Η πρόσληψη του Άβραμ Γκραντ από την ΠΑΕ Άρης ως συμβούλου διοίκησης και με ουσιαστικές αρμοδιότητες αθλητικού διευθυντή αποτελεί μια από τις πιο ηχηρές κινήσεις στο οργανόγραμμα της ομάδας τα τελευταία χρόνια… Αυτή είναι η πρώτη ανάγνωση. Όμως σε δεύτερη ανάγνωση αφήνει… αποστάσεις! Προφανώς δικαιολογημένες.
Η έλευση του 71χρονου Ισραηλινού με… βαριά θητεία σε θεωρητικό επίπεδο φέρνει μια αλλαγή σε σύγκριση με το παρελθόν της ομάδας στη συγκεκριμένη θέση. Είναι όμως έτσι;
Η θέση του τεχνικού ή αθλητικού διευθυντή στον Άρη ή έστω… συμβούλου της διοίκησης, χαρακτηριζόταν συχνά από συχνές αλλαγές μοντέλου, μεταβατικές περιόδους και διαφορετικές φιλοσοφίες με την επιρροή του Θόδωρου Καρυπίδη.
Πριν από την έλευση του Γκραντ, ο Άρης είχε εμπιστευτεί τον Ντίνο Διαμαντόπουλο, τον Άγγελο Χαριστέα, τον Ρόμπερτ Παλικούτσα ή ακόμη τον Άλαν Πάρντιου και τον Χερμάν Μπούργκος. Τελευταίος ο Ρουμπέν Ρέγες,
Αυτοί οι διευθυντές είχαν ως κύριο στόχο τη δημιουργία δικτύων scouting και την εύρεση παικτών, κυρίως από τη δυτικοευρωπαϊκή και βαλκανική αγορά, ωστόσο έφυγαν…νωρίς.
Το αν αλλάξει κάτι για τη βέβαια είναι ένα μεγάλο ερώτημα.
Ενώ οι προηγούμενοι τεχνικοί διευθυντές του Άρη λειτουργούσαν κυρίως ως «εκτελεστές» μεταγραφικών πλάνων με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ο Άβραμ Γκραντ έρχεται ως μια ομπρέλα τεχνογνωσίας ή επί της ουσίας “ασπίδα” του Καρυπίδη.
Υπάρχει πάντα το ερώτημα εάν είναι ο Γκραντ ο… προπομπός διοικητικών εξελίξεων σε ότι αφορά την αλλαγή ιδιοκτησίας.
Κανείς δεν μπορεί να το πει τώρα με σιγουριά, όσο δεν υπάρχουν ανοιχτά χαρτιά.. Όλοι θα κριθούν εκ του αποτελέσματος.
