την πρώτη χρονιά που έδωσα εξετάσεις δεν πέτυχα και τη δεύτερη που ξαναέδωσα πέρασα στη Γυμναστική Ακαδημία. Στο μεσοδιάστημα προπονιόμουν στην ομάδα του ΑΡΗ όπου είχα πάρει μεταγραφή, οπότε είχα περισσότερο χρόνο για διάβασμα. Έμενα στους ξενώνες που έχει ο Σύλλογος κάτω από τη θύρα 1, μαζί με τον Π. Μποϊκογλου, τον Θόδωρο Ζελελίδη, τον Γ. Καδόπουλο εμείς όλοι ήμασταν από χωριά που μας είχε πάρει ο ΑΡΗΣ και μέναμε σε κάτι δωματιάκια που υπήρχαν κάτω από την κερκίδα Θ1.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

-Πώς ήταν οι συνθήκες εκεί;

-Κοίτα καλά ήταν, δεν είχαμε και πολλές απαιτήσεις τότε. Ένα δωμάτιο είχαμε ζεστό, ένα σαλονάκι στο βάθος με μια τηλεόραση και μια τουαλέτα κοινή, αλλά και το γήπεδο δίπλα για προπονήσεις, χωρίς ταλαιπωρία από μετακινήσεις και χάσιμο χρόνου. Εγώ βέβαια είχα και πολύ καλή προσαρμοστικότητα. Είτε σε καλύβα με βάλεις να μείνω είτε σε παλάτι προσαρμόζομαι με τις συνθήκες και δεν παραπονιέμαι. Τι απαιτήσεις να έχουμε εκείνη την εποχή. Εγώ μεγάλωσα σε χωριό στην Μεσολακκιά, που δεν είχαμε ρεύμα, δεν είχε το σπίτι μας νερό, με στάμνες κουβαλούσαμε νερό από την κοινόχρηστη βρύση,  δεν είχαμε θέρμανση, με το μαγκάλι ζεσταινόμασταν και έξω είχε μείον βαθμούς,  μέναμε σε ένα παλιό χωριό πάνω στο βουνό, στο Παγγαίο,  στα 12 μου χρόνια κατεβήκαμε στο νέο χωριό που ήταν πιο κάτω 10 χλμ μακριά προς τον κάμπο, στην Νέα Μεσολακκιά. Ζήσαμε σε μεγάλη φτώχια και αυτό με έκανε συνετό, δεν πετούσε το μυαλό μου εύκολα, δεν μαγευόμουν. Ήξερα ότι ήρθα στον ΑΡΗ να παίξω μπάλα. Οι παροχές του Συλλόγου μου φαίνονταν πολύ καλές. Αν και εγώ δεν είχα παροχή φαγητού όπως τα άλλα παιδιά πήγαιναν κάθε μεσημέρι και έτρωγαν στη Βασ. Όλγας ήταν μέσα στις συμφωνίες της μεταγραφής τους. Εγώ δεν είχα αυτή την παροχή, για μένα είχαν συμφωνήσει να μου παρέχουν μόνο στέγη. Άλλωστε εγώ έμεινα εκεί ένα χρόνο. Μετά πήγα και έπιασα σπίτι στην Μ. Μπότσαρη μόνος μου. Και για τις υπόλοιπες ανάγκες μου με βοηθούσε ο πατέρας μου.

-Ζει ο πατέρας σου Νίκο;

-Ζει, είναι 94 ετών τώρα. Μόνος του μένει, ευτυχώς χωρίς προβλήματα υγείας. Η μητέρα μου «έφυγε» πριν 6 χρόνια στα 83 της χρόνια. Ο πατέρας μου ζει στο χωριό και κάθε Σαββατοκύριακο πηγαίνω να τον δω και να εξυπηρετήσω κάποιες ανάγκες του. Έχει ένα φούρνο μικροκυμάτων, του πηγαίνω φαγητά για να τα ζεσταίνει και να τρώει, του ψωνίζω, του καθαρίζω το σπίτι και γενικά είναι καλά έχει υγεία που είναι το κυριότερο και πορεύεται όπως σου είπα στο χωριό.

Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ

-Οι χρονιές που έπαιξες στον ΑΡΗ θα έλεγες ότι είχαν δυσκολίες για σένα;

-Η μόνη δυσκολία που συνάντησα με το πού ήρθα στην ομάδα μου ήταν μέχρι να καθιερωθώ. Γιατί τότε ο ΑΡΗΣ είχε παίκτες μεγαθήρια. Παίκτες που τους βλέπαμε στην τηλεόραση και τους θαυμάζαμε. Παίκτες που όλοι οι πιτσιρικάδες της εποχής μου θα θέλαμε να τους μοιάσουμε. Εμπειρότατους από την κατηγορία κι εγώ ήμουν γι αυτούς πιτσιρικάς 20 χρονών  και φάνταζε δύσκολο να πάρω τη θέση κάποιου από αυτούς που έπαιζαν. Γιατί και οι θέσεις τότε ήταν παγιωμένες. Όταν τότε στον ΑΡΗ αγωνίζονταν ο Φοιρός, ο Βένος, ο Πάλλας, ο Μόκαλης, ο Ζήνδρος, ο Μπαλής, ο Κούης, ο Τζιφόπουλος, ο Μιχαλίτσιος, ο Όλε… παικταράδες. Αυτούς βρήκα την πρώτη χρονιά που εντάχθηκα στην ομάδα. Εγώ όταν υπέγραψα επαγγελματίας στην ομάδα,  προπονητής ήταν ο Βίτσαν, αλλά τότε σταδιακά αυτοί οι μεγάλοι παίκτες άρχισαν λόγω ηλικίας να αποχωρούν. Μετά το 1982 ήρθε ο Γεωργιάδης και μετά ήρθε ο Λίμπρεχτς. Το δύσκολο επίσης ήταν ότι τότε η αποστολή είχε 16 παίκτες και οι αλλαγές ήταν δύο, οπότε οι ευκαιρίες σε έναν νέο ήταν ακόμα λιγότερες. Αναγκαστικά όμως από τραυματισμούς ή κάρτες ή ντεφορμάρισμα  κάποιοι παίκτες απουσίαζαν και δινόταν οι ευκαιρίες, αλλά έπρεπε να αρπάξεις κάθε ευκαιρία από τα μαλλιά.

ΤΑΥΤΙΣΤΗΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ

-Αφότου ήρθες στον ΑΡΗ, την αγάπησες αυτή την ομάδα;

-Όχι απλά αγάπησα αυτή την θαυμάσια ομάδα.. Ταυτίστηκα με τον ΑΡΗ, από τα 17 μου χρόνια μέχρι τώρα που είμαι στα 62 μου, 45 ολόκληρα χρόνια υπηρετώ από κάθε πόστο που μου ζητήθηκε τον ΑΡΗ. Μόνο ΑΡΗΣ υπάρχει για μένα, κατοικώ και στη γειτονιά εδώ στο Χαριλάου, παρακολουθώ όλα τα παιχνίδια του ΑΡΗ μέσα οπωσδήποτε και έξω εκδρομές όποτε είναι αυτό εφικτό.

-Ποια ήταν η πιο δύσκολη φάση της ζωής σου, εννοώ ως περιστατικό

-Όταν τραυματίστηκα στη Σουρωτή, Οκτώβριος του 2009, συγκεκριμένα με μαχαίρωσαν στο μηρό από την πίσω μεριά και να σου πω, δεν το κατάλαβα τότε κιόλας. Εκείνη την ώρα γινόταν φασαρία, υπήρχε ένταση, ήταν και πολύς ο κόσμος. Το μαχαίρι του δράστη μπήκε και βγήκε αστραπιαία και μετά είχα πολύ αιμορραγία γέμισα από πάνω μέχρι κάτω αίματα. Ήμουν πάντως τυχερός γιατί το μαχαίρι δεν βρήκε την κεντρική αρτηρία. Αν αυτό είχε συμβεί και δεν προλάβαιναν να με πάνε στο νοσοκομείο, τώρα δεν θα μιλούσαμε… Ήταν λοιπόν στο γήπεδο της Σουρωτής… Ήταν το ημίχρονο του αγώνα… Εγώ ήμουν στο κέντρο εκείνη την ώρα. Οι μισοί από τους δράστες ήταν με κράνη και μάσκες στην κερκίδα. Στην αρχή δεν μας κυνηγούσαν. Καθόμασταν εκεί, δεν περιμέναμε ότι θα μπουν μέσα. Είχαμε δυο άτομα της ασφάλειας του ΑΡΗ, ξεκίνησαν να μαλώνουν με αυτούς και βάρεσαν κι όποιους άλλους βρήκαν μπροστά τους. Αφού μάλωσαν με κάποιους δικούς μας πιτσιρικάδες, τους έδειραν και τους έδιωξαν από την κερκίδα, οι υπόλοιποι φοβούμενοι μήπως δεχτούν επίθεση πήδηξαν μέσα στο γήπεδο, περισσότερο για να γλιτώσουν, κάπου φάνηκε ότι σταματάνε τα επεισόδια… Όμως προτού να βγουν οι ομάδες έξω για το δεύτερο ημίχρονο όρμησαν και οι δράστες χωρίς να τους προκαλέσει κάποιος μπήκαν το γήπεδο καμιά δεκαριά από τους 20-30, οι οποίοι είχαν καδρόνια, μία αλυσίδα μεγάλη είχε ο άλλος, ενώ κάποιοι είχαν και μαχαίρια.
Δυστυχώς δεν το είδα το μαχαίρι, μέχρι εκείνη τη στιγμή είχα δεχθεί ένα χτύπημα στο πρόσωπο και μου είχαν σκίσει την μπλούζα, αλλά μέσα σε όλο το χαμό αισθάνθηκα έναν φευγαλέο πόνο στο πόδι. Τελικά διαπίστωσα ότι έχω μια μαχαιριά 3-4 εκατοστά βάθος… Φυσικά  διακομίστηκα με ασθενοφόρο στο ΑΧΕΠΑ όπου με έκαναν  ράμματα, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό…

ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗ ΣΟΥΡΩΤΗ

-Νίκο πιστεύεις ότι εσύ στοχοποιήθηκες τυχαία;

-Εντελώς τυχαία, αυτοί χτυπούσαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους, μαχαίρια είχαν, αλυσίδες, καδρόνια μαζί τους και με αυτά φοβέριζαν ή και χτυπούσαν τον κόσμο. Εκείνη την περίοδο είχαν κάνει πολλές τέτοιες επιδρομές. Μαζεύονταν 100-200 άτομα χωρίζονταν σε ομάδες, εξοπλίζονταν με αυτά που σου είπα και πήγαιναν και έκαναν επεισόδια. Δεν ξέρω αν το έκαναν με άλλες ομάδες αλλά με εμάς υπάρχει αυτή η γνωστή κόντρα. Το συγκεκριμένο περιστατικό έγινε όταν παίζαμε με τον Παοκ για το κύπελλο της ΕΠΣΜ και αυτοί λογικά δεν ήθελαν να χτυπήσουν παίκτες και προπονητές αλλά είχαν το νου τους στον κόσμο που παρακολουθούσε. Το παιχνίδι ως παιχνίδι ήταν πολύ ήρεμο, όμως μόλις εμφανίστηκαν αυτοί οι κόσμος φοβήθηκε πήδηξαν μέσα στο γήπεδο και αυτοί τους ακολούθησαν και έγινε το έλα να δεις.

-Θεωρείς ότι εκείνο το περιστατικό ακραίας βίας συνδέεται με έναν τρόπο με τη δολοφονία του Άλκη;

-Και στην περίπτωση τη δική μας στη Σουρωτή (όπως και με την περίπτωση του Άλκη) θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν πολύ χειρότερα. Για την ακρίβεια Άγιο είχαμε και δεν υπήρχε κάποιος νεκρός. Ναι τώρα που το σκέφτομαι θα μπορούσε να υπάρχει και τότε νεκρός. Αυτοί έκαναν πολλές παρόμοιες επιθέσεις εδώ στην περιοχή Χαριλάου, με στόχο πάντα Αρειανούς επώνυμους και μη. Με επιθέσεις αστραπή πήγαιναν χτυπούσαν και έφευγαν. Επί χρόνια υπήρχε και μια ατιμωρησία, πήγαιναν στα δικαστήρια και έβγαιναν λάδι. Όπως και στη δική μου περίπτωση ήρθαν 10 άτομα που προσήγαγε η αστυνομία,  όπως είπα φορούσαν κράνη και μάσκες,  είχαν καλυμμένα  τα χαρακτηριστικά τους στην επίθεση και αθωώθηκαν όλοι ελλείψει στοιχείων. Και έμεινε σε μένα αυτή η οδυνηρή εμπειρία, η μαχαιριά η στεναχώρια που τράβηξα όλες εκείνες τις μέρες και η θλίψη που κανένας ένοχος δεν καταδικάστηκε.

-Δεν σου έμεινε κάποιο ψυχολογικό;

-Όχι, ψυχολογικό πρόβλημα δεν με κατέλαβε. Εξάλλου είμαστε μαθημένοι στα επεισόδια τόσα χρόνια στα γήπεδα. Πέρασαν όμως τόσα χρόνια 13 για την ακρίβεια και δεν μπορώ να ξεχάσω ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια από όλο αυτόν το χαμό. Συναισθηματικά δεν με επηρέασε πολύ γιατί εγώ έχω μάθει από μικρός αυτά να τα ξεπερνάω και να είμαι ψύχραιμος ότι κι αν συνέβαινε. Μπορεί εξωτερικά να δείχνω μια ηρεμία και ψυχραιμία, όμως μέσα μου είμαι αρκετά σκληρός ώστε να μπορώ να ελέγχω τέτοιες  καταστάσεις.

ΚΡΥΟ ΑΙΜΑ

-Όταν έπαιζες πώς θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

-Πολύ κρύο αίμα, πολύ σκληρός ήμουν γενικά, δεν επηρεαζόμουν εύκολα ούτε από έδρες ούτε από τις φωνές του κόσμου, ούτε από χαρακτηρισμούς. Το πρώτο ματς που έπαιξα ήταν στο Λάρισα-ΑΡΗΣ το 1980, η Λάρισα με Βαλαώρα, Παραφέστα, Γκαλίτσιο, Μουσιάρη. Σε μια σκληρή διεκδίκηση της μπάλας  έβρισα τον Βαλαώρα, αυτός ήρθε από πίσω μου με τράβηξε από τα μαλλιά, γυρνάω εγώ απότομα του τραβάω μια μπουνιά στην κοιλιά, σωριάστηκε κάτω, έπεσαν όλοι οι Λαρισαίοι από πάνω μου ζητώντας από το διαιτητή να με αποβάλλει. Τελικά τη γλίτωσα με κίτρινη κάρτα. Βέβαια αργότερα το μετάνιωσα για την ενέργεια μου αυτή. Απλά θέλω να πω πως στο πρώτο παιχνίδι που έπαιξα είχα ποδοσφαιρικό θράσος. Δεν είχα τεχνική, δεν είχα μαεστρία, είχα προσόντα, ήμουν πολύ σκληρός, είχα καλό άλμα, ήμουν και γρήγορος…

-Είπες ότι δεν είχες τεχνική;

-Εγώ λέω αλήθειες τώρα, ποδοσφαιρικά ήμουν αυτοδίδακτος, μέχρι που ήρθα στον ΑΡΗ δεν είχα κάνει προπόνηση στη ζωή μου. Από την αλάνα ήρθα στον μεγάλο και οργανωμένο ΑΡΗ. Και στις δύο ομάδες της περιοχής μου Ροδολίβος και Μεσολακκιά τι νομίζεις, είχαμε προπονητή; Απλά μαζευόμασταν την Κυριακή και παίζαμε. Ξέρεις τοπικό πρωτάθλημα εκεί στις Σέρρες, παντελής η απουσία οποιασδήποτε οργάνωσης. Μόνοι μας οι παίκτες ξέραμε ποιοι θα έπρεπε να παίξουν ξέραμε τις θέσεις μας περίπου, πηγαίναμε παίζαμε και γυρνούσαμε. Ασφαλώς το άλμα που έκανα ερχόμενος στον ΑΡΗ ήταν πολύ μεγάλο και οι διαφορές πολύ μεγάλες. Αν και η εξέλιξη μπορεί να ήταν διαφορετική αν πιθανά πήγαινα σε μια μικρότερη ομάδα. Κανένας δεν ξέρει, όλα αυτά είναι θεωρητικά.

-Χωρίς προπονητή και προπονήσεις στο χωριό σου πώς επέλεξες τη θέση του αμυντικού;

-Αρχικά να πω  ότι ξεκίνησα ως επιθετικός, στο χωριό μου αγωνιζόμουν στη θέση του σέντερ φορ. Αλλά όταν ήρθα στον ΑΡΗ ο προπονητής μου στους έφηβους, ο Μανώλης Κεραμιδάς με γύρισε πίσω. Και το δέχθηκα λόγω της προσωπικότητας του Κεραμιδά. Εκείνη την εποχή εγώ τον Κεραμιδά τον έβλεπα σαν θεό. Στα 17 μου χρόνια δεν είχα περιθώρια για αντιρρήσεις, θεωρούσα ότι από μένα πολλά περισσότερα ήξερε αυτός και πειθάρχησα και άρχισα να αγωνίζομαι ως αμυντικός. Αποδείχθηκε ότι τελικά η θέση που μου ταίριαζε ήταν στην άμυνα και δικαιώθηκε ο Κεραμιδάς.

ΕΡΙΚΣΟΝ ΚΑΙ ΣΚΟΜΠΟΕ

-Ποιος κατά τη γνώμη σου είναι ο καλύτερος ξένος παίκτης εκείνης της εποχής που ήρθε στον ΑΡΗ;

-Αναμφισβήτητα ο Ούλφ Έρικσον. Και ο Σκόμποε ήταν καλός αλλά ο Έρικσον ήταν δύο σκαλιά πάνω από μας. Ξεχώριζε και στην προπόνηση και στα παιχνίδια από την μπάλα που ήξερε και από την ταχύτητα του, την αντοχή του, τις τεχνικές εξοικονόμησης δυνάμεων. Ήταν αποτελεσματικός και με τα πόδια και με το κεφάλι, καθαρός παίκτης όταν αγωνιζόταν. Εθνική Σουηδίας έπαιζε… και έκανε αρκετές συμμετοχές στον ΑΡΗ έκανε πάνω από 100 συμμετοχές. Μάλιστα τη σεζόν 1983-84 πρόσφατα διάβασα πρόσφατα σε μια αναδρομή που έγινε  ότι έβαλε 7 γκολ και ήταν δεύτερος σκόρερ της ομάδας μας μετά τον μεγάλο Ντίνο Κούη. Και όπως είπα και νωρίτερα ο κ.Τσαρούχας έφερε τον κατά τη γνώμη μου καλύτερο ξένο ποδοσφαιριστή στην ομάδα μου.

-Με το σκοράρισμα δεν είχες κάποια έφεση ε;

-Έφεση στο σκοράρισμα λίγοι παίκτες έχουν.  Ακόμα κι αυτό το δουλεύεις. Εγώ έβαλα στην καριέρα μου λίγα γκολ, μόλις 3, αλλά τα θυμάμαι. Θυμάμαι ότι έβαλα ένα γκολ μέσα στη Λάρισα στο 1-1, επίσης μέσα στο Χαριλάου με τον Ολυμπιακό είχα βάλει γκολ στον Σαργκάνη είχα κάνει το 2-2, χάναμε 1-2 και είχα ισοφαρίσει, τελικά όμως χάσαμε 2-3. Και ακόμα ένα γκολ έχω βάλει, συνολικά 3 γκολ, αλλά δεν το κυνηγούσα κιόλας το γκολ. Ασχολιόμουν πιο πολύ με τα αμυντικά μου καθήκοντα. Αλλά επίσης εκείνη την εποχή οι προπονητές δεν δούλευαν με τόση επιμέλεια τα στημένα και τις στημένες φάσεις. Οπότε δεν υπήρχε και πλάνο να προωθούνται π.χ. οι αμυντικοί για να σκοράρουν. Απλά σε κάποιες περιπτώσεις τύχαινε και μπορούσες να σκοράρεις. Αλλά κοίτα πώς αλλάζουν οι εποχές. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο το 60% των γκολ που μπαίνουν προέρχονται από στημένες φάσεις. Οπότε αφού το 60% των γκολ προέρχονται από στημένες φάσεις, ο προπονητής πρέπει να δουλεύει τουλάχιστον τη μισή προπόνηση με στημένα. Τώρα οι προπονήσεις γίνονται σε γκρουπ εξειδικευμένα, τότε όλοι μαζί προπονούμασταν. Μόνο οι τερματοφύλακες είχαν και έξτρα προπόνηση. Όλοι οι άλλοι σε όποια θέση κι αν παίζαμε προπονούμασταν όλοι μαζί. Δεν υπήρχαν συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς έπρεπε να κινούμαστε σε συγκεκριμένες φάσεις. Το ταλέντο και η έμπνευση μετρούσαν περισσότερο και λιγότερο ητεχνική.

-Το ποδόσφαιρο όπως παίζεται τα τελευταία χρόνια σου αρέσει;

-Ναι μου αρέσει. Γιατί σίγουρα το ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια είναι πιο θεαματικό από ότι ήταν παλιά. Αν βάλεις στο YouTube να δεις παιχνίδια του 70 και του 80 εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να τα δω. Δεν μπορώ να το παρακολουθήσω όποιο παιχνίδι κι αν είναι. Είναι τόσο αργό το ποδόσφαιρο της εποχής εκείνης και τόσο γρήγορο το σημερινό πού εκείνα τα παιχνίδια της παλιάς εποχής θέλει μεγάλη υπομονή για να τα δεις ολόκληρα να πάρουν την μπάλα οι παίκτες να τη σταματήσουν να κάνουν κοντρόλ να ντριπλάρουν  έναν αντίπαλο, να τη δώσουν στον επόμενο παίκτη που παρακολουθεί και κανένας αντίπαλος να μην τον μαρκάρει… Ταλαιπωρία σκέτη. Τώρα αυτά τα χρόνια τα τελευταία δεν υπάρχει αυτή η πολυτέλεια με το που παίρνεις την μπάλα πρέπει αμέσως να ξέρεις τι να την κάνεις. Βέβαια αυτή είναι η εξέλιξη του ποδοσφαίρου έτσι; Και αυτό εξαρτάται πάρα πολύ δηλαδή από την ταχύτητα. Εκεί βασίζεται, στη φυσική κατάσταση. Επίσης υπάρχουν πολλοί νέοι ποδοσφαιριστές και οι ακαδημίες που βγάζουν πάρα πολλούς παίκτες υπάρχει πληθώρα παικτών και επομένως αυτοί οι οποίοι παίζουν πρέπει να είμαι σε ανταγωνιστικό επίπεδο καλύτεροι από  πολλούς άλλους σε σχέση με την παλιότερη εποχή. Επίσης έχουν αλλάξει οι προπονήσεις μπήκε τεχνολογία στο ποδόσφαιρο υπάρχουν και οι τεχνολογικές πρόοδοι τα εργομετρικά, συνέχεια κάνουν στους ποδοσφαιριστές αναλύσεις αίματος βλέπουν τι συμβαίνει σε κάθε φάση του πρωταθλήματος ή σε κάθε περίοδο. Η διατροφή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο επίσης. Εμείς εκείνη την εποχή τη δική μου δεν υπήρχε καν αυτό το πράγμα εμείς τρώγαμε γύρους και πηγαίναμε να παίξουμε μπάλα ποιος θα μας το έλεγε; Ποιος έπρεπε να μας καθοδηγήσει;

Και μιλάμε τώρα για επαγγελματίες,  έτσι; Στον Άρη βέβαια δεν είχαμε καμία και καθοδήγηση υπήρχε βέβαια ο Λάζαρος Κιοφιτζόγλου ο οποίος μας έδινε διάφορες συμβουλές όσον αφορά τη διατροφή ιδιαίτερα πριν από τα παιχνίδια. Είχε έρθει από τη Γερμανία ήξερε πολλά πράγματα. Ήτανε λίγο πιο μπροστά από μας πάνω σε αυτά τα θέματα αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει σχέση με την διαιτολόγια ήταν μασέρ, φυσιοθεραπευτής είχε σπουδάσει.

Η ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ

-Πώς και δεν έγινες προπονητής μετά που τελείωσες την καριέρα σου στην ποδοσφαιρική;

– Την προπονητική όσο έκανα τον προπονητή στα ερασιτεχνικά τμήματα του ΑΡΗ το έκανα από χόμπι. Αν ήθελα να γίνω επαγγελματίας σίγουρα θα γινόμουν. Αλλά θα έπρεπε να φύγω από τη Θεσσαλονίκη. Πάντως αρχικά να σου πω ότι δεν είχα ποτέ σκοπό να κάνω καριέρα προπονητή. Δεν μπορούσα… Με τίποτα δεν μπορούσα να γίνω γυρολόγος, δεν ήταν στο στιλ μου, δεν ήθελα να παρατήσω την οικογένειά μου να πηγαίνω ένα χρόνο στα Τρίκαλα, ένα στα Γιάννενα, ένα στην Κρήτη αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν μου άρεσε όπως λειτουργούσαν οι σύλλογοι. Πώς δηλαδή γινόταν η εξέλιξη των προπονητών. Πολλοί προπονητές να ξέρεις έχουνε γίνει προπονητές μόνο μέσα από δημόσιες σχέσεις έκαναν τα χατίρια στους προέδρους και έγιναν προπονητές και ακόμη και σήμερα υπάρχουν τέτοιοι προπονητές οι οποίοι συνέχεια βρίσκουν δουλειά, δεν τους κακολογώ, καλά κάνουνε και αυτός ακόμη είναι ένας τρόπος για να βγάζουν το ψωμί τους και για να κάνουν καριέρα. Εμένα το στυλ μου είναι διαφορετικό εγώ δεν μπορώ ούτε να κολακεύω τους προέδρους ούτε να τους παρακαλάω, ούτε να κάνω μαζί τους δημόσιες σχέσεις, ούτε να τους κάνω τα χατίρια. Γιατί ξέρεις πάντοτε υπάρχει μία έρπουσα φημολογία ότι ο πρόεδρος υπάρχει πιθανότητα να σου πει ότι αυτό το ματς πρέπει να το δώσουμε ή μην βάζεις αυτόν τον παίκτη βάλε τον άλλον. Εγώ αυτά δεν μπορούσα να τα δεχθώ αυτά που σου λέω συμβαίνουν ακόμη και στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα όπου οι διοικήσεις πιέζουν τους προπονητές για τη χρησιμοποίηση κάποιων συγκεκριμένων παικτών. Εγώ δεν μπορούσα να δεχτώ ότι θα γινόντουσαν τέτοιες παρεμβολές στο έργο μου όπως «αδικείται ο τάδε παίκτης βάλτον σε ένα ματς να τον δούμε τι κάνει» κλπ. Αυτά είναι πολύ μακριά από τη φιλοσοφία μου. Αυτό λοιπόν είναι που εγώ θεωρώ ότι είναι παρέμβαση στο έργο του προπονητή και ότι όλα αυτά μαζί τα ονομάζουμε μία λέξη βρωμιά του ποδοσφαίρου. Είναι η λογική που με απέτρεψε από το να γίνω προπονητής τουλάχιστον επαγγελματίας εγώ αυτή τη βρωμιά του ποδοσφαίρου σε ένα βαθμό σε γήπεδα Β και Γ εθνικής την έχω ζήσει. Δεν θέλω να μιλήσω συγκεκριμένα αλλά στα αποδυτήρια ερχόταν ο πρόεδρος της άλλης ομάδας και μας έλεγε: «Το παιχνίδι αυτό θα ρθει ισοπαλία»… και ερχόταν ισοπαλία. Έλεγαν σε μας τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές « εμείς τα έχουμε βρει. Το παιχνίδι αυτό θα βγει  ισοπαλία» τι να έκανε ο  προπονητής μας και πώς να αντιδρούσαν οι παίκτες… αυτό εγώ το θεωρώ βρωμιά του ποδοσφαίρου.

-Κάθισες ωστόσο ως προπονητής στον πάγκο του ΑΡΗ…

-Ναι, ως υπηρεσιακός, ήταν τον Οκτώβριο του 2012, απομακρύνθηκε ο Μ. Κατσαβάκης η ομάδα δεν πήγαινε καλά, στα 6 πρώτα παιχνίδια του πρωταθλήματος δεν μπορέσαμε να κερδίσουμε τους βαθμούς που προσδοκούσαμε με βάση το πρόγραμμα. Θυμάμαι Πρόεδρος τότε ήταν ο Αλ. Κατσιαούνης, ενώ στη διοίκηση ήταν και ο Σ. Λαμπριάκος, και ανέλαβα εγώ την ομάδα μέχρι η Διοίκηση να βρει τον επόμενο προπονητή. Τα πρώτα δύο παιχνίδια ήταν ντέρμπι, μέσα στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό φέραμε 1-1, με τον Ολυμπιακό στο Χαριλάου φέραμε 2-2, μετά στο τρίτο παιχνίδι μέσα στην έδρα μας με τη Βέροια που τότε έπαιζαν ο Ολαϊτάν, ο Καλτσάς κλπ κερδίσαμε 2-1, στο τέταρτο παιχνίδι μέσα στη Λιβαδειά χάσαμε 2-1 με σφαγή από τον διαιτητή. Από τα Γιάννινα πάλι μέσα στο Χαριλάου χάσαμε 1-2 και μετά πήγαμε στον Πανθρακικό όπου χάσαμε 4-0, εκτός έδρας με τον Ατρόμητο κερδίζαμε 0-1 και στο 93 λεπτό, ενώ τότε δεν υπήρχαν καθυστερήσεις ισοφαριστήκαμε σε 1-1. Μέσα στην Τρίπολη φέραμε 1-1 και με την Ξάνθη στο Χαριλάου 0-0. Συνολικά κάθισα στον πάγκο ένα δίμηνο σε 10 αγώνες και απότι θυμάμαι με αντικατέστησε ο Αλκαράθ. Πάντως γενικά η χρονιά τότε ήταν δύσκολη γιατί δεν είχαμε παίκτες. Από ξένους είχαμε τον Ακάνθο, τον Κοέλιο και τον Πουλίδο που τραυματίστηκε στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και δεν ξαναέπαιξε. Και από Ελληνες τι νομίζεις πώς είχαμε, τον Βελλίδη, τον Παπαζαχαρία, τον Τσουκάνη, τον Κανούλα, τον  Τριανταφυλλάκο… και τις… «φίρμες» Παπαστεριανό, Καπετάνο, Τάτο. Όπως καταλαβαίνεις με αυτό το ρόστερ τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και κάθε βαθμός πολύτιμος.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ

-Θεωρείσαι πάντως στρατιώτης του ΑΡΗ και μάλιστα επειδή βοήθησες την ομάδα σε μια δύσκολη περίοδο.

-Και ανιδιοτελώς. Θέλω να το γράψεις αυτό. Και όχι μόνο ανιδιοτελώς, ούτε χάρη δεν έχω ζητήσει. Κατά καιρούς αυτός ο τεράστιος σύλλογος που λέγεται ΑΡΗΣ είχε και έχει ακόμα παράγοντες ή και φιλάθλους σε καίρια πόστα και στην πολιτική και επιχειρηματίες και προσωπικότητες. Αλλά εγώ δεν είμαι καλός στις δημόσιες σχέσεις δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι από αυτούς τους ανθρώπους αν και είμαι σίγουρος ότι θα μου ικανοποιούσαν την επιθυμία μου όποια κι αν ήταν στα λογικά πλαίσια.

-Στους παλαίμαχους συμμετέχεις;

-Πηγαίνω, αν και δεν μπορώ να παίξω γιατί έκανα εγχείριση στο ισχύο μου πριν από 3 χρόνια, δύσκολη εγχείριση για να παίξω μπάλα, για το περπάτημα δεν με ενοχλεί. Κάποτε αυτή η επέμβαση ήταν γολγοθάς, τώρα δεν είναι τίποτα μετά τη δεύτερη μέρα πάτησα και περπάτησα έστω και λίγα βήματα. H ιατρική έχει προχωρήσει.

-Το επώνυμό σου σε έχει δυσκολέψει καθόλου, λόγω προφοράς;

-Εμένα καθόλου, αλλά πολλοί φίλοι μου για να μην πω το μεγαλύτερο ποσοστό αντί για Πασιαλή με φωνάζουν Πασσαλή, τρώνε δηλαδή το γιώτα. Και όσοι είναι μακριά από τον ΑΡΗ ή δεν ασχολούνται και πολύ με το ποδόσφαιρο πιστεύουν ότι είμαι ο Πέτρος Πασσαλής. Έκανε και πιο μεγάλη καριέρα πήγε και στον Ολυμπιακό είναι και από τη Μακεδονία, οπότε συχνά υπάρχει σύγχυση. Και προηγουμένως που πήγα να βγάλω μια κάρτα στο βενζινάδικο είπα Πασιαλής με αργή άρθρωση γιατί πολλοί αν το πω γρήγορα βάζουν κι ένα Χι στη μέση. Δηλαδή το κάνουν Πασχιαλής… Εν τω μεταξύ αν πατήσεις στο google το όνομα μου θα βγάλει ΠΑΣ Γιάννενα, αρκετοί με ρωτούν αν είμαι ο Πασιαλής από τα Ιωάννινα. Επειδή εκεί έπαιξα αρκετά χρόνια.

**Ο Νίκος Πασιαλής είναι παντρεμένος με την Πασχαλία και έχει δύο κόρες, την Κατερίνα που ζει στην Αγγλία και τη Χριστίνα. Είναι πια συνταξιούχος εκπαιδευτικός (γυμναστής).

** Η συνέντευξη με τον Νίκο Πασιαλή έγινε στον άνετο χώρο του café Deseo, περιοχή Χαριλάου.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΣΙΑΛΗΣ βιογραφικό

 Γεννήθηκε στη Μεσολακκιά στις Σέρρες το 1960.

1975 αγωνίστηκε στο Ροδολίβος Σερρών

1976 αγωνίστηκε στη Μεσολακκιά Σερρών

1977 αγωνίστηκε στα μικρά ερασιτεχνικά τμήματα του ΑΡΗ

1979-1980 αγωνίστηκε στον  Αγροτικό Αστέρα με υποσχετική

1980-1985 αγωνίστηκε επαγγελματικά στον ΑΡΗ

1985-1990 αγωνίστηκε επαγγελματικά στον ΠΑΣ Γιάννενα

1990-1992 αγωνίστηκε επαγγελματικά στον Παναιτωλικό

1993-1994 αγωνίστηκε επαγγελματικά στον Ατσαλένιο Ηρακλείου

1994-1995 αγωνίστηκε επαγγελματικά στον Αλμωπό Αριδαίας, όπου έπαθε χιαστό και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Από κει και πέρα 2003-2014 ασχολήθηκε προπονητικά με τα μικρά τμήματα του ΑΡΗ (Κ19 και Κ20).

Νίκη… αποσυμπίεσης! Η αγκαλιά των παικτών του Άρη και το βάρος που έφυγε

Λένε ότι μια εικόνα, ισοδυναμεί με 1000 λέξεις. Μια τέτοια εικόνα ήταν και αυτή μετά την επίτευξη του πρώτου γκολ του Άρη στο παιχνίδι με τη Λαμία, με σκόρερ τον Φαμπιάνο.

Μόλις ο Βραζιλιάνος αμυντικός των κιτρινόμαυρων πέτυχε το τέρμα δεν το πανηγύρισε έξαλλα. Αντιθέτως αυτός μαζί με τους συμπαίκτες του αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί, σχηματίζοντας έναν κύκλο.

Η αλήθεια είναι ότι οι παίκτες του Άρη κουβαλούσαν στις πλάτες τους μεγάλη πίεση. Πίεση από τα αρνητικά αποτελέσματα, από τα γκολ που δεν έρχονταν, από τη βαθμολογική συγκομιδή. Το έλεγαν και οι ίδιοι εξάλλου σε δηλώσεις τους, τονίζοντας παράλληλα ότι δε θα σταματήσουν τη σκληρή δουλειά μέχρι να το πετύχουν. Και το πέτυχαν.

Αυτή η αγκαλιά, πέρα από το καλό κλίμα έδειξε και κάτι ακόμη. Το άγχος που έφυγε, την υπόσχεση που έδωσαν για καλύτερες εμφανίσεις. Και μετά… απελευθερώθηκαν. Μπορεί να βοήθησαν και οι συγκυρίες όπως η αποβολή του Μπεχαράνο, μπορεί απλά να έβγαιναν όλες οι φάσεις.

Όμως η εικόνα της ομάδας ήταν αλλαγμένη. Φάνηκε εξάλλου από τα τελευταία παιχνίδια ότι το σύνολο έχει αρχίσει να δένει. Χρειάζεται σίγουρα πολλή δουλειά ακόμη, όμως υπάρχει διακοπή ενός μήνα και κάτι και ένας ακόμη γύρος μπροστά. Ο Άλαν Πάρντιου έχει δείξει ότι υπολογίζει σε όλους τους παίκτες και αυτοί αρχίζουν να βγάζουν στον αγωνιστικό χώρο αυτά που ζητάει ο προπονητής τους.

Φονικό ένστικτο! Η μαγική βραδιά του Λουίς Πάλμα με γκολ, ασίστ και επιθετική λάμψη

Σίγουρα η βραδιά της 8ης Νοέμβρη 2022 θα μείνει για αρκετό διάστημα χαραγμένη στο μυαλό του Λουίς Πάλμα… Ο επιθετικός από την Ονδούρα, όταν έμπαινε στο αεροπλάνο, αφήνοντας τις φτωχογειτονιές της πατρίδας, για να αναζητήσει την ποδοσφαιρική γη της επαγγελίας στον Άρη και στην Ελλάδα, ίσως είχε ονειρευτεί μια τέτοια βραδιά. Χθες απλά την έζησε…

Με επιθετικό φονικό ένστικτο, λάμψη και ουσία, ο 22χρονος επιθετικός σταμάτησε το… κοντέρ στα τρία γκολ, έχοντας μάλιστα και την ασίστ στο πρώτο γκολ του Φαμπιάνο. Το πρώτο του χατ τρικ στην Ευρώπη, ενώ κάτι ανάλογο είχε κάνει στις 20 Δεκεμβρίου 2020 στην πατρίδα του με την φανέλα της Βίντα κόντρα στην Λόμπος. Τότε η ομάδα του κέρδισε εκτός έδρας 3-1, με τρία γκολ δικά του. Χθες, πήραν το… όπλο τους και οι Φαμπιάνο, Γκρέι στο εμφατικό 5-0, αν και είναι αλήθεια ότι ο Πάλμα δικαιούται την… μπάλα (όπως την πήρε άλλωστε στο σπίτι του), για την μαγική βραδιά.

Τα χθεσινά του γκολ ανέβασαν την επίδοσή του στα έξι γκολ, σε σύνολο 15 αγώνων, ενώ μετράει άλλα δυο από την περσινή σεζόν. Με την χθεσινή του ασίστ έφτασε τις έξι φέτος με τους κιτρινόμαυρους. Δεν είναι και λίγο…

“Μιλήσαμε με τον Πάλμα μέσα στην εβδομάδα και σήμερα με επιβράβευσε με τρία γκολ. Ηταν θέμα αυτοπεποίθησης. Ο Λουίς έχει μεγάλο ταλέντο. Εχω δουλέψει με τέτοιους παίκτες. Με τον Λουίς μιλήσαμε για το θέμα της συγκέντρωσης. Να είναι συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Πρέπει να χτίσει σε αυτή την εμφάνιση. Ο Λουίς είναι πάντα με το χαμόγελο αλλά πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένος στην προπόνηση” ήταν η πολλή ενδιαφέρουσα αναφορά του Άλαν Πάρντιου για το MVP της χθεσινής νίκης…

Όσο για τον ίδιο; Κρατώντας την μπάλα του αγώνα με τις υπογραφές των συμπαικτών του, αρκέστηκε να δηλώσει ευχαριστημένος. Άλλωστε, υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη και για τον ίδιο και για τον Άρη. Σίγουρα όμως η χθεσινή βραδιά θα του μείνει αξέχαστη.

 

Η ανάλυση του Αντώνη Πακαλίδη: Τόλμησε, ξεμπούκωσε, μετράει ψυχολογία και “κέρδη”

Κάλιο αργά παρά ποτέ, ο ΑΡΗΣ έδειξε το πρόσωπο που περιμέναμε από την αρχή του πρωταθλήματος . Έπαιξε ως κυρίαρχος, πίεσε , έτρεξε, άνοιξε χώρους, άλλαξε γρήγορα τη μπάλα, έκοψε κάθε προσπάθεια του αντιπάλου, είχε τερματοφύλακα όταν χρειάστηκε να επέμβει, ήταν εύστοχος και ανέδειξε ήρωα, τον σκόρερ Πάλμα που πέτυχε χατ-τρικ.

Το ευτύχημα είναι ότι ο ΑΡΗΣ τα έκανε όλα καλά. Το δυστύχημα ότι έπρεπε να περιμένουμε δώδεκα αγώνες για να το κάνει. Κρατάμε μικρό καλάθι γιατί η απόδοση δεν ήταν σε επίπεδο 100%, ήταν θετική. Ας είναι.

Φάνηκε εύκολο το 5-0 αλλά θα πρέπει να δούμε την όλη προσπάθεια. Το άγχος παίζει το ρόλο του κι αυτό είναι πάντα ανασταλτικός παράγοντας. Μετά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα τα πόδια βαραίνουν, δεν λειτουργεί το μυαλό με τον εύκολο τρόπο και κάθε κακή φάση πολλαπλασιάζει την πίεση. Σ’ αυτόν τον τομέα οι παίκτες φάνηκαν προετοιμασμένοι να ανταπεξέλθουν σε κάθε κατάσταση. Δεν επηρεάστηκαν από την προβληματισμένη ατμόσφαιρα και έπαιξαν για τη νίκη. Έκαναν γκολ από εξέλιξη στημένης φάσης, συνεργάστηκαν με αυτοπεποίθηση , τόλμησαν φάσεις «ένας με έναν», πράγματα που είχαμε ξεχάσει ότι γίνονται. Ουσιαστικά ήταν παιχνίδι που οι παίκτες έβγαλαν τον εγωισμό τους. Έπαιξαν για τους εαυτούς τους. Το αποτέλεσμα τους δικαίωσε.

–        Σημείο αναφοράς του αγώνα είναι η εμφάνιση του Ετέμπο. Χειρίστηκε με μαεστρία κάθε φάση, έκανε τους συμπαίκτες του να νιώσουν σίγουροι, απελευθέρωσε  το Γκαρθία από τα ανασταλτικά του καθήκοντα και έδωσε στο Ματέο τους χώρους που φαίνεται ότι νιώθει πιο άνετα, έχοντας τη μπάλα στα πόδια. Έκλεινε το κενό ανάμεσα στα δύο σέντερ μπακ και προωθούσε τη μπάλα όταν κολλούσε η ανάπτυξη από τον Φαμπιάνο. Ολοκληρωμένη εμφάνιση για έναν κεντρικό χαφ που ήρθε αργά. Η ομάδα τον είχε ανάγκη από την αρχή της σεζόν. Ο Πίρσμαν ήταν ο επόμενος θετικός , αφήνοντας πίσω τις κακές εμφανίσεις του. Πήρε την πλευρά του, έτρεξε στη γραμμή, δημιούργησε γκολ, δεν δέχτηκε απειλή , θύμισε γιατί ήρθε στον ΑΡΗ. Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στο μεστό παιχνίδι του Ζερβίνιο. Παρότι δεν είναι ο κλασικός σέντερ φορ, έκανε όλα όσα κάνει ένας παίκτης σ’ αυτή τη θέση. Δεν χρήστηκε σκόρερ αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Ήταν σε επίκαιρες θέσεις και κατάφερνε να ανοίγει την άμυνα της Λαμίας. High light η προσποίηση του στο δεύτερο γκολ του ΑΡΗ. Ένας παίκτης που έχει κάνει  καριέρα σαν κι αυτόν , είναι δεδομένο ότι ξέρει καντάρια μπάλα. Στα νιάτα του , όποιος τον είχε παρακολουθήσει, χρειαζόταν πέντε παίκτες σαν της Λαμίας για να ζοριστεί. Τον βλέπουμε στα τελειώματα του και πάλι μπορεί να κάνει τη διαφορά, όταν του δοθεί η ευκαιρία.

–        Το χατ τρικ του Πάλμα κάνει όλους εμάς που πιστεύουμε στον παίκτη, να απορούμε γιατί δεν έχει καπαρώσει θέση στην ενδεκάδα μέχρι τώρα. Γρήγορος, με ντρίμπλα, σουτ, πάσα, εκτέλεση. Δεν έχουμε πολλούς σαν αυτόν. Μάλλον έχουμε μόνο αυτόν. Ειδικά το τρίτο του γκολ είναι ποίημα. Τρέχει όλο το γήπεδο πίσω από τον Μαντσίνι, εκτελεί σε πρώτο χρόνο και στέλνει τη μπάλα στην απέναντι γωνία του τερματοφύλακα. Προσέξτε , όχι σουτ κι όπου πάει, ούτε καμιά καραβολίδα για να σκοτώσει κανέναν. Μετρημένο χτύπημα, με στόχο , χωρίς να αφήσει περιθώριο αντίδρασης. Ήταν εκπληκτική η φάση, όπως απλώθηκε η αντεπίθεση, τρομερό το τελείωμα. Ο Πάλμα έχει να δώσει πολλά αρκεί να παίζει και φυσικά να είναι ο ίδιος συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Παίζει πολύ καλά τη θέση του πλάγιου που συγκλίνει στην περιοχή, δέχεται τη μπάλα στην κίνηση , σε συνδυασμό με την ταχύτητα του , μπαίνει στη φάση με πλεονέκτημα έναντι του αμυντικού. Είναι δυνατός, διεκδικητικός, πιεστικός και αξίζει να εξελιχθεί στον ΑΡΗ. Μπορεί να γίνει ένα σοβαρό περιουσιακό στοιχείο της ομάδας.

–        Ο προπονητής μας έδειξε πως σκέφτεται την ομάδα και τι θέλει να δει. Μπορεί η Λαμία να ήταν σάκος του μποξ, παρόλα αυτά βγήκαν συμπεράσματα. Η τριάδα Ετέμπο-Ματέο-Γκαρθία μπορεί και ελέγχει την κυκλοφορία της μπάλας. Γεμίζει τους χώρους στο κέντρο, κρατάει τις αποστάσεις ώστε η πίεση να δημιουργεί δυσκολίες στον αντίπαλο, έχει την τεχνική να πασάρει και να αλλάζει τον ρυθμό. Έχει τη δυνατότητα της κάθετης πάσας και κερδίζει εύκολα τις επαφές ώστε να μην αλλάζει η κατοχή. Ο Πάρντιου έχει δει το Ματέο ως χαφ και μάλλον πρέπει να το συνηθίσουμε κι εμείς. Με τις αλλαγές , δοκίμασε Ντιοπ-Νταμπό και αμέσως η ομάδα έγινε πιο αργή αλλά πιο δυνατή. Ο Γκρέι έχει το γκολ , μοιάζει βαρύς στις κινήσεις του και αργός. Αν καταφέρει να γίνει πιο ενεργητικός θα δούμε περισσότερες φάσεις απ’ αυτόν στα επόμενα παιχνίδια.

–        Η επικαιρότητα έφερε στην επιφάνεια τις διαμαρτυρίες του Ολυμπιακού για τη διαιτησία στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Εντελώς αδιάφορο για μένα, αλλά από τη στιγμή που αναφέρθηκε και πολιτική υπόσταση το πράγμα έγινε kinky. Η ανάμειξη της πολιτικής στο ποδόσφαιρο είναι προϊόν του ίδιου του ποδοσφαίρου. Όλοι οι παράγοντες απαιτούσαν να πάρουν αλλά μετά ήταν υποχρεωμένοι να δώσουν.

Το« πρωτάθλημα των Πρεσπών» στον ΠΑΟΚ είναι η μία από τις αποδείξεις το πώς δουλεύει το σύστημα. Οπότε καμία συγκίνηση για τα λεγόμενα «αδικημένων ολυμπιακών» και «ευνοούμενων άλλων» που να έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο. Με Δούρειο Ίππο το ποδόσφαιρο πετυχαίνουν άλλους σκοπούς, άσχετους με το άθλημα. Εμείς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο δεν τους παρακολουθούμε.

Είναι οι ίδιοι που κατάντησαν το ελληνικό ποδόσφαιρο να βρίσκεται στην 20η θέση στην Ευρώπη και οι ομάδες που θα παίρνουν το ευρωπαϊκό εισιτήριο θα παίζουν προκριματικούς αγώνες μαζί με τις ομάδες από τα Νησιά Φερόες και την Ανδόρα. Αυτά είναι τα χάλια τους.

“Όπλο” του Άρη οι Έλληνες, κάλυψαν το κενό του Χάγκινς, μεγάλη η συμβολή του κόσμου

Όταν παραμονές του αγώνα με τον Απόλλωνα Πάτρας στο Παλέ ο ΑΡΗΣ έχασε έναν από τους κορυφαίους του παίκτες των τεσσάρων πρώτων αγωνιστικών τον Αμερικανό Χάγκινς στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο υπήρξε ένας έντονος προβληματισμός και ανησυχία για το πως θα αντιδράσει αγωνιστικά η ομάδα χωρίς ένα από τα βασικά της γρανάζια .

Η ανησυχία μεγάλωσε όταν στο ξεκίνημα του αγώνα με τους Πατρινούς η ομάδα βρέθηκε πίσω στο σκορ και ο έτερος Αμερικανός στον οργανωτικό τομέα ο Νότε έδειχνε ότι βρισκόταν σε κακή μέρα . Όμως σε εκείνο το σημείο φάνηκε ότι το φετινό όπλο του ΑΡΗ είναι οι Έλληνες . Με μπροστάρη τον Βασίλη Τολιόπουλο (έκανε επιθετικά ρεκόρ καριέρας με τους 23 πόντους , ενώ πήρε 6 ριμπάουντ και έδωσε 5 ασίστ ) και άξιο συμπαραστάτη του τον Γιώργο Φίλιο (ο μικρός ψύχραιμος οδηγούσε με σιγουριά την ομάδα) έκανε την ανατροπή και αφού πέρασε μπροστά στο σκορ ανέβασε την απόδοση της στο β΄ μέρος (μεταμορφωμένος και ο Νότε προς το καλύτερο)και πήρε με άνεση την νίκη , την τρίτη στο πρωτάθλημα που τον κρατάει ψηλά στην βαθμολογία. Σημαντική και η προσφορά του Όμηρου Νετζήπογλου . Σε αυτούς πέρα από τους ξένους αλλά και στους Σχίζα , Καββαδά και Σιδηροηλία θα στηριχθεί η φετινή προσπάθεια της ομάδας για μια πολύ καλή πορεία. Τόσους καλούς Έλληνες παίκτες δεν είχε πέρυσι ο ΑΡΗΣ. Όλοι μπορούν να βοηθήσουν και μην εκπλαγείτε αν σε άλλο παιχνίδι παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο κάποιος άλλος Έλληνας εκτός της τριπλέτας.

Επειδή ο Χάγκινς θα μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήδη ο Γιάννης Καστρίτης προχώρησε στην απόκτηση του αντικαταστάτη του μέχρι αυτός να γίνει καλά. Είναι ένας παίκτης που γνωρίζει το Ελληνικό πρωτάθλημα ο Μήτρου Λόνγκ που θα παίζει σαν ξένος αλλά έχει ήδη ξεκινήσει την διαδικασία να αποκτήσει την Ελληνική ιθαγένεια λόγω της καταγωγής του αν και αυτό μπορεί να καθυστερήσει αρκετά. Με την ευκαιρία της διακοπής του πρωταθλήματος και για να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η ομάδα καλύφθηκε και το κενό της θέσης που υπήρχε του πέμπτου ξένου με την απόκτηση του Αμερικανού Ρισάντ Πακ.

Έτσι δίνεται η ευκαιρία αφού λόγω Εθνικής υπάρχει η διακοπή να ενσωματωθούν οι δυο ξένοι και ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί πανέτοιμος στην συνέχεια.

Θα ήθελα να σταθώ στην φοβερή παρουσία του Αρειανού λαού . Οι 4000-4500 που βρέθηκαν στο Παλέ έσπρωξαν την ομάδα με τις εκδηλώσεις τους στην νίκη όταν αυτή έδειχνε να έχει πρόβλημα στο πρώτο μέρος . Ήταν μεγάλη η συμβολή τους στην επιτυχία.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

 

“Ζητείται ελπίς”! Η ανάλυση του Αντώνη Πακαλίδη στο PRESSARIS

Όταν ο Αντώνης Σαμαράκης έγραφε το σύγγραμμα «ζητείται ελπίς» σίγουρα δεν είχε στο μυαλό του τον ΑΡΗ και τα προβλήματα του. Τα προβλήματα της δικής του εποχής είχαν να κάνουν με την επιβίωση και τον κοινωνικό προβληματισμό. 

Ο δικός μας προβληματισμός παραμένει, βασανιστικά, στην πορεία του ΑΡΗ και τα αποτελέσματά του. Το παιχνίδι στο Περιστέρι ήταν ένα απ’ αυτά που θα έδιναν ώθηση προς τα εμπρός. Με τον Κουέστα τον πιο καθοριστικό παίκτη όμως ήταν αδύνατον να βγει κάτι καλό. Μία αγωνιστική ακόμα , η 11η, πέρασε χωρίς ο ΑΡΗΣ να δείξει κάτι.

Το ίδιο μοτίβο , η ίδια αντιμετώπιση καταστάσεων, η ίδια άνευρη απόδοση, η ασυνεννοησία, η ανάπτυξη του ότι βγει, είναι χαρακτηριστικά που δείχνουν ότι η ομάδα έχει πέσει σε ένα τέλμα. Οι κακές επιλογές των παικτών είναι σε μόνιμη βάση, η αδυναμία δημιουργίας καλών φάσεων είναι εμφανέστατη, οι ιδέες που δεν υπάρχουν κάνουν την ομάδα να μένει στάσιμη. Η εξέλιξή της ήταν ζητούμενο , δεν την βλέπουμε. Η προσπάθεια, μένει προσπάθεια , δεν μεταφράζεται σε επιτυχία.  Συμπέρασμα: μηδέν από μηδέν ίσον μηδέν.

–        Ο πάγκος δοκίμασε τα πάντα. Έκανε ότι ήταν δυνατό να αλλάξει τη ροή του παιχνιδιού. Ο προπονητής ξεκίνησε με μία ενδεκάδα χωρίς εκπλήξεις και τακτική , σε σχέση με τα τελευταία παιχνίδια. Δύο χαφ, Ετέμπο και Νταμπό, Ιτούρμπε ,Ματεό, Μαντσίνι τριάδα πίσω από τον Γκρέι. Ο Νταμπό ξεκινούσε την ανάπτυξη της ομάδας, ο Ιτούρμπε με τον Μαντσίνι έπαιζαν στα άκρα και ο Γκρέι έκανε τις κινήσεις για να υποδεχτεί τη μπάλα, δυστυχώς έξω από την περιοχή. Ο Ματεό έτρεχε χωρίς να καταλάβω τι ήθελε να κάνει. Ευκαιρίες δεν έκανε, στις φάσεις δεν έμπαινε, πάσες δεν έβγαλε, κινούνταν σε χώρο χωρίς να γίνεται απειλητικός και χρήσιμος. Η μόνη διαφοροποίηση που υπήρχε, ήταν το ανέβασμα του Φαμπιάνο κάτω από το κέντρο , ο Οντουμπάγιο κινούνταν ως εσωτερικό μέσος και μαζί με τον πλάγιο επιθετικό δημιουργούσαν υπεραριθμία στο χώρο για να υπάρχει εύκολο και γρήγορο passing game ή μεγάλη πάσα του βραζιλιάνου στην αδύναμη πλευρά χωρίς πίεση. Έμενε πιο πίσω ο Ετέμπο και καλυπτόταν η άμυνα. Λειτούργησε αυτό το σύστημα εν μέρει, δεν δημιουργήθηκαν επικίνδυνες φάσεις στην επίθεση όπως θα περίμενε ο κόουτς.

–        Στο δεύτερο ημίχρονο άλλαξαν όλα. Έγινε ο Ματέο χάφ, μαζί με τον Ετέμπο, μπήκε ο Γκαρθία για να παίξει πίσω από το φορ, μπήκε ο Εμπακατά για να κάνει overlap με τον Μαντσίνι, ανέβασαν την πίεση όσο πιο ψηλά γινόταν κοντά στην περιοχή του Ατρόμητου, μπήκε ο Καμάτσο για περισσότερη ταχύτητα και διεισδυτικότητα από τα πλάγια, αποτέλεσμα μηδέν. Η κατοχή της μπάλας ήταν υπέρ του ΑΡΗ , όπως και στο πρώτο μέρος, οι ευκαιρίες έγιναν με το σταγονόμετρο, το γκολ δεν ήρθε. Άλλαξαν παίκτες, άλλαξαν θέσεις, η ομάδα έμεινε ίδια. Ο Ατρόμητος μπήκε να παίξει άμυνα και αν γινόταν μία φάση του να κέρδιζε το ματς. Η ισοπαλία είναι μια χαρά γι’ αυτόν.

–        Από τον ΑΡΗ λείπει ένας παίκτης – ηγέτης που θα τραβήξει και τους υπόλοιπους , μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Από παλιούς υπάρχει ο Κουέστα, ο Μαντσίνι και ο Ματέο. Κανένας απ’ αυτούς δεν έδειξε ότι έχει ηγετική προσωπικότητα. Όλοι οι υπόλοιποι συγκαταλέγονται στους νέους, που ακόμα δεν έχουν καταλάβει σε τη ομάδα παίζουν, ποιος είναι ο κόσμος, τι ζητάνε οι φίλαθλοι, τι είναι ο ΑΡΗΣ. Όλα γίνονται by the book. Παίζουν ποδόσφαιρο, αν κερδίσει η ομάδα οκ, αν δεν κερδίσει πάλι οκ. Αυτός που θα τους ταρακουνήσει, θα τους φωνάξει, θα κάνει μία ενέργεια μέσα στο παιχνίδι για να τους «ξυπνήσει», θα αλλάξει το ρυθμό δεν είναι μέσα στο ρόστερ του ΑΡΗ. Όταν αγοράζονται παίκτες , υπάρχουν τα στατιστικά που τους συνοδεύουν.

Τι προσωπικότητες έχουν, τι χαρακτήρες είναι δεν είναι γραμμένα σε κάποιο χαρτί ώστε να ξέρει ο αγοραστής πόσο μπορεί να βασίζεται σε έναν που μπορεί να ονομαστεί ηγέτης. Αν δεν είχαμε τις δηλώσεις με αναφορές σε «καλύτερο ρόστερ» και όλα τα υπόλοιπα, θα έλεγα με ευκολία μάλιστα, ότι ο ΑΡΗΣ φέτος θα έχει μια μεταβατική χρονιά για να ετοιμαστεί για την επόμενη περίοδο. Αυτό μου βγάζει αυτή η ομάδα. Φαίνονται όλοι τόσο μπερδεμένοι που από ένα σημείο και μετά η κριτική χάνει το νόημα της. Ο σκοπός της κριτικής είναι να επισημανθούν λάθη και να διορθωθούν. Οι δυνατότητες αυτών των παικτών μάλλον είναι αυτές που βλέπουμε.  Ίσως να μην μπορούν παραπάνω.

–        Ένας ισόπαλος αγώνας με 0-0 μόνο για τους Ιταλούς αποτελεί σημείο αναφοράς. Κρίνουν ότι όλα λειτούργησαν άψογα και δεν ηττήθηκε καμία ομάδα. Στην Ελλάδα το no score είναι συνήθως τραγικό αποτέλεσμα και συνάμα θέαμα. Ο ΑΡΗΣ δεν σκόραρε και πήρε ένα βαθμό. Απέναντι σ’ αυτόν τον αντίπαλο, είναι βαθμός της παρηγοριάς. Αν ούτε και τώρα αντιληφθούν όλοι μέσα στην ομάδα, ότι ο κόσμος έχασε την πίστη του και δεν πρόκειται να ακούσει άλλα λόγια, είναι άξιοι της μοίρας τους.    

O Αντώνης Πακαλίδης αναλύει: Ο Καρυπίδης μίλησε, σειρά έχει τώρα η ομάδα…

Η τοποθέτηση του προέδρου για την ομάδα έχει τη σημασία της και την ανάγνωση της. Όποιος θέλει να διαβάσει πίσω από τις λέξεις και να βρει το νόημα της ανακοίνωσης , θα βρει διαμαντάκια τα οποία έχουν την βαρύτητα τους.

Ο καθένας βέβαια μπορεί να αναγνώσει αυτά που θέλει και να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με τον κ. Καρυπίδη. Ο ΑΡΗΣ αποτελείται από μια πλατιά μάζα ανθρώπων, με διαφορετικές ιδέες, εμπειρίες, αναζητήσεις, αξίες οπότε είναι φυσιολογικό να υπάρχει αντίλογος. Σίγουρα υπάρχει μία κοινή συνισταμένη , η πορεία του ΑΡΗ είναι στην πρώτη γραμμή. Άρα το ενδιαφέρον για την επίτευξη των επιτυχιών είναι συνολικό. Αφορά τους πάντες.

–         Οι φίλαθλοι  μπορούν να διαμαρτύρονται για κάθε στραβό ή ανάποδο που θεωρούν ότι δεν προάγει την ομάδα και να βρίσκουν τον εύκολο στόχο κάθε φορά. Άλλοτε φταίει ο προπονητής, μπορεί κάποιος παίκτης, ο πρόεδρος, αναλόγως τι πιστεύουν ότι συμβαίνει και ρίχνουν το βάρος της κριτικής τους στον υπεύθυνο της κατάστασης. Μπορεί ο πρόεδρος να θεώρησε ότι τώρα είναι μία καλή ευκαιρία να ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με τις δηλώσεις του καλοκαιριού και τους στόχους του ΑΡΗ, αλλά σίγουρα έχει παίξει ρόλο ότι το σύνολο των φιλάθλων θεωρεί τον ίδιο ως υπαίτιο της πορείας μέχρι τώρα. Το ξεκαθάρισμα αυτό δίνει χρόνο στην Π.Α.Ε. να ξαναβάλει τα πράγματα κάτω και να δει με άλλο μάτι τη συνέχεια της χρονιάς.

–         Η αναφορά σχετικά με το πώς μπορεί να κινείται οικονομικά η ομάδα, χτυπάει το καμπανάκι στους φιλάθλους ότι χρειάζεται η μεγαλύτερη δικής τους συμμετοχή ώστε να αυξηθούν τα έσοδα. Είναι μια λογική απαίτηση μιας και ο ΑΡΗΣ έχει πολλές ακόμα εφεδρείες ,που δεν έχουν ενεργοποιηθεί, ώστε να αυξηθεί η οικονομική υπόσταση της Π.Α.Ε. Βλέποντας παραδείγματα άλλων ομάδων, η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να υπάρχει περισσότερος ενεργός κόσμος γύρω από την ομάδα. Αυτό όμως επαφίεται και στην ίδια την ομάδα να τους προκαλέσει με τα αποτελέσματα της για να δημιουργηθεί το ενδιαφέρον και σ’ αυτούς που  βλέπουν από μακριά. Είναι ένας συνδυασμός επιτυχιών, marketing, οργάνωσης, για μαζικότερη παρουσία. Όλα εξαρτώνται από τις οικονομικές δυνατότητες του καθενός οπότε είναι ατομική η δυνατότητα του φιλάθλου πόσο μπορεί να ανταπεξέλθει στην πρόσκληση του προέδρου.

–         Ένα άλλο ζήτημα που ανέφερε ο κ. Καρυπίδης είναι αυτό της ενότητας. Στο συγκεκριμένο έχω μία ένσταση. Όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο, όταν μιλάμε για ομάδα, τότε η ενότητα είναι δεδομένη. Κανένας δεν πάει κόντρα στην ομάδα του. Ναι διαμαρτύρεται, φωνάζει, βρίζει, ποτέ όμως δεν θα διαλύσει την ομάδα του. Η ενότητα είναι προϋπόθεση για να υπάρχει μία ομάδα. Ειδάλλως, όποιος διαφωνεί φεύγει και κάνει άλλη ομάδα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν κατάλαβα ποια ενότητα αμφισβητείται. Ο αρειανός έχει δει τα χειρότερα , σε καμία περίπτωση δεν θέλει να ζήσει καταστάσεις παλαιότερων χρόνων. Άρα δεν τίθεται θέμα ενότητας. Είναι δεδομένη. Η κριτική δεν αποτελεί στοιχείο διάσπασης αυτού που έχει πετύχει ο κόσμος της ομάδας τόσα χρόνια. Ίσα  – ίσα που η παρουσία ενός ανθρώπου με όνειρα, φιλοδοξίες, παρουσία στο γήπεδο, τονώνει την πίστη ότι όλοι μαζί προχωράμε για το καλύτερο.

–         Τα αποτελέσματα δεν βοήθησαν για να μεγαλώσει η αυτοπεποίθηση του ΑΡΗ και η χρονιά κοντεύει να εκτροχιασθεί από πολύ νωρίς. Το κύπελλο είναι στόχος για όλες τις ομάδες. Μικρές και μεγάλες. Ας σταματήσουμε να διαλαλούμε ότι ο ΑΡΗΣ έχει αυτό το στόχο. ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΟΧΟ.  Ορθά ανέφερε ο πρόεδρος ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να κάνει πρωταθλητισμό. Όλοι το θέλουμε. Από τον πιο μικρό αρειανό ως τον πιο μεγάλο. Οι βάσεις που χρειάζεται η ομάδα για να πετύχει τέτοιες πορείες είναι θέματα διοίκησης. Γι’ αυτό ας αποφασίσουν με ποιον τρόπο θα πορευτούν στο πρωτάθλημα , ποιους παίκτες χρειάζονται για να γίνει η ομάδα άκρως ανταγωνιστική, ας τελειώσουν τα λάθη , για να πάμε μπροστά. Όποιος δουλεύει κάνει λάθη, αλλά ταυτόχρονα μαθαίνει απ’ αυτά. Φέτος δε μάθανε οι διοικούντες.

–         Για το παιχνίδι με τον Ατρόμητο δεν υπάρχει κάτι να πούμε. Πέρυσι νίκησε η ομάδα εύκολα, φέτος θα δούμε. Καμία πρόβλεψη δεν έχει αξία πλέον. Οι ίδιοι οι παίκτες πρέπει να αποδείξουν πρώτα στον εαυτό τους και ύστερα σε μας, ότι είναι σε θέση να σηκώσουν το βάρος της φανέλας. Εμείς περιμένουμε νίκη. Χωρίς ευχολόγια και κουβέντες. Κάθε παιχνίδι έχει τις δικιές του απαιτήσεις. Ας βρούνε τον τρόπο να κερδίσουν.

 

Mηνύματα Καρυπίδη και “επόμενη μέρα”: Η αναγνώριση των λαθών και η δέσμευση για την υλοποίηση υψηλών στόχων

Ο Άρης προσπαθεί να βρει τον δρόμο του στη φετινή περίοδο, ανέβασε το καλοκαίρι ψηλά τον πήχη, όμως δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει ένα πειστικό και σταθερό αγωνιστικό πρόσωπο.

Έγιναν λάθη, αρκετές αστοχίες και παραλείψεις, έχασε πολύτιμο έδαφος, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι η χρονιά τέλειωσε από τώρα. Κοινός αποδέκτης της κριτικής -πέρα από τους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό τιμ- ήταν σε κάθε περίπτωση ο Θόδωρος Καρυπίδης, όντας ο άνθρωπος που χρηματοδοτεί και διοικεί την ομάδα.

Και δεν είναι υπερβολή εάν ειπωθεί ότι οι κιτρινόμαυροι βαδίζουν σε μια περίοδο, όπου η κριτική αυτή ήταν σκληρή και εκ των αποτελεσμάτων δικαιολογημένη. Η ομάδα εκτός Ευρώπης πολύ νωρίς, ενώ στο πρωτάθλημα 16 βαθμούς από την 1η θέση και δέκα από την 2η, καταγράφει την μεγάλη απόσταση που υπάρχει από την κορυφή.

Χθες, ο Θόδωρος Καρυπίδης βγήκε μπροστά, στέλνοντας στην γραπτή του δήλωση αρκετά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση, εντός κι εκτός των τειχών. Αναφέρθηκε -ίσως ήταν από τις σπάνιες φορές- στα λάθη που έγιναν και από τον ίδιο, πέρα από τις τρικλοποδιές που δέχθηκε ο σύλλογος. Όπως είπε χαρακτηριστικά:  Όμως θέλω να σημειώσω ότι προφανώς δώσαμε και εμείς δικαιώματα με λανθασμένες επιλογές. Λάθη κάνει μόνο όποιος δουλεύει, όποιος προσπαθεί και εμείς τα λάθη μας τα… χρυσοπληρώνουμε. Αλλά θα προσπαθήσουμε να τα διορθώσουμε σε όλα τα επίπεδα”.

Η αναγνώριση των λαθών είναι μια αφετηρία. Η αποφυγή και διόρθωσή τους, το επόμενο βήμα, ένας επιβεβλημένος μονόδρομος. Στελέχωση της ομάδας, μεταγραφές ουσίας είναι μερικά από αυτά που -όπως φαίνεται κι από τη δήλωση- αποτελούν προτεραιότητα.

Από την πλευρά του ο Καρυπίδης δεσμεύτηκε για την υλοποίηση πρωταγωνιστικών στόχων. Είναι το αυτονόητο που θα μπορούσε να κάνει, θα σχολίαζε κάποιος, αλλά στη δεδομένη στιγμή είναι ξεκάθαρο ότι μπαίνει ως βάση συζήτησης για την “επόμενη μέρα”. Ο Άρης οφείλει να είναι πρωταγωνιστής, να μην εγκαταλείψει τα “όπλα” και για να γίνει αυτό σίγουρα χρειάζεται να ελαχιστοποιήσει τα λάθη, να έχει διδαχθεί από αυτά  και κυρίως να μην τα επαναλάβει.

Μόνο που για να γίνουν όλα αυτά πράξη είναι επίσης σαφές πόσο απαραίτητο είναι το πολύτιμο στοιχείο της ενότητας. “Στον ΑΡΗ ο μόνος που στηρίζει ακόμα και στα πιο δύσκολα χρόνια είναι ο κόσμος του. Είναι φυσιολογικό να είναι στεναχωρημένος με τη βαθμολογική θέση της ομάδας, αλλά προσωπικά ο τρόπος αντίδρασης χθες, μετά το 0-1, έδειξε σε όλους μας ποιος είναι ο δρόμος. Ο προπονητής και οι παίκτες μας χρειάζονται στήριξη από τον κόσμο, στήριξη και από την δική μου πλευρά σε θέματα ενίσχυσης, οργάνωσης, λειτουργίας. Μόνο ενωμένοι απέναντι σε αυτές τις συνθήκες, που έχουν διαμορφωθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο, μπορούμε να έχουμε έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή, που θα κάνει πρωταθλητισμό” όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Καρυπίδης.

Είναι γεγονός ότι πολλά πράγματα δεν μπορούν να γίνουν μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου. Ο Άρης σε τρία ματς με Ατρόμητο, Λαμία, ΠΑΣ Γιάννινα, καλείται να μαζέψει νίκες, βαθμούς, ψυχολογία, ενόψει της διακοπής λόγω του Μουντιάλ κι από κει και πέρα να δουλέψει τόσο στο γήπεδο, όσο και σε επίπεδο μεταγραφικό για να παρουσιαστεί όσο γίνεται πιο δυνατός με την επιστροφή στη δράση.

H ανάλυση από τον Αντώνη Πακαλίδη: Ένας Γκαρθία δεν φτάνει για να πάρεις νίκη…

Στην ιστορία του ομαδικού αθλητισμού, ποτέ κανένας παίκτης, εκτός του “θεού” Γκάλη, δεν μπόρεσε να νικήσει μόνος του έναν αγώνα. Γι’ αυτό υπάρχουν οι υπόλοιποι,  για να προσπαθούν όλοι μαζί να νικήσουν τον αντίπαλο.

Αν υπάρχει ένας που θα ξεχωρίζει, θα είναι η διαφορά υπέρ της ομάδας του , για να κερδίσει πιο εύκολα. Ο ΑΡΗΣ είχε τέτοιον, ο Γκαρθία έπαιξε το καλύτερο παιχνίδι του, μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας ότι η ενδεκάδα πρέπει να ξεκινάει απ’ αυτόν. Γέμισε το κέντρο, έτρεξε σε όλο το πλάτος του γηπέδου, πήρε μπάλα, μοίρασε το παιχνίδι, δημιούργησε, ήταν ένα ολοκληρωμένο «δεκάρι». . Δυνατός, με κοφτή ντρίπλα, κάθετες πάσες, γρήγορες κινήσεις, ένας  σοβαρός , πετυχημένος ποδοσφαιριστής.

 Έλα όμως που ενώ υπήρχε ο παίκτης που έκανε την διαφορά, χάθηκε η υπόλοιπη ομάδα! Με έναν ΟΦΗ , που τον έχουνε πατήσει όλοι οι άλλοι, να παίζει καθαρό ποδόσφαιρο, να κυνηγάει με τις δυνάμεις του τη νίκη, ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ισοφαρίσει. Μέχρι εκεί έφτασε ο πήχης της προσπάθειας.

–        Αυτή τη φορά υπήρχε σχέδιο δράσης και φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο. Το άνοιγμα των παικτών στα πλάγια, τα συνεχή overlap από αριστερά και δεξιά, η παρουσία του Ετέμπο μπροστά από τους κεντρικούς αμυντικούς, έναν δαιμόνιο Γκαρθία, σωστές πάσες , η επιθετικότητα του ΑΡΗ ήταν καλή. Πίεσε την αντίπαλη άμυνα, σε μεγάλο χρονικό διάστημα στο πρώτο ημίχρονο, δεν μπορούσε να κάνει τις ευκαιρίες που θα οδηγούσαν σε γκολ. Το πρόβλημα του ΑΡΗ όταν παίζει σε όλο το πλάτος του γηπέδου, με το 4-2-3-1, είναι οι αποστάσεις που δημιουργούνται από τον φορ και τους πίσω απ’ αυτόν. Όσο υπάρχουν δυνάμεις και συγκλίνουν οι πλάγιοι προς την περιοχή, υπάρχουν δύο παίκτες που είναι κοντά στο τέρμα. Κι αυτό σε σετ παιχνίδι, όχι σε αντεπίθεση.

Μόλις πιεστούν από τους αντιπάλους , μένουν έξω και περιμένουν να τροφοδοτηθούν χωρίς να μπορούν να απειλήσουν. Όσες φορές ο Οντουμπάτζιο, κατά κύριο λόγο, και ο Πίρσμαν, προσπάθησαν να δημιουργήσουν ρήγμα από τα πλάγια , δεν έβλεπαν συμπαίκτες που να είναι κοντά στο τέρμα για να σκοράρουν. Ο Γκρέι έμενε να περιμένει μπάλα αλλά ήταν ανάμεσα σε τρεις.  Η έλλειψη ενός παίκτη του κέντρου, που θα μπαίνει στην περιοχή , είναι το δεύτερο πρόβλημα. Λείπει η κίνηση που θα κάνει παίκτης, για να  βγει ξεμαρκάριστος απέναντι από το τέρμα. Ο Νταμπό δυστυχώς δεν είναι τέτοιος.

–        Στο δεύτερο ημίχρονο , το γκολ του ΟΦΗ, άλλαξε όλα τα δεδομένα του αγώνα. Ήταν επιτακτική ανάγκη η ισοφάριση , για να γίνει η τελική προσπάθεια για τη νίκη. Δεν είδα κανένα άγχος κι αυτό είναι καλό. Οι προσπάθειες είχαν λογική, λόγω Γκαρθία, δεν βρήκαν στόχο. Το παιχνίδι του ΑΡΗ , στο κυνήγι της ισοφάρισης, είχε όλα τα στοιχεία του πρώτου ημιχρόνου και επιπλέον έναν Γκρέι που κινούνταν κάθετα μέσα στην περιοχή. Έτρεξε στο χώρο του αλλά χωρίς βοήθεια έμενε πάντα μαρκαρισμένος. Εκεί ήταν θέμα επιλογών προπονητή. Θα μπορούσε να βάλει δεύτερο φορ. Προτίμησε να συνεχίσει με τον τρόπο που είδαμε. Δεν μπήκε το δεύτερο γκολ, δεν χαρήκαμε, δεν μείναμε ευχαριστημένοι.

Το αποτέλεσμα είναι καταδικαστικό για τα σχέδια του ΑΡΗ. Αν χάνονται βαθμοί με ομάδες, βεληνεκούς του ΟΦΗ, τότε δεν έχουμε καμία τύχη. Το πρωτάθλημα έφτασε στη δέκατη αγωνιστική και η διαφορά από τους πρώτους είναι χαώδης. Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο ΑΡΗΣ απώλεσε φέτος μια τεράστια ευκαιρία να διακριθεί. Το πρόγραμμα ήταν βολικό, με τρία ντέρμπι εντός, και αγώνες εκτός έδρας, με ομάδες που την περσινή περίοδο τις είχε κερδίσει. Από μία πορεία που φάνταζε εφικτή προς τις πρώτες θέσεις, βρέθηκε να μετράει ομάδες από πάνω του. Τα λάθη δυστυχώς πληρώνονται.

–        Ο Καμάτσο χάνει για δεύτερη φορά, μετά απ’ αυτή με την Μακάμπι, ευκαιρία που λέμε ότι «δεν χάνεται το γκολ». Ξέρετε κάτι; Δεν θα σταθώ στη συγκεκριμένη φάση. Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι όλα μπαίνουν και όλα χάνονται. Το γκολ του Γκρέι είναι απ’ αυτά που δε μπαίνουν αλλά η τύχη βοήθησε, με την πορεία που πήρε η μπάλα, να σκοράρει. Η εμφάνιση της ομάδας είναι αυτή που αποτελεί θέμα συζήτησης. Η προσπάθεια είχε αρχή, μέση ,τέλος, το αποτέλεσμα την έκανε ελλιπής. Χωρίς γκολ δεν κερδίζεις, κι αφού δεν κερδίζεις , ότι και να κάνεις δε φτάνει. Ο Πίρσμαν ήταν η έκπληξη του Πάρντιου, για ακόμα μία φορά δεν τον δικαίωσε. Κρίμα γιατί το καλοκαίρι φαινόταν μια πολύ καλή λύση αμυντικά. Με τον Ετέμπο, έχει αλλάξει το παιχνίδι του ο Νταμπό, έγινε πιο ομαδικός και ήρεμος , χωρίς όμως να πιάνει υψηλά στάνταρτ απόδοσης. Στα μείον , ότι η άμυνα δέχτηκε πάλι γκολ. Κακό σημάδι αυτό.

–        Για όλα τα κακώς κείμενα φυσικά υπάρχει και ο αντίλογος που λέει ότι υπάρχει χρόνος ακόμα για να γίνουν όλα διαφορετικά. Είναι η πλευρά των υπεραισιόδοξων που θεωρούν ότι η ομάδα μόλις βρει βηματισμό θα φτάσει ψηλά. Δεν ανήκω σ’ αυτούς αλλά δεν έχω και κάτι καλύτερο να κάνω πέρα από το να περιμένω μήπως θα έχουν δίκιο.    

*** Το άρθρο του Αντώνη Πακαλίδη είναι προσφορά από το Flavoroso

To Top