Ποιο CAS; Κάθε μέρα ένσταση! Έχω 20 βαθμούς και παντού γράφουν 14…

Είναι κάτι πράγματα που δεν μπορεί να τα εξηγήσει απλός νους. Δεν ερμηνεύονται ούτε αν πούμε ότι στην Ελλάδα όλα γίνονται. Δεν “καταπίνονται” ούτε με την (εξαγορασμένη πλέον) Σουρωτή. Δεν ερμηνεύονται ούτε με τους νόμους (με ποιούς;) του ταλαίπωρου ελληνικού ποδοσφαίρου.

Έχουμε λοιπόν ένα πρωτάθλημα με μία προκήρυξη για την βαθμολογία του που λέει ότι η νίκη παίρνει 3 βαθμούς, η ισοπαλία έναν βαθμό και η ήττα κανέναν. Απλή αριθμητική του Δημοτικού, ούτε καν μαθηματικά θα τα έλεγε κανείς. Νίκησες; Πήρες 3 βαθμούς. Έχασες; Δεν πήρες κανέναν. Έφερες ισοπαλία; Πήρες έναν. Πιο απλά (πεθαίνεις) μένεις στην ίδια τάξη!!!

Έχουμε λοιπόν μία ομάδα ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗΣ , (κέρδιζε ή έχανε) ΜΑΖΕΥΕ ΚΑΘΑΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ τους βαθμούς της. Διαχρονικά τίμια και καθαρή ομάδα που πολεμά ΠΑΝΤΑ αντάξια του ονόματος της. ΑΡΗΣ, ο θεός του πολέμου, αυτό ιστορικά δεν αλλάζει. Με αυτό το DNA μεγάλωσαν γενιές Αρειανών, έτσι μάθαμε από τούς γονείς μας, έτσι μεταδώσαμε στα παιδιά μας. Ότι κερδίσουμε και ότι χάσουμε, τίμια και καθαρά μέσα στο γήπεδο.

Έχει λοιπόν η ομάδα μας 6 νίκες και 2 ισοπαλίες. Εχει 20 κερδισμένους βαθμούς στο χορτάρι. Είναι στην τρίτη θέση. Δεν θα τολμούσε δάσκαλος να το βάλει σαν άσκηση αριθμητικής στην β’ δημοτικού. Πόσους βαθμούς έχει μία ομάδα με 6 νίκες και 2 ισοπαλίες, αν παίρνει 3 για κάθε νίκη και έναν για κάθε ισοπαλία; Θα τον έκριναν αυστηρά οι γονείς ότι βάζει εύκολα στα παιδιά τους!!! Αν όμως τούς έδινε ένα απόκομμα σημερινής εφημερίδας και τους ρωτούσε γιατί αυτή η ομάδα έχει 14 βαθμούς; Ποιο παιδάκι με απλό νου θα απαντούσε? Πόσο άλυτη θα ήταν η εξίσωση 6Ν+3Ι=14, ακόμη και για προχωρημένους μαθητές ή και μαθηματικούς;

Πριν τρελαθούμε εντελώς. Πριν φθάσουμε να μην μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα απλά πράγματα. Πριν πιστέψει κάθε ομάδα που την κερδίσαμε καθαρά (ΠΑΟ,ΠΑΟΚ) ή που μαζέψαμε παραπάνω βαθμούς από αυτήν (ΟΦΗ), ότι μας περνάει στην πλασματική βαθμολογία που όλοι δημοσιεύουν και μας εμφανίζει με 14 αντί για 20 ΑΛΗΘΙΝΟΎΣ. Πριν μας πείσουν ότι το άσπρο είναι μαύρο.Πριν την εκδίκαση στο CAS. Πριν από όλη την παράνοια λοιπόν…

Ας υπερασπίσουμε τα απλά,τα γνήσια που ξέρουμε. Ότι (3Χ6)+(2Χ1)=20. Ότι αυτά κερδίσαμε μέσα στο γήπεδο. Ότι κανείς αντίπαλος ή υπερκείμενη αρχή δεν εξέφρασε ένσταση ή αμφιβολία ούτε για μισό πόντο από τους 20 κερδισμένους μας στο χορτάρι. Ότι είναι λάθος η βαθμολογία πού όλοι αναγράφουν. Τεράστιο λάθος.

Ποιο CAS διαβάζω λοιπόν; Γιατί δεν κάνουμε κάθε μέρα ένσταση για λάθος βαθμολογία; Γιατί να βλέπει ο Αρειανός τον εφιάλτη των 14 βαθμών; Γιατί να μην γίνει δικός τους εφιάλτης, στρεφόμενος έναντι όλων όσων μας αναφέρουν με 14 βαθμούς; Τρέλα αυτοί; Τρέλλλα και εμείς, με πιο πολλά λλλ, πιο πολύ τρελλλα εμείς!!! Όπου υπάρχει ΑΡΗΣ 14 βαθμοί, ένσταση, ασφαλιστικά μέτρα, επίθεση στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Ντου από παντού. Να μας νοιώσουν. Να αναγκαστούν όλοι με νομικά” κόλπα”, με το καλό ή το… άγριο να αναφέρουν ΑΡΗΣ 20 και αν θέλουν κάτω κάτω αστερίσκο* εκκρεμεί απόφαση αφαίρεσης 6 βαθμών* Πάνω ψηλά ΑΡΗΣ 20 και κάτω αστερίσκο,* -6.* Έτσι απλά, καθαρά, ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ και ξάστερα.

Πιστεύω έχουμε άξια διοίκηση, έξυπνο γραφείο τύπου, λαό που παίζει στα δάκτυλα τα social media. Πάμε λοιπόν όλοι μαζί οργανωμένα.ΑΡΗΣ 20. Δεν αφήνουμε να πέσει κάτω τίποτα. ΑΡΗΣ 3ος με 20.Δόγμα, σύνθημα, πιστεύω, στα χαρτιά, στο μυαλό, στην καρδιά, όλων και παντού. ΑΡΗΣ 20 βαθμοί.

Καλημέρα ΑΡΕΙΑΝΟΙ.ΑΡΗΣ 20. Καλή όρεξη ΑΡΕΙΑΝΟΙ . ΑΡΗΣ 20.Καλησπέρα ΑΡΕΙΑΝΟΙ.ΑΡΗΣ 20. Καληνύχτα σε όλους τους άλλους που από το βαθύ σκοτάδι βλέπουν 14και δεν βλέπουν ότι ΑΡΗΣ 20.ΑΡΗΣ 3ος βαθμοί ΕΊΚΟΣΙ

Σιγά παιδιά, μη διαλυθείτε κιόλας!

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει το κλισέ προπονητών και παικτών πως ένας αγώνας είναι τρεις βαθμοί και τίποτα περισσότερο; Για κάθε… χίλιες φορές που θα το ακούμε, θα έρχεται μια αναμέτρηση όπως η κυριακάτικη στην Τούμπα, για να αποδεικνύει πως σε κάποιους αγώνες δεν διακυβεύονται απλά και μόνο τρεις βαθμοί.  

Γιατί μέσα σε περίπου… τρεις ώρες (μαζί με τη διακοπή των επεισοδίων) ο Άρης του Μαντσίνι και του Εντιαγέ, του Μάντζιου και του Καρυπίδη, κατάφερε όχι μόνο να κερδίσει τρεις βαθμούς, αλλά και να τσαλακώσει και να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τον… πάπυρο με το αφήγημα που χρόνια γράφουν οι συμπολίτες, περισσότερο για να ικανοποιούνται μεταξύ τους βέβαια, αφού όλοι οι υπόλοιποι στη φίλαθλη χώρα γνωρίζουν.

Αυτοί που όπως λένε δεν ασχολούνται με τον Άρη, που τον κατηγορούν πως ζει και αναπνέει κάθε χρόνο μόνο για να κερδίζει τον ΠΑΟΚ, κόντεψαν χθες να διαλυθούν μονάχοι τους μπροστά στο φάσμα της ήττας και τους γλίτωσε η παρέμβαση της Αστυνομίας, που τους συμμάζεψε και άδειασε το γήπεδο και η «by the book» προσέγγιση του κανονισμού για μια τέτοια περίπτωση από τον Σκοτσέζο ρέφερι Μάιντεν.

Δε με απασχολεί ουδόλως να ξεψαχνίσω τι προβλέπει ο κανονισμός για τη διακοπή από τα επεισόδια στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων και ενώ απέμεναν ακόμη δύο λεπτά στο ρολόι. Δε με ενδιαφέρει αν προβλέπει 60λεπτη αναμονή και έλεγχο των προϋποθέσεων για την ομαλή επανέναρξη, ούτε για το αν ο Άρης θα μπορούσε να εξαντλήσει κάθε περιθώριο να επιδιώξει οριστική διακοπή του ματς και όχι αυτή τη μεσοβέζικη λύση να παιχθούν σαν… παρωδία εν τέλει ακόμη 90 δευτερόλεπτα.  

Ο Άρης έπραξε αυτό που έπρεπε να πράξει, βγήκε στο γήπεδο αφού αυτό αποφάσισε ο διαιτητής και μπορεί η εξέλιξη αυτή να μοιάζει πως γλιτώνει τον ΠΑΟΚ από βαρύτερες ποινές, όμως τσαλάκωσε για τα καλά το γόητρο του και αποστέρησε κάθε δικαιολογία για τους οπαδούς του. Ο ΠΑΟΚ δείχνει να γυρίζει χρόνια πίσω με τη χθεσινή μπούκα και κανείς δεν ξέρει ποιες αλυσιδωτές αντιδράσεις μπορεί να προκαλέσει αυτό το… μήνυμα, κατά πολλούς, που στάλθηκε προς την οικογένεια Σαββίδη και τους ιθύνοντες της ΠΑΕ. Φυσικά και δεν μπορεί να γίνεται εν έτη 2021 καμιά συζήτηση για τέτοιες πρακτικές, αλλά αυτά είναι δικά τους προβλήματα, ας τα λύσουν.

Μέχρι να «πεθάνει» ο Χαϊλάντερ! 

Σε νεαρότερη ηλικία, όταν με την παρέα μου θέλαμε να τονίσουμε πως κάτι ήταν αδύνατο να συμβεί ή πως κάποιος ματαιοπονούσε σε μια προσπάθεια του, λέγαμε τη φράση «μέχρι να πεθάνει ο Χαϊλάντερ», μιας και αυτό ήταν… απίθανο να συμβεί, καθώς ο αθάνατος κινηματογραφικός ήρωας, ο σπαθοφόρος Σκοτσέζος, που έδινε μάχες στο πέρασμα των αιώνων με άλλους αθανάτους, μέχρι να αποκεφαλιστούν όλοι και να μείνει ένας, ήταν εκείνος που κέρδιζε πάντα στο τέλος. Απέθαντος, που θα έλεγε και μια ψυχή! Έτσι λοιπόν έμεινε και μνημονεύαμε τον Xαϊλάντερ για να πειράζουμε κάποιον που πάλευε τζάμπα να αλλάξει μια κατάσταση.

Αυτή η φράση μου ήρθε που λέτε στο μυαλό το βράδυ της Κυριακής, όταν ο Άρης ξεπέρασε ένα σχετικά πιεστικό 20λεπτο από το 60΄ ως το 80΄ και φάνηκε πως δεν γίνεται να χάσει μια πέρα για πέρα δίκαιη νίκη μέσα στην Τούμπα, που του έπρεπε και τις δύο προηγούμενες παρουσίες του εκεί, αλλά δεν πήρε, όλοι θυμόμαστε πως! 

Ο Άρης έδειξε νομίζω ξεκάθαρα, πως με πενηνταρίσια διαιτησία, όπως αυτή του… συμπατριώτη του Χαϊλάντερ, Σκοτσέζου ρέφερι, ο ΠΑΟΚ δεν είχε τύχη στην αναμέτρηση και μοιραία δημιούργησε συνειρμούς τι θα συνέβαινε αν υπήρχε ξένος διαιτητής και στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ, που υποχρεώθηκε με το έτσι θέλω σε ήττα. Λέτε να μη ξαναδούμε ξένο διαιτητή σε ματς του Άρη;

Εντιαγέ όπως… Ναγκόλι! 

Στα καθαρά αγωνιστικά, η σοφή επιλογή του Μάντζιου, που έδειξε ότι μελέτησε σωστά το παιχνίδι, εν αντιθέσει με τον Λουτσέσκου, να παρατάξει τον Άρη με τρεις κεντρικούς μέσους, Σάσα, Τζέκο και Εντιαγέ, χωρίς επιτελικό χαφ, ήταν το κλειδί της αναμέτρησης. Ο Άρης είχε τον έλεγχο του κέντρου, έκλεισε τους διαδρόμους στον άξονα, και έκλεψε πολλές μπάλες στο ύψος της μεσαίας γραμμής, εκεί που κατέληγαν πολλές διεκδικούμενες μπάλες από το πρέσινγκ που ασκούνταν ψηλά από την τριάδα Καμαρά-Μαντσίνι και Ματέο Γκαρσία. Από μια τέτοια φάση μπήκε το γκολ με την επέλαση του Ναγκόλ…, ε του Εντιαγέ ήθελα να πω (αλήθεια, σε πόσους δεν ξύπνησαν μνήμες από τον Ναγκόλι Κένεντι του 1-4 στη χθεσινή ενέργεια του Σενεγαλέζου;). Και από τέτοιες δημιουργήθηκαν πολλές ακόμη επικίνδυνες καταστάσεις.

Ο Άρης απειλήθηκε ουσιαστικά, με εξαίρεση το δοκάρι στο φάουλ του Κούρτιτς στο πρώτο ημίχρονο, μόνο στο διάστημα από το 60΄ως το 80΄, όταν ο Άρης έχασε την ισορροπία του, εμφάνισε σημάδια κόπωσης, δεν μπορούσε να μαρκάρει το ίδιο αποτελεσματικά και οπισθοχώρησε, δίνοντας γήπεδο στον ΠΑΟΚ, με τον Λουτσέσκου να επιστρατεύει από τον πάγκο ότι είχε διαθέσιμο. Οι αλλαγές του Μάντζιου, που φρέσκαρε την ενδεκάδα του, έδωσαν το αντίδοτο στην πίεση και φάνηκε από το 80’ και μετά πως όλοι στην Τούμπα περίμεναν το… μοιραίο (και δεν αναφέρομαι στην μπούκα!).

Αυτή η διάταξη με τα τρία χαφ πιθανόν να τη δούμε να δοκιμάζεται και σε άλλα παιχνίδια, απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους, ακόμη και στο «Κλεάνθης Βικελίδης».

Ίσως εκεί να κρύβεται το γιατρικό για τις αγωνιστικές αδυναμίες που εμφάνισε ως στιγμής σε αγώνες του ο Άρης. Η υπεροπλία στη μεσαία γραμμή, που θα φέρει ισορροπία στην ομάδα, θα αποτρέψει το να δέχεται εύκολα γκολ όπως με τα Γιάννινα και θα της δώσει τη δυνατότητα να μεταφέρει το παιχνίδι στο μισό γήπεδο του αντιπάλου, σε μέτρα κοντινά προς τα αντίπαλα γκολπόστ, εκεί που μια ενέργεια των ποιοτικών μεσοεπιθετικών του θα είναι πιο απειλητική. Άλλωστε Σάσα, Τζέκο και κυρίως Εντιαγέ, έχουν τη δυνατότητα να τρέξουν την μπάλα, να την πασάρουν και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για τους τρεις μπροστά.

 

Από τον Σωκράτη, τον Αλέκο έως…. τον Μαντσίνι και τον θρίαμβο

Ήταν 22/10/1967 όταν πιτσιρικάς πήγα με τον θείο μου στην Τούμπα για να δω ένα τοπικό ντέρμπι ανάμεσα στον Άρη και τον γηπεδούχο ΠΑΟΚ. Ο αγώνας πρωινός. Δεν είχα κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ καθώς περίμενα πως και πως να δω αυτό το παιχνίδι . Η χωμάτινη θύρα 4 φιλοξενούσε τότε τους περισσότερους Αρειανούς .

Το παιχνίδι κάποια στιγμή τελείωσε με τον Άρη νικητή και τον Σωκράκη Πετκάκη να σημειώνει χατ τρικ. Έφυγα τρελαμένος από το γήπεδο και στην διαδρομή φώναζα το σύνθημα “τάμπα τούμπα ,τάμπα τούμπα τρία ρίξαμε στην Τούμπα”.

Λίγα χρόνια αργότερα και αφού είχα πλέον μεγαλώσει και πήγαινα μόνος μου στα παιχνίδια του Άρη βρέθηκα στην  Τούμπα και είδα τον Αλέκο Αλεξιάδη να πιάνει μια φοβερή κεφαλιά από το ύψος της μεγάλης περιοχής  και να στέλνει την μπάλα στο αριστερό παραθυράκι της εστίας των γηπεδούχων . Στην συνέχεια ανέλαβαν έργο ο γκολκίπερ μας ο Νίκος Χρηστίδης και τα παλικάρια της άμυνας και κράτησαν το 0-1 .

Είχε ξεκινήσει και συνεχιζόταν η εποχή που ο Άρης έμενε αήττητος για μια δεκαετία στα ντέρμπι με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ.

Η εμπλοκή μου στην δημοσιογραφία με έκανε να βλέπω πλέον τα παιχνίδια αυτά από τα δημοσιογραφικά θεωρεία και στην μνήμη μου μένουν τα ποιο πρόσφατα, το 1-4 με πρωταγωνιστή τον Άγγελο Χαριστέα και τον Άρη να παίζει με δέκα παίκτες και το 0-1 του Χαβίτο.

Θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά τα παιχνίδια με την εμφάνιση και το διπλό στον χθεσινό αγώνα . Και όμως έχουν ένα κοινό .Οι παίκτες του Άρη έπαιξαν όπως παλιά με τσαμπουκά και  στο τερέν του γηπέδου της Τούμπας έδειξαν μεγάλα αποθέματα ψυχής Έπαιξαν  για τους εαυτούς αλλά και τον φίλαθλο κόσμο της ομάδας τους .Μετά το πατατράκ της προηγούμενης αγωνιστικής σίγουρα ένοιωθαν ότι κάτι χρωστούσαν στους φιλάθλους τους και μπήκαν αποφασισμένοι να τους αποζημιώσουν και έτσι να εξιλεωθούν . Και αυτό γινόταν μόνο με την νίκη.

Και την πήραν παλικαρίσια μέσα σε ένα γήπεδο ζούγκλα . Και μόνο ο τρόπος που πανηγύρισε το γκολ ο Ντανιέλ Μαντσίνι  δείχνει πόσο πολύ ήθελαν οι παίκτες του Μάντζιου αυτό το νικηφόρο αποτέλεσμα .

Όμως εδώ δεν τελείωσαν όλα φέτος. Μια νίκη ήταν. Υπάρχει συνέχεια αρχής γενομένης από τον αγώνα κυπέλου με τον ΟΦΗ. Υπάρχουν στόχοι που πρέπει να υλοποιηθούν και να μην πάει μια χρονιά χαμένη .

Για τον Άρη δεν θα είναι επιτυχία η έξοδος στην Ευρώπη αλλά ένας τίτλος.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Απόδραση Άρη από… κόλαση και εσωστρέφεια! Οι δυο κινήσεις “ματ” που γύρισαν τον διακόπτη!

Μέσα σε μια βδομάδα, ο Άρης κατάφερε να κάνει με επιτυχία την διαδρομή κόλαση-παράδεισος και να αποδράσει από πίεση και δύσκολες καταστάσεις.

Έχοντας υποστεί την πιο βαριά εντός έδρας ήττα της ιστορίας του από τον ΠΑΣ, κατάφερε να δείξει αντανακλαστικά, ποιότητα και πάθος και να φτάσει σε μια δίκαιη και παλικαρίσια νίκη μετά από έντεκα χρόνια μέσα στην Τούμπα!

Ο Άρης σημείωσε μια περήφανη απόδραση από… κόλαση και εσωστρέφεια, αξιοποιώντας δυο κινήσεις ματ που γύρισαν τον… διακόπτη. Απέδρασε λοιπόν, μέσα από μια δύσκολη έδρα, ενώ κυρίως έδιωξε τα γκρίζα σύννεφα της εσωστρέφειας και της γκρίνιας που είχαν δημιουργηθεί πάνω από το Κλεάνθης Βικελίδης.

Α. Ο Μάντζιος κάθισε ενώπιος, ενωπίω με τους ποδοσφαιριστές των κιτρινόμαυρων αναφέρθηκε στην έκταση της βαριάς ήττας με τον ΠΑΣ που πλήγωσε τον κόσμο και έριξε το βάρος στην επόμενη μέρα. Όπως είπε “Θα δούμε αναλυτικά τα λάθη μας μέσα στην εβδομάδα , αλλά σημασία τώρα έχει να επανορθώσουμε” τονίζοντας ότι: “Οι μεγάλες ομάδας φαίνονται στα δύσκολα και έχουμε υποχρέωση να βγάλουμε αντίδραση. Να δείξουμε την προσωπικότητα μας σαν ομάδα και τον χαρακτήρα μας. Τώρα πρέπει να φανούμε δυνατοί και πιστεύω θα το κάνουμε”. Το πρώτο “στοίχημα” είχε να κάνει με τον τρόπο που πρέπει να βρει για να αλλάξει πάλι πράγματα, να διαχειριστεί πνευματικά του παίκτες και να γυρίσει ο… διακόπτης σε ψυχολογικό επίπεδο, ειδικά σε μια περίοδο, όπου η πίεση μεγάλωσε, υπήρχε μπροστά ένα ντέρμπι και φυσικά και ο θεσμός του Κυπέλλου. Σε αυτό το κομμάτι εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι τα κατάφερε!Β.

Β. Η δεύτερη κίνηση είχε να κάνει με τις αγωνιστικές επιλογές που θα καταστούσαν τον Άρη πιο δυναμικό, φρέσκο, όχι προβλέψιμο και ικανό να φύγει με την νίκη από την Τούμπα. Για το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ σημείωσε ότι: “Έχουμε ένα ντέρμπι μπροστά μας , να δουλέψουμε καλά αυτή τη βδομάδα για να είμαστε έτοιμοι. Ξέρουμε τι σημαίνει, τι μας περιμένει και τι πρέπει να κάνουμε” αναφορά που σχετίζεται επί της ουσίας με το δεύτερο κομμάτι, που είχε να κάνει με το αγωνιστικό και την ανάγκη να βρει τις λύσεις η κιτρινόμαυρη ομάδα, ώστε να επιστρέψει στις νίκες μέσα στην Τούμπα. Όπως κι έγινε. Η επιστροφή των Φαμπιάνο, Σούντγκρεν, η χρησιμοποίηση του Εντιαγέ πίσω από τον Καμαρά και η ενεργοποίηση και πάλι του Μαντσίνι έδωσαν ώθηση στην ομάδα.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Άρης κατάφερε όχι απλά να αλλάξει εικόνα, αλλά να φύγει με… συνοπτικές διαδικασίες από την Τούμπα, με ένα πολύτιμο τρίποντο.

Γιατί ο Χάνλαν «κρατάει» τον… Λόκετ!

Χανλάν

Η διακοπή του πρωταθλήματος δίνει την δυνατότητα σε ένα από τα αστέρια της ομάδας του Άρη τον Ολιβιέ Χάνλαν να έχει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να αποθεραπευτεί και να είναι έτοιμος για την συνέχεια του πρωταθλήματος .

Ο Άρης μπορεί να ξεπέρασε χωρίς απώλειες το τοπικό ντέρμπι με αντίπαλο τον Ηρακλή όμως ήταν εμφανής η αδυναμία του στο σκοράρισμα έξω από την γραμμή των 6,75μ. Είχε μόλις 3/18 σουτ τριών πόντων (16,5%)!

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι:

Η ευστοχία στον τομέα αυτό είναι ένα από το μεγάλο ατού του Ολιβιέ Χάνλαν.

Ο τραυματισμός του στον αγώνα με τον Προμηθέα στην Πάτρα ήταν μια μεγάλη απώλεια για τους κίτρινους.

Η διάγνωση μιλούσε για θλάση πρώτου έως δευτέρου βαθμού κάτι που χρειάζεται έναν περίπου μήνα για να αποθεραπευτεί . Έτσι έμεινε και έπαιξε με τον Ηρακλή ο  Έρικ Λόκετ που μετά τον ερχομό του Σλοβένου Γιάκα Κλόμπουτσαρ είχε αποφασισθεί να αντικατασταθεί .

Ο Λόκετ  και μετά το παιχνίδι αυτό έμεινε στην Θεσσαλονίκη καθώς δεν είναι σίγουρο αν θα είναι έτοιμος ο Χάνλαν για τον αγώνα των κίτρινων με αντίπαλο το Περιστέρι στις 5 Δεκεμβρίου στο Παλέ.  Έτσι δεν αποκλείεται να παίξει ο Έρικ και σαυτό το παιχνίδι και μετά να αποχωρήσει.

Ο ίδιος ο Καστρίτης δεν κρύβει την ικανοποίηση του για την απόδοση του νέου παίκτη της ομάδας του Κλόμπουτσαρ στο ντέρμπυ αλλά και στην προσπάθεια που καταβάλει στις προπονήσεις ώστε να ενσωματωθεί πλήρως στο παιχνίδι του Άρη .

Ο Έλληνας τεχνικός αρέσκεται να παίζει με τρείς κοντούς στην περιφέρεια ενώ ήθελε να έχει έναν τέτοιο παίκτη που παίζει και στις τρεις θέσεις ( 1-2 και 3) και έτσι να μπορεί να τον χρησιμοποιήσει μαζί με τους Κάουαν και Χάνλαν .

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

 

 

 

Η… αλήθεια του Σούντγκρεν για την υπέρβαση παρά το -6: Η ομάδα το πιστεύει, ο Σουηδός το κατέγραψε!

Από το ξεκίνημα της σεζόν και ενώ η σκανδαλώδης απόφαση για την αφαίρεση έξι βαθμών, έμοιαζε να… στοιχειώνει τον Άρη, ήταν ολοφάνερο ότι η ομάδα επηρεάστηκε… Ποια ομάδα θα έμενε άλλωστε ανεπηρέαστη;

Αλλιώς ξεκινάς ένα πρωτάθλημα από την ίδια αφετηρία, κι αλλιώς με την βαριά σκιά -6 βαθμών, μιας άδικης απόφασης που δεν καταγράφει στην βαθμολογία τους κόπους και τους καρπούς που κατακτήθηκαν πάνω στο χορτάρι.

Το ξεκίνημα αγωνιστικά δεν ήταν καλό, ο Άρης έχασε βαθμούς κι εντυπώσεις με ΟΦΗ και Ιωνικό, η ομάδα έδειξε να το γυρίζει, πέρασε από χίλια κύματα, αλλά οι τελευταίες καλές εμφανίσεις σε συνδυασμό με τις νίκες επανάφεραν την ηρεμία και την πίστη στην ομάδα.

Όλοι πιστεύουν στην υπέρβαση, παρά το -6. Το νιώθουν, το αισθάνονται το πιστεύουν. Άρχισαν να το λένε κιόλας. Ο Άρης με τον ΠΑΣ Γιάννινα έχει την ευκαιρία να προσπεράσει ακόμη μια ομάδα στην βαθνολογία, αν και ξεκίνησε από πολύ πίσω. Να φτάσει στους 14 βαθμούς στο… εικονικό βαθμολογικό matrix, αλλά ουσιαστικά τους 17! Ψυχολογικό, αλλά και ουσιαστικό το θέμα. Υπάρχει πλέον μια… αλήθεια στα αποδυτήρια του Άρη κι αυτή έχει να κάνει με την πίστη για την υπέρβαση, μέχρι να επιστραφούν οι έξι κλεμμένοι βαθμοί.

Η ομάδα το πιστεύει πια για τα καλά, ο Ντάνιελ Σούντγκρεν το κατέγραψε μιλώντας στον συνδρομητικό κανάλι της ΠΑΕ στο You Tube. Τα λόγια του, δεν αφήνουν περιθώρια: «Ναι φυσικά μπορούμε. Το -6 έχει ήδη εξαληφθεί και πλέον κοιτάμε μπροστά. Παίζουμε καλό ποδόσφαιρο, μπορούμε να κερδίσουμε οποιοδήποτε αντίπαλο. Ειδικά φέτος το πρωτάθλημα είναι πιο ανταγωνιστικό. Αλλά αυτό σημαίνει πως οι ¨μικρότερες” ομάδες είναι πιο δυνατές και μπορούν να πάρουν βαθμούς από τους μεγάλους και αυτό δίνει ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα. Εμείς φέτος έχουμε πολύ δυνατή ομάδα και για μένα θα τερματίσουμε τουλάχιστον στην τετράδα».

Λόγια που κατέγραψαν την πίστη, αλλά και την ποιοτική υπεροχή στο γήπεδο που βλέπει όλη η Ελλάδα.

Αχ, ρε Τζέιμς να σε είχαμε νωρίτερα! Νίκη με ψυχή, λαός και εξηγήσεις!

Ο Άρης κέρδισε το πρώτο τοπικό ντέρμπι της χρονιάς με αντίπαλο τον Ηρακλή, έστω και δύσκολα και έτσι έφθασε τις τρείς νίκες στις επτά αγωνιστικές που δόθηκαν μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα.

Οι κίτρινοι ξεκίνησαν με ένα σοβαρό μειονέκτημα το παιχνίδι αφού έλειπε λόγω τραυματισμού ο πρώτος σκόρερ της ομάδας ο Χάνλαν και όμως τα κατάφεραν να πάρουν στο τέλος έστω και στην παράταση το ροζ φύλλο του νικητή.

Η νίκη ήρθε για τρείς λόγους.

Ο πρώτος ήταν η παρουσία στην ομάδα του Τζέιμς Κέλι. Ο Αμερικανός για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ήταν ο ηγέτης της ομάδας σημειώνοντας 29 πόντους, ενώ πήρε και  11 ριμπάουντ. Ήταν ο MVP του Άρη αλλά και της συνάντησης.

Μάλιστα με την νέα του αυτή εμφάνιση έκανε όλους να αναρωτηθούν στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο πόσες νίκες θα είχε τώρα η ομάδα αν ο παίκτης αυτός ήταν στο ρόστερ από την αρχή της χρονιάς. Σίγουρα θα μετρούσε περισσότερες και θα ήταν ο Άρης πολύ υψηλότερα στην βαθμολογία. Είναι ένας πληθωρικός παίκτης που αν και δεν έχει το ύψος των αντίπαλων σέντερ κάνει εμφανή την παρουσία του κάτω και από τα δυο καλάθια και κυριαρχεί στα ριμπάουντ με την αλτικότητα και την μαχητικότητα του.

Ο δεύτερος ήταν η μεγάλη συμβολή που είχε στην νίκη  ο Αρειανός λαός που έκανε έντονη την παρουσία του και δεν έπαψε ούτε δευτερόλεπτο να σπρώχνει την ομάδα στην νίκη. Ειδικά στο σημείο που λίγο πριν το τέλος της κανονικής περιόδου που η ομάδα βρέθηκε πίσω έξι πόντους η ατμόσφαιρα που δημιούργησε ήταν τέτοια που ξύπνησε τους παίκτες και τους οδήγησε να γυρίσουν το παιχνίδι και να το στείλουν στην παράταση.

Ο τρίτος ήταν ότι  οι περισσότεροι παίκτες έδειξαν μεγάλα ψυχικά αποθέματα. Ήξεραν ότι γι αυτούς η νίκη ήταν μονόδρομος και δεν ήθελαν να απογοητεύσουν τους φίλους τους που πήγαν στο Nick Galis Hall.

Ακόμη και ο Σλοβένος που ήταν λίγα 24ωρα στην ομάδα έπαιζε λες και ήταν μήνες σ’ αυτήν και τα έδωσε όλα.

Στα μείον της εμφάνισης στο πρώτο τοπικό ντέρμπι  είναι ότι για ένα ακόμη παιχνίδι ο Άρης δεν είχε βοήθεια από Έλληνες παίκτες. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι  πλην του Νετζήπογλου δεν πήρε κάτι από αυτούς.

Τώρα η ομάδα έχει ρεπό την επόμενη αγωνιστική και δίνεται η δυνατότητα να αποθεραπευθεί ο Ολιβιέ Χάνλαν και να ενσωματωθεί πλήρως ο Γιάκα Κλόμπουτσαρ…

*** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Ο Καμαρά, τα ball boys, οι… αλήτες και οι «οικογενειάρχηδες»!

Έχει άτιμο γινάτι τελικά αυτός ο Άρης. Όλο εκεί να τους χαλάει τα σχέδια. Η νίκη μέσα στο Πανθεσσαλικό είναι από αυτές που ατσαλώνουν μια ομάδα. Που αναδεικνύουν τον χαρακτήρα της. Κόντρα σε όλα, ο Άρης δεν έπεσε στην παγίδα και μέσα στο χορτάρι τους χάλασε τη μέρα.  

Θα ήθελα πάρα πολύ να σταθώ στα όσα έγιναν εντός των γραμμών του γηπέδου, έστω και σε μια αναμέτρηση ειδικών συνθηκών, που σχεδόν στο σύνολο της διεξήχθη με λειψές ενδεκάδες, όμως δυστυχώς αυτό δεν είναι εφικτό.

Όσα χρόνια παρακολουθώ τον (ποδοσφαιρικό) Άρη, πραγματικά με τρώει το γιατί αυτή η ομάδα έχει τόσες εστίες αντιπάθειας στον ελληνικό ποδοσφαιρικό χάρτη. Πως και γιατί ξεπήδηξαν τόσοι όψιμοι «εχθροί», μεγέθη που δεν μπορούν να μπουν καν σε σύγκριση με τον Άρη, αλλά τον αντιμάχονται με τόση συνέπεια, που καταντά εμμονή. Οκ, κάποιοι επιχειρούν να πουλήσουν εκδούλευση, αλλά και πάλι, είναι ανεξήγητο.

Ο Άρης ξέρει ότι ο Βόλος είναι αφιλόξενος. Όχι βέβαια η πόλη και οι κάτοικοι της, που μόνο οφέλη προσμέτρησαν από την προσέλευση Αρειανών οπαδών, που άφησαν τα ωραία τους λεφτά στις τοπικές επιχειρήσεις. Αυτούς αν τους ρωτήσεις θα σου πουν ότι δεν είναι «αλήτες», αλλά… οικογενειάρχηδες και τους θέλουν σε κάθε ευκαιρία στην πόλη και τα καταστήματα τους. Είναι ευλογία για μια επαρχιακή ομάδα να βρίσκεται στην πρώτη εθνική κατηγορία και να φιλοξενεί 5-6 αναμετρήσεις τη σεζόν ομάδες που κουβαλούν κόσμο στο πλευρό τους. Κι αυτό θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται ο Δήμαρχος Βόλου, σεβόμενος τη θεσμική του ιδιότητα.

Θαρρώ πως όλοι ήταν υποψιασμένοι, ότι σε ένα τέτοιο παιχνίδι, υπό τους περιορισμούς μάλιστα που έθεταν τα υγειονομικά πρωτόκολλα -βούτυρο στο ψωμί κι αυτά άθελα τους, σε εκείνους που επιδίωκαν «μπάχαλα» – η παρουσία του κόσμου του Άρη στις κερκίδες θα αποτελούσε στοιχείο της αναμέτρησης.

Η ανεξήγητη χρήση βίας από τη μεριά της Αστυνομίας, τα δακρυγόνα και οι βόμβες κρότου λάμψης παραλίγο να παίξουν το ρόλο τους και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του Αχιλλέα, που από τον χρόνο κιόλας ανάρτησης της ανακοίνωσης που εξέδωσε η ομάδα του, έδειξε σαν έτοιμος από καιρό!  

Αν ο κόσμος του Άρη ήταν ανεπιθύμητος στον Βόλο και στο Πανθεσαλλικό θα έπρεπε να υπάρχει ένα σχέδιο από μεριάς Αστυνομίας, που θα απέτρεπε το ταξίδι στο Βόλο (βάσει ποιου νόμου όμως;) ή πολύ περισσότερο την προσέγγιση στο γήπεδο. Αλλά και πάλι εδώ προκύπτει ένα μεγάλο «γιατί;». Γιατί να απαγορεύσεις την είσοδο στο γήπεδο σε κάποιον που νόμιμα προμηθεύτηκε εισιτήριο και πληρούσε τις προϋποθέσεις βάσει υγειονομικών πρωτοκόλλων, να πάρει θέση στην κερκίδα;  

Ευτυχώς όσα θλιβερά έγιναν έξω από το γήπεδο και στις κερκίδες, όπου ο Αχιλλέας με τα παλικάρια του έδωσαν παράσταση, αλλά κυρίως η κίνηση του παγκίτη Μπαρτόλο (και εν συνεχεία του Νίνη) να επιτεθεί φραστικά αλλά και με τα χέρια του κατά του Μπερτόγλιο στη διακοπή της αναμέτρησης, δεν «φρέναραν» τον Άρη.

Για το τέλος άφησα την εκείνη την εικόνα, που μέσα στη μαυρίλα του χθεσινού αγώνα, μας επιτρέπει να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα μπορούμε να μιλάμε μόνο για ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Αναφέρομαι στη μόνη στιγμή που οι γηπεδούχοι κατάφεραν να… μαρκάρουν αποτελεσματικά εκ των πρωταγωνιστών του αγώνα, τον Αμπουμπακάρ Καμαρά.

Αυτό που δεν πέτυχαν οι αμυντικοί του Αχιλλέα, το πέτυχαν οι παιδικές ψυχές και ο ενθουσιασμός για το ποδόσφαιρο των ball boys, που σταμάτησαν τον Μαυριτανό για μια selfie, ενώ οι ομάδες κατευθύνονταν στα αποδυτήρια μετά την απόφαση του Καραντώνη για προσωρινή διακοπή. Εμείς αυτό το ποδόσφαιρο θέλουμε! 

Ο «κούκος» Κέλι ,ο λαός και η κατάθεση ψυχής όλων των παικτών

«Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη» λέει ο σοφός λαός . Όμως στην Πάτρα διαψεύσθηκε  καθώς ένας «κούκος» που άκουγε στο όνομα Τζέιμς Κέλι έφερε την αγωνιστική άνοιξη του μπασκετικού Άρη που παρά τα προβλήματα του παρουσιάστηκε μεταμορφωμένος προς το καλύτερο επέβαλε πλήρως τον ρυθμό και έφθασε σε μια πολύ μεγάλη νίκη  επί του Προμηθέα που χρειαζόταν πάρα πολύ σ΄αυτήν την δεδομένη χρονική στιγμή για να αναπνεύσει βαθμολογικά.

Ήμουνα ένας από αυτούς που επέμεναν ότι ο Άρης χρειαζόταν έναν παίκτη που θα έκανε αισθητή την παρουσία του κάτω από τα καλάθια και θα βοηθούσε την ομάδα τόσο στα  ριμπάουντ όσο και στο σκοράρισμα. Και ο Αμερικανός  ήταν παίκτης που τα είχε αυτά  αλλά απλά αυτό που με προβλημάτιζε ήταν η αγωνιστική του απραξία. Στο γήπεδο φάνηκε όμως ότι έχει δουλέψει τους προηγούμενους μήνες και ήρθε σε καλή φυσική κατάσταση.

Μεγάλος μαχητής κάτω και από τα δυο καλάθια  (μάζεψε 15 ριμπάουντ ) ενώ είχε και εξαιρετική επιθετική συγκομιδή (18 πόντους).
Και το πάθος που έδειξε στο παιχνίδι του λες και το μετέδωσε σε όλη την ομάδα.

Δεν υπήρξε παίκτης που να έπαιξε από πλευράς Άρη και να μην κατέθεσε την ψυχή του στο γήπεδο για να έρθει αυτή η νίκη.

Όλοι στο κίτρινο στρατόπεδο ήξεραν ότι αυτό ήταν ένα παιχνίδι χωρίς γυρισμό ..Και αυτό τους το θύμιζαν με την συγκλονιστική παρουσία τους 300 και πλέον ηρωικοί  Αρειανοί  φίλαθλοι από την Πάτρα  και την Πελοπόννησο και όχι μόνο . Από Αθήνα , Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις Αρειανοί οπαδοί βρέθηκαν στο πλευρό της ομάδας και την έδωσαν με την παρουσίας τους το ψυχολογικό ντοπάρισμα που χρειαζόταν .

Ο Άρης ήταν σαν να έπαιζε στο Παλέ  καθώς οι φίλοι της ομάδας κέρδισαν κατά κράτος την μάχη της κερκίδας.

Είχα σταθεί στον επαγγελματισμό του Λόκετ στο προηγούμενο παιχνίδι και αυτό συνέβη και χθες . Αν και αμφισβητείται και ήρθε άλλος παίκτης για να τον αντικαταστήσει αυτός πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις για την νίκη της ομάδας .

Το ότι θα παίξει και με τον Ηρακλή αυτό είναι σίγουρο καθώς ο υποψήφιος αντικαταστάτης ο Αιζάια Κάζινκς  ήρθε με πρόβλημα τραυματισμού κάτι που θα τον αφήσει πάνω από ένα μήνα εκτός γηπέδων. Είναι πιθανόν να μας αποχαιρετήσει ο νέος Αμερικανός πριν καλά καλά γνωρίσει την Θεσσαλονίκη .

Σας έλεγα στο προηγούμενο σχόλιο  κάποιους που αμφισβητούσατε τον Χάνλαν να κάνετε υπομονή καθώς είναι καλός παίκτης αλλά δεν μπορεί μόνος του να κερδίζει τα παιχνίδια. Κόντρα στον Προμηθέα έδειξε την αξία του.

Όσο για τον κόουτς σαυτό το παιχνίδι έδειξε καλά διαβασμένος και στην σκακιέρα του γηπέδου ήταν αυτός που επικράτησε .
Πιστεύω ότι τα όσα συνέβησαν στα παιχνίδια που ακολούθησαν τον αγώνα της πρεμιέρας με ΠΑΟ να έχουν γίνει μάθημα σε όλους και να μην νομίσουν ότι μαυτήν την νίκη τελείωσαν όλα και θα έχουν εύκολο έργο .

Όχι θα πρέπει να τα δώσουν όλα και στην συνέχεια. Ακολουθεί ένα παιχνίδι με Ηρακλή στο Παλέ που πρέπει να κερδηθεί πάση θυσία .

Είναι ένας ακόμη τελικός .

Στο “χειρουργείο” της εξυγίανσης και στην… πλαστογραφία “απαντάς” μόνο με στήριξη στον Άρη!

Για το παιχνίδι με την ΑΕΚ τι να πούμε; Τι να αναλύσουμε; Ότι υπήρχε ένα… πέπλο κατά του Άρη πριν καν αρχίσει; Να το παίξουμε τόσο… έξυπνοι; Το πράγμα φώναζε.

Από τον ορισμό του Διαμαντόπουλου το έργο ήταν ορατό. Το καταγράψαμε, το περιμέναμε, είχαμε μια ελπίδα μήπως (βρε μπας και…) διαψευστούμε.

Η ταινία ήταν μικρού μήκους και βραβευμένη με κορυφαίες σκηνές:

Α. Κόκκινη απευθείας στον Ρότα για το δολοφονικό μαρκάρισμα στον Εντιαγέ.  Πώς όμως να αφήσει ο εντολοδόχος την ΑΕΚ με δέκα παίκτες από το πρώτο 10λεπτο;

Β. Το πιο… πέτσινο πέναλτι της αγωνιστικής και σίγουρα της μέχρι τώρα σεζόν. Τρίζουν τα κόκκαλα των… Οσκαρικών ηθοποιών για τον Μάνταλο. Στεγνό καθάρισμα, σε κοινή… θέα των ανθρώπων που όπως λέει κι ένας φίλος αναγνώστης (ο Κωνσταντίνος) είναι μαριονέτες: Κλάτεμπεργημ Διαμαντόπουλος, Καραντώνης, Ολλανδός “βαρίστας” έπιναν εις υγείαν των κορόιδων.

Η διαπλοκή έκανε χθες επίδειξη ισχύος. Γνωστά αυτά που συμβαίνουν εις βάρος του Άρη. Το θέμα λοιπόν είναι τι πρέπει να κάνει ο Άρης, ο Καρυπίδης, η διοίκηση, όλοι όσοι είναι στον σύλλογο για να σταματήσει ο κύκλος της αδικίας, πέρα από τις όποιες δικαιολογίες, φωνές, κραυγές.

Ο Άρης θα πρέπει να παλέψει πέρα από την όμορφη εικόνα μιας ομάδας που έπαιζε σαν την γάτα με το ποντίκι την ΑΕΚ, να αλλάξει ρόλο στον “ίδιο έργο θεατές”. Να μην είναι το… θύμα και να βρει τους τρόπους να δυναμώσει εκτός γηπέδου.

Οι νόμοι της ποδοσφαιρικά τρικοκοσμικής Ελλάδας αυτός επιβάλλει! Και λυπούμαστε που το καταγράφουμε, δυστυχώς και η πολιτεία, η κυβέρνηση είναι συνένοχη με την ποδοσφαιρική… μπανανία που ζούμε, σώζοντας ομάδες με νυχτερινές (ν)τροπολογίες και μικροπολιτικά αλισβερίσια.

Πραγματικά είναι αξιοπερίεργο το πώς μπορεί να νιώθει ο κόσμος του Άρη… Πού να ξεσπάσει για την αδικία που τον πνίγει σε όλα τα επίπεδα; Είμαστε σίγουροι ότι μόνο η τρέλα γι αυτήν την ιδέα που λέγεται Άρης, κρατάει τον κόσμο, αλλά τελικά: πόσο να αντέξει κανείς όλη αυτή την αδικία δεκαετείς τώρα;

Η απάντηση; 

Στο χθεσινό “χειρουργείο” της διαπλοκής και στην πλαστογραφία “απαντάς” με στήριξη στον Άρη. Ταπεινή μας άποψη είναι ότι ο κόσμος πρέπει να στηρίξει την ομάδα, αποφεύγοντας την άδικη κριτική… Ο Άρης ΤΩΡΑ θέλει στήριξη σε αυτή την ομάδα και σε αυτούς τους παίκτες και το τεχνικό τιμ, γιατί πολύ απλά το αξίζουν… Μόνο ενωμένος και διεκδικητικός ο Άρης μπορεί να έχει τύχη, έχοντας αποδράσει από τα δεσμά της εσωστρέφειας.

ΥΓ1: Όσο για τους… κλεμμένους (ναι κλεμμένους) έξι βαθμούς από την “εξυγίανση” θα πρέπει ΟΛΟΣ Ο ΑΡΗΣ μαζικά να φωνάζει για την επιστροφή τους. 

ΥΓ2: Περιμένουμε (άδικα μάλλον…) την επέμβαση του αθλητικού εισαγγελέα για τις καταγγελίες της ΠΑΕ Άρης. Κάποτε πρέπει να μπει ένα τέλος στην αθλιότητα…

Τι πρέπει ν’ αλλάξει για να αποφύγει ο Άρης τις περιπέτειες!

Τα ίδια Παντελή τα ίδια Παντελάκη μου… Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η ομάδα μπάσκετ δεν τα κατάφερε σε παιχνίδι που κρίθηκε στα τελευταία λεπτά και υπέστη την τέταρτη συνεχόμενη ήττα στο πρωτάθλημα και τα πράγματα δεν είναι πλέον ευχάριστα γι αυτήν βαθμολογικά.

Και όλα αυτά ενώ ακολουθεί ένα πολύ δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Προμηθέα στην Πάτρα αλλά και ενώ αναμένεται η  απόφαση του αθλητικού δικαστή του ΕΣΑΚΕ σύμφωνα με την οποία θα ξέρουν στην ΚΑΕ  αν θα τιμωρηθεί η όχι με αφαίρεση βαθμών η ομάδα .

Ας δούμε όμως τι λάθη έγιναν και ο Άρης δεν έχει την πορεία που θα περίμεναν οι διοικούντες αλλά και η τεχνική ηγεσία.

Σίγουρα η επιλογή των παικτών το καλοκαίρι δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Ίσως λόγω του μικρού μπάτζετ (αφού ένα μεγάλο μέρος από τα σίγουρα έσοδα της χρονιάς πήγε στους διακανονισμούς  για να απεμπλακεί η ΚΑΕ από τα Ban) ο Άρης πήγε ως προς τους ξένους μόνο ουσιαστικά σε μια λύση από το πάνω ράφι αυτή του Χάνλαν καθώς τα χρήματα ήταν περιορισμένα και οι πρωτοκλασάτοι παίκτες ζητούσαν απολαβές που ήταν πέρα από τις δυνατότητες των οικονομικών της ομάδας.

Αλλά και στους Έλληνες τα πράγματα ήταν τα ίδια. Η ομάδα  αγωνιστικά δεν έχει την βοήθεια από το Ελληνικό στοιχείο σε σχέση με άλλες ομάδες αφού λείπουν οι παίκτες πρωταγωνιστές.

Ο Σχίζας μέχρι τώρα δεν βοήθησε αφού είναι τραυματίας όπως και ο άτυχος  Σιδηροηλίας που εγχειρίστηκε και θα χάσει τον πρώτο γύρο ενώ Κώττας και  Πουλιανίτης είναι για δευτερεύοντες ρόλους. Όσο για το μεγάλο ταλέντο του Άρη τον Νετζήπογλου δεν είναι ακόμη έτοιμος να αλλάξει την μορφή ενός αγώνα μόνος του.

Τι πρέπει να γίνει τώρα για να αλλάξει η κατάσταση; Ήδη ο Φίνκε και σωστά θεωρείται παρελθόν και στην θέση του πάρθηκε ένα 4αρι και όχι ένας σέντερ που χρειαζόταν και χρειάζεται ακόμη η ομάδα ο Κέλι (2.03μ). Ο τελευταίος έπαιξε μόλις δέκα λεπτά με μια προπόνηση και δεν μπόρεσε να βοηθήσει την ομάδα και να δείξει τι μπορεί να κάνει.

Και ο Λόκετ θα πρέπει να θεωρείται παρελθόν και στην θέση του ο Καστρίτης αποφάσισε να πάρει όχι ένα καθαρόαιμο πεντάρι όπως λένε οι πληροφορίες αλλά  έναν κοντό (1.93μ) που παίζει στις θέσεις του πόιντ γκαρντ αλλά του σούτινγκ γκαρντ, καλό σουτέρ γιατί ίσως γιατί αρέσκεται να παίζει με τρείς κοντούς περιφερειακούς αλλά και να βοηθάει ο νέος παίκτης και οργανωτικά.

Αυτοί οι δυο νέοι παίκτες θα δουλέψουν με την ομάδα και πιστεύετε ότι θα είναι έτοιμοι όχι τόσο για τον αγώνα με τον Προμηθέα στην Πάτρα όσο και με τον Ηρακλή στην μεθεπόμενη αγωνιστική στο Παλέ σε ένα παιχνίδι που έτσι που ήρθαν τα πράγματα θα είναι ένας τελικός.

Όμως πέρα από αυτούς τους δυο η ομάδα χρειάζεται και σέντερ φόβητρο για τους αντιπάλους που λόγω του ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάνουν οι αντίπαλοι  πάρτι κάτω από το καλάθι των κιτρινόμαυρων . Θα θυσιάσει ο Καστρίτης έναν κοντό ξένο ;

Θα το έκανε ίσως τώρα αν υπήρχαν τα χρήματα για έναν σέντερ που θα δυναμώσει την ομάδα . Μάλλον θα πάει έτσι για κάποια παιχνίδια και αν δεν αλλάξει κάτι αγωνιστικά τότε ίσως γίνει η υπέρβαση με απόφαση της διοίκησης και με την συμβολή των γνωστών Αρειανών (αυτών που πάντα συμβάλλουν οικονομικά).

Πάντως και ο Καστρίτης τον οποίο εμπιστεύτηκε η διοίκηση είναι ντεφορμέ τελευταία ως προς το κοουτσάρισμα και αυτός θα πρέπει να συνέλθει.

Όπως τον επαινέσαμε για τον αγώνα της πρεμιέρας έτσι τονίζουμε και τα λάθη του στα τελευταία παιχνίδια. Προπονητής και παίκτες ας συνέλθουν και ας αναλάβουν τις ευθύνες τους για να μην μπει η ομάδα σε περιπέτειες.

Θα ήθελα σαυτό το σημείο να αναφερθώ στον Λόκετ και στον επαγγελματισμό του. Αν και ήξερε ότι το χθεσινό ήταν το τελευταίο του με την φανέλα αυτός έδωσε ότι μπορούσε για την νίκη της ομάδας.

Ο κόσμος του Άρη ήταν και πάλι κοντά στην ομάδα και την βοήθησε αλλά δυστυχώς για ένα ακόμη παιχνίδι οι παίκτες δεν του χάρισαν την νίκη.
Νέα λάθη από την διαιτησία σε βάρος του Άρη . Όπως και στο προηγούμενο σχόλιο μου είπα ότι είναι θέμα της διοίκησης  και αυτή θα πρέπει να κοιτάξει πως θα προστατέψει την ομάδα.

ΥΓ: Ακούω τους ειδικούς να λένε ότι ο Χάνλαν δεν κάνει. Όταν τα περιμένουν όλα από έναν παίκτη και οι αντίπαλες ομάδες στήνονται αμυντικά επάνω του ως προς το πώς θα τον περιορίσουν μην περιμένετε από τον Χάνλαν χωρίς βοήθεια από τους άλλους να βάζει σε κάθε παιχνίδι τριάντα πόντους.

“Στον Άρη όλοι παρέλασαν, από τον Μάντζιο μέχρι και τον Φίνκε”!

Το PRESSARIS καλωσορίζει στην δημοσιογραφική του οικογένεια τον Θόδωρο Παυλίδη, έναν γνήσιο Αρειανό, από τους πιο αξιόπιστους και αγαπητούς που τόλμησαν να κάνουν ρεπορτάζ Άρη στα δύσκολα. 

Ο Θόδωρος Παυλίδης επιστρέφει και “ξαναχτυπά” μέσα από το PRESSARIS.

To σχόλιο του απολαυστικό, αυθόρμητο:

“Περίμενα την χαρακτηριστική ημερομηνία της παρέλασης για να κάνω ένα πρώτο σχόλιο για τις ομάδες μας, του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ. Και την λέω χαρακτηριστική την ημερομηνία της παρέλασης, γιατί έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια η φράση ” δεν θα προλάβει να κάνει παρέλαση”, με αναφορά σε πρόσωπα που κρίνονται μέσα από την δουλειά τους στις ομάδες, για το πρώτο αυτό σχεδόν δίμηνο χρονικό διάστημα, από το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου μέχρι και την παρέλαση…

Στον ΑΡΗ μας λοιπόν σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, παρέλασαν όλοι. Από τον Μάντζιο μέχρι και τον Φίνκε!!! Η αναφορά των ονομάτων που κάνω στο “από” και στο “μέχρι” είναι χαρακτηριστική, αναλογική, ποσοτική, ποιοτική, της κοινής ΑΡΕΙΑΝΗΣ αίσθησης, του μέσου ΑΡΕΙΑΝΟΎ προβληματισμού.

Κανείς δεν κρίνεται πιο πολύ από όλους μας από τον Άκη Μάντζιο για το αυξημένων απαιτήσεων ρόστερ του ποδοσφαίρου, που πήγε πολύ καλά πέρυσι και ενισχύθηκε για να πάει καλύτερα φέτος.

Κανείς δεν μοιάζει χαμηλότερων δυνατοτήτων ψηλός από τον Φίνκε στην καλή, νοικοκυρεμένη δουλειά που γίνεται στο μπάσκετ φέτος. Και όμως παρέλασαν όλοι!!!

Σωστό ή λάθος θα δείξει ο χρόνος. Εκ του αποτελέσματος όμως μόνο τον Μάιο οι αποφάσεις είναι εκ του ασφαλούς. Τέτοια εποχή, λίγο πρίν ή λίγο μετά την…παρέλαση είναι κρίσιμες και με ρίσκο οι αποφάσεις. Θέλει καθαρό μυαλό και υπομονή.

Ακόμη και αν χάνεται ένας πρώτος στόχος, πάλι θέλει προσοχή κάθε απόφαση.

Στο ποδόσφαιρο δεν φτιάχτηκε η ομάδα για να μπει ντε και καλά σε ομίλους του Κόνφερενς Λιγκ. Ούτε καν το μισό ρόστερ είχε κλείσει όταν αποκλειστήκαμε από την Αστάνα. Θα ήταν άδικο λοιπόν να κριθούν πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις από τον πρόωρο ευρωπαϊκό αποκλεισμό και να ληφθούν βιαστικές αποφάσεις.

Στο μπάσκετ φυσικά και δεν κρίνεται τίποτα από έναν αποκλεισμό στο Κύπελλο, όπου η κλήρωση λίγο μετά θα είχε ανίκητο αντίπαλο. Εκεί στο μπάσκετ κι αν θέλει υπομονή…

Η συνέχεια έδειξε ότι μόνο καλύτερα μπορεί να πάνε οι ομάδες μας.

Στο ποδόσφαιρο είμαστε +3 συνολικά, συγκομιδή βαθμών σε σχέση με πέρυσι με τους ίδιους αντιπάλους, στις ίδιες έδρες ( με Ιωνικό αντί Λάρισα). Στο μπάσκετ έγινε μια τεράστια νίκη, πού ναι μεν σε συγκομιδή βαθμών δεν είχε συνέχεια, αλλά σε αγωνιστική συμπεριφορά είχε και συνέχεια και συνέπεια, με μόνη παραφωνία την εντός έδρας εμφάνιση- ήττα με Κολοσσό.

Όσο πιο σεμνά και αντικειμενικά μπορώ να δω το αγωστικό μέλλον μόνο προς το καλύτερο μου μοιάζει. Και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ οι ομάδες μας δουλεύουν σωστά και τα καλύτερα θα έρθουν.

Δεν είμαι υπέρ αισιόδοξος. ΑΡΕΙΑΝΟΣ είμαι, με εμπειρία, κρίση, γνώμη και κυρίως μνήμη από το παρελθόν. Διακρίνω λοιπόν ότι αγωνιστικά γίνονται σωστές δουλειές και εξωαγωνιστικά λαμβάνονται σωστές αποφάσεις.

Όπως αυτή, να μην αλλάξει κανείς και να παρελάσουν όλοι!!!.

Κλείνοντας τονίζω ότι δεν αισθάνομαι να παίρνω κάποια ρίσκο από την μέρα που γράφω, λίγο πριν το ματς με το Λαύριο στο μπάσκετ. Μια μέρα πριν το ντέρμπυ με την ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο.

Δεν θα νοιώσω δικαιωμένος με καλά αποτελέσματα, δεν θα απογοητευθώ με ήττες. Δεν είναι τόσο κοντινή η μέρα που θα κριθούν οι αγωνιστικές πορείες και εγώ που τις πιστεύω ότι θα είναι καλές. Θα πάρει χρόνο. Θέλει υπομονή και στήριξη.

Δεν γέμισαν ακόμη ακόμη ούτε το Χαριλάου, ούτε το Παλέ.

Ας στηρίξουμε όλοι με όλες μας τις ΑΡΕΙΑΝΕΣ δυνάμεις και τα καλύτερα θα έρθουν…”.

 

Όταν σου πάνε όλα… δεξιά!

Τι απόγευμα Κυριακής ήταν αυτό! Την χάρηκε η ψυχούλα του κάθε Αρειανού αυτή τη χορταστική νίκη επί του Παναιτωλικού, μαζί κι η δική μου, για έναν επιπρόσθετό μάλιστα λόγο, καθώς μετά από αρκετά είναι η αλήθεια χρόνια, μοιράζομαι ξανά σκέψεις και απόψεις με τους φίλους της ομάδας, από ένα τόσο δημοφιλές μάλιστα Μέσο, όπως το PRESSARIS!  

Ας αφήσουμε όμως τα δικά μου και ας δούμε τι κατάφερε η ομάδα του Άκη Μάντζιου, φτάνοντας στην 4η νίκη της στο Πρωτάθλημα. Ο Άρης πέτυχε με ένα γρήγορο γκολ στο 18’ να ξορκίσει τα “φαντάσματα” και τις άσχημες μνήμες από τα παιχνίδια με ΟΦΗ και Απόλλωνα Σμύρνης.

Για να φτάσει σε αυτό το γκολ και ευρύτερα στο να… σκορπίσει στους πέντε ανέμους τον Παναιτωλικό, ευτύχισε να έχει τη δεξιά του πτέρυγα σε εξαιρετική μέρα, όπως και τους Καμαρά και Μπερτόγλιο, χωρίς φυσικά να είναι αναμέτρηση για να ψάξει κανείς παίκτες που υστέρησαν. Έχει άλλα ματς για… γκρίνια και κριτική! 

Τα ανεβάσματα του Σούντγκρεν, που αλήθεια είναι πως έλειψαν σε ορισμένα προηγούμενα παιχνίδια, στους χώρους που του άφηνε ο Μπρούνο Γκάμα και τα «τρίγωνα» που σχηματίζονταν είτε με τον Μπερτόγλιο, είτε με τον Καμαρα έδωσαν στον Άρη δύο σημαντικές στιγμές με το «καλημέρα». Η πρώτη μόλις στο 2΄ με το τελείωμα του Σουηδού μπακ να σταματάει από τον τερματοφύλακα του Παναιτωλικού και τέσσερα λεπτά μετά όταν ο Γκάμα δεν μπόρεσε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.  Ήταν φανερό ότι ο Μάντζιος «σημάδεψε» εκείνη την πλευρά και δημιούργησε πολλά ρήγματα στην άμυνα του Παναιτωλικού, στέλνοντας το μήνυμα ότι δεν θα είναι εύκολη αποστολή να μείνει ο Άρης χωρίς γκολ. 

Αφού χρειάστηκε να… κοψοχολιάσουμε στην αντεπίθεση του 13΄ με τον Μόρσεϊ, ήρθε το (ανόητο) πέναλτι του Λουί στον Μπερτόγλιο στο 18΄, δείγμα περισσότερο της πίεσης που ασκήθηκε όλο το προηγούμενο – καταιγιστικό – διάστημα από τους γηπεδούχους, για να ανοίξει ο δρόμος του θριάμβου.

Κάντο όπως η… Παρί! 

Ο Καμαρά εκτέλεσε άψογα, όπως άψογη ήταν και η… ασίστ του στον Γκάμα, για να εκτελέσει εκείνος το δεύτερο κερδισμένο πέναλτι στο 43’, θυμίζοντας… Μέσι και Μπαπέ στο πρόσφατο παιχνίδι της Παρί Σεν Ζερμέν με τη Λειψία! Ωραίο θεματάκι αυτό για ευχάριστο «σκάλισμα» από τα παιδιά στο ρεπορτάζ, σχετικά με την επιλογή αυτή, που πιθανόν φανερώνει ότι το θέμα «πέναλτι» απασχολεί τα αποδυτήρια της ομάδας!  

Η δικαίωση του «Βίκινγκ» 

Πριν φτάσουμε βέβαια στην κουβέντα για τα πέναλτι, ο εξαιρετικός συνδυασμός Γκάμα, Καμαρά και Μπερτόλιο έφερε το 2-0 από τον Αργεντινό στο 35΄, ενώ δύο λεπτά μετά ήρθε το πολύ ωραίο γκολ του Σούντγκρεν, σαν επισφράγισμα της άψογης ανάπτυξης του Άρη από την δεξιά πτέρυγα του, αλλά και της καταλυτικής παρουσίας του Σουηδού στην αναμέτρηση.

Όταν ο Άρης καταφέρνει να ξεδιπλώσει την ποιότητα του με τέτοιο τρόπο στο γήπεδο και παίρνει βοήθειες να επιτεθεί με περισσότερους παίκτες στο μισό γήπεδο του αντιπάλου, είναι πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε να τον περιορίσει.

Και εν προκειμένω αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία, ακόμη και από αυτά τα πέντε γκολ που εν τέλει σημείωσε, είναι η δυνατότητα του στην παραγωγή φάσεων. Ο Άρης όχι μόνο στα παιχνίδι με ΟΦΗ και Απόλλωνα Σμύρνης που έμεινε άσφαιρος στο γήπεδο του, αλλά και σε άλλες φετινές αναμετρήσεις, εμφανίστηκε βραχυκυκλωμένος επιθετικά. Το ζητούμενο είναι να κάνεις ευκαιρίες, αν τις κάνεις, ακόμη και αν είσαι άτυχος και η μπάλα δεν μπαίνει μέσα, όπως συνέβη και φέτος, στο τέλος θα πάρεις αυτό που αξίζεις.

Πρώτο σχόλιο το σημερινό, ας μη μακρηγορήσω και κουράσω. Την υγειά μας να έχουμε και θα τα λέμε τακτικά. Μερικές σκόρπιες σκέψεις από τον αγώνα αντί επιλόγου:

* Πολύ δυνατό το τηλεοπτικό πλάνο μετά το δεύτερο γκολ, που «συλλαμβάνει» τον Άκη Μάντζιο να σκάει ένα μεγάλο χαμόγελο ικανοποίησης (και ανακούφισης)! 

*Στα κέρδη της αναμέτρησης το γκολ που πήρε ο Άρης από στημένη μπάλα (κόρνερ) με τον Έντιαγέ, ένα γκολ που φάνηκε εύκολο σα σε… προπόνηση, γιατί ήταν δουλεμένο σε τέτοια, με την κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι, που αποσυντονίζει την αντίπαλη άμυνα και απλοποιεί τα πράγματα!

*Βάλτο Ιτούρμπε αγόρι μου το πέναλτι, να φτιάξεις και συ την ψυχολογία σου, περιμένουμε τόσα από σένα!

*Αυτό που συμβαίνει με τον Μαντσίνι και τα τελειώματα του αγγίζει τη σφαίρα του… μεταφυσικού! Σε μια αναμέτρηση χωρίς πίεση και άγχος για το τελικό αποτέλεσμα, ειδικά στο διάστημα που ο Αργεντινός αγωνίστηκε, δεν κατάφερε να γράψει το όνομα του στον πίνακα των σκόρερ! Θα μπουν όταν πρέπει!

* Πέρα για πέρα αψυχολόγητη ενέργεια το φάουλ που κάνει ο Ματίγια στο 85’ και βλέπει κίτρινη κάρτα. Δεν χωρά τέτοια ενέργεια σε εκείνο το σημείο του παιχνιδιού… 

Ο Άρης παίζει χωρίς σέντερ, ψάχνει για παίκτη να κάνει την διαφορά!

Φίλοι Συναρειανοί με χαρά αποδέχθηκα την πρόταση του φίλου μου Γιώργου Τότσικα και έτσι από σήμερα και επίσημα είμαι μέλος της οικογένειας του Pressaris του site που έχει σαν κύριο στόχο να βοηθά την αγαπημένη μας ομάδα τον Άρη.

Ίσως κάποιες φορές να μην γίνω αρεστός με τις τοποθετήσεις μου όμως να ξέρετε  ότι στόχος μου θα είναι να λύνονται προβλήματα του Άρη όταν πρέπει και όχι όταν είναι αργά.

Το πρώτο μου σχόλιο θα είναι για τον μπασκετικό Άρης του σήμερα. Η ομάδα κατάφερε να διευθετήσει τα ban (αξίζουν συγχαρητήρια στην διοίκηση και σε εξωδιοικητικούς που βοήθησαν να μαζευτεί ένα ποσό και να λήξει αυτός ο βραχνάς)  και να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα και βέβαια μπόρεσε να κάνει μεταγραφές έστω και με μικρό μπάτζετ .

Η πρεμιέρα και η μεγάλη νίκη επί του ΠΑΟ – που για να λέμε την αλήθεια- πολύ λίγοι ήταν αυτοί που πίστευαν ότι μπορούσε νάρθει  έκανε τους περισσότερους φίλους του Άρη  να πιστέψουν ότι η ομάδα ήταν έτοιμη για μεγάλα πράγματα. Έκρυψε τα αγωνιστικά προβλήματα που υπήρχαν και φάνηκαν στα επόμενα τρία παιχνίδια με Ιωνικό, Κολοσσό και ΑΕΚ που χάθηκαν και έτσι η ομάδα μετρά μόλις μια νίκη στα τέσσερα παιχνίδια που έδωσε.

 Ο Άρης παίζει ουσιαστικά χωρίς σέντερ και θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να μας αποχαιρετήσει ο Φίνκε και στο επόμενο παιχνίδι με Λαύριο να παίξουμε με έναν παίκτη που θα κάνει αισθητή την παρουσία του κάτω από τα καλάθια.

Και βέβαια μαζί του να πάρει τον Λόκερτ καθώς ο Άρης δεν έχει στο «3» τον αξιόπιστο σουτέρ κάτι που κάνει εύκολο και το έργο των αντίπαλων προπονητών ως προς την φύλαξη του Χάνλαν.

Κλείνουν την ποιο αξιόπιστη επιθετική λύση των κιτρινόμαυρων τον Καναδό  και αφήνουν τον Λόκερτ να σουτάρει .

Γνωρίζω ότι στο οικονομικό τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα και η διοίκηση θέλει να αποφύγει φέτος λάθη του παρελθόντος και να μην χρεώσει την ΚΑΕ με ένα μπάτζετ που δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί. Έτσι περιμένει τον Νοέμβριο και όταν οι παίκτες που θέλει μειώσουν τις απαιτήσεις τους . Όμως αν χαθούν και άλλα παιχνίδια ίσως τα πράγματα να γίνουν βαθμολογικά πολύ δύσκολα γι αυτό ότι είναι να γίνει ως προς τις αλλαγές ας γίνει γρήγορα (Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και το θέμα της τιμωρίας που δεν ξέρουμε ακόμη τι θα γίνει ).

Αυτό για ξεκίνημα . Εύχομαι η συνέχεια να είναι καλύτερη για την ομάδα μας . Και βέβαια ο κόσμος ποιο μαζικά κοντά στην ομάδα. Στον αγώνα με το Λαύριο το Παλέ να είναι κατάμεστο.

ΥΓ: Η διοίκηση να κάνει κάτι και με την διαιτησία. Αυτή ξέρει τι πρέπει να κάνει  Δεν μπορεί οι κύριοι με τα γκρί να αντιμετωπίζουν τον Άρη σαν τον φτωχό συγγενή του πρωταθλήματος.

Νίκη αποσυμπίεσης και ουσίας, το καλύτερο… φάρμακο μετά την πιο δύσκολη βδομάδα!

Ο Άρης απέδρασε από την Λαμία, μια έδρα όπου πέρσι γνώρισε την ήττα, δεν έπαιξε εντυπωσιακό ποδόσφαιρο, αλλά έφυγε με το “τρίποντο”, το οποίο αποτελεί στην παρούσα φάση το καλύτερο… φάρμακο για την πίεση και το άγχος, μετά από μια δύσκολη βδομάδα.

Όπως παραδέχθηκε μετά τον αγώνα ο Άκης Μάντζιος: “Υπάρχει αρκετή πίεση στην ομάδα. Υπάρχει μεγάλο άγχος για το αποτέλεσμα. Νομίζω αυτό είναι ξεκάθαρο και φάνηκε και σήμερα σε διαστήματα του παιχνιδιού. Ήταν δύσκολη η εβδομάδα”, υπογραμμίζοντας ότι: “Το άγχος φεύγει με αποτελέσματα έτσι θα λυθούν τα πόδια των παικτών και θα είναι πιο εύκολα τα πράγματα γι’ αυτούς”

Γυρνώντας τον χρόνο στο περσινό πρωτάθλημα αρκεί για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό που έγινε χθες και σχολίασε ο προπονητής του Άρη. Πέρυσι, η κιτρινόμαυρη ομάδα, μετά από την καθοριστική νίκη επί του Παναθηναϊκού και το νίκη με… μισό-μηδέν (αυτογκόλ) επί του Αστέρα πραγματοποίησε την εντυπωσιακή πορεία στον πρώτο γύρο. Ήταν τότε που πίστεψε έντονα στον εαυτό της, ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση και έσπαγε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο…

Ο Άρης φέτος έβαλε ψηλά τον πήχη. Ψηλότερα από πέρσι, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Ήρθε η αποτυχία στην Ευρώπη και οι απώλειες στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, που προκάλεσαν πίεση κι εκνευρισμό σε συνδυασμό με την άβολη πραγματικότητα που προκαλεί το σκάνδαλο των -6 βαθμών. Και πάλι όμως η κιτρινόμαυρη ομάδα κατάφερε να μαζέψει στο χορτάρι και όχι στα γραφεία της ΕΠΟ, έντεκα βαθμούς, με τρεις νίκες, δυο ισοπαλίες και μια ήττα, τρεις λιγότερους από τον Ολυμπιακό, την ομάδα που είναι στην πρώτη θέση.

Ναι πράγματι ο Άρης δεν έχει θέλξει με το ποδόσφαιρο που παίζει μετά από έξι στροφές, εάν εξαιρέσουμε κάποια καλά διαστήματα στις νίκες με Παναθηναϊκό και Ατρόμητο. Μήπως οι υπόλοιποι ανταγωνιστές του έχουν… κρύψει την μπάλα;

Στην παρούσα φάση λοιπόν και με δεδομένο ότι ο Άρης μέτρησε πολλές ανοιχτές πληγές λόγω των τραυματισμών, είχε να διαχειριστεί την πιο… δύσκολη βδομάδα μέχρι τώρα, κάτω από την πίεση του αποτελέσματος, αλλά και το πειθαρχικό παράπτωμα των Σάσα, Μπεναλουάν, το οποίο έβαλε σε κίνδυνο τον προσανατολισμό και την ηρεμία της ομάδας, η ουσία είναι ότι οι τρεις βαθμοί φέρνουν μια σημαντική αποσυμπίεση για όλους.

Για τον προπονητή, τους παίκτες, τον κόσμο και φυσικά τον Θόδωρο Καρυπίδη. Ο τελευταίος έζησε χθες έντονα τον αγώνα, όντας στο πρώτο ημίχρονο δίπλα στον πάγκο της ομάδας, κάτω από μεγάλη αγωνία. Η εικόνα του κατέγραψε όλο το ψυχολογικό βάρος που είχε να διαχειριστεί η κιτρινόμαυρη οικογένεια…

Ο Άρης γυρίζει σελίδα. Έβγαλε εις πέρας μια δύσκολη αποστολή που θα του δώσει περισσότερο καθαρό μυαλό και ψυχραιμία για το παιχνίδι με τον Παναιτωλικό που έρχεται στο Κλεάνθης Βικελίδης, ενώ στην συνέχεια έχει δυο πολύ δύσκολες εξόδους σε ΟΑΚΑ με ΑΕΚ και Βόλο. Με μια νίκη την Κυριακή, θα έρθει  ένα ακόμα νικηφόρο αποτέλεσμα για να μπορέσει η ομάδα να απελευθερωθεί και να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο με μεγαλύτερη διάρκεια…

 

Ένας… κούκος (Χάνλαν) δεν φέρνει την άνοιξη

Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη αναφέρει η γνωστή λαϊκή ρήση που επιβεβαιώθηκε στο χθεσινό ματς του Άρη απέναντι στον Κολοσσό.

Ο Ολιβιέ Χάνλαν (κούκος) ήταν εκείνος που προσπαθούσε μόνος του να κρατήσει ζωντανό τον Άρη επιθετικά, καθώς ότι και να έκαναν οι «κιτρινόμαυροι» δεν τους έβγαινε. Απόρροια, βέβαια, της έλλειψης καθαρού μυαλού στο… μπροστά μέρος του παρκέ αποτέλεσε η κακή αμυντική λειτουργία, που έφερε και κακή ανάπτυξη (ή μη ανάπτυξη) στο παιχνίδι του Άρη, κάτι που αναγνώρισε και ο Γιάννης Καστρίτης.

Η τρίτη περίοδος ήταν καταστροφική για τον Άρη και ήταν το δεκάλεπτο που καθόρισε το νικητή. Ο Άρης αμυντικά «έμπαζε» και επιθετικά ο μόνος που προσπαθούσε ήταν ο Χάνλαν. Ο Καναδός γκαρντ σημείωσε τους 14 από τους 18 πόντους της ομάδας -δέχθηκε 29 στην περίοδο- και όλοι του οι πόντοι προήλθαν από ατομικές ενέργειες και εμπνεύσεις, δίχως να υπάρχει η επιθυμητή ομαδική συνεργασία.

Ήταν επόμενο ο Χάνλαν -σκόραρε συνολικά 33 πόντους- να κουραστεί και ο Άρης να μην μπορέσει να εκμεταλλευτεί την επιθετική δυστοκία του Κολοσσού στα πρώτα λεπτά της τέταρτης περιόδου. Στο… τέλος του παιχνιδιού ο αρχηγός του Άρη πήρε ξανά… μπρος πετυχαίνοντας διαδοχικά καλάθια, αλλά δεν μπόρεσε να φέρει μόνος του τη νίκη (άνοιξη).

Τζέκιλ και… Χάιντ! Η εικόνα του Άρη των πρώτων ημιχρόνων προβληματίζει τον Καστρίτη

Πανομοιότυπη εικόνα έβγαλε ο Άρης στα πρώτα ημίχρονα των αγώνων κόντρα σε Παναθηναϊκό και Ιωνικό, γεγονός που προβληματίζει τον Γιάννη Καστρίτη.

Το πρόσωπο της ομάδας σε αυτά τα δύο πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος θυμίζει… Τζέκιλ και Χάιντ! Το τελευταίο πρόκειται για μια νουβέλα φανταστικής λογοτεχνίας, όπου ο δόκτωρ Τζέκιλ είχε κάνει ένα πείραμα πάνω του με ένα φάρμακο που υποτίθεται πως θα χώριζε το καλό και το κακό από τον άνθρωπο. Το πείραμα πήγε στραβά, και ο γιατρός μεταμορφώθηκε στον κακό εαυτό του, τον Χάιντ.

Κάπως έτσι παρουσιάζεται και ο Άρης ως τώρα. Ξεκινάει στα δύο πρώτα δεκάλεπτα ως «κύριος Χάιντ» (το κακό του πρόσωπο) και στη συνέχεια μεταμορφώνεται σε «Δόκτωρ Τζέκιλ» προσπαθώντας να… σώσει ότι σώζεται.

Απέναντι στον Παναθηναϊκό ο Άρης βρέθηκε στο -19 στο πρώτο ημίχρονο, το γύρισε όμως στο δεύτερο φτάνοντας σε μια σπουδαία νίκη με ανατροπή. Το ίδιο έκανε και χθες, χωρίς όμως να πάρει τη νίκη στο τέλος. Επέστρεψε από το -15 του πρώτου ημιχρόνου και του -17 στα μέσα της τρίτης περιόδου για να προσπεράσει με 67-70 στο μέσον του τέταρτου δεκαλέπτου.

«Για ακόμη μία φορά… πετάξαμε το πρώτο μέρος. Στο δεύτερο έγινε κατάθεση ψυχής. Όταν πρέπει να καλύψεις όμως τέτοιες διαφορές, δεν θα έχεις πάντα τις δυνάμεις για να φτάσεις μέχρι το τέλος» τόνισε ο Γιάννης Καστρίτης στις δηλώσεις του, δείχνοντας ότι αυτό πρέπει να αλλάξει.

«Πρέπει να δείχνουμε από το ξεκίνημα ότι θέλουμε να κερδίσουμε. Είναι εμφανές ότι ακόμα δεν έχουμε τη διάρκεια που θέλουμε» πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο προπονητής του Άρη, αναγνωρίζοντας πως η ομάδα πρέπει να δουλέψει πολύ στο κομμάτι της νοοτροπίας και στον τρόπο αντιμετώπισης όλων των παιχνιδιών, καθώς η πλειοψηφία των παικτών δεν έχουν πολλές παραστάσεις και εμπειρίες.

«Βελτιωνόμαστε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, τόσο σε αυτό το κομμάτι όσο και σε άλλα» συμπλήρωσε ο Έλληνας τεχνικός, ο οποίος γνωρίζει πως έχει στα χέρια του ένα πολύ ποιοτικό υλικό, που όμως χρειάζεται χρόνο για να δέσει και να αποδώσει ακόμα περισσότερα και πιο αποτελεσματικό μπάσκετ.

H ψυχωμένη εμφάνιση του Άρη έδωσε ισχυρό κίνητρο για ένα διαρκώς γεμάτο Παλέ

Την εμφάνιση της… δικής του δεκαετίας (ή και πολύ παραπάνω) έκανε χθες ο Άρης κόντρα στον πολύ ανώτερο οικονομικό Παναθηναϊκό, δείχνοντας στον κόσμο της ομάδας ότι αξίζει την μαζική στήριξη τη φετινή σεζόν.

Από το πρώτο λεπτό ο νεανικός Άρης έβγαλε ενέργεια, είχε πάθος και ψυχή απέναντι σε μια ομάδα με πολλαπλάσιο μπάτζετ από το δικό του και με σημαντικές ευρωπαϊκές παραστάσεις. Στη δεύτερη περίοδο τα σουτ δεν μπήκαν, το ματς έδειχνε να ξεφεύγει και να τελειώνει πριν καν το ημίχρονο με τη διαφορά να φτάνει στο +19 για τον Παναθηναϊκό (23-42).

Σε άλλες χρονιές άπαντες θα είχαν απογοητευτεί, αφήνοντας το παιχνίδι στη… μοίρα του. Οι «κιτρινόμαυροι» του Γιάννη Καστρίτη έδωσαν όμως όρκο στα αποδυτήρια πως δεν θα τα παρατήσουν. Μπήκαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν να δίνουν τα πάντα μέσα στο παρκέ και τον… διαστημικό Χάνλαν μπροστάρη έφτασαν σε μια σπουδαία ανατροπή, που τους δίνει φτερά για μια χρονιά διαφορετική από τις τελευταίες.

Σε αυτή την ανατροπή το δικό του σπουδαίο ρόλο έπαιξε και ο κόσμος. «Όταν φτάνει το ματς να είναι ντέρμπι στα τελευταία λεπτά και έχεις τέτοιον κόσμο, αποκτάς αβαντάζ» δήλωσε μεταξύ άλλων ο Ολιβιέ Χάνλαν, προσθέτοντας πως «ελπίζω να έδωσε κίνητρο σε όλους αυτό το αποτέλεσμα».

Και έχει δίκιο ο Αμερικανός. Μετά από 1,5 χρόνο αποχής από τα γήπεδα ελέω κορωνοϊού θα περίμενε κανείς ένα γήπεδο γεμάτο -στα όρια του επιτρεπτού λόγω των μέτρων- στο χθεσινό ντέρμπι. Οι φίλοι του Άρη δημιούργησαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, ωστόσο υπήρχαν αρκετές κενές θέσεις. Θέσεις, που η χθεσινή ψυχωμένη εμφάνιση του Άρη έδωσε ένα ισχυρό κίνητρο, όπως είπε και ο Χάνλαν, για ένα διαρκώς γεμάτο Παλέ τη φετινή χρονιά.

Και έδειξε πως αυτή η συγκεκριμένη ομάδα, χρειάζεται τον κόσμο στο πλευρό της και έτσι θα μπορέσει να πετύχει κι άλλα σπουδαία πράγματα. Και το κυριότερο, ο Άρης έπαιξε χθες το μπάσκετ που τραβάει τον κόσμο, σύγχρονο, ελκυστικό, γρήγορο, θεαματικό και όπως φάνηκε… αποτελεσματικό.

Έπεισε (και) τον εαυτό του ότι αυτός ο Άρης μπορεί μεγάλα πράγματα!

Ο Άρης απέδρασε από το Περιστέρι με το πρώτο “διπλό” της σεζόν, μια σπουδαία νίκη η οποία αυτόματα… διπλασίασε την αξία του “τρίποντου” στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.

Μια νίκη που έστειλε πολλά μηνύματα εκτός των τειχών, αλλά κυρίως κατέγραψε μια πραγματικότητα: ο Άρης έπεισε… και τον εαυτό του ότι μπορεί μεγάλα πράγματα. Όχι ότι είναι εύκολο κι απλό, αλλά τώρα ξέρει, ότι είναι σε θέση να το κάνει. Όπως εύστοχα είπε ο Λούκας Σάσα “η παλιά σχολή και οι νέοι παίκτες είναι μια καλή ομάδα και δεν έχει σημασία ποιος θα πετύχει τα γκολ”. Σημασία έχει να κερδίζει ο Άρης κι αυτό το κατάφερε με εμφατικό τρόπο, παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο σε δυο παιχνίδια.

Ο Μάντζιος για δεύτερο συνεχόμενο ματς “διάβασε” τις ανάγκες της αναμέτρησης και είδε μια ομάδα να μην λυγίζει ούτε μετά από τις τρεις αναγκαστικές αλλαγές. Δείγμα γραφής της δεδομένης ενίσχυσης του φετινού Άρη και το «βάθος» που διαθέτει η φετινή ομάδα, την ώρα που εκτός ήταν και οι Ιτούρμπε, Λούμορ και Μπερτόγλιο!

Η παρουσία του Εντιαγέ μπροστά από τα δυο “σκυλιά του πολέμου” Σάσα και Τζέγκο, έδωσε σε ένα ακόμη παιχνίδι, ποιότητα και… πνευμόνια μεσοεπιθετικά, παίκτες που είχαν… ξεχάσει το γκολ το θυμήθηκαν (Μαντσίνι, Γκάμα, Ματέο) και με ατσάλινο πάθος ήρθε το νέο “τρίποντο”, μέσα σε μια έδρα, όπου πολλοί θα δεινοπαθήσουν. Πολύ καλός στο πρώτο μέρος ο Καμαρά, έκανε αθόρυβη δουλειά…

Κλειδιά της νίκης η επίσης καλή απόδοση των Σούντγκρεν, Γκάνεα, η είσοδος του Δεληζήση που έδωσε πάθος και ουσία, ενώ κορυφαίος φυσικά του γηπέδου ήταν ο Κουέστα. Ο Ισπανός τερματοφύλακας ήταν όχι απλά αλάνθαστός, αλλά έσωσε επικίνδυνες καταστάσεις, δίνοντας το σύνθημα της νίκης.

Είναι φανερό ότι η ομάδα -όπως παραδέχθηκε και ο Δεληζήσης- ταρακουνήθηκε μετά τα δυο άσχημα αποτελέσματα με ΟΦΗ και Ιωνικό, πήρε μπροστά, πατώντας γκάζι και περιμένει το παιχνίδι με τον Απόλλωνα για να κλείσει μια τριάδα αγώνων με νίκες, πριν από την διακοπή του πρωταθλήματος, ενώ ακολουθούν δύο επίσης βατοί αντίπαλοι (Λαμία εκτός και Παναιτωλικός εντός) για ακόμη μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών..

Όπως σημειώσαμε και στο ξεκίνημα του μαραθωνίου, κανένα πρωτάθλημα δεν τελειώνει στην πρώτη ή την δεύτερη αγωνιστική. Η ομάδα άρχισε να… πείθεται ότι έχει όλα τα φόντα να διακριθεί σε πρωτάθλημα και κύπελλο, πετώντας από πάνω της το άγχος…

Το είπε άλλωστε και ο Άκης Μάντζιος με γλαφυρό τρόπο: “Έχουμε εξαιρετικό ρόστερ με ποιότητα και πρέπει να αποκτήσουμε καλύτερη χημεία για να βγάλουμε ακόμη καλύτερη εικόνα στο γήπεδο. Όλοι πρέπει να νιώθουν σημαντικοί”.

ΥΓ: Ο Περράκης αρνήθηκε ένα καταφανέστατο πέναλτι. Δεν ήταν σε φυσική θέση το χέρι του Παπαδόπουλου, πέρσι σε όχι τόσο κραυγαλέα φάση, ο Ευαγγέλου της… εξυγίανσης, είχε δώσει πέναλτι κι αποβολή στον Ροζ. Στο ίδιο ακριβώς γήπεδο, με τις ίδιες ακριβώς ομάδες. Ο Άρης χθες κέρδισε -όπως και με τον Παπαπέτρου- και το… στραγάλι.

 

 

Έβγαλε αντίδραση ο Άρης, κέρδισε βαθμούς, ψυχολογία και κάνει μια νέα αρχή!

Ο Άρης… γύρισε τον διακόπτη, άλλαξε εικόνα βγάζοντας αντίδραση κόντρα στον Παναθηναϊκό κι έφτασε στο πρώτο γκολ του και στην πρώτη νίκη, βγαλμένη από την περσινή εξαιρετική πορεία με την σφραγίδα του Άκη Μάντζιου.

Δύσκολα βρίσκεις παίκτη του Άρη που να υστέρησε το βράδυ της Τετάρτης. Όχι γιατί έφτασε στο… τοπ της αγωνιστικής του απόδοσης, αλλά πολύ απλά γιατί είχαν τα στοιχεία που έλειπαν από τους αγώνες με ΟΦΗ και Ιωνικό: το πάθος και την ένταση. Όλοι όσοι αγωνίστηκαν έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους απέναντι σε έναν δύσκολο αντίπαλο, παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο.

Ο Άρης ήθελε να βγάλει αντίδραση και την έβγαλε. Εκ του αποτελέσματος, το… γάντι που έριξε στα αποδυτήρια ο Μάντζιος το Σάββατο στην ομιλία του προς του παίκτες, αλλά και το ηχηρό μήνυμα που έστειλε την Κυριακή ο Καρυπίδης έφεραν την εικόνα που είδαμε κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ήταν η ώρα να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες τους.

Ο Άρης το είπε και το έκανε! Όλοι στον Άρη είπαν ότι πρέπει να το αλλάξουν και το άλλαξαν.

Το… άλλαξε, ο Μάντζιος, ρίχνοντας τέσσερις παίκτες από την… παλιά φρουρά (Κουέστα, Τζέγκο, Γκάνεα, Γκάμα), ήρθε το γρήγορο γκολ στο 10′ και κάνοντας εξαιρετική διαχείριση σε όλο τον αγώνα, ήρθε το πρώτο “τρίποντο”. Η αλλαγή του Εντιαγέ και ο ρόλος που του έδωσε, με την ασφυκτική πίεση μπροστά όλης της ομάδας, έγειρε την πλάστιγγα στο κρίσιμο πρώτο μισό του δεύτερου ημιχρόνου, εκεί όπου ο Άρης θα μπορούσε να είχε τελειώσει το ματς, χάνοντας σημαντικές ευκαιρίες.

Όταν ο Παναθηναϊκός ζήτησε την ισοφάριση, ο Κουέστα και στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο κατέβασε ρολά. Ο Καμαρά πήρε το… όπλο του, κάνοντας εξαιρετικό παιχνίδι, δίνοντας πολλά πράγματα στο παιχνίδι πέρα από το γκολ, ο Γκάνεα ίσως στην κορυφαία του εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα, αποτελούν μερικές από τις… ψηφίδες του πρώτου νικηφόρου παζλ.

Η κιτρινόμαυρη ομάδα κέρδισε πέρα από τρεις πολύτιμους βαθμούς και μια τεράστια ψυχολογία. Αποσυμπιέστηκε, έχει περισσότερο καθαρό μυαλό κι ετοιμάζεται να βαδίσει σε μια νέα αρχή. Το πρωτάθλημα δεν τελείωσε ούτε στις δυο πρώτες αγωνιστικές, ούτε χθες. Υπάρχει δρόμος και μάλιστα μακρύς σε μια σεζόν, όπου ο πήχης παραμένει πάντοτε ψηλά.

 

To Top