Σαν σήμερα πριν από ένα χρόνο ο Αλέκος Αλεξιάδης ταξίδεψε για τον Παράδεισο. Λίγο πριν συμπληρώσει τα 80. Ένας θρύλος για τον Άρη.
Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος μα πάνω απ’ όλα φίλος του, Βασίλης Κεχαγιάς είπε: “Ο Αλέκος Αλεξιάδης “έφυγε”… 111 χρόνων. Όσα χρόνια είναι στη ζωή ο Άρης, γιατί ο Άρης ήταν η ίδια του η ζωή, τον κουβαλούσε μέσα του”. Μάλιστα το προέκτεινε ακόμη περισσότερο, τονίζοντας ότι “ο Αλεκάρας θα συνεχίσει να υπάρχει, όσο υπάρχει και ο Άρης”.
Ο Αλέκος Αλεξιάδης ήταν ο εκφραστής του DNA το συλλόγου. Ένας μαχητής, πολεμιστής, ακούραστος εραστής της κιτρινόμαυρης ιδέας, αλλά και συγχρόνως, αγνός, τίμιος, άνθρωπος, φίλος.
Πολλά μπορείς να θυμηθείς για τον Αλεξιάδη. Από τα 127 γκολ σε 301 εμφανίσεις, σε ατάκες όπως «Άρης και ξερό ψωμί» όταν ο ΠΑΟΚ του Παντελάκη του προσέφερε… τον ουρανό με τα άστρα για να αλλάξει χρώματα.
Το πρώτο πράγμα που θυμάται κανείς όταν ακούει το όνομα του Αλεξιάδη είναι το εμβληματικό γκολ με ψαράκι απέναντι στον ΠΑΟΚ το 1968, μετά από σέντρα του Συρόπουλου. Απέναντί του βρέθηκαν οι Φουντουκίδης και Μήτρακας, όμως εκείνος δεν δίστασε στιγμή. Έβαλε το κεφάλι του μπροστά, ρισκάροντας ακόμη και σοβαρό τραυματισμό, και πέτυχε ένα γκολ που άφησε όλους άφωνους. «Το έβλεπα κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ μπροστά μου …ήταν ο Αλέκος παλικάρι και τρελός για τον ΑΡΗ», θα έλεγε χρόνια αργότερα ο Μήτρακας.
Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν όταν σηκώθηκε και έφυγε από τον Παναιτωλικό, επειδή αρνήθηκε να αγωνιστεί κόντρα στον αγαπημένο του Άρη. «Εφυγα στα 30 και πήγα στον Παναιτωλικό. Ηρθε να παίξει ο Άρης εκεί, δεν έπαιξα και με διώξανε. Αντε γεια τους είπα και έφυγα. Θα βάλω εγώ γκολ στον Άρη; Τί λέτε ρε; Ημαρτον», θα δήλωνε ο Αλεξιάδης χρόνια αργότερα.
Έτσι αποχαιρέτησε τον κόσμο του Άρη και το ελληνικό ποδόσφαιρο ο Αλεκάρας ένα χρόνο πριν…
