Ο Άρης ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο, μπαίνοντας ως 8ος στο γκουπ 5-8, είναι (μετά τη διαίρεση) στο -6 από τον 5ο Λεβαδειακό και είναι γεγονός ότι πρέπει να διαχειριστεί το βαρύ κλίμα που διαμόρφωσε όχι απλά η ήττα από τον ΟΦΗ, αλλά η γενικότερη εικόνα που προβληματίζει…
Ο φετινός Άρης είναι από μόνος του μια προβληματική κατάσταση, έχοντας από το ξεκίνημα της σεζόν γίνει μια μονότονη και προβλέψιμη ομάδα, χωρίς την την ενέργεια που απαιτούν οι συνθήκες.
Το ερώτημα σαφές: αυτός ο Άρης μπορεί να αναστρέψει την κατάσταση στα πλέι οφ; Μπορεί να αποκτήσει ψυχολογία και αγωνιστικό πλάνο που θα τον επαναφέρει στις νίκες; Με βάση τα όσα έχουμε δει μέχρι τώρα η απάντηση βγαίνει αβίαστα: είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ναι μεν στο ποδόσφαιρο, ποτέ μη λες ποτέ, αλλά είναι γεγονός ότι με τη διαφορά στο μείον έξι από τον 5ο Λεβαδειακό είναι εκ προοιμίου δύσκολο, την ώρα που συνολικά δεν σε προδιαθέτει με τίποτα για κάτι τέτοιο, το αντίθετο μάλιστα…
Το κλίμα είναι βαρύ και όχι άδικα. Η απογοήτευση απομακρύνει σταδιακά τον κόσμο και δεν δίνει δικαιώματα για ελπίδες. Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος οι αποδοκιμασίες μετά από σχεδόν κάθε παιχνίδι προς τους ποδοσφαιριστές και τον Καρυπίδη είναι συνηθισμένο γεγονός.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν έχει γευτεί νίκη στο διάστημα που είναι στην ομάδα και καλείται να διαχειριστεί την κατάσταση στο διάστημα της διακοπής των δυο εβδομάδων, ενώ προφανώς δεν είναι αυτός που φταίει. Το πρόβλημα του φετινού Άρη δεν είναι μόνο θέμα προπονητή. Είναι θέμα παικτών, επιλογών, σχεδιασμού, νοοτροπίας.
Στον Άρη ήρθε σε μια δύσκολη και πολύπλοκη συγκυρία… Προφανώς αντιλήφθηκε ότι τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα από ότι ίσως νόμιζε.
Τώρα το κατά πόσο θα καταφέρει να δώσει κίνητρο και ψυχολογία στην ομάδα είναι επίσης ένα καλό ερώτημα…
