Η νίκη έδωσε ηρεμία και αυτοπεποίθηση, αλλά ανέδειξε και έναν έντονο προβληματισμό

Η νίκη του Άρη επί του Ηρακλή χθες δεν ήταν τυχαία, ούτε τυχερή. Ήταν προϊόν της δουλειάς συγκεκριμένων παικτών, επανέφερε την ηρεμία και δίνει καλή ψυχολογία και αυτοπεποίθηση, αλλά προφανώς και διατηρεί τον έντονο προβληματισμό για συγκεκριμένα δεδομένα.

Ο Άρης κέρδισε χθες ένα παιχνίδι που – κατά τα ψέματα – οι περισσότεροι θεωρούσαν “χαμένο” πριν από δύο βδομάδες, μετά την ήττα και την τραγική εμφάνιση κόντρα στον Χαρίλαο Τρικούπη, αλλά και έμοιαζε “χαμένο” στα μισά της τρίτης περιόδου όταν ήταν πίσω με 12 πόντους διαφορά, έχοντας απωλέσει προ πολλού το 14-0 στο ξεκίνημα.

Αυτή η νίκη, αποκλειστικά και μόνο σαν αποτέλεσμα και εμφάνιση, αναδεικνύει ότι ο Άρης μπορεί να είναι μια ομάδα με βάθος πάγκου και επιλογών. Απόδειξη είναι ότι το παιχνίδι “γύρισε” με τους Σλαφτσάκη – Κουζέλογλου στη φροντ λάιν, τους Φλιώνη – Λιτλ στην περιφέρεια και τον Ντεκόζι που παίζει για να αποδείξει ότι αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία και προφανώς χθες αυτό έγινε πράξη.

Οι τέσσερις από τους πέντε πρωταγωνιστές της ανατροπής και εν τέλει της νίκης ήρθαν από τον πάγκο. Προφανώς μια ομάδα κερδίζει, μια ομάδα χάνει, ωστόσο έχει τη σημασία του ότι χθες ο Άρης κέρδισε τον Ηρακλή από το -12 με παίκτες που δεν είναι “βασικοί”, ούτε αυτοί που το καλοκαίρι ο Σάββας Καμπερίδης θεωρούσε στο μυαλό του “πυλώνες” του παιχνιδιού της ομάδας.

Όσο θετικό είναι αυτό και όσο ικανοποίηση φέρνει σε όλους η εικόνα των συγκεκριμένων παικτών να παίζουν σε άμυνα και επίθεση σα να μην υπάρχει… αύριο, άλλο τόσο μεγαλώνει ο προβληματισμός για την εικόνα αυτών που θεωρούνται “βασικοί”.

Πιο συγκεκριμένα, ο προβληματισμός αφορά πρωτίστως τους Βλάντιμιρ Ντραγκίτσεβιτς και Τζαμάλ Σούλερ και όχι τόσο τους Μάριο Τσάλμερς και Μίλαν Μιλόσεβιτς, πάντα με βάση την εικόνα που είχαν στο χθεσινό αγώνα.

Οι δύο τελευταίοι δεν ήταν αρνητικοί, δεν ήταν όμως και αυτό που ζητάει ο Καμπερίδης και που η ποιότητά τους μπορεί να προσφέρει.

Για τους δύο πρώτους η κατάσταση παραμένει ίδια, δυστυχώς. Είναι τα δύο πιο ακριβά συμβόλαια του Άρη (100.000 ευρώ ο Ντραγκίτσεβιτς και 85.000 δολάρια ο Σούλερ) και οι δύο παίκτες που – δυστυχώς – δεν μπορεί να βλέπει στο παρκέ κανείς, γιατί πολύ απλά ήρθαν τόσο αγύμναστοι, απροπόνητοι και εκτός φόρμας στη Θεσσαλονίκη, που ακόμα δεν μπορούν να συνέλθουν και να μπουν σε μια “κανονικότητα” επαγγελματία αθλητή.

Προς το παρόν αμφότεροι αποτελούν “βαρίδια” και σε αγωνιστικό και σε οικονομικό επίπεδο και το γεγονός ότι ο Άρης έχει δώσει μόλις τρία επίσημα παιχνίδια είναι το μοναδικό στοιχείο που μπορεί να φέρει μια αισιοδοξία, διότι όσο περνάει ο καιρός – δε μπορεί – θα υπάρξει μια βελτίωση των δύο.

Βλέπει κανείς τον Λιτλ που ήρθε τελευταίος και εύκολα διακρίνει τη διαφορά από τον Σούλερ, σε επίπεδο ετοιμότητας, φυσικής και αγωνιστικής κατάστασης.

Βλέπει κανείς τον Χαριτόπουλο που είναι μεγαλύτερος του Ντραγκίτσεβιτς και αναρωτιέται για ποιο λόγο ο Μαυροβούνιος παίζει ακόμα μπάσκετ, αφού δεν μπορεί να ακολουθήσει τον μέτριο ρυθμό ενός αγώνα ούτε για 2-3 λεπτά.

Η κριτική προς τους δύο παίκτες δυστυχώς είναι σκληρή, αλλά πέρα για πέρα δίκαιη με βάση την ποιότητα και το παρελθόν που έχουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και τα χρήματα που εισπράττουν από ένα μπάτζετ, το οποίο όλοι γνωρίζουν με τι πόνο και κόπο έχει διαμορφωθεί.

Ευχής έργο θα είναι αυτή η εικόνα των δύο να είναι πρόσκαιρη και να οφείλεται αποκλειστικά στο ότι ήρθαν απροπόνητοι και ανέτοιμοι, γιατί στο σενάριο ότι βρίσκονται στον Άρη για τα τελευταία “ένσημα” και “συνταξιοδοτούνται” κάνοντας πως παίζουν μπάσκετ δεν τους τιμά.

Για ποιο μπάσκετ να μιλήσουμε;

Δεν μπορεί να σχολιάσει κανείς κάτι για μπάσκετ από τη χθεσινή ήττα του Άρη, διότι αυτό που έπαιξε ο Άρης δεν το λες μπάσκετ.

Πολλοί θα περίμεναν τον Άρη να παρουσιάσει μια αγωνιστική εξέλιξη από τον πρώτο επίσημο αγώνα του, με τον Ιωνικό για το Κύπελλο.

Δυστυχώς αν παρουσιάστηκε κάποια εξέλιξη αυτή ήταν προς το χειρότερο κι όχι προς το καλύτερο. Ομάδα που ακόμα δεν έχει αντοχές, ανάσες, ομάδα που δεν έχει αθλητικότητα, ομάδα που οι παίκτες της με το – θεωρητικά – μεγαλύτερο ταλέντο είναι – ας γραφτεί ευγενικά – εκτός φόρμας.

Χθες ο Σάββας Καμπερίδης διαπίστωσε ότι εκτός του ότι οι παίκτες του βρίσκονται εκτός φόρμας, δεν έχουν και πνεύμα ανταγωνιστικότητας. Αν αυτό συμβαίνει στη πρεμιέρα ενός πρωταθλήματος, τρομάζει η ιδέα τι θα συμβεί μετά από 6-7 αγώνες.

Ο Άρης παρουσίασε μια ομάδα χωρίς κίνητρο. Μια ομάδα που κοστίζει πολλά – πάνω από 500.000 ευρώ – είναι αδιανόητο να μην έχει τουλάχιστον κίνητρο.

Είναι αδιανόητο να δηλώνει ο Ντίνος Καλαμπάκος ότι οι παίκτες του Μεσολογγίου ζούσαν και περίμεναν αυτόν τον αγώνα, που ήταν ο πρώτος της ομάδας στη μεγάλη κατηγορία, σε γήπεδο που δεν αποτελεί φυσική έδρα της ομάδας και χωρίς κόσμο.

Και η εμπειρία και η ποιότητα των παικτών του Άρη πήγε περίπατο. Το χειρότερο είναι ότι υπάρχουν πράγματα στο ρόστερ του Άρη που δεν επιδέχονται βελτίωσης. Μπορεί αυτή η ομάδα να γίνει πιο αθλητική; Μπορεί αυτή η ομάδα να πείσει στο εσωτερικό της τον Χ Ντραγκίτσεβιτς, τον Ψ Τσάλμερς, τον Α Σούλερ ή τον Β Ντεκόζι να βρουν κίνητρο, όταν δεν το έχουν καν την πρώτη αγωνιστική;

Ο Καμπερίδης προφανώς και είναι υπεύθυνος για την επιλογή των παικτών και τη δημιουργία αυτού του ρόστερ, προφανώς και έχει ευθύνες γιατί ο Άρης που έχει στο μυαλό του παίζει κάτι σαν μπάσκετ και όχι μπάσκετ και έχει “χτυπητές” αδυναμίες, με τις οποίες θα πρέπει να μάθει να ζει… Μπορεί να κερδίσει αγώνες; Όποιος φέρει στο μυαλό του την εικόνα των δύο πρώτων επίσημων αγώνων δυσκολεύεται να δει τον τρόπο με τον οποίο ο Άρης μπορεί να κυριαρχήσει στο παρκέ απέναντι σε μια ομάδα της Basket League όταν δεν το έκανε με τον νεοφώτιστο Χαρίλαο Τρικούπη…

Βαρύς κι ασήκωτος…

Η διοίκηση του Άρη έκανε έναν αγώνα – και τον συνεχίζει – για να βρεθεί η ομάδα σε μια κανονικότητα στο ξεκίνημα μιας πολύ περίεργης σεζόν και σίγουρα περιμένει, όπως και όλοι οι φίλαθλοι, κάτι (πολύ) καλύτερο από αυτό το “βαρύς κι ασήκωτος” που παρουσιάστηκε χθες.

Όταν είσαι διοίκηση του Άρη, που έχεις καταφέρει με… μαγικά να βρεις λύση για να βγουν δελτία σε παίκτες ενώ υπάρχει οδηγία από τη FIBA να μην, όταν έχεις ετοιμάσει τον φάκελο για τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα με… πόνο και αίμα, δεν μπορείς να αντέξεις να βλέπεις αυτό το… θέαμα στον πρώτο επίσημο αγώνα.

Δεν μπορείς να αντέξεις να βλέπεις τα δύο πιο “βαριά” συμβόλαια της ομάδας, να είναι στην κυριολεξία… βαριά. Ο Βλάντιμιρ Ντραγκίτσεβιτς και ο Τζαμάλ Σούλερ μπορεί να είναι παίκτες με ποιότητα, υψηλού επιπέδου, αλλά – ας με συγχωρήσουν – επαγγελματίες αθλητές στον Άρη δεν ήρθαν.

Ο Μαυροβούνιος καθόταν στο Βελιγράδι και δεν ερχόταν γιατί δεν είχε πληρωθεί τα οφειλόμενα. Εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη υπέρβαρος, όχι απλά εκτός φόρμας, αλλά κάτι χειρότερο και αυτό πιστοποιήθηκε στο παρκέ του Χαϊδαρίου χθες. Περπατούσε ο παίκτης που θα κοστίσει φέτος 100.000 ευρώ, όχι γιατί είναι τεμπέλης, αλλά γιατί δεν μπορούσε αλλιώς. Αυτό είναι το χειρότερο. Και μπορεί να πει κανείς ότι αυτό θα αλλάξει στην πορεία της σεζόν, αλλά πόσο αντι-επαγγελματική συμπεριφορά είναι αυτή; Μεγαλύτερη ακόμα κι από το να σε οφείλει μια διοίκηση δύο μηνιάτικα… Βασικά με τέτοιο παρουσιαστικό ο παίκτης πρώτα από όλα δεν σέβεται τον εαυτό του.

Ο Σούλερ ήρθε στη Θεσσαλονίκη απροπόνητος, αγύμναστος, μακριά από κάποιον που θύμιζε ακόμα και τον περσινό Σούλερ στον Ηρακλή. Μπορεί να πει κανείς ότι έβαλε 13 πόντους χθες. Ε και; Είναι εικόνα επαγγελματία καλαθοφαιριστή αυτή; Ή μήπως είναι δείγμα του πώς σκέφτεται πλέον το μπάσκετ και την καριέρα του; Κανένα πρόβλημα με αυτό, ο καθένας κάνει τις επιλογές του, ο Άρης, όμως, τι φταίει; 85.000 δολάρια θα στοιχίσει ο Σούλερ, το δεύτερο πιο ακριβό συμβόλαιο.

Και την ίδια στιγμή υπάρχει το άλλο παράδειγμα. Ο Δημήτρης Χαριτόπουλος, ο οποίος είναι 37 ετών, αλλά εχει κορμί παίκτη κάτω των 30 και χθες όσο βρέθηκε στο παρκέ κυνηγούσε κάθε φάση, κάθε μπάλα, με τα σωστά και τα λάθη του. Τουλάχιστον έχει όψη μπασκετμπολίστα και εκτιμάει τον εαυτό του.

Το παιχνίδι με τον Ιωνικό είναι “καμπανάκι” για όλους εντός ομάδας. Δεν είναι δικαιολογία ότι άρχισε αργά η προετοιμασία ή ότι ήρθαν αργά παίκτες ή ότι η ομάδα έχει δώσει λίγα φιλικά. Και σε άλλες ομάδες τα ίδια συμβαίνουν σε αυτό το περίεργο καλοκαίρι. Ίσως και χειρότερα, αλλά παρουσιάζουν στο παρκέ εικόνα εντελώς διαφορετική.

Ο Σάββας Καμπερίδης έχει πολλή δουλειά μπροστά του για να φτιάξει αυτό το γκρουπ παικτών σε σύνολο που θα παίζει κανονικό μπάσκετ κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά. Μέχρι να συμβεί αυτό, η σκέψη όλων όσων είδαν το παιχνίδι χθες δεν μπορεί να είναι διαφορετική από το “ευτυχώς που υποβιβάζεται ένας και ενδεχομένως… κανένας, αν δεν εμφανιστεί ο Πανιώνιος”.

Η Ευρώπη δεν… φεύγει, προέχει το νοικοκύρεμα

Το κεφάλαιο “Ευρώπη” έκλεισε σχετικά νωρίς για τον μπασκετικό Άρη και μπορεί να του κάνει και καλό, διότι αυτή τη στιγμή άλλες είναι οι προτεραιότητες για την ΚΑΕ και όχι μία ευρωπαϊκή συμμετοχή, δίχως ακόμα να έχουν εξασφαλιστεί όλα όσα απαιτούνται για μια ομαλή σεζόν.

Προφανώς και η θέση του Άρη είναι στην Ευρώπη, δεν υπάρχει ουδείς που να το αμφισβητεί αυτό. Από την άλλη πλευρά, το εγχείρημα της σεζόν 2018-19 απέτυχε παταγωδώς και η ευρωπαϊκή συμμετοχή όχι μόνο κόστισε σε χρήματα (άνω των 120.000 ευρώ η “χασούρα, χρήματα με τα οποία θα μπορούσε να είχε αρθεί το ban), αλλά και σε νίκες, διότι ο Άρης μη μπορώντας να αντέξει σε δύο διοργανώσεις, έχασε έδαφος και στο πρωτάθλημα και από το πουθενά άρχισε να κινδυνεύει με υποβιβασμό.

Την επόμενη σεζόν θα ήταν ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη μια συμμετοχή στην Ευρώπη, ειδικότερα από τη στιγμή που ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει ξεκάθαρο τοπίο στο ιδιοκτησιακό – διοικητικό.

Ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει ο Δημήτρης Γουλιέλμος τι θέλει να κάνει, ακόμα η διοίκηση πρωτοδικείου και ο ΑΣ Άρης δεν έχουν αναλύσει το πλάνο που έχουν για την επόμενη σεζόν.

Η Ευρώπη δεν… φεύγει. Εκεί θα είναι και θα περιμένει τον Άρη και είναι βέβαιο πως όταν ο Άρης πατήσει ξανά στα πόδια του και αποκτήσει υγεία στα ενδότερά του, θα τον καλέσουν, δεν θα στείλει αίτημα για να παίξει σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Πρέπει να νοικοκυρευτεί πρώτα, πρέπει να βάλει σε μια σειρά όλα τα προβλήματα οικονομικής – και όχι μόνο – φύσης που τον ταλαιπωρούν χρόνια και μετά να αρχίσει να αναπτύσσεται ξανά.

Αυτός πρέπει να είναι ο μοναδικός στόχος της διοίκησης που θα αναλάβει να “τρέξει” την ομάδα από την επόμενη σεζόν, από τη στιγμή που δεν υπάρχει… κάνουλα να δίνει χρήματα δίχως πρόβλημα.

Από σήμερα τρέχει! Ούτε μέρα για χάσιμο…

Το χθεσινό διοικητικό συμβούλιο στον ΕΣΑΚΕ έδειξε στον Άρη ότι έχασε έναν “σύμμαχο”. Τον χρόνο. Οι κίτρινοι πρέπει από σήμερα κιόλας να αρχίσουν το “χτίσιμο” της ομάδας για την επόμενη σεζόν, κινούμενοι με ταχύτητα, όχι βιασύνη και έξυπνες κινήσεις ως προς την βιωσιμότητα της ΚΑΕ.

Όποιος νομίζει ότι επειδή το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο υπάρχει χρόνος για να δημιουργηθεί ένα ανταγωνιστικό ρόστερ σφάλλει. Χρόνος δεν υπάρχει, διότι πολύ απλά οι κίτρινοι πρέπει να ξεκαθαρίσουν πριν αρχίσουν να κλείνουν παίκτες πολύ πιο σοβαρά θέματα.

Πρώτο και καλύτερο είναι το ιδιοκτησιακό – διοικητικό και η απεμπλοκή ή όχι του Δημήτρη Γουλιέλμου, ο οποίος άμεσα – σήμερα – οφείλει να δώσει μια απάντηση για το τι θέλει να κάνει (επιτέλους).

Από εκεί και πέρα η όποια διοίκηση δημιουργηθεί θα πρέπει να κινηθεί άμεσα σε αποφάσεις που αφορούν το αγωνιστικό μπάτζετ, το αν θα γίνει προσπάθεια να αρθεί ή όχι το απαγορευτικό μεταγραφών, την ευρωπαϊκή συμμετοχή.

Οι κίτρινοι δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν ούτε μία μέρα, διότι ο ανταγωνισμός σε μεταγραφικό επίπεδο είναι μεγάλος, ιδίως αν ο Άρης πορευτεί με το απαγορευτικό μεταγραφών στην πλάτη του.

Την προσεχή σεζόν ο στόχος πρέπει να είναι η βιωσιμότητα της ΚΑΕ και του αγωνιστικού τμήματος και η αποφυγή κάθε περιπέτειας που έζησε η ομάδα τα τελευταία τρία χρόνια κάθε άνοιξη, παλεύοντας για νίκη ώστε να μην μπει στην ιστορία του υποβιβασμού.

Ο Σάββας Καμπερίδης οφείλει να δημιουργήσει ένα ρόστερ που θα εξασφαλίσει πρωτίστως μια ασφάλεια στο παρκέ και από εκεί και πέρα μπαίνει στη συζήτηση το “όμορφο μπάσκετ”.

Η διοίκηση οφείλει να βρει τους πόρους για να προσφέρει συνέπεια και ηρεμία στο αγωνιστικό τμήμα. Πλέον στο ξεκίνημα της σεζόν θα πρέπει να υπάρχουν 200.000 ευρώ στο τραπέζι και αυτό το ποσό σήμερα δεν υπάρχει στο ταμείο της ΚΑΕ.

Τα 800.000 ευρώ μικτό μπάτζετ που είναι το μίνιμουμ που πρότεινε χθες ο ΕΣΑΚΕ για κάθε ομάδα, επί της ουσίας δεν διαφοροποιεί κάτι, διότι πρόκειται για αγωνιστικό μπάτζετ 350-400 χιλιάδων ευρώ.

Από αυτά τα χρήματα ούτε ευρώ δεν πρέπει να πάει χαμένο σε μια κακή επιλογή, γι’ αυτό και χρειάζεται να γίνουν πολύ προσεκτικές και προσεγμένες κινήσεις, αρχικά από την ελληνική αγορά, διότι το ελληνικό στοιχείο πάσχει στον Άρη.

Ο Άρης κλείνει 106 χρόνια, κάνοντας αυτό που ξέρει καλά: μάχες παντού και με όλους!

Ο Άρης γιορτάζει, γίνεται σήμερα 106 ετών και οι απανταχού Αρειανοί του εύχονται να τα χιλιάσει. Είναι ευχές αγνές, μέσα από την καρδιά τους και την αρειανοσύνη τους και είναι το μήνυμα προς όλους όσοι έχουν τις τύχες του συλλόγου στα χέρια τους ότι πρέπει ό,τι κάνουν, να το κάνουν με ψυχή, αγάπη και ανιδιοτέλεια.

Stoiximan.gr: Όπου κι αν είσαι, είναι και το Casino σου: Κορυφαία Jackpots & δημοφιλή slots ΕΔΩ!

Αυτά χρειάζεται ο Άρης για να μπορέσει να συνεχίσει να γράφει τη δική του ξεχωριστή ιστορία στον ελληνικό αθλητισμό, στην ελληνική κοινωνία και στη Θεσσαλονίκη.

Ανθρώπους που θα έχουν μεράκι, πλάνο, ιδέες, αγάπη γι’ αυτό που κάνουν και να το κάνουν με ανιδιοτέλεια.

Ο Άρης πέρασε και περνάει δύσκολα. Έτσι είναι μαθημένος να πορεύεται σαν σύλλογος. Τα δύσκολα μονοπάτια επέλεξε, από εκεί είναι που αξίζει περισσότερο να πηγαίνει κανείς, για να πετύχει.

Οι δυσκολίες – κάθε λογής – είναι στο… πετσί του κάθε Αρειανού, αλλά αυτές είναι που τον κάνουν ακόμα πιο πιστό στον “θεό του πολέμου” και έτσι θα συνεχίσει ο καθένας να πορεύεται, γιατί πολύ απλά έτσι έχει μάθει να πράττει.

Οι ευχές δίνονται σήμερα από όλους, η μάχη σε όλα τα επίπεδα δεν σταματάει ποτέ, γιατί ο Άρης έχει μάθει να μάχεται για κάθε τι που θέλει να κερδίσει. Δεν του χαρίστηκε ποτέ τίποτα…

Πέντε νίκες σε επτά αγώνες, τίποτα λιγότερο…

Απομένουν επτά αγώνες για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος και ο Άρης αναζητά πέντε νίκες για να καταφέρει να σώσει τη χρονιά. Αυτή είναι η σκληρή, αλλά όχι ακατόρθωτη πραγματικότητα.

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με Live Streaming και Cash-out (ισχύουν όροι & προϋποθέσεις)!

Οι κίτρινοι με πέντε νίκες σε 19 αγώνες, θα χρειαστούν άλλες τόσες στα επτά τελευταία παιχνίδια, διότι αυτή τη στιγμή “κουβαλούν” το 0-2 που έχουν με τον Ιωνικό και τον Κολοσσό, ενώ υστερούν σε ισοβαθμία με τον ΠΑΟΚ, έχοντας να παίξουν στην Αθήνα με τον Πανιώνιο.

Αντιλαμβάνεται ο καθένας πως η κατάσταση είναι πλέον πολύ οριακή. Ο Άρης δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει κανένα παιχνίδι δίχως να διεκδικήσει νίκη ως το τέλος. Ακόμα και μέσα στο Περιστέρι που παλεύει για την τρίτη θέση, ακόμα και με την ΑΕΚ και τον Προμηθέα στο Παλέ, που ούτως ή άλλως αλλάζει επίπεδο αγωνιστικά εντός έδρας.

Είναι προφανές ότι πρέπει (επιτέλους) να κερδίσει τον Πανιώνιο στο “Σοφία Μπεφόν” και να διεκδικήσει άλλο ένα “διπλό”, αυτό μέσα στο Λαύριο.

Οι εννέα νίκες δεν του εξασφαλίζουν παραμονή διότι υπάρχει αυτό το 0-2 με τον Ιωνικό που αν κερδίσει έναν αγώνα τότε θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στον Άρη σε οποιαδήποτε ισοβαθμία με άλλη (ή άλλες) ομάδα.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Άρης θέλει πάση θυσία να βρει άλλες πέντε νίκες. Εύκολο να γράφεται, δύσκολο να γίνει πράξη, όταν η ομάδα έχει μόλις πέντε νίκες σε 19 αγώνες και κανένα “διπλό”, όμως αυτή είναι η πραγματικότητα, αλλά ακατόρθωτο δεν είναι.

Ο Άρης μπορεί να κερδίσει τον Ήφαιστο, μπορεί να κερδίσει τον Πανιώνιο, μπορεί να κερδίσει το Λαύριο, μπορεί να κερδίσει το Ρέθυμνο, μπορεί να κερδίσει τον Προμηθέα και την ΑΕΚ στην έδρα του, αρκεί να είναι Άρης…

Ο Ιανουάριος δίνει στον Άρη μια μεγάλη ευκαιρία για πλήρη ανάκαμψη

Ο χειρότερος πρώτος γύρος σε πρωτάθλημα στην ιστορία του Άρη καταγράφηκε φέτος και πλέον οι κίτρινοι στο δεύτερο μισό της σεζόν αναζητούν τουλάχιστον πέντε νίκες για να έχουν ελπίδες παραμονής στην Basket League.

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με Live Streaming και Cash-out (ισχύουν όροι & προϋποθέσεις)!

Αν δει κανείς το πρόγραμμα του Άρη, μπορεί να αντιληφθεί την κρισιμότητα των αγώνων στον Ιανουάριο. Ξεκινάει τη σεζόν με δύο τοπικά ντέρμπι, την επόμενη Κυριακή (5/1) στην Πυλαία με τον ΠΑΟΚ και μια βδομάδα μετά (12/1) με τον Ηρακλή στο Παλέ, ενώ ακολουθεί ο αγώνας με την Λάρισα επίσης στο Παλέ (18/1) και ο μήνας ολοκληρώνεται με το παιχνίδι κόντρα στον Ιωνικό στην Αθήνα (26/1).

Το ιδανικό σενάριο για τον Άρη είναι να κάνει το απόλυτο. Τέσσερις νίκες σε τέσσερις αγώνες, που θα τον φέρουν στις επτά νίκες συνολικά και θα κάνουν το έργο του από εκεί και πέρα πιο εύκολο.

Ακατόρθωτο δεν είναι, δύσκολο ωστόσο σαφώς και είναι, όμως όπως είπε και ο Σάββας Καμπερίδης χθες το θέμα είναι η νοοτροπία με την οποία οι κίτρινοι θα προσεγγίσουν αυτά τα παιχνίδια.

Ήρθε η ώρα να πει ο Γουλιέλμος τι μπορεί και τι θέλει να κάνει

Από τη στιγμή που αποδεδειγμένα ο Δημήτρης Γουλιέλμος δεν έχει την ικανότητα να διοικήσει σωστά την ΚΑΕ Άρης, το μόνο που μπορεί να τον διατηρήσει στη θέση είναι να καλύπτει τις υποχρεώσεις της εταιρείας που του ανήκει. Αν ούτε αυτό είναι δυνατό, τότε οφείλει δημοσίως να το πει και να προχωρήσει το τμήμα μπάσκετ σε άλλες λύσεις.

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με ειδικά στοιχήματα για Σκόρερ, Κάρτες, Κόρνερ σε κάθε αγώνα της Super League!

Η εγγυητική επιστολή της ΚΑΕ κατέπεσε και πρέπει σε διάστημα δύο εβδομάδων (λιγότερο πλέον…) να καλυφθεί αυτό το ποσό.

Οι παίκτες έχουν πληρωθεί μία δόση συμβολαίου, με εξαίρεση τον Μόρις που έχει πληρωθεί δύο και τον Ντραγκίτσεβιτς που δεν έχει εισπράξει ούτε ευρώ.

Πρέπει μέσα στη βδομάδα να πληρωθούν οι παίκτες, διαφορετικά είναι πιθανό το σενάριο αποχωρήσεων. Κι αν αυτό σήμερα μπορεί να μην φαντάζει μεγάλο πρόβλημα, διότι μπορούν να αντικατασταθούν, σε λίγες μέρες ίσως να είναι το τεράστιο θέμα για τον Άρη, διότι από τη στιγμή που δεν τηρούνται οι διακανονισμοί των ban της FIBA, είναι θέμα χρόνου αυτά να επανέλθουν, αν προκύψουν νέες καταγγελίες προς την Διεθνή Ομοσπονδία.

Εδώ και δύο βδομάδες ο Άρης λειτουργεί με χρήματα των οπαδών του και με μία δόση της κεντρικής χορηγίας. Ο Δημήτρης Γουλιέλμος προσφάτως και μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις του και μέσα από ανακοίνωση ξεκαθάρισε ποιες ακριβώς υποχρεώσεις δύναται να καλύπτει. Προς το παρόν αυτές δεν καλύπτονται.

Αν δεν δύναται να τις εξυπηρετήσει, όπως δείχνει (ή θέλει να δείχνει…) αυτό δεν σημαίνει ότι ο Άρης πρέπει να μπει σε περισσότερα προβλήματα από όσα έχει. Πρέπει σήμερα κιόλας να ξεκαθαρίσει τι μπορεί να κάνει, τι θέλει να κάνει και να μπει το τμήμα σε μια κανονική ροή πληρωμών.

Βοήθεια και στήριξη δόθηκε και θα συνεχίσει να δίνεται, αλλά πλέον το μπαλάκι είναι αποκλειστικά χέρια του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ. Χρόνος – για τον ίδιο – πολύς δεν υπάρχει. Ο Άρης, μη νομίσει κανείς ότι θα χαθεί ή θα πάψει να λειτουργήσει, επειδή ο (Χ) Γουλιέλμος δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Κι άλλοι το νόμισαν αυτό και διαψεύστηκαν πανηγυρικά…

Το θέμα, όμως, είναι ως ιδιοκτήτης να σταθεί στο ύψος της θέσης που κατέχει και να αντιληφθεί τι συμβαίνει.

Ηλιαχτίδα ή παραμορφωτικός φακός;

Η εμφάνιση στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό ήταν αρκετά καλή μέχρι το 25’. Όσα παρουσίασε ο Άρης μέχρι εκείνο το σημείο είναι μια… ηλιαχτίδα αισιοδοξίας για τη συνέχεια ή… παραμορφωτικός φακός;

Η πραγματικότητα είναι κάπου στη μέση. Ο Άρης βρήκε απέναντί του έναν Παναθηναϊκό που δεν ήθελε να σπαταλήσει ενέργεια γιατί παίζει μέσα στη βδομάδα δύο αγώνες στην Ευρωλίγκα.

Στο πρώτο ημίχρονο ακολούθησε τον ρυθμό και έκανε το παιχνίδι του επιθετικά, έβγαλε συνεργασίες, έδειξε την ποιότητά του, αλλά αμυντικά παρουσίασε και πάλι πολλά κενά, είτε σε άμυνα ένας εναντίον ενός, είτε ομαδικά.

Όταν ο Παναθηναϊκός επέμεινε με Καλάθη, Φριντέτ και Ουάιλι, ο Άρης δεν μπόρεσε να ακολουθήσει. Από το 55-51 στο 24’ το σκορ έγινε 81-62 στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου και εκεί τελείωσαν όλα.

Είναι λάθος να μπει κανείς στη διαδικασία να συγκρίνει την απόδοση του Άρη χθες με την απόδοση που είχε σε παιχνίδια που θα έπρεπε να έχει κερδίσει (Λάρισα, Ιωνικός), γιατί κάθε παιχνίδι έχει τη δική του ιστορία και τα δικά του δεδομένα.

Χθες ο Άρης έπαιξε… ανέμελα. Δεν είχε τίποτα να χάσει και για 25 λεπτά είχε καλή εικόνα επιθετικά. Μη γελιέται κανείς… Αμυντικά ο Άρης είναι πολύ κακή ομάδα και ο Παναθηναϊκός που δεν φόρτσαρε του έβαλε 108 πόντους.

Μέσα στο Παλέ, με τον Κολοσσό απέναντί του, που θα παίξει στο 100% των δυνατοτήτων του, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.

Ο Σούλης Μαρκόπουλος έχει πράγματα να κρατήσει από τον χθεσινό αγώνα. Η αγωνιστική άνοδος του Γκάρι Τάλτον είναι ίσως το πρώτο, όπως και οι συνεργασίες που έβγαλε η ομάδα (26 ασίστ), το αγωνιστικό θράσος του Γιάννη Σιδηροηλία, που δεν… μάσησε με τον Ουέσλι Τζόνσον απέναντί του, η σταθερότητα του Δημήτρη Φλιώνη.

Είναι στοιχεία που πρέπει να αξιοποιηθούν από το επόμενο Σάββατο και μετά, γιατί ο Άρης δεν έχει περιθώρια για απώλειες, ειδικά μέσα στο Παλέ.

Είναι μια κανονική ομάδα μπάσκετ, με χτυπητές αδυναμίες και συγκεκριμένες δυνατότητες. Οι τραυματισμοί κομβικών παικτών (Μποχωρίδης, Μόρις) του έχουν στερήσει νίκες, αλλά αυτό δεν παύει να στερεί από το γκρουπ την ποιότητα.

Ωστόσο είναι αναγκαίο να γίνει μία αλλαγή και σήμερα η προτεραιότητα είναι αθλητικότητα στη φροντ λάιν, όχι ο Τάλτον.

Ο… ανεύθυνος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Όλοι μαζί κερδίζουν, όλοι μαζί χάνουν. Δεν ενδιαφέρει κανέναν αν πλακώνονται στις προπονήσεις ή φεύγουν… χέρι – χέρι από το γήπεδο σαν φίλοι. Στον αγώνα (πρέπει να) είναι όλοι ένα. Στην ίδια σελίδα. Όλοι, λοιπόν, έχουν ευθύνες και καλό είναι να τις αναλάβουν. Για την ομάδα μπάσκετ του Άρη ο λόγος…

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με εκατοντάδες στοιχήματα & επιλογές για Σκόρερ, Κάρτες, Κόρνερ!

Δεν γίνεται να μην έχουν ευθύνη όλοι. Δεν θα καταγράψει ένας δημοσιογράφος τις ευθύνες, δεν είναι εδώ “δίκη”.

Γράφονται και λέγονται σε διαδίκτυα, facebook, twitter πολλά και διάφορα, ως είθισται μετά από τέτοιες εμφανίσεις και τέτοιες ήττες. Υπερβολές, αφορισμοί, δημιουργία πανικού, ειδικά στον Άρη αυτές οι καταστάσεις είναι σαν την ανατολή του ήλιου. Συμβαίνει κάθε μέρα, δικαιολογημένα ή μη.

Τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα, από τον Δημήτρη Γουλιέλμο, τον Βίκτορ Σανικίτζε, τον Σούλη Μαρκόπουλο, τους παίκτες και όλους όσοι περιστοιχίζουν την ομάδα, θα τις αναλύσουν στα ενδότερα. Αυτό πρέπει να γίνει. Όχι στα άρθρα δημοσιογράφων, όχι στα facebook και τα twitter. Μεταξύ τους. Ας κλειστούν στα γραφεία στο Παλέ κι ας βρουν την άκρη τους.

Στο κάτω κάτω δεν έχουν και κάτι να χωρίσουν, όλοι για έναν σκοπό είναι εκεί. Να προσφέρουν χαρά στον κόσμο μέσα από νίκες, μέσα από καλές εμφανίσεις, μέσα από όμορφο μπάσκετ, το οποίο δυστυχώς ο Αρειανός βλέπει φέτος – προς το παρόν – μόνο στο μισό μέρος του γηπέδου, στην επίθεση.

Υπάρχουν διαφωνίες; Προφανώς και υπάρχουν. Και ευτυχώς που υπάρχουν, διότι μόνο έτσι μπορούν να μάθουν ο ένας τον άλλον και να αναπτύξουν σχέσεις εμπιστοσύνης και σωστής συνεργασίας.

Έγιναν λάθη; Προφανώς και έγιναν λάθη, τα οποία προφανώς και χρεώνεται πρώτος από όλους ο ιδιοκτήτης, Δημήτρης Γουλιέλμος. Είναι ο άνθρωπος που λαμβάνει τις αποφάσεις, είναι αυτός που πληρώνει και αυτός που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Καλώς ή κακώς αυτή είναι η πραγματικότητα.

Μπορούν να διορθωθούν τα λάθη; Είναι βέβαιο αυτό, αρκεί να κατανοήσουν όλοι τους ρόλους τους. Η διαφορετικότητα του καθενός σε μια ομάδα είναι και η ομορφιά του ομαδικού αθλήματος. Η σύνθεση των διαφορετικοτήτων είναι ένα θέμα μεγάλο. Εκεί ο Άρης προς το παρόν χωλαίνει.

Αν μιλήσουν την γλώσσα της αλήθειας, αν σταματήσουν να χρησιμοποιούν τις δικαιολογίες που τους βολεύει για να μειώσουν τις ευθύνες τους και κοιταχτούν στα μάτια για να βελτιωθούν μέσα από την τριβή τους, τότε ο Άρης δεν θα έχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Σε διαφορετική περίπτωση η ήττα σε έναν αγώνα θα είναι το ελάχιστο πρόβλημα που θα αναλύουμε…

Τα λόγια του Μίλαν Μιλόσεβιτς μετά την ήττα στην Λάρισα θα πρέπει να τα ακούσουν όλοι στον Άρη. Από τον πρώτο ως τον τελευταίο στο group therapy (εφόσον κάνουν).

ΥΓ: Πάρτε επιτέλους μια απόφαση!

Πλέον όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης…

Του ασκήθηκε και δικαίως σκληρή κριτική διότι για μεγάλο χρονικό διάστημα, παρότι πλήρωνε, έκανε τη μία λάθος κίνηση μετά την άλλη, έπαιρνε τη μία λάθος απόφαση μετά την άλλη. Πλέον, 48 ώρες πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα, ο Δημήτρης Γουλιέλμος αξίζει ένα μπράβο…

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με Live Streaming και Cash-out (ισχύουν όροι & προϋποθέσεις)!

Στον Άρη τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Άλλο να υπάρχει υποχρέωση κάποιου να τελειώσει κάποια θέματα, κι άλλο ότι αυτό είναι αυτονόητο. Ο Γουλιέλμος έκανε – και κάνει ακόμα – σωρεία λαθών, κυρίως στον τρόπο διοίκησης, στην λήψη αποφάσεων.

Το τελευταίο δίμηνο, ωστόσο, τα σωστά είναι περισσότερα από τα λάθη:

– Κατάφερε και έπεισε τον Σούλη Μαρκόπουλο να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας, σε μια περίοδο που ουδείς μπορούσε να στοιχηματίσει υπέρ αυτού του ενδεχομένου

– Κατάφερε και κράτησε τον Λευτέρη Μποχωρίδη στο ρόστερ και διαχειρίστηκε άψογα για τον Άρη το αίτημα του παίκτη για λύση της συνεργασίας στα τέλη Αυγούστου

– Είχε την έμπνευση να φέρει στην ομάδα έναν άνθρωπο που ξέρει πολύ καλά το άθλημα, έχει επαφές σε Ευρώπη και Αμερική, όπως ο Βίκτορ Σανικίτζε και κατάφερε να τον πείσει να ξεκινήσει μια νέα καριέρα

– Κατάφερε να λύσει το πρόβλημα του απαγορευτικού μεταγραφών μόνο με δικές του δυνάμεις, δίχως την παραμικρή οικονομική βοήθεια από κανέναν εντός της οικογένειας του Άρη

– Κατάφερε να ανακοινώσει συμφωνία με εταιρεία για κεντρική διαφήμιση στη φανέλα πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Είχε να συμβεί αυτό πολλά χρόνια στον Άρη

– Κατάφερε να εξασφαλίσει για την ΚΑΕ πιστοποιητικό συμμετοχής στο πρωτάθλημα, με το θέμα του Παλέ να είναι “αγκάθι” μεγάλο, διότι στον Άρη τίποτα δεν είναι αυτονόητο

Όλα αυτά έγιναν, ενώ η ΚΑΕ είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της προς το δημόσιο και το άρθρο 99. Δεν είναι συνεπής σε συγκεκριμένους πιστωτές και θα πρέπει και σε αυτούς να γίνει, γιατί αυτό είναι το σωστό και το δίκαιο.

Από το τέλος του πρωταθλήματος μέχρι και σήμερα έχει φύγει από την τσέπη του ένα ποσό πάνω από 250-300 χιλιάδες ευρώ. Σε “νεκρή” περίοδο, δίχως έσοδα από πουθενά, δίχως στήριξη από πουθενά.

Ο Άρης φέτος θα πληρώνει τους παίκτες της ομάδας που θα αγωνίζεται στο παρκέ, τους παίκτες που δικαιώθηκαν στη FIBA και έκαναν διακανονισμό, τους παίκτες που δεν είχαν προσφύγει στη FIBA αλλά τους οφείλονται χρήματα από τη σεζόν 2016-17 και 2017-18 – επί θητείας Λάσκαρη – τους παίκτες του άρθρου 99 και κάποια μικροποσά σε ορισμένους παίκτες της περσινής ομάδας, η οποία έχει πληρωθεί σε ποσοστό 90%. Όλοι αυτοί είναι ίσως και περισσότεροι από 30…

Το αν κανείς θέλει να πάει στο γήπεδο είναι προσωπικό του θέμα και δεν χρειάζεται ούτε κατευθύνσεις, ούτε παραινέσεις για να το κάνει. Δική του απόφαση, αποκλειστικά δική του.

Το θέμα είναι ότι μέσα στη σεζόν που ξεκινάει θα υπάρξουν στραβές και εντός παρκέ και εκτός παρκέ. Μοιάζει αδιανόητο να τηρηθούν όλες οι συμφωνίες των διακανονισμών σε ποσοστό 100% και το αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτό, διότι πολύ απλά λεφτά άπειρα δεν υπάρχουν. 

Έχει κερδίσει, ωστόσο, ο Γουλιέλμος το δικαίωμα να ζητάει λίγο περισσότερο εμπιστοσύνη από τον κόσμο του Άρη. Το έκανε για αρκετό καιρό με λόγια αόριστα και λανθασμένες τοποθετήσεις, “θάβοντας” τα χρήματα που διέθετε για την ομάδα, και “έχασε” δικαίως τον κόσμο. Από τον Ιούλιο και μετά – μέχρι σήμερα – ωστόσο ανακτήθηκε το δικαίωμά του να ζητάει εμπιστοσύνη.

Στήριξη ο ίδιος δεν χρειάζεται, διότι αυτή αφορά την ομάδα και αυτή δίνεται απλόχερα από τον κόσμο με την παρουσία του στο γήπεδο, με ή χωρίς διαρκείας, με ή χωρίς τον Γουλιέλμο. Πλέον όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης…

Σήμερα είναι 15 Σεπτεμβρίου, όχι 15 Ιουλίου…

Δύο βδομάδες απέμειναν για να ξεκινήσει το πρωτάθλημα και στον Άρη ακόμα το… συζητούν για παίκτες, για επιλογές, για το ρόστερ λες και είναι αρχές Ιουλίου. Φυσικά και δεν είναι δικαιολογία η προσπάθεια για την άρση του απαγορευτικού των μεταγραφών.

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με ειδικά στοιχήματα για Σκόρερ, Κάρτες, Κόρνερ σε κάθε αγώνα της Super League!

Η προετοιμασία του Άρη κυλά σε εντελώς μη κανονικούς ρυθμούς. Επί της ουσίας δεν πρόκειται για προετοιμασία επαγγελματικής ομάδας στην Α1, πρόκειται για προπονήσεις που έχουν ξεκινήσει κάποιοι παίκτες, περιμένοντας κάποιους άλλους, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα γίνουν σύνολο.

Ο Άρης έπαιξε το πρώτο φιλικό του παιχνίδι στις 14 Σεπτεμβρίου, δύο εβδομάδες πριν το πρώτο τζάμπολ με έξι επαγγελματίες παίκτες (Μποχωρίδης, Φλιώνης, Σλαφτσάκης, Μιλόσεβιτς, Τάλτον, Μόρις) και τρεις παίκτες που μέχρι και πριν δύο μήνες ήταν στο εφηβικό (Βλάσιος, Σιδηροηλίας, Νετζήπογλου).

Αυτοί οι εννέα αθλητές θα παίξουν σήμερα ξανά, σε λιγότερο από 24 ώρες, με κίνδυνο να “καούν”, ενώ ακόμα δεν έχουν παρθεί αποφάσεις για το αγωνιστικό και ποιοι παίκτες θα έρθουν για να κλείσει το ρόστερ.

Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά πλέον τον Δημήτρη Γουλιέλμο. Πρέπει να παρθούν άμεσα αποφάσεις για το ρόστερ, να έρθουν οι παίκτες που πρέπει να έρθουν και να προπονηθεί αυτή η ομάδα για 10-12 μέρες σε νορμάλ συνθήκες.

Είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να είναι έτοιμη στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος και θα είναι κρίμα να χάσει την ευκαιρία που της δίνει το ευνοϊκό πρόγραμμα.

Η προσπάθεια άρσης του απαγορευτικού δεν αφορά την διαδικασία στελέχωσης του ρόστερ. Είναι δύο διαφορετικές ιστορίες. Ο Άρης – ως διοίκηση – εδώ και περισσότερο από ένα μήνα έχει αποφασίσει να φτιάξει ομάδα δίχως ban, άρα οι επιλογές ήταν ανοικτές – έστω κι αν ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία άρσης – για να αποκτηθούν παίκτες.

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να είναι 15 Σεπτεμβρίου σήμερα και να μην έχει ολοκληρωθεί το ρόστερ. Κανένας. Πρέπει άμεσα, σήμερα, να κλείσουν όλες οι υποθέσεις και να έρθουν οι παίκτες στη Θεσσαλονίκη για προπόνηση.

Δίνει εντολή ο μάνατζερ στον “πελάτη” παίκτη του;

Όσα δήλωσε χθες δημοσίως ο Νίκος Λώτσος για τον “πελάτη” παίκτη του Λευτέρη Μποχωρίδη σε κάνουν να αναρωτιέσαι. Τελικά ο παίκτης προσλαμβάνει εκπρόσωπο ή ο μάνατζερ επιλέγει παίκτες;

Stoiximan.gr: Το Παιχνίδι σου Καλύτερο με εκατοντάδες στοιχήματα & επιλογές για Σκόρερ, Κάρτες, Κόρνερ!

Αφήνοντας στην άκρη την επιθυμία του παίκτη να αλλάξει ομάδα και να παίξει για τον Παναθηναϊκό, διότι αυτό είναι μια προσωπική επιλογή η οποία φυσικά έχει το τίμημά της από τη στιγμή που ο Μποχωρίδης έχει συμβόλαιο, είναι… μνημειώδη όλα όσα δήλωσε χθες ο εκ των κορυφαίων μάνατζερ στην Ευρώπη.

Μιλώντας δημόσια παραδέχθηκε πως έδωσε ο ίδιος εντολή στον “πελάτη” παίκτη του – αυτόν ο οποίος τον προσέλαβε, για να μην μπερδεύεστε με τους ρόλους – να μην κατέβει στις προπονήσεις της ομάδας με την οποία έχει συμβόλαιο και δεν έχει δικαίωμα προσφυγής, διότι είναι πληρωμένος.

Αναρωτιέται κανείς αν με αυτές τις δηλώσεις ο Νίκος Λώτσος διαφύλαξε τα συμφέροντα του “πελάτη” παίκτη του ή τα υπονόμευσε.

Ο Άρης αν θέλει κάνει σήμερα καταγγελία τον Μποχωρίδη στον ΕΣΑΚΕ λόγω της συμπεριφοράς του παίκτη που απέχει από τις προπονήσεις αδικαιολογήτως με “εντολή” του ατζέντη του.

Πέρα, όμως, από την επαγγελματική προσέγγιση της υπόθεσης, ο Λώτσος όχι απλά υποβίβασε ως προσωπικότητα τον Μποχωρίδη, αλλά τον έκανε να μοιάζει ένα άβουλο ον, δίχως δική του γνώμη και άποψη.

Του έδωσε εντολή να μην πάει στην προπόνηση; Εντολές ένας 25χρονος δεν παίρνει από κανέναν, ούτε από την οικογένειά του και εμφανίζεται ο εκπρόσωπός του να δηλώνει δημόσια ότι με εντολή δική του δεν προπονείται ο “πελάτης” παίκτης του;

Το αν ο Μποχωρίδης υπάκουσε στον μάνατζέρ του ή άγεται και φέρεται από τις εντολές του εκπροσώπου του, είναι θέμα δικό του και λογαριασμός δεν πέφτει σε κανέναν, αλλά υπάρχουν και κάποιες απορίες.

Ο Νίκος Λώτσος εκτός από τον Μποχωρίδη εκπροσωπεί δεκάδες παίκτες και προπονητές. Μεταξύ αυτών θα επιλεγούν δύο συγκεκριμένοι για να δοθεί στον κόσμο η δυνατότητα να συγκρίνει και να κρίνει την στάση του έναντι του Άρη.

Ο Βασίλης Καββαδάς που πρόσφατα υπέγραψε στον Ηρακλή, πέρασε μια διετία στην ΑΕΚ. Υπάρχει ή όχι οφειλή άνω των 150.000 ευρώ στον παίκτη; Αν υπάρχει ένα τέτοιο ποσό ως οφειλή είναι περισσότερο ανακόλουθος ο Γουλιέλμος (με τα χιλιάδες λάθη του και τις κακές επιλογές στο διοικείν της ΚΑΕ και την διαχείριση σημαντικών θεμάτων) και ο Άρης ή ο Μάκης Αγγελόπουλος και η ΑΕΚ;

Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου, που επίσης εκπροσωπείται από τον Λώτσο, έχει λαμβάνειν από τον ΠΑΟΚ ολόκληρο το συμβόλαιο της περσινής σεζόν, κοντά στα 80.000 ευρώ, ίσως και περισσότερα. Για την περσινή χρονιά δεν έχει πάρει ευρώ! Βγήκε ο κύριος Λώτσος να εκφραστεί για την ανακολουθία του ΠΑΟΚ; Τον άκουσε κανείς;

Ο κύριος Λώτσος προέτρεψε πέρσι τον Μποχωρίδη να υπογράψει στον ΠΑΟΚ. Φέρεται να του έλεγε πέρσι ότι θα χάσει τα λεφτά του στον Άρη και θα ήταν προτιμότερο να παίξει στον ΠΑΟΚ.

Ο Μποχωρίδης τον άκουσε αρχικά, πήρε πίσω την πρώτη απόφασή του, έμεινε στον Άρη και πληρώθηκε το συμβόλαιό του στο 80-90% και έχει στα χέρια του συναλλαγματική που καλύπτει και την οφειλή από το συμβόλαιο που είχε υπογράψει με τον Μάνο Λάσκαρη (για το μισό της σεζόν 2017-18) και το (μικρό) υπόλοιπο της φετινής σεζόν. Αν πήγαινε στον ΠΑΟΚ μπορεί εύκολα κανείς να καταλάβει τι θα έπαιρνε…

Πρέπει να σημειωθεί επίσης πως το μεγαλύτερο συμβόλαιό του, αυτό με τον Παναθηναϊκό όταν πήρε μεταγραφή από τον Άρη, το έκανε ο Μποχωρίδης με εκπρόσωπο τον Γιώργο Σφαιρόπουλο, διότι ο Νίκος Λώτσος τότε είχε… απαγορευτικό από τον Παναθηναϊκό και τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο.

Προσπαθεί ένας απλός παρατηρητής να διαπιστώσει την συμβολή του εκπροσώπου στην διαφύλαξη των συμφερόντων του “πελάτη” παίκτη και δεν την βλέπει, διότι το προηγούμενο και επόμενο συμβόλαιο του Μποχωρίδη – μεταξύ αυτό του Παναθηναϊκού – ήταν με τον Άρη και όχι ιδιαίτερα υψηλά.

Για το τάιμινγκ της απόφασης Μποχωρίδη να θέσει εαυτό εκτός Άρη κρίνει ο καθένας αν είναι σωστό ή όχι.

Για το αν είναι ή όχι ευκαιρία ο Παναθηναϊκός για τον Μποχωρίδη που τον επέλεξε αφού τραυματίστηκε ο Γιάννης Αθηναίου τέλη Αυγούστου και ενώ είναι τυπικά ελεύθερος ο παίκτης από τις 15 Ιουλίου, δεν πέφτει λόγος σε κανέναν, γιατί πολύ απλά αυτό κρίνει ο παίκτης. Αυτός θα χρεωθεί την αποτυχία ή επιτυχία της απόφασής του.

Το ότι ο Μποχωρίδης χάρισε χρήματα είναι γεγονός και τον τιμά και καταγράφηκε πολλές φορές.

Το ότι είναι πληρωμένος έστω και με μικρή καθυστέρηση – η άλλη επιλογή ήταν ο… ΠΑΟΚ πέρσι, για να μη ξεχνιόμαστε – είναι επίσης γεγονός.

Αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν ένας μάνατζερ – όσο “μεγάλος” κι αν είναι αυτός – ή ένας παίκτης σε μια ομάδα.

ΥΓ: Στην αναμονή της αντίδρασης της ΚΑΕ Άρης και του ιδιοκτήτη της για το συγκεκριμένο θέμα.

“Να φέρουμε και κανένα όνομα, να πουλήσουμε κανένα διαρκείας…”

“Να φέρουμε και κανένα όνομα, να πουλήσουμε κανένα διαρκείας”. Ατάκα που ανήκει σε άλλες δεκαετίες, αλλά δυστυχώς φαίνεται πως είναι η κεντρική φιλοσοφία του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Άρης, που δεν έχει κατανοήσει ή συναισθανθεί ακόμα τι εστί Άρης κι ας είναι Αρειανός.

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Λοιπόν, ο Δημήτρης Γουλιέλμος θα έπρεπε πρώτος από όλους να έχει αντιληφθεί ότι ο κόσμος στηρίζει ένα εγχείρημα όταν αυτό υπάρχει και λειτουργεί σε στέρεες βάσεις.

Ο κόσμος στηρίζει και γεμίζει το Παλέ, γιατί αντιλαμβάνεται τις τεράστιες αγωνιστικές δυσκολίες και βάζει πλάτη, όπως έκανε τις δύο τελευταίες σεζόν.

Το Παλέ ήταν κατάμεστο τουλάχιστον σε 8-9 από τα 13 εντός έδρας παιχνίδια του Άρη την περασμένη σεζόν, όχι γιατί οι φίλαθλοι ξετρελάθηκαν με αυτά που έβλεπαν. Τα μάτια τους πονούσαν…

Άφηναν τα λεφτά και τη φωνή τους στο γήπεδο, γιατί έπρεπε να στηρίξουν μια ομάδα, που δεν απέδωσε αυτά που όλοι περίμεναν στο παρκέ και απέτυχε αγωνιστικά.

Ο κόσμος του Άρη στηρίζει όταν ακούει αλήθειες, όταν βλέπει υποσχέσεις να γίνονται πράξεις και είναι λογικό να του… γυρνάει το μυαλό, όταν ακούει σαχλαμάρες και υποσχέσεις να γίνονται νέες υποσχέσεις.

Αν ο Δημήτρης Γουλιέλμος ή όποιος τον συμβουλεύει, θεωρεί ότι αν κλείσει ένα “όνομα”, θα πουλήσει παραπάνω διαρκείας, τότε ο Άρης έχει θέμα σαν μπασκετικό τμήμα.

Ο Αρειανός θέλει να ακούσει πόσους παίκτες θα πληρώνει του χρόνου ο Άρης (κοντά στους… 30), θέλει να καταλάβει τι ακριβώς προσπαθεί να κάνει – ως φιλοσοφία – η διοίκηση της ΚΑΕ και ο ιδιοκτήτης της, θέλει να δει ένα πλάνο να εφαρμόζεται (ευχής έργο είναι με ένα τέτοιο να έρχεται αύριο ο Σανικίτζε), θέλει να δει πράξεις.

Στον Αρειανό δεν λείπει το “όνομα”. Στον Αρειανό λείπει η κανονικότητα, την οποία ο Γουλιέλμος επανέφερε μετά τη λαίλαπα Λάσκαρη για λίγους μήνες και με σχεδόν αποκλειστικά δικούς του κακούς χειρισμούς αυτή χάθηκε πάλι.

Το αν ένας παίκτης “όνομα” υπάρχει στο προσκήνιο για τον Άρη, είναι θέμα που αφορά τον Σούλη Μαρκόπουλο, προφανώς και τον Βίκτορ Σανικίτζε και φυσικά τον ιδιοκτήτη αν κάνει ή όχι για την ομάδα. Δεν είναι αυτό το ζήτημα. Αν κρίνουν ότι ο Χ παίκτης τους κάνει αγωνιστικά, ας τον αποκτήσουν.

Αν, όμως, το “όνομα” είναι στόχος του Άρη “για να πουλήσουμε κανένα διαρκείας”, τότε πραγματικά ο γυαλός δεν είναι στραβός, ο Άρης αρμενίζει στραβά. Είναι τελείως σε λάθος βάση όλη η φιλοσοφία που λειτουργεί ο οργανισμός.

Ας λύσει ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ το ban, ας είναι συνεπής στους διακανονισμούς, ας φροντίσει να θωρακίσει την ΚΑΕ με σωστά στελέχη – που δεν θα σηκώνουν το τηλέφωνο για να μοιράσουν ειδήσεις, έτσι δεν είναι; – ας καταφέρει να έχει πληρωμένη την τρέχουσα ομάδα (όπως την είχε πέρσι σε πολύ μεγάλο βαθμό κι αυτό το πιστώνεται) και ο κόσμος εκεί θα είναι, με ή χωρίς διαρκείας. Το χέρι στην τσέπη πάντα το βάζει και τη φωνή του την αφήνει στην κερκίδα, αρκεί να μην τον περνάει κανείς για… μπούφο.

Είναι πολλές οι 3.073 μέρες…

24 Φεβρουαρίου 2011 – 25 Ιουλίου 2019. Δύο ημερομηνίες που θα πρέπει να υπάρχουν πάντα στο μυαλό κάθε Αρειανού, γιατί το restart που ξεκίνησε πέρσι με την επιστροφή στη Σουπερλίγκα, παίρνει αξία με την σημερινή επιστροφή στην Ευρώπη, εκεί που ανήκει ο Άρης! Είναι πολλές οι 3.073 μέρες που πέρασαν από τον τελευταίο ευρωπαϊκό αγώνα των κίτρινων…

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Στις 24 Φεβρουαρίου 2011 ο Άρης ηττήθηκε με 3-0 από την Μάντσεστερ Σίτι και αποκλείστηκε στους “32” του Europa League. Βέβαια η ήττα εντός αγωνιστικού χώρου που ήταν απολύτως φυσιολογική με βάση τη δυναμική των δύο μάδων, είναι πολύ μικρή, ασήμαντη, μπροστά στην τεράστια νίκη του κόσμου του Άρη εκείνο το βράδυ στο Μάντσεστερ!

Επτά χιλιάδες Αρειανοί από την κεντρική πλατεία της πόλης ως το Etihad Stadium με πορεία! Επτά χιλιάδες Αρειανοί αφήνουν τους Άγγλους με ανοικτό το στόμα στην διάρκεια της πορείας και δίνουν ένα σόου μέσα στο γήπεδο, που ακόμα θυμούνται οι οπαδοί της Σίτι.

Σήμερα, 25 Ιουλίου 2019, ο Άρης ολοκληρώνει την πρώτη φάση της επανεκκίνησής του, που ξεκίνησε πέρσι με την επιστροφή στην Σουπερλίγκα και ολοκληρώνεται με την επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κόντρα στην ΑΕΛ Λεμεσού.

Το ζητούμενο, ο στόχος και το όραμα όλων είναι να υπάρξει ανάλογη συνέχεια και επιτέλους ο σύλλογος και δη το ποδοσφαιρικό τμήμα να μη ζήσει στιγμές σαν αυτές που έζησε 7-8 χρόνια, από την βραδιά του Μάντσεστερ μέχρι τη σημερινή.

Είναι πολλές οι 3.073 μέρες αναμονής για έναν ευρωπαϊκό αγώνα, αλλά κάθε μία μέρα από αυτές υπήρξε διδαχτική ή τουλάχιστον θα πρέπει έτσι να είναι για όλους (μας, σας, τους)…

Ο Άρης ακροβατεί και από μπροστά του περνάει μια μεγάλη ευκαιρία

Το πρωτάθλημα μπάσκετ ξεκινάει στις 28 Σεπτεμβρίου, πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνοα τόσο νωρίς, λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο το 2020. Αυτό σημαίνει ότι μετατίθεται προς τα πίσω και η προετοιμασία των ομάδων, μειώνεται επί της ουσίας και ο χρόνος στελέχωσης του ρόστερ. Ο Άρης συνεχίζει να ακροβατεί επικίνδυνα και οι μέρες περνούν…

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Η λογική λέει ότι η προετοιμασία μιας κανονικής ομάδας ορίζεται σε χρονικό ορίζοντα 6-7 βδομάδων πριν τα πρώτα επίσημα παιχνίδια. Ο Σούλης Μαρκόπουλος επειδή είναι προπονητής που ξέρει πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι το διάστημα της προετοιμασίας είναι βέβαιο ότι δεν θέλει να χαθεί ούτε μέρα προπόνησης.

Ο Άρης θα πρέπει να ξεκινήσει την προετοιμασία του μετά το πρώτο 10ήμερο του Αυγούστου. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να υπάρχει ομάδα, παίκτες, τεχνικό τιμ, να γίνει ένας προγραμματισμός.

Ο Άρης δεν μπορεί να περιμένει άλλο την άρση του απαγορευτικού μεταγραφών. Ακόμα κι αν αυτή έρθει μέσα στο καλοκαίρι – ευχής έργο είναι – ο Άρης οφείλει να κάνει άμεσα μεταγραφές και να καλύψει τα όποια κενά δημιουργηθούν “χρησιμοποιώντας” το ελεύθερο των μεταγραφών μεσούσης της χρονιάς.

Η δημιουργία μιας ομάδας που θα είναι καλά προετοιμασμένη στο ξεκίνημα της σεζόν είναι έως και επιτακτική ανάγκη, αν ρίξει κανείς μια ματιά στο πρόγραμμα του πρωταθλήματος και πώς ξεκινάει (ΠΑΟΚ μέσα, Ηρακλής έξω, ομάδα Χ έξω, Ιωνικός μέσα) ο Άρης.

Είναι καιρός ο Δημήτρης Γουλιέλμος να στηρίξει την σωστή επιλογή που έκανε, φέρνοντας στον Άρη τον Σούλη Μαρκόπουλο, διότι πολύ απλά μόνο η δική του παρουσία δεν φτάνει.

Έχει μπροστά του ο Άρης μια ευκαιρία να εξομαλύνει την σεζόν πολύ γρήγορα, αρκεί να την εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Έτσι θα αποκτήσει ηρεμία ξανά, έτσι θα μπορέσει να λύσει τα προβλήματά του με πιο καθαρό μυαλό, μέσα από τα αποτελέσματα. Σε διαφορετική περίπτωση ευκαιρία θα του γυρίσει μπούμερανγκ, με μαθηματική ακρίβεια.

Ευχάριστη έκπληξη, ασφαλής επιλογή, αλλά ένας Μαρκόπουλος δεν φτάνει!

Για τις 6 Ιουλίου, με τον Άρη να έχει απαγορευτικό μεταγραφών και να διέπεται το τμήμα από μια παρατεταμένη γκρίνια, δικαιολογημένη σε μεγάλο βαθμό, ο Σούλης Μαρκόπουλος και έκπληξη ευχάριστη είναι και μια ασφαλής επιλογή.

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Η επιλογή του έμπειρου τεχνικού κρίνεται ασφαλής πριν το… αποτέλεσμα. Επειδή ωστόσο όλοι κρίνονται από το αποτέλεσμα, είναι προφανές πως το κύριο θέμα για τον Άρη είναι από εδώ και στο εξής τι επιλογές θα κάνει ο κόουτς Μαρκόπουλος για την στελέχωση του ρόστερ του και πρωτίστως τι επιλογές θα του επιτρέψει η διοίκηση να κάνει, δηλαδή υπό ποιες συνθήκες θα επιλέξει παίκτες και με πόσα χρήματα.

Ως επιλογή ο Μαρκόπουλος θεωρείται ασφαλής, διότι όλοι ξέρουν πως πρόκειται για έναν προπονητή με τις περισσότερες παραστάσεις στην Α1 (και τα περισσότερα παιχνίδια), που έχει την δική του μεθοδολογία και τρόπο σκέψης και στην προπόνηση και στον αγώνα και αρκετές επιτυχίες σε ομάδες που εργάστηκε στο παρελθόν. Γνωρίζει το περιβάλλον του Άρη, όχι μόνο από τις τρεις προηγούμενες θητείες του, αλλά και ως αντίπαλος προπονητής στα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.

Ο Μαρκόπουλος από μόνος του δεν φτάνει. Είναι προφανές ότι αυτό το γνωρίζει και ο ίδιος που είπε “ναι” στην πρόταση του Άρη και ο Δημήτρης Γουλιέλμος που τον επέλεξε.

Είναι προφανές ότι οι δυο τους συζήτησαν για την ομάδα, για το απαγορευτικό μεταγραφών, για τους παίκτες που μπορούν να αποκτηθούν υπό καθεστώς ban. Έχει γίνει ένα πρώτο πλάνο στο τι θέλει ο Άρης και πως θα κινηθεί βάσει του σκεπτικού του Μαρκόπουλου.

Αυτή τη στιγμή όλα δείχνουν ότι ο σχεδιασμός ξεκινάει υπό καθεστώς απαγορευτικού μεταγραφών και αυτό είναι κάτι που αποδέχθηκε ως δεδομένο ο Μαρκόπουλος.

Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος οι επιλογές δεν είναι απεριόριστες, αλλά εφόσον είναι πετυχημένες – πέρσι αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν ήταν – μπορούν να δημιουργήσουν ένα ανταγωνιστικό ρόστερ.

Οι πετυχημένες επιλογές, βέβαια, κοστίζουν και εδώ θα πρέπει να δράσει και ο Γουλιέλμος και οι συνεργάτες του, αυξάνοντας τα έσοδα στην ομάδα. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος μαγικός τρόπος για “γεννηθούν” λεφτά.

Επίσης, πάντα με γνώμονα την περσινή σεζόν, θα πρέπει να γίνουν όλες οι απαραίτητες περικοπές σε έξοδα, τα οποία αποδείχθηκαν περιττά. Δεν υπάρχει χώρος για πολυτέλειες, υπάρχει χώρος μόνος για τα άκρως απαραίτητα, διότι διαφορετικά το μπάτζετ ξεφεύγει.

Από το μπάχαλο που υπάρχει στην Α1 ο Άρης κέρδισε χρόνο. Ελάχιστοι παίκτες, κυρίως Έλληνες, “έφυγαν” από την αγορά, αν και από αυτούς λίγοι ήταν πιθανοί στόχοι σε οικονομικό επίπεδο.

Δεν υπάρχει συζήτηση για το ότι το ban πρέπει να αρθεί το συντομότερο δυνατόν, αλλά την ίδια στιγμή δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο στο “χτίσιμο” της νέας ομάδας.

Οι συνθήκες είναι διαμορφωμένες έτσι σήμερα και σε αυτές πρέπει ο Άρης να δράσει και να δημιουργήσει ένα σύνολο το οποίο ο Μαρκόπουλος έχει την ικανότητα και την εμπειρία να το διαχειριστεί, βγάζοντας στο παρκέ μια εικόνα που θα αρέσει και θα έχει ουσία.

Σαν τον Πρίφτη δεν έχει…

Παρακολουθώντας την τηλεοπτική συνέντευξη του Δημήτρη Πρίφτη στην Cosmote TV δεν υπάρχει φίλαθλος του Άρη που να μην θέλει να… βουτήξει μέσα στην τηλεόραση και να τον αγκαλιάσει.

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Το γράμμα του στον Άρη και τους φιλάθλους του στις 3 Ιουλίου 2017 ξεκινούσε με την φράση “Σαν τον Άρη δεν έχει…”.

Πολύ ορθώς προχθές ο Βασίλης Σκουντής σημείωσε προς το τέλος της συνέντευξης “σαν τον Πρίφτη δεν έχει…”.

Πόσο δίκιο έχει…

Δύο χρόνια συμπληρώνονται σε λίγες μέρες από το αντίο του Πρίφτη από τον Άρη και δεν είναι υπερβολή πως στο μυαλό του ο Άρης δεν έχει βγει ούτε κατ’ ελάχιστο.

Δεν είναι μόνο οι προσωπικές σχέσεις που έχτισε στην τριετία του στον Άρη. Δεν είναι οι δεσμοί που τον συνδέουν με πολλά πρόσωπα μέσα στον οργανισμό. Είναι η επαφή που (δεν είχε, αλλά…) απέκτησε με τον σύλλογο, με το έμβλημα, με τον ανώνυμο φίλαθλο, με το dna του Άρη.

Δεν υπάρχει περίπτωση να του μιλήσει του Πρίφτη κανείς για τον Άρη και μετά από 10 λεπτά να μην βουρκώσει. Είναι πιο Άρης από Αρειανούς, νιώθει από Άρη στο πετσί και το μυαλό του.

Αυτά τα λίγα που είπε στην τηλεοπτική του συνέντευξη περιγράφουν ούτε το 10% των όσων αισθάνεται για τον Άρη (του). Γιατί ο Άρης έγινε και δικός του. Είναι ένας από αυτούς τους “τρελούς” που αγωνιούν καθημερινά τι γίνεται στην ομάδα. Δεν είναι υπερβολές όλα αυτά, είναι η απλή πραγματικότητα.

Ευχής έργο θα είναι αυτός ο άνθρωπος και μετά αυτός ο προπονητής, κάποια στιγμή να βρεθεί και πάλι στην ομάδα της καρδιάς του. Το θέλει ο ίδιος, μακάρι να ευνοήσουν κάποτε οι συνθήκες.

Γιατί σαν τον Πρίφτη δεν έχει…

ΥΓ: Όποιος προπονητής είναι υποψήφιος για να καθίσει στον πάγκο του Άρη, ας παρακολουθήσει την συνέντευξη του Πρίφτη για να καταλάβει τι εστί Άρης.

 

Πως να πει “ναι” σε κάτι που δεν… υπάρχει;

Το κακό για τον Άρη δεν είναι ότι απάντησε αρνητικά ο Γιάννης Καστρίτης και δεν θα συνεχίσει στον Άρη, αλλά το ότι δεν υπήρχε ούτε μισό στοιχείο για να τον κάνει να το σκεφτεί να πει “ναι”.

Ακολούθησε το PRESSARIS και στο Instagram, για ακόμα πιο άμεση ενημέρωση στα θέματα του Άρη!

Στις 25 Ιουνίου το μεγάλο πρόβλημα του Άρη είναι πως δεν είχε απαντήσεις ο Δημήτρης Γουλιέλμος σε δύο θέματα που του έθεσε ο Γιάννης Καστρίτης (και θα του θέσει και ο επόμενος υποψήφιος εφόσον έχει λογική στο μυαλό του): α) Η ομάδα θα παίξει με ή χωρίς απαγορευτικό μεταγραφών, β) Ποιο είναι το μπάτζετ για την επόμενη χρονιά;

Όταν στις 25 Ιουνίου δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, η κατάσταση περνάει στο στάδιο “επικίνδυνη” για το μέλλον του τμήματος. Όσο συνεπής προσπάθησε να είναι μέσα στη σεζόν ο Δημήτρης Γουλιέλμος – και ήταν όταν έχει πληρώσει 8/10 μηνιάτικα του φετινού ρόστερ και σημαντικά ποσά σε χρέη παλιότερων ετών – άλλο τόσο ανακόλουθος των δηλώσεών του είναι από το τέλος του πρωταθλήματος μέχρι σήμερα.

Ούτε καν οι στενοί συνεργάτες του δεν γνωρίζουν πώς και γιατί κινείται σε αυτή την αβεβαιότητα.

Το ότι ο Καστρίτης απάντησε αρνητικά στον Γουλιέλμο για μια θέση που ήθελε πολύ και δίχως να έχει προς το παρόν επίσημη πρόταση από κάποια άλλη ομάδα (επιπέδου Άρη) σημαίνει πολλά. Αν προσθέσει κανείς ότι η συζήτηση δεν πήγε καν στο θέμα των αποδοχών του ίδιου, τότε μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί τους λόγους που οδήγησαν τον Έλληνα τεχνικό στην απόφασή του.

To Top