Αφορμή για τη σύνταξη αυτού του κειμένου αποτέλεσε η έντονη φημολογία που έχει προκληθεί τις τελευταίες ημέρες αναφορικά με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του Άρη από τον Βασίλη Σπανούλη και τις όποιες συζητήσεις και σχολιασμούς γίνονται πέριξ από μπασκετικούς και μη.
Γράφει ο Ερμής Ξενόφος
Και ενώ ακόμη δεν έχει ληφθεί η τελική απόφαση από τον Έλληνα τεχνικό και σπουδαίο πρώην καλαθοσφαιριστή σκόπιμο θεωρώ να σημειώσουμε μερικά πραγματάκια για να θέσουμε το ζήτημα στην πραγματική του βάση:
Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ
1. Ο Άρης Θεσσαλονίκης αποτελεί τον «Αυτοκράτορα» του ελληνικού μπάσκετ και έχει επίσημα αναδειχθεί ως η κορυφαία ελληνική ομάδα του 20ού αιώνα σε όλα τα αθλήματα. Αυτός ο τίτλος τιμής επισφραγίστηκε μέσα από ψηφοφορίες για την ασύλληπτη κυριαρχία του εντός συνόρων και τις μεγάλες ευρωπαϊκές επιτυχίες του με συμμετοχή σε τρία συνεχόμενα φάιναλ φορ κυπέλλου πρωταθλητριών και την κατάκτηση τριών ευρωπαϊκών τροπαίων σε Τορίνο, Προύσα και Θεσσαλονίκη.
Ο ΑΡΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
2. Ο Άρης στο μπάσκετ ήταν η μοναδική ομάδα που ένωσε όλους τους Έλληνες από άκρη σε άκρη καθώς και στο εξωτερικό. Δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο στα χρονικά και λογικά δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ. Τέτοιο επίτευγμα δεν το κατάφερε ούτε ο Παναθηναϊκός των επτά ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ούτε φυσικά ο Ολυμπιακός. Ίσως να ήταν έτσι τότε οι εποχές όπου το ελληνικό μπάσκετ ξεπρόβαλλε δειλά-δειλά από τα σπάργανά του (μια όμορφη κλασσική ατάκα που την χρησιμοποιεί συνήθως ο συμπαθής δημοσιογράφος Βασίλης Σκουντής), ίσως να ήταν η παρουσία του αξεπέραστου «GOAT» Νίκου Γκάλη καθώς και του μεγάλου συμπαίκτη του, του «Δράκου» του ελληνικού μπάσκετ Παναγιώτη Γιαννάκη, που μαζί αποτέλεσαν ένα αχτύπητο δίδυμο, ίσως η κομβική παρουσία του αείμνηστου «ξανθού» του Γιάννη Ιωαννίδη στον πάγκο του Άρη, εκεί που τον είχε τοποθετήσει ο «πατριάρχης» των κιτρίνων επίσης αείμνηστος Ανέστης Πεταλίδης. Σε κάθε περίπτωση όμως, το ιστορικό αποτύπωμα του Άρη Θεσσαλονίκης είναι ανεξίτηλο. Και οι ευρωπαϊκοί τίτλοι του δυσανάλογοι του ιστορικού του αποτυπώματος.
ΠΡΟΤΥΠΟ-ΙΝΔΑΛΜΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Και μιας και αναφερθήκαμε στους ζωντανούς θρύλους του Άρη και κατ’επέκταση του ελληνικού μπάσκετ, στον Νίκο Γκάλη και τον Παναγιώτη Γιαννάκη, που αποτέλεσαν τους βασικούς πρωταγωνιστές σε αγωνιστικό επίπεδο της «επίσημης αγαπημένης» της Εθνικής Ελλάδος αλλά φυσικά και της «Αυτοκρατορίας» του Άρη, σίγουρα έγιναν πρότυπο και ίνδαλμα χιλιάδων παιδιών, όπως και του 82’αρη Βασίλη Σπανούλη, που στο δωμάτιό του είχε την αφίσα του Νίκου Γκάλη με τη φανέλα του «Αυτοκράτορα» Άρη και που όπως έχει εκμυστηρευτεί και ο ίδιος, υποστήριζε τον ΑΡΗ όταν ήταν μικρός και προτού γίνει επαγγελματίας αθλητής.
ΕUROLEAGUE ή EUROCUP;
Όλα τα παραπάνω θεώρησα σκόπιμο να τα θυμίσω σε μερικούς που εκφέρουν άποψη για το τι θεωρούν πως πρέπει να επιλέξει V–SPAN, ανάμεσα στον Άρη του EUROCUP ή σε κάποια άλλη ομάδα Euroleague. Ίσως τα ξέχασαν ή δεν τα πρόλαβαν ή κάνουν πως δεν θυμούνται. Αυτός είναι ο Άρης κύριοι και η τεράστια κληρονομιά που έχει αφήσει στο ελληνικό μπάσκετ, οπότε όταν μιλάτε για τον Άρη καλό θα ήταν να το ξανασκεφτόσασταν ή έστω αν δεν τα γνωρίζετε να διαβάσετε λίγο μπασκετική ιστορία προτού εκφέρετε γνώμη προκειμένου να μην εκτίθεστε.
Όλα τα παραπάνω είναι καθαρά αντικειμενικά ιστορικά γεγονότα και δεν αποτελούν συναισθηματική προσέγγιση των αρειανών. Επιπρόσθετα ο Άρης του Σιάο και της υποστήριξης των αδελφών Αντετοκούμπο δεν θα είναι μια απλή ομάδα του Εurocup αλλά θα πρωταγωνιστήσει εκεί με απώτερο στόχο την εκ νέου συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα. Ο «Kill bill» δεν είναι ανόητος ούτε είναι κανένα παιδάκι να ξεγελαστεί.
Προφανώς και έχει πάρει τα εχέγγυα από την διοίκηση του Άρη και του κουμπάρου του Νίκου Ζήση, υπεύθυνου για το αγωνιστικό τμήμα των κιτρίνων και άμεσου συνεργάτη του στην Εθνική. Ίσως έτσι εξηγείται και η πρόσφατη έλευση του νέου CEO της Ευρωλίγκα στην Αθήνα Τσους Μπουένο με τον Σιάο και τον Νίκο Ζήση. Χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί ως τώρα τουλάχιστον η τελική απόφαση του Λαρισαίου τεχνικού της Εθνικής μπάσκετ και ανεξαρτήτως ποια θα είναι τελικά αυτή, ο Άρης έχει ήδη αλλάξει επίπεδο και είναι θέμα χρόνου η επιστροφή του στα μεγάλα ευρωπαϊκά «σαλόνια» και την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Εκεί δεν θα πάει απλά για να συμμετέχει αλλά για να πρωταγωνιστήσει όπως άλλοτε, που έκλειναν κάθε Πέμπτη που έπαιζε όλα τα θέατρα και τα μαγαζιά καθηλώνοντας όλη την Ελλάδα ανεξαρτήτως ηλικίας στις τηλεοράσεις. Ο «Αυτοκράτορας» επέστρεψε κύριοι οριστικά.
Αντί επιλόγου
Καθαρά αντικειμενικά λοιπόν, θα ήθελα να απευθύνω ένα ερώτημα για όσους «ρωτάνε και ανησυχούν». Ποια πιστεύετε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση του Βασίλη Σπανούλη; Να αναλάβει απλά μια ομάδα Ευρωλίγκα ή να πρωταγωνιστήσει στην «αναγέννηση» του «Αυτοκράτορα»; Την ομάδα που αγάπησε μικρός; Της ομάδα ορόσημο στην μπασκετική ιστορία με τεράστια επιρροή σε Ελλάδα και Ευρώπη; Της ομάδας κοινωνικό φαινόμενο που αγαπήθηκε απ’όλους τους Έλληνες; Της ομάδας που γνωρίζει και σέβεται όλη η Ευρώπη; Του «κοιμώμενου γίγαντα» όπως αναγράφεται στο AI που κατατάσσεται στο top 10 των κορυφαίων μπασκετικών συλλόγων διαχρονικά; Της ομάδας που δημιούργησε ίσως τη μεγαλύτερη μπασκετική έκρηξη στη χώρα μας και άλλαξε την μπασκετική μας κουλτούρα; Της ομάδας που αποτέλεσε μία από τις πιο εμβληματικές ευρωπαϊκές ομάδες όλων των εποχών και μάλιστα δίχως να καταφέρει να κατακτήσει το κύπελλο πρωταθλητριών; Της ομάδας που είχε στις τάξεις της το σχεδόν «μυθικό δίδυμο» Γκάλη- Γιαννάκη που έφτασε να γίνει ευρωπαϊκός θρύλος; Είναι ή όχι η μεγαλύτερη πρόκληση της αθλητικής ζωής του Βασίλη Σπανούλη προπονητικά να γίνει ο νέος «ξανθός» του Άρη Θεσσαλονίκης;;
STEP BACK ΚΑΙ…ΤΡΙΠΟΝΤΟ!
Μπίλαρε κάνε το step back και… σήκω για τρίποντο! Τέλειωσέ το όπως μόνο εσύ ξέρεις!
