Ο Χρήστος Μυριούνης πέρασε από την Θεσσαλονίκη και τον Άρη για μικρό χρονικό διάστημα, ωστόσο η θητεία του στον Αυτοκράτορα αποδείχθηκε σταθμός στην καριέρα του. Ένας χρόνος ήταν αρκετός για τον πρώην διεθνή φόργουορντ, ώστε να δεθεί με τον κόσμο του Άρη, να τιμήσει την κιτρινόμαυρη φανέλα και κυρίως, να πραγματοποιήσει ένα παιδικό του όνειρο, όπως μας είπε ο ίδιος.
Ο πρώην διεθνής παίκτης και νυν προπονητής μπάσκετ μίλησε στο PRESSARIS, αναπολώντας την χρονιά που φόρεσε την φανέλα του Άρη, εκφράζοντας την επιθυμία του να δει και πάλι τους κιτρινόμαυρους να πρωταγωνιστούν.
Τι σημαίνει ο Άρης για εσένα;
Με τον Άρη μεγάλωσα! Θυμάμαι να περιμένω την Πέμπτη να φτάσει, για να δω τον Άρη να παίζει στην Ευρώπη. Πάντα ήθελα να φορέσω αυτή την φανέλα, ήταν ένα παιδικό όνειρο, ένα απωθημένο και νιώθω ευλογημένος που κατάφερα να αγωνιστώ με τα κιτρινόμαυρα.
Είναι δύσκολο να σε “αναγνωρίσει” το κοινό του Άρη;
Ο Άρης έχει το πιο μπασκετικό κοινό στην Ελλάδα. Είναι σημαντικό να σε εκτιμάει ο κόσμος και αποτελεί εμπειρία ζωής να παίζεις για αυτούς. Εγώ προσωπικά είμαι “παιδί” του Super 3 και τους αγαπώ πολύ καθώς ήταν και αυτοί που με έφεραν στην ομάδα.
Δέθηκα με τον σύλλογο και τα έδωσα όλα για την φανέλα, χωρίς να πουλήσω ποτέ οπαδιλίκι. Πήγαινα και στο Χαριλάου, μου άρεσε να βλέπω την ομάδα.
Η ομάδα “βαδίζει” πλέον σε μία νέα εποχή, ποια είναι η γνώμη σου για την φετινή χρονιά;
Αρχικά με χαροποιεί αυτή η νέα κατάσταση γιατί φαίνεται ότι γίνεται μια προσπάθεια να επιστρέψει ο Άρης εκεί που ανήκει και άτομα σαν τον Ζήση είναι σίγουρα κατάλληλα για ένα τέτοιο εγχείρημα. Η πρώτη χρονιά είναι αναγνωριστική και κάπως… περίεργη, νομίζω ότι από του χρόνου θα μπορούν να βγουν κάποια συμπεράσματα.
Ο Άρης δεν έχει τίποτα να χάσει στο φετινό πρωτάθλημα και θα κυνηγήσει την πρόκριση. Η ΑΕΚ είναι πολύ καλή ομάδα, με ποιοτικούς ξένους παίκτες, αλλά σίγουρα θα παίξει ρόλο και η ψυχολογία της, που σίγουρα δεν είναι η καλύτερη μετά την ήττα στον τελικό του BCL.
Γενικότερα πάντως η Α1 το έχει παρακάνει με τον αριθμό των ξένων παικτών. Εμένα προσωπικά με στεναχωρεί αυτή η κατάσταση. Εμείς είχαμε Έλληνες στην πλειοψηφία, παίζαμε για την φανέλα, πλέον δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Μιας και μιλάμε για Έλληνες παίκτες, πως ήταν η συνύπαρξη με τον κορυφαίο αυτών (Γκάλη);
Με τον Νικ ήμασταν στην ίδια ομάδα για δυόμισι χρόνια και κάθε μέρα ένιωθες το ίδιο δέος! Ένας απίστευτος παίκτης, αλλά και τρομερός χαρακτήρας. Να φανταστείς ότι όταν παίζαμε στον Παναθηναϊκό ορισμένοι το “παίζαμε” πιο φίρμα από τον Γκάλη…
Και μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια εποχή που όλη η Ελλάδα έβλεπε μπάσκετ. Με αναγνωρίζουν ακόμα στον δρόμο, παρά το γεγονός ότι πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που έπαιζα.
Μπαίνοντας σε ρυθμούς Final 4 στην Ελλάδα, βλέπεις κάποιο φαβορί για την Euroleague;
Θεωρώ ότι αν ο Παναθηναϊκός προκριθεί θα έχουμε Ελληνικό τελικό. Η αλήθεια είναι πως θα μου άρεσε αυτό γιατί το ελληνικό μπάσκετ δικαιούται έναν τελικό.
Ωστόσο, αν αποκλειστεί ο Παναθηναϊκός από την Βαλένθια, βλέπω σαν φαβορί για την κατάκτηση τους Ισπανούς. Είναι πολύ καλή ομάδα, παίζει σε γρήγορο ρυθμό και φαίνεται σαν να έχει άγνοια κινδύνου.
Φυσικά η Euroleague δεν αναφέρθηκε τυχαία. Πώς θα σου φαινόταν η επιστροφή του Άρη στα μεγάλα σαλόνια;
Ο Άρης αξίζει να βρίσκεται στην Ευρωλίγκα. Από τον Άρη μάθαμε την Ευρωλίγκα και είναι σημαντικό να επιστρέψει σε αυτό το επίπεδο. Και φυσικά έχει και την δυναμική να το κάνει αυτό. Το αξίζει και ο κόσμος, είναι ικανοί να γεμίσουν δύο Παλέ!
Επίσης θα βοηθήσει και το πρωτάθλημα μας το να φτάσει ο Άρης και πάλι στο κορυφαίο επίπεδο. Θα δυναμώσει το πρωτάθλημα, ο Άρης μπορεί να μπει ανάμεσα στο δίπολο Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και να πρωταγωνιστήσει.
Για να κλείσουμε με Άρη, ποιοι ήταν οι συμπαίκτες που “ξεχωρισαν” για εσένα αυτή την χρονιά;
Από τους ξένους ξεχώρισα σίγουρα τον Τζο (Αρλάουσκας). Τεράστιος παίκτης και δέσαμε πολύ στο γήπεδο, κάνοντας και τρομερό δεύτερο γύρο εκείνη την χρονιά στο πρωτάθλημα.
Από τους Έλληνες χάρηκα πολύ που υπήρξα συμπαίκτης με τον Γιώργο τον Φλώρο και κυρίως που τον γνώρισα.
