H ώριμη απόφαση Καρυπίδη – Μαντσίνι που φέρνει δικαιοσύνη, ηρεμία και κίνητρο σε όλους

Έμελλε το θέμα του Ντάνιελ Μαντσίνι, η παραμονή του στο Κλεάνθης Βικελίδης ή η ενδεχόμενη μεταγραφή του, οι προτάσεις που κατέφταναν, αλλά και η στάση του Άρη να αποτελέσουν τα επεισόδια σ’ ένα μίνι σίριαλ για τους κιτρινόμαυρους.

Από χθες επί της ουσίας σημειώθηκε όμως η λήξη συναγερμού με μια ώριμη απόφαση του Θόδωρου Καρυπίδη, που η ανάγνωσή της καταγράφει δικαιοσύνη, ηρεμία και κίνητρο για όλους. Τόσο για τον σύλλογο, όσο φυσικά και για τον Αργεντίνο, ο οποίος έδειξε να προσελκύεται από την προοπτική ενός γενναίου συμβολαίου, γεμάτο με… πετροδολάρια.

Ο Μαντσίνι στα 26 του χρόνια (τα κλείνει στις 11 του Νοέμβρη) βρίσκεται σε μια σταθερά ανοδική αγωνιστική πορεία, είχε ένα συμβόλαιο το οποίο σίγουρα, δεν συγχρονίστηκε με την πορεία αυτή, ενώ έπεσαν στα “πόδια” του κάποιες σημαντικές οικονομικά προτάσεις.

Οι χθεσινές εξελίξεις και η συνάντηση που έγινε στην Αθήνα με τον Θόδωρο Καρυπίδη βάζουν τα πράγματα σε μια σειρά. Σε μια αρχή και σε μια λογική, που σίγουρα θα έχει κέρδη.

Όπως αναφέραμε και χθες, ο Καρυπίδης εξήγησε στον Μαντσί ότι στην παρούσα φάση δεν μπορεί να ανάψει το “πράσινο φως” για τη μεταγραφή του, από την στιγμή που το αγωνιστικό συμφέρον της ομάδας και οι φετινοί υψηλοί στόχοι αποτελούν συνθήκες που του επιβάλλουν να παραμείνει στον Άρη και να  βοηθήσει την προσπάθεια για επιτυχίες. Δεν είναι μόνο να το λες ότι πας για πρωταθλητισμό, αλλά να το δείχνεις και με πράξεις.

Στην λογική επίσης ότι ο Μαντσίνι θεωρείται πολύτιμος στο φετινό ρόστερ, ο Καρυπίδης τόνισε στον 26χρονο ποδοσφαιριστή ότι θα κάνει το καλύτερο για να νιώθει και ο ίδιος καλά και κυρίως να τον απαλλάξει από… δεύτερες σκέψεις (που ενδεχομένως έγιναν και πρώτες) για μια αποχώρηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε η κιτρινόμαυρη ΠΑΕ, αυτό “μεταφράζεται” σε μια γενναία αύξηση στις απολαβές του!

Μέσα σε αυτό το κάδρο λοιπόν, μια ώριμη απόφαση που φέρνει:

Α. Δικαιοσύνη: μια και ο παίκτης παίρνοντας μια αύξηση περίπου 30% (χωρίς να επεκταθεί το συμβόλαιο που λήγει το 2024) επί της ουσίας ανταμείβεται για την αγωνιστική του πρόοδο, “εισπράττοντας” την αγωνιστική ποιότητα και αξιοπιστία του.

Β. Ηρεμία: μια και φεύγει από την καθημερινότητα του Άρη η μεταγραφολογία που ¨σερνόταν” για μέρες. Όπως φεύγει από το προσκήνιο ότι θα επακολουθούσε μιας αποχώρησης ενός από τους κορυφαίους παίκτες της ομάδας, μια απώλεια και μια φθορά σε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό επίπεδο.

Γ. Κίνητρο: μια και τόσο ο παίκτης καλείται να συνεχίσει να είναι σε υψηλές αγωνιστικές πτήσεις (προσελκύοντας προφανώς και καλύτερες προτάσεις), για την επίτευξη των υψηλών στόχων, όσο και η ομάδα να τον έχει στο ρόστερ της ευχαριστημένο, ζητώντας του να συνδράμει στους υψηλούς αγωνιστικούς στόχους.

Στην… καρέκλα του ψυχαναλυτή: Η κατάθλιψη της Κυριακής χωρίς Άρη

Τι πρόβλημα κι αυτό!!! Διακοπή του πρωταθλήματος για την εθνική  και η  Κυριακή χάνει το νόημα της. Δεν παίζει ο ΑΡΗΣ και οι ώρες μοιάζουν χαμένες. Η μεγάλη οικογένεια του γηπέδου χάνει την επαφή στο καθορισμένο σημείο, η μυρωδιά της κερκίδας εξατμίζεται, η αναμονή για το σφύριγμα του διαιτητή δεν υπάρχει, δεν βγαίνει ρε παιδί μου συναίσθημα. Καλή , χρυσή και άγια, λέμε τώρα…, η εθνική αλλά δεν είναι ΑΡΗΣ. Δεν σε τρελαίνει.

Δεν πωρώνεσαι. Ασχολείσαι ίσα για να πεις ότι κάτι είδες. Δε νιώθεις…. Υπεύθυνοι βέβαια γι’ αυτό είναι γνωστοί και μη εξαιρετέοι αλλά δεν θα κάνουμε τώρα αυτή τη συζήτηση.

–         Ο ΑΡΗΣ διανύει εδώ και καιρό, μια καλή περίοδο ποδοσφαιρικά. Έχει αλλάξει το status του ως ομάδα δείχνοντας ότι είναι μια δύναμη στο εγχώριο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι. Το timing είναι υπέρ του , κάνει νίκες που τα προηγούμενα χρόνια θα ονομαζόντουσαν «άθλοι», έχει τον παοκ στη φάπα, χωρίς να δεχτεί τέρμα σε ένα σερί αγώνων, παίρνει νίκες στην Αθήνα. Αλλάζει ο ΑΡΗΣ. Νιώθουν όλοι ότι πλέον παραείναι υπολογίσιμος αντίπαλος. Απαιτεί και επιδιώκει να κατακτήσει τίτλους. Δεν υπολογίζει έδρες, αγωνίζεται για τη νίκη , κερδίζει φιλάθλους με τις εμφανίσεις του. Είναι σημεία που καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε ότι κάτι γίνεται. Μπορεί ο οφη να «μεγαλώνει» , ο ΑΡΗΣ όμως γιγαντώνεται. Αποκτά μέταλλο. Ανατρέπει σκορ. Έχει πάψει να χαρίζει εύκολες νίκες στα ντέρμπυ. Γεμίζει το Χαριλάου. Όλα είναι αλλιώς. Αυτός ο ΑΡΗΣ έχει μέλλον. Μπήκε σε δρόμο που οδηγεί σε επιτυχίες. Η αίσθηση που δίνει είναι ότι όλα είναι στο χέρι του. Αυτός θα καθορίσει τη μοίρα του. Αναπόφευκτα θα παρασύρει και πολλούς άλλους να τον ακολουθήσουν.

–         Ο πυρήνας του κόσμου υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Είναι η ώρα που και οι υπόλοιποι που βλέπουν από μακριά , να πλησιάσουν. Να δυναμώσουν με την παρουσία τους  , με τη φωνή τους, την ομάδα. Να δείξουν ότι η δεξαμενή των φιλάθλων είναι μεγάλη. Να έχει το γήπεδο νέα πρόσωπα. Να έχει και τα παλιά, που αποστασιοποιήθηκαν όταν η ομάδα απογοήτευε , για διάφορους λόγους. Ο ΑΡΗΣ είναι ο κόσμος του. Αυτός δίνει το ρυθμό. Είναι καιρός να αναδειχθεί το πλειοψηφικό ρεύμα της κοινωνίας που ήταν πάντα ΑΡΗΣ αλλά κρατούσε αποστάσεις. Ο ΑΡΗΣ είμαστε όλοι εμείς που ξέρουμε την ιστορία, ξέρουμε τις αδικίες, ξέρουμε τις επιτυχίες και νικάμε το παρελθόν για το λαμπρό μέλλον που μας αξίζει. Είμαστε το κομμάτι του συλλόγου που μπορεί να αντέχει τα στραβά, να συγχωρεί τα λάθη , να κλαίει στα δύσκολα αλλά στο τέλος να χαμογελάει γιατί σαν τον ΑΡΗ δεν έχει!!!! Όλοι μαζί έχουμε την υποχρέωση να συμμετάσχουμε σ’ αυτή την πορεία της ομάδας. Ο ΑΡΗΣ σκαρφαλώνει ψηλά. Το βλέπουμε. Το αντιλαμβανόμαστε εμείς , το κατανοούν και οι άλλοι. Όσο περισσότερο το αντιλαμβάνονται , τόσο προσπαθούν να το πολεμήσουν. Είναι αργά. Δεν υπάρχει γυρισμός στην ανοδική πορεία του ΑΡΗ.

–         Η ατμόσφαιρα μυρίζει ΑΡΗΣ. Από τη μια μεριά της χώρας ως την άλλη. Κάθε μέρα γίνεται πιο έντονη. Θέλετε γιατί η ομάδα στρώνει και κερδίζει; Ή μήπως γιατί η γιορτή στο Χαριλάου είναι ανεπανάληπτη; Ή τελικά γιατί οι παίκτες που έχει η ομάδα είναι απ’ αυτούς που θα ήθελαν και οι άλλοι να έχουν; Ότι και να είναι ο ΑΡΗΣ ανάγκασε τους πάντες να τον παρακολουθούν. Να μαθαίνουν τι κάνει, ποιον θα πάρει, πως θα παίξει, ποιος είναι ο προπονητής. Να ανακαλύψουν την κάθε λεπτομέρεια που μπορεί να τους φανεί χρήσιμη. Ο ΑΡΗΣ απλώνεται. Δημιουργεί κίτρινες παρέες σε κάθε γωνιά. Πετυχαίνει όταν όλοι οι άλλοι κούρασαν. Η μεταμόρφωση της ομάδας είναι η επιτυχία. Η συνέχεια θα είναι καλύτερη. Το νιώθουμε , το ξέρουμε, το περιμένουμε. Η αύρα του ΑΡΗ αποπνέει αισιοδοξία. Βγάζει ωραία συναισθήματα. Είναι ευτυχία να είσαι ΑΡΗΣ.

–         Όλα όσα αφορούν την ομάδα είναι θέματα συζητήσεων μεταξύ μας και απασχολούν γενικότερα την φίλαθλη κοινή γνώμη. Για κανέναν δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά ότι έχει δίκιο ή άδικο, ότι κάνει το σωστό ή το λάθος, ότι ξέρει τι κάνει ή δεν ξέρει. Κάθε απόφαση που παίρνεται έχει πολλές παραμέτρους. Αυτοί που ζυγίζουν τα θετικά και τα αρνητικά για να πάρουν αποφάσεις έχουν εντελώς διαφορετική εικόνα απ’ αυτή που βλέπουμε εμείς. Το να έχουμε άποψη ok είναι  θεμιτό και δημοκρατικό. Οι διοικούντες έχουν την άλλη εικόνα. Την πραγματική. Οι ανάγκες της ομάδας ή οι απαιτήσεις των παικτών δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν γνωστές . Οπότε κάθε κίνηση έχει λογική γι’ αυτούς που την διαχειρίζονται. Ας μείνουμε στο ότι αυτοί που αποφασίζουν , το κάνουν με γνώμονα το συμφέρον της ομάδας και ξέρουν περισσότερες λεπτομέρειες για το ποιο είναι αυτό. Εμείς, ΑΡΗΣ είμαστε!!!!!

Πρώτο δείγμα Πάρντιου και οι σκέψεις της συνέχειας

Η νίκη με 2-1 του Άρη με αντίπαλο τον Ολυμπιακό ήταν το ιδανικό ξεκίνημα για τον Άλαν Πάρντιου ως προπονητής των “κιτρινόμαυρων”.

Η νίκη δεν έδωσε μόνο τους τρεις βαθμούς αλλά και την ελπίδα ότι η πορεία της ομάδας θα είναι ακόμα καλύτερη και από την περσινή. Ο τρόπος που ήρθε έδειξε ότι η ομάδα έχει ένα αρκετά ποιοτικό ρόστερ και παίκτες που είναι γεμάτοι πάθος και θέληση για το καλύτερο δυνατό.

Το πρώτο δείγμα από τον Άλαν Πάρντιου θα λέγαμε πως ήταν θετικό. Ο Άγγλος κόουτς έχοντας λίγες ημέρες στην ομάδα κατάφερε να δώσει στο ρόστερ αυτό που του έλειπε. Την αυτοπεποίθηση ότι είναι ικανοί να διεκδικήσουν τουλάχιστον έναν εγχώριο τίτλο. 0 61χρονος ξεκίνησε το ματς δίχως να προχωρήσει σε ολοκληρωτικές αλλαγές. Σε όλη την διάρκεια είχε το μπλοκάκι του σημειώνοντας ότι δεν του άρεσε στην διάρκεια του ματς αλλά και ότι θα ήθελε να συζητήσει με τους παίκτες του είτε στο ημίχρονο είτε σε κάποια διακοπή της αναμέτρησης. Είναι ένας προπονητής με μεγάλη εμπειρία που ξέρει να ξεχωρίζει «διαμαντάκια» αλλά και να διαχειρίζεται άψογα μεγάλα ονόματα.

Στο δεύτερο μέρος θα λέγαμε πως έβαλε την δικιά του «πινελιά» στο ματς. Έβγαλε από το παιχνίδι τον Γκρέι που αποτελεί ένα φορ που κινείται μέσα στην περιοχή και πέρασε στον αγωνιστικό χώρο τον Λουίς Πάλμα, με μοναδικό στόχο να «μπερδέψει» τους αντίπαλους αμυντικούς. Ο Ονδουριανός βασίζεται κυρίως στην άψογη τεχνική κατάρτιση αλλά και την ταχύτητα που έχει ως παίκτης. Έτσι, ο Πάρντιου τον πέρασε σε θέση «ψευτοεννιαριού» με στόχο να τρέξει στην αντεπίθεση «χτυπώντας» στους κουρασμένους αμυντικούς του Ολυμπιακού. Χάρις σε αυτό το «τρικ», ο Άρης κατάφερε να κάνει την ανατροπή μέσα σε λίγα λεπτά.

Όπως είπε σε συνέντευξη του, το ρόστερ του Άρη είναι πλήρες και δεν χρειάζονται για αρχή κάποιες μεταγραφές για ορισμένες θέσεις. Η ομάδα, όπως είχε δηλώσει και ο μεγαλομέτοχος Θόδωρος Καρυπίδης διαθέτει το πληρέστερο ρόστερ στην ιστορία του. Παίκτες αξίας που θέλουν να αποδείξουν ότι αξίζουν στον κόσμο αλλά πρώτα από όλα θέλουν να αποδείξουν ότι αξίζουν στον εαυτό τους.

Δεν είναι σωστό να λέγονται μεγάλα λόγια. Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή και η ομάδα καλείται να βρει τα πατήματα της έτσι ώστε να πραγματοποιήσει μία ανταγωνιστική χρονιά. Χρειάζεται μόνο δουλειά έτσι ώστε ο νέος κόουτς να μάθει τους παίκτες του αλλά και να περάσει την φιλοσοφία του στην ομάδα.

Στα 3.000.000 ευρώ η πρόταση που δελεάζει τον Μαντσίνι!

Σαν… κεραυνός εν αιθρία έπεσε η πρόταση ομάδας από το Ντουμπάι για την αγορά των δικαιωμάτων του Ντάνιελ Μαντσίνι από τον Άρη, προσφέροντας μάλιστα…χρυσάφι στα πόδια του παίκτη.

Η ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κατέθεσε μια πολύ γενναία προσφορά στον παίκτη, πολλαπλασιάζοντας τις απολαβές που λαμβάνει από τον Άρη.

Συγκεκριμένα του προσφέρουν τριετές συμβόλαιο, με απολαβές τριών εκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή ένα ένα εκατομμύριο για κάθε χρόνο συμβολαίου.

Ο Αργεντίνος δείχνει να σκέφτεται σοβαρά την πρόταση να αναχωρήσει από τη Θεσσαλονίκη, ενώ σε συζητήσεις βρίσκεται και ο Άρης, τόσο με τον παίκτη όσο και με την ομάδα που επιθυμεί να τον εντάξει στο δυναμικό της, προσφέροντας μάλιστα και ένα αξιοσέβαστο ποσό στους κιτρινόμαυρους.

Όλα αναμένεται να ξεκαθαρίσουν μέσα στα επόμενα 24ωρα.

Η νίκη αυτοεπιβεβαίωσης που “βούλωσε” πολλά στόματα και τα τρία “πρέπει” για τον Πάρντιου

Τώρα που κάθισε η… σκόνη από τη νίκη με ανατροπή του Άρη κόντρα στον Ολυμπιακό, κάποια πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα.

Θεωρούμε ότι η νίκη της Κυριακής είναι από τις πλέον σημαντικές που έχει πετύχει ο Άρης, όχι γιατί πολύ απλά νίκησε τον… μόνιμο πρωταθλητή, αλλά κυρίως γιατί αποτέλεσε μια νίκη αυτοεπιβεβαίωσης που “βούλωσε” πολλά στόματα.

Από το ξεκίνημα της σεζόν, υπήρχε η  δήλωση του  Θόδωρου Καρυπίδη, με σαφείς τις προθέσεις όλου του Άρη: στόχος είναι η διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Και για να πάρεις πρωτάθλημα, για να επιβιώσεις στην ποδοσφαιρική “ζούγκλα”, πρέπει να “σκοτώσεις το λιοντάρι”. Φυσικά τον τίτλο καμία ομάδα δεν τον πήρε από την 5η αγωνιστική, επειδή νίκησε σε ένα πολύ μεγάλο ντέρμπι, ούτε καταστράφηκε βέβαια στην 2η αγωνιστική, όταν έχασε από τον Παναιτωλικό. Ο Άρης έχει πολύ δρόμο μπροστά του και πολλά ακόμη να κάνει, αν θέλει να είναι πραγματικός διεκδικητής του τίτλου.

Όμως όπως σημειώσαμε παραπάνω ο Άρης πέτυχε μια νίκη αυτοεπιβεβαίωσης, μια και ψαχνόταν στην εσωστρέφεια του, μετά από τον πρόωρο αποκλεισμό από την Μακάμπι και την μέτρια εκκίνηση στο πρωτάθλημα. Ο Άρης “κατάφερε” να πείσει τον εαυτό του και τον κόσμο του ότι μπορεί να πετύχει και ότι δεν είναι… ξεγραμμένος. Παράλληλα έκανε όλα εκείνα τα λαλίστατα στόματα, που σε κάθε ευκαιρία έριχναν λάσπη στον ανεμιστήρα σχετικά με τα “φιλικά” κ.α. με τον Ολυμπιακό να σιωπήσουν. Και μάλιστα το έκανε με εμφατικό τρόπο.

Υπάρχει λοιπόν, πολύ δρόμος ακόμη. Ο Άλαν Πάρντιου μπήκε με το… δεξί, κέρδισε ηρεμία και με καθαρό μυαλό, θα κληθεί να δουλέψει πάνω στα τρία “πρέπει” που έχει μπροστά του:

Α. Να βρει το αντίδοτο για να καλύψει τη δεδομένη αδυναμία του Άρη στο χώρο των αμυντικών μέσων. Υπήρχε από την αρχή της σεζόν και εξακολουθεί να υπάρχει. Ο Ντουκουρέ όπως το έχουμε ξαναγράψει δεν μπορεί να σηκώσει μόνος όλο το βάρος του κέντρου μεσοαμυντικά, η απουσία του ήταν ένα μείον, τη στιγμή που οι Νταμπό και Ντιόπ χρειάζονται χρόνος και πολύ δουλειά για να φτάσουν στο σημείο που θέλει η ομάδα, ενώ ο Ετέμπο αργεί ακόμη να ενσωματωθεί στην ομάδα.

Β. Βελτίωση στον επιθετικό τομέα. Ένα σημαντικό “στοίχημα” αποτελεί το πώς θα φτάσει η ομάδα να εκμεταλλεύεται ακόμη περισσότερο τον Αντρέ Γκρέι, Κόντρα στον Ολυμπιακό ο Άρης είχε έντεκα  τελικές προσπάθειες κι από αυτές μόνο μία ήταν του Γκρέι. Στο “στοίχημα” αυτό να θυμηθούμε ότι σε μια από τις συνομιλίες του Πάρντιου με τον Θόδωρο Καρυπίδη, ο Άγγλος τεχνικός παραδέχθηκε ότι τον βλέπει να είναι στο 40% των δυνατοτήτων του και θα κάνει το καλύτερο για να τον αναγεννήσει αγωνιστικά.

Γ. Να προσδώσει αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Ο Άρης έχει δεδομένα ένα ποιοτικό ρόστερ, η εμπιστοσύνη σε αυτό κλονίστηκε, αλλά είναι στο χέρι του 61χρονου τεχνικού να δώσει άλλον… αέρα. Ο Πάρντιου κέρδισε “πόντους” με το καλημέρα, δείχνει ζήλο να δουλέψει και στο χέρι του είναι να… απογειώσει αγωνιστικά τους κιτρινόμαυρους.

Το αχώριστο δίδυμο Ροντρίγκεζ-Πάλμα

Ο Έντουιν Ροντρίγκεζ αποτελεί ένα από τα τελευταία μεταγραφικά αποκτήματα του Άρη και φαίνεται ότι αποτελεί ένα…αχώριστο δίδυμο με τον Λουίς Πάλμα.

Αυτό θα λέγαμε πως ήταν κάτι αναμενόμενο καθώς τους δύο ποδοσφαιριστές τους συνδέει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Κατάγονται και οι δύο από την Ονδούρα. Μάλιστα, έχουν συνυπάρξει αρκετές φορές στην εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της χώρας τους με αποτέλεσμα να έχουν έρθει σε αρκετά στενή επαφή.

Ο Λουίς Πάλμα φαίνεται πως είναι ο άνθρωπος που θα προσπαθήσει να τον «μυήσει» στην ομάδα αλλά και στην πόλη, κάνοντας πιο εύκολη την καθημερινότητα του Έντουιν Ροντρίγκεζ.

 

 

“Γιατί ήταν ο καλύτερος Άρης από το καλοκαίρι”

Συνταγή απόλυσης αντίπαλου προπονητή: παίρνεις μοσχαρίσια μπριζόλα Αργεντινής από το κρεοπωλείο του Ντάνιελ του Μαντσίνι, τη βάζεις στο φούρνο στους 220οC, αφού πρώτα τη λαδώσεις και βάλεις ρίγανη για τη μυρωδιά , που αγοράζεις από το μανάβικο του Τόλη του Τερζή, βράζεις στην κατσαρόλα αφρικάνικο ρύζι jollof, προσθέτεις αγγλική worcesteshire ,από το ντελικατέσεν του Άλαν του Πάρντιου, κάνεις μία ισπανική τορτίγια αλά Γκαρθία και την πασπαλίζεις με μανιόκα Ονδούρας του Πάλμα. Στο τέλος προσθέτεις μια κόκκινη πιπεριά τσίλι για να καίει… Έτοιμη η απόλυση.

Ο ΑΡΗΣ έκανε τα εύκολα , δύσκολα σε ένα παιχνίδι που ήταν δικό του εξ αρχής. Δεν είχε το καθαρό μυαλό για να βρει τον τρόπο που θα άνοιγε το σκορ. Κάτι που ο Γκρέι έπαιζε χωρίς παίκτη κοντά του, κάτι που το 4-4-2 του αντιπάλου έκλεινε τους χώρους, οι μεγάλες πάσες δεν έβρισκαν αποδέκτες, το γκολ στο πρώτο τέταρτο από τον αντίπαλο , δημιούργησε μία περίεργη κατάσταση.

– Η ομάδα ήταν καλύτερη σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού κάτι που ήταν φανερό σε όλες τις γραμμές. Ο ΑΡΗΣ έπαιξε σαν τη γάτα με το ποντίκι τον ΟΣΦΠ. Δεν του έβγαιναν οι φάσεις ,όπως φαινόταν ότι είχαν σχεδιαστεί. Υπήρχε ο στόχος – Γκρέι και γινόταν η προσπάθεια, με πάσες στην πλάτη του αμυντικού, να τον βγάλουν φάτσα με το τέρμα. Δεν λειτούργησε αποτελεσματικά αυτός ο τρόπος παιχνιδιού. Οι πλευρές δεν μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα παραγωγικές. Στα δεξιά ο Μαντσίνι με τον Εμπακατά αναλώνονταν σε τρεξίματα χωρίς αποτέλεσμα. Οι ακραίοι από την άλλη πλευρά Ιτούρμπε και Μαζικού δεν είχαν καλή συνεργασία ώστε να καταφέρουν να απειλήσουν. Έμεινε ο Γκαρθία να προσπαθεί να προωθήσει το παιχνίδι , βρέθηκε όμως ανάμεσα σε τρεις αντιπάλους χωρίς ελεύθερους χώρους. Οι δύο κεντρικοί χαφ είχαν το μυαλό στους δύο επιθετικούς του αντιπάλου , γιατί δημιουργούσαν απειλητικές καταστάσεις όταν συνεργαζόντουσαν έξω από την περιοχή. Όλο αυτό το σκηνικό του πρώτου ημιχρόνου δημιούργησε την εικόνα ότι ο ΑΡΗΣ θέλει αλλά δεν μπορεί. Στα μείον οι πολλές ανεκμετάλλευτες φάσεις από στημένα χτυπήματα. Ήταν μια καλή θεωρητική προσέγγιση του αγώνα χωρίς δημιουργική εφαρμογή.

– Στο δεύτερο ημίχρονο όλα άλλαξαν. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με περισσότερη διάθεση , έκλεισε τον ΟΣΦΠ στην περιοχή του και πίεζε συνεχώς. Η αλλαγή του Γκρέι με τον Πάλμα ήταν επιβεβλημένη, όπως και του Καμάτσο με τον Ιτούρμπε, για να ξεδιπλωθεί στο χορτάρι το σχέδιο του Πάρντιου. Ο Πάλμας πιο κινητικός τραβούσε τους κεντρικούς αμυντικούς στο χώρο που έπαιζε, ο Καμάτσο ξεκούραστος, «έτρεξε» τους αντιπάλους αμυντικούς και ο Μαντσίνι περιόρισε τα τρεξίματα , κοιτώντας μόνο πως θα βγει από τα πλάγια. Το τρυκ όλων αυτών ήταν η οπισθοχώρηση του Γκαρθία στο κέντρο, αλλάζοντας το σύστημα σε 4-3-3. Μ’ αυτό τον τρόπο ο παίκτης που είχε το μαρκάρισμα του , έφυγε μπροστά το αμυντικό κεντρικό δίδυμο και άνοιξαν οι αποστάσεις των γραμμών του ΟΣΦΠ. Η απομόνωση του Μαντσίνι τον έβγαλε με αντίπαλο έναν αμυντικό χωρίς κάλυψη από πίσω με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν χώροι που δεν υπήρχαν πριν. Το σπριντάρισμα του Ντάνιελ στο πρώτο γκολ, γίνεται σε άδειο γήπεδο και χωρίς κεντρικούς αμυντικούς μπροστά του. Το δεύτερο γκολ ήταν θέμα χρόνο να μπει. Η ψυχολογία ήταν στην πλευρά του ΑΡΗ. Χρειάστηκαν μόνο δύο λεπτά για να ανατρέψει το σκορ και να κρατήσει τη νίκη ως το τέλος.

– Από τη μία χαίρομαι για το τρίποντο που είναι απαραίτητο, από την άλλη με στεναχωρεί που ένα παιχνίδι στο οποίο ο ΑΡΗΣ ήταν κυρίαρχος από το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή, δεν το «καθάρισε» ευκολότερα. Ο αντίπαλος ήταν σάκος του μποξ. Η εμφάνισή του ήταν επιπέδου τρίτης εθνικής. Γι’ αυτό δεν δικαιολογώ τον ΑΡΗ που νίκησε με ανατροπή. Ήταν παιχνίδι για τρία και τέσσερα γκολ. Η Λειβαδιά περισσότερη αντίσταση είχε προβάλλει στο πρώτο ματς. Από τη στιγμή που οι στόχοι είναι υψηλοί θα πρέπει να παίζει τα παιχνίδια με το ένστικτο του killer. Να χτυπάει και φεύγει με τη νίκη. Ούτε συζητήσεις, ούτε άγχος , ούτε εξεζητημένες προσπάθειες. Καθαρές δουλειές.

– Οι δυνατότητες υπάρχουν και φάνηκαν σήμερα. Με σωστή διαχείριση παικτών , με σχέδιο , με λογική μπορεί εύκολα να αναρριχηθεί στη βαθμολογία και να δείξει τις απαιτήσεις του για τη φετινή χρονιά. Ο ΑΡΗΣ έδωσε δύο ντέρμπι μέχρι στιγμής στην έδρα του. Εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι μπορεί να πετύχει τη φετινή χρονιά. Ένα κέρδισε και ένα ήρθε ισοπαλία, χωρίς ακόμα να είναι έτοιμος ως ομάδα. Αυτό λέει πολλά.

Δεν ψάχνω μάγους για να πάει η ομάδα αήττητη στο υπόλοιπο του πρωταθλήματος. Προτιμώ κάποιον που να κάθεται στην άκρη του πάγκου και να με πείθει, κάθε φορά, ότι κάνει και θα κάνει το καλύτερο δυνατό.

Ο Πάρντιου καλείται να λειτουργήσει με την ποδοσφαιρική εμπειρία του ως ηγέτης και μέντορας

Ο Άρης αφού πέρασε από χίλια κύματα την υπόθεση του προπονητή κατέληξε από χθες σε συμφωνία με τον Άλαν Πάρντιου, τον 3ο Άγγλο προπονητή που έρχεται στην ιστορία του.

Ο 61χρονος προπονητής με εμπειρία κυρίως από την πολύχρονη παρουσία του στο “νησί”, έρχεται στη Θεσσαλονίκη την ερχόμενη Τρίτη, μαζί με τον στενό συνεργάτη του Άλεξ Ντάιερ για να υπογράψει συμβόλαιο δυο χρόνων και να πιάσει δουλειά.

Δεν τίθεται θέμα σε ότι αφορά τις προπονητικές του γνώσεις και την εμπειρία του, όντας μπαρουτοκαπνισμένος, κυρίως βέβαια στο απαιτητικό και ανταγωνιστικό ποδόσφαιρο της Αγγλίας, έχοντας πολλές παραστάσεις επίπεδου Premier League. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2012 ο Άγγλος τεχνικός έλαβε την τιμητική διάκριση του κορυφαίου προπονητή της σεζόν με τις “καρακάξες” μέσα από πλήθος ικανών συναδέλφων του!

Βέβαια, το κατά πόσο μπορεί να προσαρμοστεί ένας Βρετανός προπονητής, γαλουχημένος στο… πραγματικό ποδόσφαιρο – που όλοι απολαμβάνουμε να βλέπουμε- ερχόμενος σε ένα πρωτάθλημα όπως το ελληνικό, αποτελεί σίγουρα ένα “στοίχημα”, ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, αφού θα κριθούν όλα στο χορτάρι.

Είναι ένας προπονητής που καλείται να λειτουργήσει στον Άρη με την ποδοσφαιρική εμπειρία του, τόσο ως ηγέτης, όσο και ως μέντορας, δίνοντας αυτοπεποίθηση και ηρεμία στην ομάδα και κυρίως αξιοποιώντας στο έπακρο το υλικό που θα έχει στη διάθεσή του.

Σε κάθε περίπτωση ο Άρης γυρίζει μια νέα σελίδα. Ο Πάρντιου και όποιος άλλος ερχόταν, θα πετύχει μόνο εφόσον έχει την απόλυτη στήριξη της διοίκησης και δη του Θόδωρου Καρυπίδη, αλλά και του κόσμου, προκειμένου να ασχοληθεί μόνο με αυτό για το οποίο ήρθε: να κάνει τον Άρη να λειτουργήσει ως πρωταγωνιστής στο χορτάρι.

Το “τριπλό χτύπημα” κατά του… συστήματος από τον Άρη: “χαστούκια” με Λάσκοφ, αδειοδότηση, Ντουρμισάι

Η χθεσινή μέρα έδωσε τέλος σε μια ακόμη “ομηρία” που βίωσε ο Άρης τα τελευταία χρόνια. Μια “ομηρία” που τον φρέναρε, τον βύθισε στην εσωστρέφεια, στην αγωνία, στην αμφισβήτηση και πολλές φορές του… θόλωσε το μυαλό, βγάζοντας τον από τα ήρεμα λιμάνια.

Μια “ομηρία” που είχε ψυχολογική, αλλά και κυρίως οικονομική φθορά. Η πανηγυρική δικαίωση του Άρη στην υπόθεση Ντουρμισάι, επί της ουσίας ήταν ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των “απαντήσεων” που δίνει η κιτρινόμαυρη οικογένεια απέναντι σε ένα σάπιο, ένα σαθρό σύστημα.

Όσο κι αν κάποιοι μπορεί να έχουν μνήμη… χρυσόψαρου είναι ξεκάθαρο, ότι ο Άρης φώναζε για το δίκαιο των αιτημάτων τόσο στην υπόθεση Ντουρμισάι, όσο και σε εκείνες των Λάσκοφ και αδειοδότησης (τον Σαράκη μήπως τον ξεχάσατε;). Σύρθηκε στην λάσπη, δέχθηκε πυρά και αμφισβήτηση, κλονίστηκε είναι αλήθεια. Όμως μόνος του βγήκε μπροστά και δικαιώθηκε και στις τρεις περιπτώσεις, όχι φυσικά εντός των συνόρων, όπου κάνουν… πάρτι η ΕΠΟ, η “εξυγίανση”, οι “παράγκες” και τα “αφεντικά”, αλλά στο εξωτερικό: στο CAS και στην UEFA.

Είναι ξεκάθαρο το “τριπλό χτύπημα” του Άρη (από τον Καρυπίδη, μέχρι τον πιο… μικρό φίλαθλο της ομάδας) απέναντι σε αυτό το σύστημα.

Χθες μιλήσαμε για “ιστορική μέρα’, σε κάποιους φάνηκε υπερβολικό και θα ήταν, εάν ζούσαμε στην Αγγλία, στη Γερμανία ή σε κάποιο άλλο ποδοσφαιρικά προηγμένο -ή καλύτερα καθαρό- περιβάλλον. Στην Ελλάδα τέτοιες δικαιώσεις είναι… ιστορικές, γιατί γράφονται στην ιστορία ως μεγάλες νίκες απέναντι στη διαπλοκή.

Ο Άρης κατάφερε μέσα στον Γολγοθά που βίωσε (αφαίρεση βαθμών, απαγόρευση μεταγραφών, έλλειψε αδειοδότησης) να σταθεί όρθιος.

Κι αυτό είναι μια σπουδαία επιτυχία, η οποία επαναλήφθηκε. Κι όπως λέμε: καμία επιτυχία που επαναλαμβάνεται δεν μπορεί να είναι τυχαία.

Η “καυστική” ανάλυση του Αντώνη Πακαλίδη: Ο πρωταθλητισμός σιχαίνεται τα κενά

Αφού λοιπόν συμφωνήσαμε ότι ο ΑΡΗΣ φέτος , αγωνιστικά, μπορεί να διεκδικήσει τους εγχώριους τίτλους, ετοιμαστήκαμε για μεγάλες μάχες.

Προτού ο αλέκτωρ λαλήσει, ήρθε μια σφαλιάρα που ακούστηκε μέχρι το υπερπέραν. Προκύπτει θέμα προπονητή, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο άρχοντας των αποδυτηρίων και σε χρόνο dt βρίσκεται η ομάδα ακέφαλη, χωρίς ηγέτη στον πάγκο. Εμφανίζεται ένα όνομα για αντικαταστάτης του, αλλά δεν προλαβαίνει ούτε αεροπορικό εισιτήριο να κόψει για Θεσσαλονίκη. Λαϊκή οργή κατά πάντων.

Θυμίζει την εποχή που ο οσφπ ήθελε να πάρει προπονητή τον Γεωργιάδη και την πέσανε οι «επιστήμονες» με κορνέδες στο προπονητικό κέντρο.  Μένει η ομάδα με υπηρεσιακό προπονητή, να παίξει το ντέρμπυ της πόλης, με τα πάντα να κινούνται σε ένα μουντό σύννεφο ομίχλης. Ξανά ονόματα για προπονητές , ξανά τα γνωστά «πάμε όλοι μαζί», «ενωμένοι για την ομάδα» και τέτοια, που έχει φάει ο κόσμος με το κουτάλι. Κι όλα αυτά μέσα σε τρεις μέρες από μια τραγική εμφάνιση και σκληρή ήττα.

–  Η εμφάνιση στο Αγρίνιο ήταν μια προπονητική παραφωνία. Κανένας σοβαρός προπονητής δεν βγάζει στο χόρτο ενδεκάδα σαν αυτή που επέλεξε ο Μπούργος. Εμείς πιστέψαμε ότι μπορεί να δώσει ώθηση στο φετινό εγχείρημα, μετά την περσινή πορεία. Μόνος του κατέστρεψε την εικόνα του. Μόνο αν έχει κάποιος ποδοσφαιρικές αυτοκτονικές τάσεις πάει να παίξει ένα παιχνίδι εκτός έδρας όπως ο Μπούργος. Το πλήρωσε και δικαίως αποτελεί παρελθόν. Έδειξε ότι δεν άξιζε το σεβασμό που του είχαμε, γιατί πειστήκαμε για τις υψηλές παραστάσεις που είχε από την Ισπανία, έστω δίπλα σε ένα πρωτοκλασάτο όνομα αλλά δεν μας πήγε παρακάτω. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που δεν θα μάθουμε όμως κανένας δεν έχει δικαίωμα να παίζει με την αγωνία μας , το άγχος μας, την τρέλα μας για την ομάδα.

-Κάπου εκεί φάνηκε πόσο απροετοίμαστη και ανοργάνωτη είναι η ομάδα σε επικοινωνιακό επίπεδο. Με τσαπατσούλικες κινήσεις, προσπαθώντας να κλείσει γρήγορα την πληγή που άνοιξε, χειρίστηκε το θέμα της απομάκρυνσης του προπονητή όπως τα χωριά που παίζουν στη Γ’ Εθνική. Ξέρετε… διώχνουν το προπονητή στο καφενείο και ο ίδιος το μαθαίνει από την σπιτονοικοκυρά του, που της το είπε ο ξάδερφος της νύφης του γραμματέα του χωριού, που ξέρει τον εργάτη που δουλεύει στο γήπεδο.

Από τη στιγμή που δεν υπήρχε έτοιμη λύση, η υπομονή είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Υπάρχει ένα παιχνίδι τεράστιας σημασίας, και η ομάδα αναλώνεται σε συζητήσεις για την προπονητολογία χωρίς ουσία. Ο κόσμος επηρεασμένος από τους ανακοινωμένους στόχους και την κάκιστη εμφάνιση της προηγούμενης αγωνιστικής , απαιτεί όνομα που θα πληροί  τις προϋποθέσεις μιας καλύτερης συνέχειας. Ο πρόεδρος εμφανίζεται να συζητάει με ανθρώπους , βάσει των δικών του κριτηρίων.  Μέσα σ’ αυτό ο κλίμα χάνεται η σημασία του επόμενου αγώνα. Επικοινωνιακά ο ΑΡΗΣ έχασε κατά κράτος. Διέλυσε την καλή αύρα που είχε δημιουργηθεί υπέρ του. Όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο έμειναν με την απορία πως θέλει μια ομάδα να πάει για πρωτάθλημα και να μην έχει μηχανισμούς προστασίας. Η εσωστρέφεια κατάφερε να χαλάσει όλα όσα χτιζόντουσαν με κόπο το προηγούμενο διάστημα.

– Κερασάκι στη τούρτα; Η φημολογία της πώλησης του Μαντσίνι. Εκεί τελείωσε η υπομονή του κάθε σκεπτόμενου. Να πουλάει η ομάδα και έτσι πρέπει. Τα έχουμε πει αυτά. Αλλά να βγαίνει προς τα έξω πώληση παίκτη που έχει ανοδική πορεία, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη μιας τέτοιας σκέψης, όλο το καλοκαίρι, ισοδυναμεί με βόμβα στα θεμέλια της ομάδας. Είναι σαν να είσαι κοντά  να κερδίσεις τον πόλεμο και να παύεις από τα καθήκοντα τους επιτελείς που έφτασαν στη νίκη. Απίστευτη διαχείριση του θέματος. Ξενέρωσε ο αρειανός μέσα σε λίγες μέρες. Περίμενε να υπάρχει μια υπεύθυνη στάση σε όλα τα θέματα και βρέθηκε σε έναν κυκεώνα συζητήσεων, αναζητήσεων, αντιδράσεων, χωρίς να το καταλάβει.

–  Όταν θες να κάνεις πρωταθλητισμό δεν έχεις το δικαίωμα να αφήνεις την ομάδα γυμνή. Οι ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν ξεκινάνε από το αγωνιστικό κομμάτι και φτάνουν στην πιο περίεργη απαίτηση του φιλάθλου σου. Είναι αδιανόητο να σύρεται ο ΑΡΗΣ σε κάθε είδους περίεργες συζητήσεις και να μην υπάρχει αντίλογος. Να μην έχει η ΠΑΕ το επικοινωνιακό τμήμα που θα καλύψει και θα καθησυχάσει τους πάντες.

– Μια τέτοια επικοινωνιακή  ήττα, πριν ένα ντέρμπυ, ρίχνει την ψυχολογία της μάζας. Η μάζα όμως είναι ο κρίκος που θα δέσει όλο το οικοδόμημα για να μείνει όρθιο από τις αναταράξεις, που μόνη της η ομάδα δημιούργησε. Για ακόμα μία φορά καλείται ο φίλαθλος να ξεπεράσει τις σκέψεις του και να δώσει την αμέριστη υποστήριξή του. Τα κενά θα συνεχίσουν να υπάρχουν , έως ότου γίνει αντιληπτό πόσο σημαντικά είναι για την προσπάθεια να γίνει ο ΑΡΗΣ πρωταθλητής. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί προσπάθεια και επιτυχία σε όλα τα ζητήματα, δεν ανέχεται κενά.

Υ.Γ Η δικαίωση στο CAS βγάζει ένα πρόβλημα από την ομάδα. Σημαντική εξέλιξη που αφήνει την ομάδα να λειτουργήσει χωρίς δεύτερες σκέψεις, στις επόμενες μεταγραφικές περιόδους.

Οι 188 μέρες του Μπούργος στον Άρη και το χαμένο προπονητικό στοίχημα

Ο Χερμάν Μπούργος είναι στην έξοδο από τον Άρη, μετρώντας 188 ημέρες παρουσίας στο Κλεάνθης Βικελίδης και σε κάθε περίπτωση μετά τις τελευταίες ραγδαίες εξελίξεις να αποτελεί πλέον ένα χαμένο προπονητικό στοίχημα για τους κιτρινόμαυρους.

Είναι ξεκάθαρο ότι η εμπιστοσύνη ανάμεσα στον Θόδωρο Καρυπίδη και τον Αργεντίνο προπονητή είχε χαθεί, με αποκορύφωμα την διαχείριση του αγώνα στο Ισραήλ κόντρα στην Μακάμπι Τελ Αβίβ. Τότε είχε γίνει μια συζήτηση για να αναστραφεί η κατάσταση, ήρθε η νίκη επί του Λεβαδειακού, που απλά άφησε στην άκρη τους όποιους τριγμούς, αλλά μετά την κακή εμφάνιση και την ήττα από τον Παναιτωλικό η κατάσταση έγινε μη αναστρέψιμη.

Ο Μπούργος “χρεώνεται” ότι η ομάδα αναζητούσε ακόμη την αγωνιστική της ταυτότητα, ενώ δεν έκανε την καλύτερη δυνατή διαχείριση του πολύ ποιοτικού ρόστερ, αν και κατά γενική ομολογία είναι γεγονός ότι δεν καλύφθηκε ακόμη το κενό στην μεσοαμυντική γραμμή, μετά την αποχώρηση του Σάσα. 

Ο Αργεντίνος από τις 22 Φεβρουαρίου όταν και ανακοινώθηκε επίσημα βρέθηκε 188 ημέρες στους κιτρινόμαυρους. Έδωσε 18 επίσημα παιχνίδια, μετρώντας 12 νίκες, 2 ισοπαλίες και 4 ήττες με 31-15 γκολ.

Σε αυτό το διάστημα είναι γεγονός ότι χάθηκε -όπως όλοι είχαμε πιστέψει πριν μερικούς μήνες- ένα σπουδαίο προπονητικό στοίχημα στο πρόσωπο του Χερμάν Μπούργος στην λογική της δημιουργίας ενός πλάνου τριετίας. Δυστυχώς για μια ακόμη σεζόν, ο Άρης δείχνει να μην έχει μάθει από τα λάθη του…

Στις 18 Φεβρουαρίου και πριν ανακοινωθεί επίσημα η συνεργασία Άρη-Μπούργος γράφαμε επί λέξη:

“Με την έλευση του Μπούργος, ο Καρυπίδης δείχνει αποφασισμένος τουλάχιστον τώρα, να παραχωρήσει το “χαρτοφυλάκιο” μεταγραφές-σχεδιασμό, στον 52χρονο Αργεντίνο για να κάνει η ομάδα την επανεκκίνησή της (που είναι και της μόδας…), το βήμα παραπάνω. Ένας Μπούργος, ο οποίος ναι μεν από το μικρό του πέρασμα ως πρώτος προπονητής στη Νιούελς Ολντ Μπόις δεν επέδειξε κάτι, αλλά σίγουρα “κουβαλάει” σημαντικά “παράσημα” από τα δέκα χρόνια της συνεργασίας του με τον Σιμεόνε, μια γενικότερη ποδοσφαιρική του προϊστορία ως παίκτης και φυσικά τον τρόπο ζωής του (νικητής στη μάχη με τον καρκίνο, καριέρα ως ροκ καλλιτέχνης) που δείχνει αν το γράψουμε λαϊκά ότι “δεν μασάει” στα δύσκολα!” για να σημειώσουμε τότε:

“Ο Άρης επενδύει λοιπόν, σ’ έναν ποδοσφαιράνθρωπο που έχει ποδοσφαιρικές παραστάσεις για δέκα ζωές, σημαντικές γνωριμίες, khow how της λατινικής αγοράς και μια προσωπικότητα -που μπορεί να έδωσε σε πρώτη φάση την αίσθηση ενός “γορίλα”(ασορτί με το προσωνύμιο του) και σκληρού προπονητή- αλλά έχει να κάνει κυρίως με τη σωστή διαχείριση μιας ομάδας με τόσους διαφορετικούς χαρακτήρες, ανάγκες και ευαισθησίες. Σε θεωρητικό λοιπόν επίπεδο, η αλλαγή στάσης και φιλοσοφίας του Άρη, του Καρυπίδη δείχνει να είναι στον σωστό δρόμο, αναστρέφοντας μια όχι ευχάριστη καταστάση για κανέναν μέσα στην ομάδα. Αρκεί φυσικά να μην μείνουμε μόνο με τις εντυπώσεις”.

Στην πράξη τελικά, ήρθε το πρόωρο τέλος, με τον Άρη να βρίσκεται για τρίτη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια στη διαδικασία να αλλάζει προπονητή στο ξεκίνημα της σεζόν…

Με λόγια δεν κερδίζεις ούτε στην προπόνηση… Διασυρμός

Σαν να έχουμε παραχαϊδέψει τον κάθε παίκτη που ήρθε στην ομάδα για να προσφέρει τα μέγιστα. Ένα συνονθύλευμα ανθρώπων, που εμφανίστηκε  με το λεωφορείο του ΑΡΗ , διασύρθηκε από μία ομάδα που έκανε τρεις φάσεις και ένα καλά εκτελεσμένο στημένο.

Ένας προπονητής που πίστεψε ότι αν δεν έχει αντίπαλο την Ρεάλ Μπέτις μπορείς να παίζει φουλ επίθεση χωρίς να ενδιαφέρεται τι γίνεται στην άμυνα. Μηδέν αυτοματισμοί, μηδέν συγχρονισμός κινήσεων, μηδέν πάθος. Στον ΑΡΗ προφανώς πιστεύουν ότι όλα τα παιχνίδια γίνονται για καλό σκοπό και δεν χρειάζεται να ζοριστούν για να κάνουν φάουλ. Όλες οι δυνάμεις πρέπει να σπαταληθούν μόνο στην επίθεση.

–        Όταν δέχεσαι τρία τέρματα , όλα από τα πλάγια, τότε έχεις πολύ σοβαρό θέμα σαν ομάδα. Ειδικά στο πρώτο τέρμα, ο αντίπαλος κάνει περίπατο στο γήπεδο. Δεν υπάρχει στοιχειώδης πίεση από τον αμυντικό. Αλλά πρέπει να δούμε και την ενδεκάδα που ξεκίνησε το παιχνίδι. Στα μάτια μου ήταν προσπάθεια να κρατηθούν ισορροπίες αποδυτηρίων. Δεν υπάρχει λογική, να ξεκινάει ένα αμυντικό χαφ και ένας παίκτης που θα κάνει λίγο απ’ όλα. Ξαφνικά ο Γκαρθία βαπτίστηκε κεντρώο χαφ με ανασταλτικά και δημιουργικά καθήκοντα. Στο μυαλό μου έρχεται ο Πίρλο που είχε τέτοιες δυνατότητες. Ο Γκαρθία δεν νομίζω ότι είναι τέτοιος. Πώς είναι δυνατό να υπάρχουν Ιτούρμπε, Μαντσίνι, Πάλμα, Γκρέι σε 4-4-2 και να μην υπάρχει καμία πίεση μπροστά; Ο Μαντσίνι έπαιζε στο κέντρο, αφήνοντας την πλευρά μόνο με τον αμυντικό. Το έκανε με δική του απόφαση;  Πώς γίνεται οι πλάγιοι μπακ να μην μπορούν να κόψουν ούτε μία φάση; Ο Ντουκουρέ δεν ήξερε που παίζει. Πήρε δεύτερη κάρτα , σε δεύτερο παιχνίδι, κάτι που σημαίνει ότι θα ψάχνουν αμυντικά χαφ γιατί δεν θα φτάνουν για τα παιχνίδια. Να μιλήσουμε για επιθετική ανάπτυξη; Όταν παίζεις χωρίς φάουλ το παιχνίδι, πρέπει να έχεις τουλάχιστον τη μπάλα στα πόδια για να μην δημιουργούνται διεκδικούμενες φάσεις. Σε όλο το πρώτο ημίχρονο όλες οι μπαλιές γινόταν βιαστικά και ήταν διεκδικούμενες. Τι πρωτοτυπίες ήταν αυτές; Κανένας δεν έβλεπε ότι πρέπει να υπάρχει κατοχή μπάλας για να «σπάσουν» οι γραμμές του αντιπάλου;

–        Το μόνο καλό ήταν το απίστευτο γκολ του Πάλμα. Η εκτέλεση του είναι δύσκολη. Κινήθηκε ανάμεσα στις αμυντικές γραμμές και βρήκε τον ελεύθερο χώρο που του έφτιαξε ο Γκρέι. Από κει και πέρα κενό. Χάος. Απέραντη ποδοσφαιρική έρημος. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αν θέλουν να παίζουν όλοι , να δείξουν ότι μπορούν. Να δώσουν ιδρώτα και αίμα για την ομάδα. Η προσφορά του καθενός κρίνεται. Όποιος δεν μπορεί να μένει στον πάγκο. Ή στην κερκίδα. Κανένας δεν είναι στο απυρόβλητο. Όπως και να τον λένε, ότι και να έχει κάνει.

–         Το περίεργο του παιχνιδιού είναι ότι όσο αυτή η ακατανόητη ενδεκάδα, που ξεκίνησε το ματς, είχε φέρει το παιχνίδι στην ισοπαλία και ψιλοέλεγχε τον ρυθμό. Με τις αλλαγές για να δυναμώσει το κέντρο !!! ήρθε η διάλυση. Ο διασυρμός. Θα μας εξηγήσε κανείς τι σκοπό είχαν οι αλλαγές; Η λογική αλλαγή ήταν να βγει ο Ντουκουρέ εφόσον ο προπονητής πίστευε ότι μπορεί να παίξει με ένα καθαρό αμυντικό χαφ. Κι όμως βγήκε ο Πάλμα , ο μόνος αξιόπιστος στο παιχνίδι, και έμεινε ο Ιτούρμπε που άρχισε να παίζει όπως πέρσι. Μόνος μου και όλοι σας. Οι προσπάθειες να τροφοδοτηθεί ο Γκρέι ήταν σέντρες από το πουθενά για τον κανένα.  Ένα μπουλούκι που εμφανίστηκε στο Αγρίνιο και έδωσε μια πλήρως αποτυχημένη παράσταση. Ούτε αρχή, ούτε μέση, ούτε τέλος. Η ευθύνη μετά από τόσους αγώνες που έδωσε ο ΑΡΗΣ, από τα ευρωπαϊκά έως τώρα, είναι του προπονητή. Ξεκάθαρα. Αν δεν μπορεί να διαβάζει τα παιχνίδια από πριν ή κατά τη διάρκεια , τότε υπάρχει πρόβλημα. Με την ομάδα που κατέβασε να παίξει εκτός έδρας παιχνίδι, κινδυνεύει να χαρακτηριστεί υπερόπτης, κάτι που δεν είναι στα συν του. Αν δεν το έχουν καταλάβει στα αποδυτήρια, να τους το πούμε. Χρωστάτε κύριοι, δεν σας χρωστάμε. Καταλάβετέ το στο συντομότερο.

–        Πιστέψαμε ότι η ποιότητα που ήρθε στην ομάδα θα συνδυαστεί και με λογική. Πιστέψαμε ότι τα λόγια του προέδρου έχουν βάση πάνω στην οποία θα κινηθεί ο ΑΡΗΣ. Κατάπιαμε ένα αποκλεισμό με δικαιολογίες. Στη δεύτερη αγωνιστική του πρωταθλήματος, ρίξατε λευκή πετσέτα γιατί δεν μπορούσατε να κόψετε μια επίθεση. Κάνατε ότι δεν έπρεπε να γίνει. Ουσιαστικά μας παραμυθιάσατε χωρίς λόγο. Δεν σας το ζητήσαμε. Μόνοι σας τα λέγατε. Εμείς θέλουμε ομάδα που να παίζει για να πετύχει στόχους. Εσείς μας δώσατε ομάδα που απέχει από την πραγματικότητα.

–        Διορθώστε το άμεσα. Όσο είναι καιρός.

Υ.Γ. Δεν έχει κανένας νόημα να σταθώ σε προσωπικές αποδόσεις παικτών. Όλοι ήταν από κακοί έως τραγικοί. 

Η δεύτερη “ανάγνωση” της νίκης: Ο Μαντσίνι το έκανε εύκολο, ο Μάνου έβαλε την πινελιά

Νίκη και σκορ από τον ΑΡΗ, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος μέσα στο Χαριλάου, απέναντι σε έναν αντίπαλο της σειράς. Η απόδοση της ομάδας είχε δύο διαφορετικές εικόνες.

Την κακή του πρώτου ημιχρόνου και την ικανοποιητική του δευτέρου. Η διαφορά ποιότητας ήταν τόσο φανερή ανάμεσα στους παίκτες των δύο ομάδων, που οι δύο φάσεις του Μαντσίνι έκαναν την διαφορά.

Ο ΑΡΗΣ ήταν πειστικός ως προς την επιθετική του λειτουργία. Δημιούργησε την αίσθηση στο θεατή ότι τέρμα θα πετύχει με οποιονδήποτε  τρόπο. Είχε την ταχύτητα, κυνηγούσε το λάθος, έπαιζε κάθετα, έβρισκε ανοιχτούς χώρους. Εκεί που δεν έπειθε ήταν η ανασταλτική λειτουργία.

– Καμία ομάδα δεν μπορεί να κάνει πορεία , αν ανασταλτικά δεν σταματάει επιθέσεις των αντιπάλων. Αυτό είναι ομαδική δουλειά , δεν μένει μόνο σε έναν ή δύο παίκτες. Αυτό ήταν το πέμπτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς, με το ίδιο πρόβλημα να κάνει την εμφάνιση του. Το πρώτο ημίχρονο βρίθει κακών αμυντικών τοποθετήσεων και χαμένων μπαλιών. Κυκλοφορία μπάλας και κίνηση των παικτών ήταν είδη προς εξαφάνιση. Σ’ αυτή την ομάδα, που είχε απέναντι του ο ΑΡΗΣ, δυσκολευόταν να σπάσει τις ζώνες της άμυνας της. Κι όταν δεχόταν πίεση ψηλά, γινόταν λάθη ανεπίτρεπτα. Το τρικ που έκανε ο αντίπαλος προπονητής ήταν να τοποθετήσει στο κέντρο τρίτο παίκτη ο οποίος ως διά μαγείας δεν είχε μαρκάρισμα. Τα δύο αμυντικά χαφ της ομάδας αναλώνονταν στο να κλείνουν προς τη μπάλα και άφηναν χώρο στο παίκτη που έβγαινε στο κενό ανάμεσα στο κέντρο και πλάγια. Οι πλάγιοι δεν μπορούσαν να επιτηρούν δύο παίκτες, ή τον πλάγιοι αμυντικό ή τον ελεύθερο παίκτη και κάπου εκεί χανόταν η αμυντική διάταξη του 4-4-2.

– Στην προσπάθεια της επιθετικής ανάπτυξης δεν βρισκόταν ο ελεύθερος παίκτης που θα μπορούσε να «ανοίξει» το παιχνίδι είτε προς τα πλάγια είτε στον άξονα, με αποτέλεσμα να πάμε πάλι σε ατομικές προσπάθειες. Αυτή τη φορά ο Μαντσίνι δεν έκανε λάθος και με δύο προσπάθειες νίκησε τους αμυντικούς και έδωσε την ανάσα που χρειαζόταν η ομάδα. Με μία άμυνα που έδινε ευκαιρίες στη Λιβαδειά, δινόταν η εντύπωση ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά. Είναι γεγονός ότι ο Γκρέι δεν μπόρεσε να απειλήσει γιατί ήταν καλά κλεισμένος από δύο αμυντικούς και δεν υπήρχε πάσα προς αυτόν ώστε να πατήσει περιοχή και να εκτελέσει. Το 2-0 του πρώτου ημιχρόνου έχει υπογραφή Μαντσίνι. Ήταν η όαση στο κακό ημίχρονο του παιχνιδιού. Αυτός και ο Πάλμα  έχουν δείξει ότι έχουν εξελιχθεί προς το καλύτερο από την προηγούμενη σεζόν και δικαίως έχουν θέση στην ενδεκάδα.

-Το δεύτερο ημίχρονο είναι κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό. Η είσοδος του Μάνου Γκαρθία και η ουσιαστική προσπάθεια του Ντιοπ στο κέντρο, «έδεσαν» τις γραμμές μεταξύ τους. Η τοποθέτηση του Πάλμα πλάγια , έδωσε μεγαλύτερη πίεση και βοήθησε τον Πίρσμαν να κλείσει αποτελεσματικά το χώρο του. Η ομάδα έχοντας πλέον σωστές αποστάσεις μεταξύ των παικτών, και περισσότερες κινήσεις σε μικρό χώρο, κυκλοφόρησε τη μπάλα γρήγορα και έξυπνα. Βγήκαν κάθετες πάσες μπροστά και δημιουργήθηκαν κενοί χώροι. Ο Γκρέι βρήκε τις φάσεις του και έδειξε πως είναι ένα σέντερ φορ. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει το γκολ που πετυχαίνει γιατί είναι αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας. Ο Μάνου με το μπαίνει στο γήπεδο παίρνει το χώρο δίπλα στο Γκρέι και πίσω απ’ αυτόν. Οι αμυντικοί έχουν την προσοχή τους επάνω του και «τραβάει» παίκτη από την αμυντική διάταξη.

Όταν τραβιέται προς το κέντρο παίρνει μαζί του τον ένα από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, που μέχρι τότε έκλειναν το φορ, ο Πάλμα έχει βγάλει τον δικό του αμυντικό μακριά από την περιοχή ,όπως και ο Μαντσίνι από την άλλη πλευρά, οπότε από τη στιγμή που άδειασε η περιοχή, ο Τζαμαϊκανός κάνει κίνηση στο πλάι της περιοχής. Η πάσα του Πάλμα είναι τέτοια που από τα τριάντα μέτρα, του δίνει φάση τετ-α-τετ. Γκολ- αριστούργημα με την συμμετοχή όλης της επιθετικής γραμμής. Ο Μάνου διόρθωσε τις ανορθογραφίες στις πάσες και με κίνηση πάντα προς την περιοχή ανάγκασε όλη την ομάδα της Λιβαδειάς να μείνει πίσω. Είδαμε κάτι από τα προσεχώς του ΑΡΗ. Κερασάκι η πάσα που βγάζει στο Ζερβίνιο χωρίς καν να καταλάβει η άμυνα ότι ο παίκτης είναι μόνος του. Ισπανική παράσταση στο θέατρο του Κλ. Βικελίδης.

–  Ξεκίνημα με νίκη και ηρεμία για το δεύτερο παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ έδωσε υποσχέσεις ότι μπορεί να γίνει καλύτερος εκμεταλλευόμενος το χρόνο. Τα προβλήματα που φάνηκαν έχουν λύσεις χωρίς να γίνει κάτι το τρομερό. Τοποθετήσεις, πίεση σε σωστό χρόνο, συμμετοχή την κατάλληλη στιγμή στη φάση και δύναμη. Το επιτελείο βλέπει, ξέρει και θα παρουσιάσει βελτιωμένη έκδοση του ΑΡΗ.

Μπορεί ο Άρης το πρωτάθλημα;

Η δήλωση για τους στόχους του ΑΡΗ στο φετινό πρωτάθλημα σήκωσε σκόνη. Από το στόμα του προέδρου βγήκε αυτό που ανέμεναν οι αρειανοί.

Η Super League παίζει στη Stoiximan με αμέτρητες επιλογές, 0% γκανιότα*, bet builder και ενισχυμένες αποδόσεις! *Όροι & προϋποθέσεις

Η ομάδα πάει για πρωτάθλημα και κύπελλο. Χωρίς υπεκφυγές, χωρίς μασημένα λόγια, χωρίς ναι μεν , αλλά… Οι μεταγραφές έφεραν αίσθημα αισιοδοξίας , οι αγώνες στην Ευρώπη ήταν ένα δείγμα γραφής, αποτυχημένο βάσει αποτελέσματος, δεν παύει όμως να χαρίζει χαμόγελα η πληρότητα σε θέσεις, στο ρόστερ της ομάδας. Ένας γεμάτος ΑΡΗΣ , με ποιότητα και αξία, με παίκτες που παίζουν ποδόσφαιρο, που έχουν παραστάσεις, μπορεί να κάνει πορεία πρωταθλητισμού. Άλλωστε και τα δύο προηγούμενα χρόνια πάλεψε σκληρά , με τη δεύτερη θέση να χάνεται στις λεπτομέρειες. Ο κ. Καρυπίδης πεπεισμένος για τις κινήσεις που έκανε θεωρεί ότι ήρθε η ώρα για να σπάσει η γκίνια των τίτλων. Το είπε και έχει την ευθύνη του λόγου του.

  • Για αρχή βέβαια θα πρέπει να υπολογίσουμε τις κινήσεις που έκανε σε διοικητικό επίπεδο. Η τοποθέτηση του κ. Τριμμάτη στη θέση του Αντιπροέδρου της ομάδας, είναι σημαντική σε πολλά θέματα. Η παρουσία των κ. Μπουρλά και κ. Μαργαρίτη στο γήπεδο, είναι απ’ αυτές που δεν είχαμε συνηθίσει. Προσωπικότητες παγκόσμιας ακτινοβολίας, κόσμησαν τα επίσημα του Κλ. Βικελίδης. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται αυτούς τους ανθρώπους και αυτές τις εικόνες γιατί η απήχηση που έχουν ξεπερνάει τα σύνορα της Ελλάδας. Όταν θέλεις να γίνεις μεγάλος πρέπει να έχεις μαζί σου την ελίτ. Ο ΑΡΗΣ πάντα είχε πάρα πολύ σημαντικούς ανθρώπους δίπλα του, τώρα ξαναβρίσκει την αίγλη που απουσίασε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό είναι επίτευγμα Καρυπίδη και υποχρεούμαστε να το πιστώσουμε. Μπάλα μπορεί να παίζουν οι μεταγραφές αλλά σε άλλα «γήπεδα» παίζουν «παίκτες» με άλλο εκτόπισμα. Κι εκεί ο ΑΡΗΣ ήταν ανύπαρκτος. Αλλάζουν οι καιροί…. Επιτέλους.
  • Στα του ποδοσφαιρικού γηπέδου είδαμε «το καλύτερο ρόστερ των τελευταίων χρόνων», όπως είπε ο πρόεδρος. Ως παίκτες μπορεί να έχουν μία υπολογίσιμη αξία , που δεν είχαν άλλοι τα τελευταία χρόνια. Ως σύνολο όμως έχουμε την εικόνα του αποκλεισμού. Το ελληνικό πρωτάθλημα έχει χαμηλό ποδοσφαιρικό επίπεδο σε σχέση με το ευρωπαϊκό κι αυτό δίνει την εντύπωση ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να κερδίσει τα παιχνίδια, ειδικά τα πρώτα, βασιζόμενος στην ικανότητα των μονάδων του και όχι απαραίτητα του συνόλου. Οι προπονήσεις, μέχρι το πρώτο παιχνίδι, έκαναν καλύτερη τη συνοχή κι αυτό δίνει πόντους αισιοδοξίας για το μέλλον.  Γιατί τελικά το πρόβλημα της ομοιογένειας ήταν το μεγαλύτερο, στους αγώνες με τη Μακάμπι. Με λίγο περισσότερη αυτοπεποίθηση και πίστη στο διπλανό παίκτη , θα είχαμε πάρει την πρόκριση. Ας είναι… Πάμε για δύο στόχους που τους θέλει ο αρειανός, όπως ο διψασμένος το νερό.
  • Ο πρόεδρος έπιασε το σφυγμό του κόσμου , όμως το βασικό είναι να μεταφερθεί αυτό μέσα στα αποδυτήρια. Εκεί έχει σημασία να γίνει κατανοητή η δήλωση του. Να αντιληφθούν όλοι ότι αποτελούν την μεγαλύτερη και καλύτερη επένδυση που έχει γίνει στον ΑΡΗ. Οι ίδιοι πρέπει να καταλάβουν ότι ένας τίτλος στην Ελλάδα δεν είναι απλό θέμα. Χρειάζεται προσπάθεια χωρίς παρεκκλίσεις από το στόχο. Τα αποδυτήρια θα δώσουν τίτλο. Όχι οι δηλώσεις. Γι’ αυτό οι υποχρεώσεις των παικτών είναι αυξημένες. Δεν συγχωρούνται αγωνιστικές αφέλειες ή μισές προσπάθειες. Χαμένοι βαθμοί είναι μαχαιριές σε ένα ταλαιπωρημένο σώμα. Η πίστη για τη νίκη πρέπει να βγαίνει από τους παίκτες που θα μεταφέρεται στους φιλάθλους. Όχι το αντίθετο. Το πρωτάθλημα θέλει ποδοσφαιριστές με ψυχή ,τόλμη, δύναμη , συγκέντρωση. Μόνο τότε θα είναι σε θέση να κυνηγήσουν τίτλους. Αυτό περιμένω απ’ όλους. Την δύναμη να την πάρω από την ομάδα. Να πιστέψω ότι το θέλουν περισσότερο από μένα. Τότε θα έχουμε μια αληθινή ομάδα πρωταθλητισμού.
  • Ο οργανισμός ΑΡΗΣ δεν έμαθε να ζει με τον πρωταθλητισμό. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Νέοι δρόμοι ανοίγονται για εμάς τους ίδιους του φιλάθλους. Η σκέψη αλλάζει για να διαφοροποιηθεί και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ο ΑΡΗΣ είναι εδώ και διεκδικεί τα πάντα. Αυτή η νοοτροπία δίνει βαθμούς. Γυρίζει παιχνίδια. Κάνει τους αντιπάλους να μην ξέρουν τι θα αντιμετωπίσουν. Πρώτα κερδίζει η ομάδα και μετά σκεφτόμαστε πως έπαιξε. Γιατί το αποτέλεσμα φέρνει τίτλο. Το θέαμα θα είναι τα κατεβασμένα κεφάλια των αντιπάλων.
  • Κερδίστε να πάρουμε τίτλο παίκτες του ΑΡΗ. Το είπε ο πρόεδρος , κάντε το πραγματικότητα. Πιστέψτε το για να το πετύχουμε, όλοι μαζί.

H… πεντάδα που νιώθει Αυτοκράτορα! Παπαγεωργίου, Ρωμανίδης, Ταπούτος και τώρα “Ράμπο” και Καραποστόλου!

Ο Άρης προσπαθεί να θωρακιστεί σε όλα τα επίπεδα και να παρουσιαστεί δυνατός και ανταγωνιστικός τη νέα σεζόν, η οποία θα είναι ιδιαίτερα απαιτητική, λόγω και της συμμετοχής της ομάδας στην Ευρώπη.

Η Super League παίζει στη Stoiximan με αμέτρητες επιλογές, 0% γκανιότα*, bet builder και ενισχυμένες αποδόσεις! *Όροι & προϋποθέσεις

Από το περασμένο καλοκαίρι ξεκίνησε μια προσπάθεια να επιστρέψουν για να προσφέρουν στην ομάδα άνθρωποι, που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στον σύλλογο. Αυτή έχει συνέχεια και το φετινό καλοκαίρι και το ευχάριστο και ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι στις τάξεις της ομάδας αυξάνονται οι άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν πολύ τι σημαίνει Άρης.

Χάρης Παπαγεωργίου: Από τους μεγαλύτερους παίκτες που φόρεσαν τη φανέλα του Άρη, ανέλαβε τη θέση του Προέδρου της ΚΑΕ τον Μάρτιο του 2018 κι έκτοτε διατηρεί τη συγκεκριμένη θέση. Έχει βάλει πλάτη τα τελευταία χρόνια σε πολύ δύσκολες στιγμές για τον σύλλογο και ήταν πάντα παρών, βοηθώντας την ομάδα να ξεπεράσει τα δεκάδες προβλήματα, που την ταλαιπώρησαν και την ταλαιπωρούν.

Μιχάλης Ρωμανίδης: Συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τον Άρη, καθώς ήταν αθλητής των «κίτρινων» από τα τμήματα υποδομής, αγωνιζόμενος σ’ αυτούς από τα 15 του χρόνια και ήταν μέλος της ομάδας, που δημιούργησε την Αυτοκρατορία. Πέρυσι επέστρεψε στον Άρη, με την ιδιότητα του Ειδικού Συμβούλου της διοίκησης και κάθισε στον πάγκο σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας, είτε εντός είτε εκτός έδρας. Θα κατέχει τη θέση αυτή και την καινούργια σεζόν.

Χρήστος Ταπούτος: Άλλη μια σημαντική επιστροφή ενός ανθρώπου, που δεν έκρυψε ποτέ τα συναισθήματά του για τον Άρη, την ομάδα της καρδιάς του, στην οποία αγωνίστηκε για μια διετία (2010-2012) . Δέχθηκε πρόταση το περυσινό καλοκαίρι να αναλάβει το πόστο του team manager των «κίτρινων», έναν ρόλο- «κλειδί» για τη λειτουργία μιας ομάδας, την οποία αποδέχθηκε και εκτέλεσε με επιτυχία τα καθήκοντά του, τα οποία θα ασκεί και τη νέα χρονιά.

Γιώργος Σιγάλας: Ο αγαπημένος «Ράμπο» των φίλων του Άρη θα είναι κάτοικος «Nick Galis Hall» την επόμενη αγωνιστική περίοδο από ένα διαφορετικό πόστο, αυτό του άμεσου συνεργάτη του Γιάννη Καστρίτη. Ο Σιγάλας ανέπτυξε δεσμούς αγάπης με τον κόσμο των «κίτρινων», μετά τις δυο θητείες του ως αθλητής, ενώ για ένα μικρό διάστημα διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της ΚΑΕ, με μεγαλομέτοχο τον Δημήτρη Γουλιέλμο.

Σωτήρης Καραποστόλου: Πριν την έναρξη της σεζόν 2018-2019 είχε συζητήσεις με την ΚΑΕ Άρης για την ανάληψη της θέσης του team manager, οι οποίες τελικά δεν ευοδώθηκαν. Τέσσερα χρόνια μετά θα γίνει και πάλι μέλος της «κιτρινόμαυρης» οικογένειας, επιστρέφοντας για την τρίτη του θητεία (είχε δυο ως παίκτης), φορώντας κοστούμι, στο πλευρό του Γιάννη Καστρίτη.

Η επιτυχία δεν είναι ποτέ οριστική, η αποτυχία δεν είναι ποτέ μοιραία

“Η επιτυχία δεν είναι ποτέ οριστική, η αποτυχία δεν είναι ποτέ μοιραία. John Wooden, 1910-2010, Αμερικανός προπονητής μπάσκετ”…

Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει σε μία ρήση , η οποία καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε πράγματα και καταστάσεις της ζωής. Είναι θέμα οπτικής το πως ο καθένας μας αντιμετωπίζει την επιτυχία ή την αποτυχία και προκαταλαμβάνει τις επόμενες κινήσεις ή ενέργειες μας για την κατάληξη ενός αποτελέσματος.

Ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να πετύχει μία πρόκριση που θα τον ανέβαζε ακόμα περισσότερο, μετά το ντελίριο των ποιοτικών μεταγραφών του καλοκαιριού. Απέτυχε προσπαθώντας. Ακόμα κι έτσι , μέσα από τις εμφανίσεις του, έδωσε ώθηση για το επόμενο βήμα του. Τον επόμενο αγώνα του. Ακριβώς γιατί η αποτυχία δεν είναι ποτέ μοιραία. Υπάρχει το στάδιο που συνειδητοποιείς το λάθος και προσπαθείς να το διορθώσεις και να το ξεπεράσεις. Αυτό είναι το μάθημα της αποτυχίας.

–     Σημαντικό όμως για την κάθε αποτυχία είναι να προκύπτουν και οι ευθύνες που οδήγησαν σ’ αυτή. Να γίνεται αναζήτηση, ανάλυση των αποφάσεων που πάρθηκαν για να μην στεφθεί η προσπάθεια με επιτυχία. Από τέτοιες ο ΑΡΗΣ έχει πολλές. Υπάρχουν διάσπαρτες ευθύνες σε όλο το οργανισμό της ομάδας. Διοίκηση, προπονητικό team, παίκτες έχουν μερίδιο κατ’ αναλογία. Ο κόσμος σ’ αυτή την εξίσωση έχει μόνο μία. Ζήτησε την πρόκριση. Τι ευθύνη άραγε είναι αυτή; Στα θέματα των αποφάσεων πολλά μπορούν να ειπωθούν. Από το οικονομικό σκέλος, το CAS, τη δυνατότητα πειθούς για να έρθουν παίκτες-στόχοι που θα ανέβαζαν κι άλλο το επίπεδο, τα προπονητικά θέλω, η προετοιμασία κ.ο.κ.

Τα παραπάνω και πιθανόν κι άλλα πολλά είναι αιτίες για τις τελικές αποφάσεις που πάρθηκαν και έφεραν το αποτέλεσμα του αποκλεισμού. Η ευχή όταν ξεκίνησε η προετοιμασία, ήταν να μην επαναληφθούν τα λάθη των προηγούμενων ετών. Να είναι η ομάδα έτοιμη, χωρίς βασικές ελλείψεις  παικτών , με το επιτελείο των προπονητών διαβασμένο για τον εκάστοτε αντίπαλο. Είχαν στοιχίσει τα προηγούμενα χρόνια, δεν υπήρχε λόγος να στοιχίσουν και φέτος. Τι έγινε απ’ αυτά; Η προετοιμασία έγινε χωρίς τους περισσότερους παίκτες της ενδεκάδας, η ενσωμάτωση των μεταγραφών έγινε λίγες μέρες πριν το πρώτο παιχνίδι. Καλύφθηκαν κενά σε θέσεις , χωρίς να υπάρχει η ανάλογη ομοιογένεια. Θα μου πεις και πότε να γίνουν οι μεταγραφές; Απρίλιο και Μάιο;

Είναι ένα πρόβλημα που η ΟΥΕΦΑ κλείνει τα μάτια. Όταν υπάρχουν παιχνίδια κατακαλόκαιρο και οι ομάδες θα πρέπει να είναι πανέτοιμες , για αγώνες που τους οδηγούν σε στόχους, είναι αδιανόητο να καταφέρουν να συμπληρώσουν το ρόστερ και να είναι σε αγωνιστική ετοιμότητα. Θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μ’ αυτό. Οι ομάδες που κερδίζουν προκρίσεις είναι αυτές που έχουν κορμό παικτών δύο και τρία χρόνια και έχουν τουλάχιστον συνοχή. Αυτό αποτελεί γεγονός. Ο ΑΡΗΣ φέτος δεν μπορούσε να έχει αυτή την πολυτέλεια.

–     Από την άλλη οι μεταγραφές που έγιναν άφησαν δύο σημαντικά κενά. Ενός τέταρτου κεντρικού χαφ και τρίτου κεντρικού αμυντικού. Θα έβαζα και δεύτερου δοκιμασμένου τερματοφύλακα , αλλά ας μείνουμε στα βασικά. Η εξέλιξη του Πάλμας έλυσε εν μέρει τα χέρια του προπονητή για τη θέση του σέντερ φορ, αφού κατά συνθήκη μπορεί να την καλύψει ο παίκτης. Γεμίσαμε μεσοεπιθετικούς , ξεχνώντας ότι έφυγαν Μπελανουάν, Δεληζήσης και χρειαζόταν ακόμα μία λύση στην άμυνα. Στο κέντρο επιβάλλεται η απόκτηση ενός ακόμα αμυντικογενούς χαφ. Ο Μάνου Γκαρθία δεν πιστεύω ότι αποκτήθηκε για τέτοιο ρόλο. Το πρόβλημα που δημιουργείται είναι στο μυαλό του προπονητή. Υποχρεούται να βρει χρόνο και χώρο για όλους. Μπορεί οι πέντε αλλαγές, η μισή ομάδα σχεδόν, να αντικαθίσταται, δε σημαίνει ότι θα αλλάζουν και οι τακτικές. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ.

Η άμυνα είναι βασικό στοιχείο του παιχνιδιού. Η πρώτη εικόνα που πήραμε από τους παίκτες του κέντρου είναι ότι στην κυκλοφορία της μπάλας , όταν παίζουν με γρήγορους παίκτες, έχουν πρόβλημα. Εκεί ο ισπανός είναι λύση αλλά ποια είναι η ενδεκάδα που θα χωράνε και οι τρεις στο κέντρο; Ποιοι πλάγιοι θα μένουν απέξω χωρίς μουρμούρα; Θα ήταν βολικό να μπορούσε να πουλήσει η ομάδα ώστε να ανοίξει χώρος στο ρόστερ. Να υπάρχουν συγκεκριμένες επιλογές ,να  δημιουργηθεί η απαιτούμενη συνοχή ώστε η ομάδα να έχει προσανατολισμό.

–     Από το να μην είμαστε απροετοίμαστοι , πήγαμε στο να μπερδευτούμε από την υπερπροσφορά παικτών σε συγκεκριμένες θέσεις, με κενά σε άλλες. Προγραμματισμός μεταγραφών ναι, σε θέσεις που συμπληρώνουν το παζλ της ενδεκάδας. Ξεφύγαμε στις αγορές , πήραμε καλούς παίκτες, αλλά μας απέκλεισε η Μακάμπι. Ο λόγος που θα ήταν σημαντικό το επόμενο παιχνίδι με τους γάλλους, αφορά την τριβή με μια ομάδα ενός προηγμένου πρωταθλήματος που θα έδινε μια συγκεκριμένη εικόνα δυνατοτήτων του ΑΡΗ. Κι αυτό είναι αρκετό για την περίοδο που διανύουμε.

Η αναζήτηση ευθυνών είναι διαδικασία της ομάδας. Αυτή πρέπει να βρει τι έφταιξε. Γιατί στην επιτυχία και στην αποτυχία κάθε σοβαρός οργανισμός ψάχνει τις αιτίες. Κι αυτό τον κάνει καλύτερο.

 

 

 

“Θύμα” του εαυτού του και πάλι ο Άρης… Πλήρωσε τα λάθη του και την έλλειψη συνοχής

Ο Άρης έμεινε εκτός Ευρώπης, πολύ νωρίς για τέταρτη συνεχόμενη σεζόν. Δεν κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο της Μακάμπι, η οποία παρουσίασε σίγουρα ένα δεμένο και αξιόμαχο σύνολο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν αυτή που προκαλούσε φόβο.

Η ομάδα του Χερμάν Μπούργος σε μια ακόμη σεζόν πλήρωσε τα λάθη της. “Θύμα” του εαυτού και φέτος ο Άρης, κάνοντας και στα δυο ματς με την Μακάμπι καθοριστικά λάθη, ενώ κατά γενική ομολογία δεν ήταν στο βαθμό ετοιμότητας που απαιτούσαν οι συνθήκες.

Στο παιχνίδι του Τελ Αβίβ, οι κιτρινόμαυροι έδειξαν να μην έχουν “διαβάσει” καλά τον αντίπαλο, είχαν μεγάλα κενά στο χώρο της μεσαίας γραμμής, υστέρησαν σε “μέταλλο” και πάθος, ενώ είδαν την χαμένη ευκαιρία του Καμάτσο στις καθυστερήσεις να τους ανεβάζει τον βαθμό δυσκολίας στην ρεβάνς, στερώντας τους από ένα γκολ, το οποίο θα μπορούσε να αποδειχθεί χρυσό.

Στο “καμίνι” του Κλεάνθης Βικελίδης, ο Άρης μπορεί να ήταν σαφώς πιο βελτιωμένος, να είχε περισσότερο πάθος, να πέτυχε δυο γκολ, αλλά για μια ακόμη πλήρωσε ένα ολέθριο λάθος, αυτό του Μπράμπετς, όπως και την φανερή αδυναμία του να διαχειριστεί την αριθμητική του υπεροχή, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός Ευρώπης.

Πέρα από τα  όποια ατομικά λάθη που έκριναν τη σειρά της γ’ προκριματικής φάσης, είναι ξεκάθαρο – και το παραδέχθηκε και ο Μπούργος – ότι ο Άρης παρουσίασε έλλειμμα συνοχής. Η κιτρινόμαυρη ομάδα έκανε το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της στην Αυστρία, χωρίς αρκετούς από τους παίκτες που κλήθηκαν τώρα και θα κληθούν αργότερα να σηκώσουν το βάρος της προσπάθειας.

Οντουμπάγιο, Νταμπό, Μάνου Γκαρθία, Καμάτσο από την χθεσινή ομάδα ήρθαν αρκετά αργότερα, όπως και ο Μαζικού που ήταν στον πάγκο, ενώ παραμένει αρκετά πίσω αγωνιστικά και ο Ζερβίνιο, ο οποίος δεν έπαιξε σε κάποιο παιχνίδι μέχρι τώρα.

Συνολικά στο κομμάτι της συζήτησης για το επίπεδο ετοιμότητας του Άρη, είναι ξεκάθαρο, ότι η μαζική αποχώρηση παικτών το καλοκαίρι (η μεγαλύτερη των τελευταίων τεσσάρων χρόνων) και η σταδιακή έλευση των νέων, χρειαζόταν χρόνο που μοιραία δεν έχει μια ομάδα με συμμετοχή τόσο νωρίς στην Ευρώπη.

Μ’ αυτά και μ΄αυτά, ο Άρης θα κληθεί να διαχειριστεί την επόμενη μέρα, γνωρίζοντας το αυτονόητο (και τόσο χιλιοειπωμένο στο Κλεάνθης Βικελίδης): καμιά σεζόν δεν τελειώνει τον… Αύγουστο.

H ανάλυση από τον Αντώνη Πακαλίδη: Το στιγμιαίο λάθος που έκρινε την πρόκριση και αυτά που… στράβωσαν στα δυο παιχνίδια

Η όμορφη νύχτα στο Χαριλάου έγινε μέρος μιας ιστορίας χωρίς χαρά. Η νίκη του ΑΡΗ ήταν χωρίς αντίκρισμα. Το 2-1 έδωσε την πρόκριση στη Μακάμπι και άφησε ανεκπλήρωτο το όνειρο για κάτι διαφορετικό τη φετινή χρονιά στην Ευρώπη. Η ποδοσφαιρική πορεία της ομάδας θα συνεχιστεί εντός Ελλάδας, κάτι που ενδόμυχα απευχόμασταν.

Θέλαμε ομίλους, θέλαμε παιχνίδια, θέλαμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ να πρωταγωνιστεί σε όλες τις διοργανώσεις. Οι δύο αγώνες με τους ισραηλινούς μας έδειξαν ότι έχουμε δρόμο να διανύσουμε για να πάμε ψηλότερα. Η ομάδα μπόρεσε να διαχειριστεί την πίεση για την πρόκριση, δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τις δαγκάνες της αντιπάλου στην άμυνα. Αν κάτι μένει απ’ αυτή τη βραδιά είναι η καλύτερη απόδοση σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Ο αποκλεισμός είναι πικρός. Η ευκαιρία για κάτι περισσότερο τελείωσε νωρίς. Είμαστε στον Αύγουστο , χάσαμε έναν στόχο , πλέον η προσοχή μας πέφτει στα εσωτερικά ποδοσφαιρικά παιχνίδια.

– Η ομάδα ξαναέπεσε θύμα της συγκέντρωσής της. Μπλέχτηκε στην αμυντική διάταξη της Μακάμπι , δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί και έμεινε να προσπαθεί σε δύσκολες συνθήκες. Ο αντίπαλος προπονητής τοποθέτησε τους παίκτες του στον άξονα για να κόψει οποιαδήποτε κάθετη μπαλιά που θα γινόταν προς την περιοχή του, πίεσε , με έμφαση στο δικό του μισό γήπεδο, έκλεισε τους χώρους μπροστά στην περιοχή του και άφησε τα άκρα πιο ανοιχτά. Στην επίθεση έπαιζε με γρήγορες πάσες, μίας επαφής, δίνοντας τη δυνατότητα να κινούνται γρηγορότερα στους χώρους. Ήταν επιλογή του να παίξει μ’ αυτόν τον τρόπο , θέλοντας να ελέγξει την επιθετικότητα του ΑΡΗ. Έβαλε τον επιθετικό του να βγαίνει από την πλευρά του Πίρσμαν για να κόψει τα ανεβάσματα του, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο παίκτης μας να αναλώσει πολλές δυνάμεις στα άμεσα ανεβοκατεβάσματα στα πλάγια. Φάνηκε να μην έχει τη σκέψη για το πώς έπρεπε να διαχειριστεί τις φάσεις, ειδικά στην επίθεση.

– Σ’ αυτό το αμυντικό σχήμα των ισραηλινών, ο Μπούργος είχε καταστρώσει πλάνο επίθεσης. Ήθελε να μπει στο κενό που άφηναν οι αντίπαλοι από πλάγια με Μαντσίνι και Ιτούρμπε , οι οποίοι δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν τις προσπάθειες τους. Η μαχητικότητα και η διάθεση , ήταν απαραίτητο στοιχείο για την διεκδίκηση της πρόκρισης . Γι΄αυτό φρόντισε το κατάμεστο Χαριλάου , οι παίκτες όμως δεν κατάφεραν να το βάλουν μέσα στο παιχνίδι. Τους αντιμετώπισαν με περίσσια δύναμη οι άλλοι, κάτι που μηδένισε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Το αδύνατο καθοριστικό σημείο της ομάδας ήταν η κυκλοφορία της μπάλας. Οι επιλογές ήταν κακές και πολλές φορές χωρίς ουσία. Το πρόβλημα του «καθαρού μυαλού» έγινε φανερό όταν χανόταν η μπάλα μέσα σε λίγα μέτρα. Αυτό ταυτόχρονα είναι και το θέμα συνοχής που δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς ακόμα στην ομάδα. Δεν ξέρει ο ένας πως θα πασάρει στον άλλο.

– Μια στιγμή ήταν αρκετή για να χαθεί η πρόκριση. Ο Μπράμπετς , χωρίς να πιέζεται καν, αποκρούει πάνω στον ισραηλινό , στο κέντρο , ο ποιος με μία πάσα βγάζει τον σκόρερ τετ-α-τετ με τον Κουέστα. Τον εκτέλεσε και χάρισε την πρόκριση στην ομάδα του. Θα «κρεμάσουμε» τον παίκτη μας για το λάθος του; Όχι αλλά σίγουρα δεν ήταν απόκρουση διεθνούς αμυντικού , που θα έσβηνε απειλή. Το αριθμητικό πλεονέκτημα η ομάδα δεν έδειξε να το εκμεταλλεύεται. Ενώ άνοιξαν χώροι για να αλλάζει πιο εύκολα η μπάλα, να φτάνουν γρηγορότερα στην αντίπαλη περιοχή, «κόλλησαν» την τελική πάσα. Η μόνη φάση που έγινε ήταν η κάθετη πάσα του Μανού στον Γκρέι, αλλά χάθηκε το τετ-α-τετ από τον τζαμαϊκανό. Εκεί «έσπασε» η διάταξη των αντιπάλων. Δεν μπήκε το γκολ, μείναμε προσγειωμένοι στη Γη.

–  Ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν περισσότερα πράγματα για να προκριθεί. Βάδισε σε ένα τεντωμένο σχοινί , που απαιτούσε να επιτίθεται αλλά και να προσέχει την άμυνα του. Έκανε το ένα και πέτυχε δύο γκολ, δεν έκανε το άλλο και δέχτηκε ένα καθοριστικό. Δύο παιχνίδι ανάμεσα σε δύο ομάδες που ήθελαν την πρόκριση. Την πήρε αυτή που ήταν πιο έτοιμη για να παίξει όπως έπρεπε αλλά και να διαχειριστεί τις συνθήκες των παιχνιδιών. Ο ΑΡΗΣ προδόθηκε από το γεγονός ότι έπρεπε να κυνηγήσει απέναντι σε μια άμυνα που ήξερε πώς να παίξει, χωρίς να μπορεί να βρει χώρους. Χωρίς να έχει δυνατότητα να τρέξει σε ανοιχτό γήπεδο. Κόστισε αυτό και θα κοστίζει αν δεν λυθεί. Είναι πρόβλημα που απαιτεί φυσικές δυνάμεις, υπομονή και συγκέντρωση. Στα δύο παιχνίδια, αυτά τα είχαν οι αντίπαλοι.

-Πικράθηκα γιατί θεώρησα ότι μπορούσε  να έρθει η πρόκριση. Η Μακάμπι δε με φόβισε σαν ομάδα.  Με πείραξε που ο ΑΡΗΣ δεν ήταν έτοιμος όσο οι ισραηλινοί. Από δω και πέρα θα περιμένω να δω μία ομάδα που θα της έγινε μάθημα ο αποκλεισμός, πιο έτοιμη φυσικά, περισσότερο μαχητική και έξυπνη. Παίχτηκε το κακό σενάριο , κάτι που δεν ήθελε κανένας μας. Κρίμα…

Πώς ο Άρης μπορεί να φτάσει στη… γη της επαγγελίας

Ο πρώτος αγώνας με τη Μακάμπι είναι παρελθόν , με τον ΑΡΗ πληγωμένο από το αποτέλεσμα του. Το 2-0 είναι δύσκολο σκορ για να ανατραπεί αλλά φυσικά όχι απαγορευτικό.

Οι ελπίδες που υπάρχουν προέρχονται από το γεγονός ότι η ομάδα δεν έδειξε πολλά απ’ αυτά που μπορεί να κάνει. Η ποιότητα της είναι δεδομένη , μένει ο τρόπος που θα βγει ομαδικά, μέσα στο γήπεδο. Όσα στραβά έγιναν στο Τελ Αβίβ ήταν απόρροια του αιφνιδιασμού , με τον τρόπο παιχνιδιού των ισραηλινών, σε συνδυασμό με τα πολλά αβίαστα λάθη των παικτών του ΑΡΗ.

Λάθη που «φωτογράφισαν» την έλλειψη ετοιμότητας για ένα τέτοιο παιχνίδι. Η καλή απόδοση του Κουέστα ήταν η μόνη άξιας αναφοράς ,που σημειωτέον πρέπει να συνεχιστεί στο δεύτερο παιχνίδι, εφόσον χρειαστεί. Οι ομάδες χτίζονται από τον τερματοφύλακα και ο ίδιος έδειξε έτοιμος να πάρει την ευθύνη για τη θέση του.

Από κει και πέρα υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό για όλους τους υπόλοιπους. Προέκυψε το δεύτερο παιχνίδι να λέγεται «ειδικών συνθηκών» γιατί το σκορ πρόκρισης πρέπει να είναι με τουλάχιστον  τρία γκολ διαφορά και πάνω. Δύσκολο κουίζ για δυνατούς λύτες. Αυτό που σκεφτόμουν μετά το τέλος του πρώτου αγώνα ήταν πως είναι δυνατόν μια ομάδα σαν την Μακάμπι να παίζει τέτοιο παιχνίδι Αύγουστο μήνα. Με τόσο τρέξιμο, ταχύτητα, δύναμη. Λογικά στους αγώνες του πρωταθλήματος θα πρέπει να πετάνε. Δεν είμαι τόσο σίγουρος. Εκτός πια αν είναι τόσο καλή ομάδα ώστε στο μεταξύ μας παιχνίδι να έβγαλε ποιότητα που δεν ξέραμε ότι υπάρχει.

-Ο ΑΡΗΣ είναι πιο διαβασμένος πλέον μετά απ’ όσα έζησε στο Ισραήλ. Το θέμα είναι ότι οι αλλαγές που μπορεί να γίνουν είναι στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Εκεί έχουμε εναλλακτικές και μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο. Σε άμυνα και κέντρο θα παίξουν οι ίδιοι. Αυτή τη φορά πιστεύω να παίξουν όμως. Πραγματικά. Να τρέξουν, να κόψουν, να πιέσουν,  να σπρώξουν, να καλύψουν. Έλλειψε πάρα πολύ η καλή απόδοση των δύο κεντρικών χαφ,  ήταν ο αδύναμος κρίκος του πρώτου παιχνιδιού. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι δύο φάνηκαν να έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης της κακής απόδοσης. Δεν είδα όμως να κάνουν κάτι καλύτερο και οι Μαντσίνι-Ιτούρμπε –Ματέο σε θέματα καλύψεων, ούτε τον κόουτς επεμβαίνει στο παιχνίδι με εσωτερικές αλλαγές. Πίστεψε προφανώς στο πλάνο του και περίμενε να του βγει. Δεκτό. Δείγμα αυτοπεποίθησης. Τα κεντρικό αμυντικό δίδυμο μας είχε συνηθίσει σε καλύτερες εμφανίσεις. Υπάρχουν φάσεις που αναρωτιέσαι πως έγιναν χωρίς την επέμβαση του αμυντικού, π.χ. όταν ο παίκτης της Μακάμπι περνάει το Φαμπιάνο πάνω στη γραμμή του άουτ   ή το χάσιμο της μπάλας του Μπράμπετς που δεν μπορούσε να βάλει πλάτη στον επιθετικό και έγινε η φάση του τετ-α-τετ που εξουδετέρωσε ο Κουέστα. Ήταν μια βραδιά που σε κανένα σημείο της  δεν είχες την εντύπωση ότι κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο. Η φάση του Καμάτσο , αν γινόταν γκολ, θα ελάφρυνε το κλίμα του επαναληπτικού που πάλι όμως θα ήταν Γολγοθάς.

– Τι γίνεται τώρα που θέλουμε πρόκριση; Πρώτον δεν πτοούμαστε και ανεβάζουμε την πίστη μας στα ουράνια. Στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται. Είτε εύκολα είτε δύσκολα. Δεύτερον κάνουμε ένα sold out , γιατί μπορούμε. Δεν υπάρχει άλλο γιατί. Τρίτον στηρίζουμε κάθε προσπάθεια. Κόσμος , προπονητής, παίκτες γίνονται ένα , μια γροθιά που θα σκέφτεται μόνο πως θα ξεπεράσει το εμπόδιο που λέγεται Μακάμπι. Η ομάδα μας φέτος έχει στόχους , δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα μειώσουμε την προσπάθεια.

– Για ενδεκάδες και τακτικές οι συζητήσεις είναι πολλές. Η προσέγγιση θα γίνει σε επιθετικό τέμπο γιατί δε γίνεται αλλιώς. Τρία γκολ δεν μπαίνουν από την άμυνα. Μόνο που η απειλή των επιθετικών αντιπάλων είναι σοβαρή και χρειάζεται λύσεις. Οπότε αναγκαστικά  οι έντεκα πρέπει να καταλάβουν ότι θα αμυνθούν και θα επιτεθούν.

Η παρουσία του Γκρέι είναι απαραίτητη. Από κει και πέρα θεωρώ τον Πάλμα σίγουρο για δεύτερο επιθετικό. Η θέση του Μανού Γκαρθία είναι αυτή που θα δώσει την επιθετικότητα που χρειαζόμαστε. Αν τοποθετηθεί πίσω από τους δύο κυνηγούς θα πάμε σε καταστάσεις που δεν έχουμε ξαναδεί στην ομάδα. Δηλαδή στο κέντρο Ντουκουρέ-Μπαντού-Μαντσίνι με τέσσερις στην άμυνα. Υπάρχει η περίπτωση να παίξει στα άκρα και να συγκλίνει στον άξονα οπότε  θα έχουμε Ιτούρμπε στα ένα άκρο, Μανού στο άλλο και δύο επιθετικούς. Μου μοιάζει ευάλωτο αμυντικά αλλά οπωσδήποτε χρειάζεται ρίσκο ο συγκεκριμένος αγώνας.

Ο Πάλμα μπορεί να λύσει το γρίφο παίζοντας στο πλάι και δώσει χώρο στο Μανού Γκαρθία να αναπτύξει το παιχνίδι. Τότε θα έχουμε Γκρέι με Πάλμα μέσα στην περιοχή, με Μανού και Μαντσίνι ή Καμάτσο να έρχεται από το άλλο άκρο. Όλα όμως θα εξαρτώνται από την καλή αμυντική λειτουργία μας. Αν δεν περνάει η μπάλα από το κέντρο , τότε θα έχουμε πίεση ψηλά και θα κυνηγάμε κάποιο λάθος της άμυνας τους.

–  Υπάρχουν πολλά σενάρια για την ενδεκάδα. Το καλύτερο είναι αυτό που θα φέρει την πρόκριση.   Ευκαιρία για τον ΑΡΗ να κάνει «Γη της Επαγγελίας» του , το Χαριλάου.

Η ομάδα πάνω απ’ όλα… Κουέστα ή Καμάτσο στην ίδια αφετηρία

Χουλιάν Κουέστα, ο κορυφαίος του Άρη στο Τελ Αβίβ… Ράφαελ Καμάτσο, ο μοιραίος με την απίστευτη ευκαιρία στην εκπνοή.

Δυο ποδοσφαιριστές που είχαν την δική τους ιστορία στη “μάχη” του Ισραήλ. Ο Κουέστα χειροκροτήθηκε στο αεροπλάνο της επιστροφής, αλλά η αντίδραση και η γενικότερη έκφρασή του έλεγε πολλά, όντας ο αρχηγός του Άρη: η ομάδα πάνω από όλα. Κανείς δεν ξεχωρίζει, κανείς δεν είναι από μόνος του ο ήρωας ή ο αποδιοπομπαίος τράγος. Όλοι ξεκινούν από την ίδια αφετηρία…

Άλλωστε, ο Ισπανός γνωρίζει καλά τι σημαίνει να είσαι ο μοιραίος παίκτης της ομάδας σου. Το ένιωσε στο πετσί του. Βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, αλλά στάθηκε στα πόδια του και αποτελεί τον πιο σταθερό ποδοσφαιριστή των κιτρινόμαυρων εδώ και καιρό.

Στην λογική λοιπόν, ότι στην ομάδα κανείς δεν ξεχωρίζει ή δεν απομονώνεται, οι κιτρινόμαυροι καλούνται να αλλάξουν σελίδα. Οι τοποθετήσεις του Χερμάν Μπούργος είναι στο ίδιο μοτίβο: δεν μιλάει για κανέναν παίκτη ξεχωριστά. Είπαμε… Η ομάδα πάνω από όλα και το σύνολο.

Στην Αυστρία, σε μια συζήτηση που είχαμε με τον Αργεντίνο ήταν απόλυτος: δεν του αρέσει να τον ρωτάνε για παίκτες μεμονωμένα, ακόμη και για τους πορτιέρο που έχει το know how. “Δεν βλέπω μονάδες, βλέπω την ομάδα ως σύνολο” ήταν η χαρακτηριστική ατάκα.

Πάνω σε αυτόν τον άξονα καλείται να συνεχίσει ο Άρης έχοντας το… βουνό του 2-0 να ανέβει, μέχρι να βρει την… κατηφόρα που θα τον φέρει στην πρόκριση. Ήδη είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι στην ομάδα “έπεσαν πάνω” στον Καμάτσο, προκειμένου να τον ανεβάσουν ψυχολογικά, μια και ο ίδιος έδειχνε επηρεασμένος από την απίστευτη ευκαιρία.

Κανείς δεν περισσεύει. Ο Άρης την Πέμπτη καλείται να έχει όλα τα όπλα του “γεμάτα” και ετοιμοπόλεμα. Τα υπόλοιπα στο χορτάρι.

 

To Top