Η χρονιά στον Άρη κυλάει δυσκολότερα από ότι θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί. Όχι μόνο λόγω των αποτελεσμάτων, αλλά κυρίως γιατί το γκολ έρχεται με το… σταγονόμετρο. Κάθε αγωνιστική ακολουθεί το ίδιο μοτίβο: λίγες φάσεις, ακόμη λιγότερη ουσία και μια ομάδα που δυσκολεύεται να βρει δίχτυα με συνέπεια.
Κι όμως, πριν το φινάλε υπάρχει ένας στόχος που – όσο κι αν μοιάζει μικρός για το μέγεθος του συλλόγου – παραμένει σημαντικός: η 5η θέση. Ακόμη και η μαθηματική εξασφάλιση της παρουσίας στο 5–8 δεν έχει κλειδώσει, παρότι ο Άρης κρατά την τύχη στα χέρια του. Με νίκη απέναντι στον ΟΦΗ την τελευταία αγωνιστική, δεν θα χρειαστεί να κοιτάξει αλλού. Γι’ αυτό και το τρίποντο απέναντι στους Κρητικούς δεν είναι απλώς επιθυμητό, είναι απαραίτητο για την ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου.
Στο γήπεδο όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά και η νίκη δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν το γκολ έρχεται δύσκολα. Η εικόνα του Άρη μέσα στο 2026 και η δυστοκία στο σκοράρισμα κάθε άλλο παρά αισιοδοξία αποπνέουν.
Σε 10 παιχνίδια πρωταθλήματος από τον Ιανουάριο έχει μόλις μία νίκη (1-0 στο Αγρίνιο στις 31/1), ενώ μετρά και έξι συνεχόμενα ματς χωρίς τρίποντο, με τελευταίο αυτό στις Σέρρες.
Το βασικό πρόβλημα είναι ξεκάθαρο: η δυσκολία στο σκοράρισμα.
Σε αυτά τα δέκα παιχνίδια ο Άρης βρήκε δίχτυα μόνο στα έξι και πέτυχε συνολικά επτά γκολ. Μόνο μία φορά σκόραρε πάνω από ένα γκολ, ενώ στα περισσότερα ματς μένει είτε στο ένα είτε στο μηδέν. Η παραγωγή φάσεων δεν μετατρέπεται σε ουσία και αυτό αποτυπώνεται και στη συνολική εικόνα του.
Δεν είναι τυχαίο ότι έχει τη δεύτερη χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος με 20 γκολ, μπροστά μόνο από τον Πανσερραϊκό που έχει 16. Σε μια σεζόν όπου όλα μοιάζουν δύσκολα, το σκοράρισμα έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο «αγκάθι» και χωρίς λύση σε αυτό, κάθε παιχνίδι γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο για τον Άρη.
