Κάθισα δίπλα στην φωτιά. Φώναξα τον μάγο της φυλής. Οι φλόγες τρεμόπαιζαν και ανάμεσά τους διέκρινα το πρόσωπό του, με τα μάτια κλειστά, να μουρμουράει ακατάληπτα λόγια. Μετά από λίγη ώρα, έφυγε από την κατάσταση έκστασης που βρίσκονταν, τα άνοιξε και ψέλισε:
“Τα μάγια λύνονται. Η ανοησία όχι…”
Τα δύο πρόσωπα στον καθρέφτη
Γύρω στο 9ο λεπτό, που ο Ράτσιτς στέλνει την μπάλα άουτ, δίπλα απ’ το δεξί δοκάρι του Γκουγκεσασβίλι, γύρισα και κοίταξα τον Γρηγορίου. Με παραινέσεις, προσπαθούσε να αναπτερώσει το κουράγιο του Σέρβου και των υπολοίπων παικτών μας. “Πού ήρθες ρε κόουτς;;”, ψιθύρισα.
Σε ένα από τα, κλασικά, χιουμοριστικά μηνύματα που στέλνει ο ένας στον άλλο, ο Άκης μου έγραψε:
“Αν μας πάρει χαμπάρι το Νέτφλιξ, θα μας κάνει σειρα θρίλερ για αγωνία, με καταραμένους ρε μ#€@&α”!
Νομίζω πως, μαζί του θα συμφωνούσε ο κόουτς κι ας έχει μόλις λίγες μέρες στα μέρη μας. Πρόλαβε να κοιτάξει και τα δύο πρόσωπα, σε κάποιον καθρέφτη. Ο ίδιος, πριν από 4 χρόνια και κάτι μήνες, τον Ιανουάριο του 2022, έβλεπε τον Αμπουμπακάρ Καμάρα να στέλνει την μπάλα στο ίδιο σημείο που την έστειλε ο Σέρβος, οριακά και στον ίδιο χρόνο του ματς. Τι ακολούθησε; Στο 118′ έζησε να σκοράρει σε βάρος του Άρη ο Άνταμ ο Τζανετόπουλος, πριν ο τερματοφύλακας της Λαμίας αποκρούσει το 2ο πέναλτι του Άρη, την ευθύνη της εκτέλεσης του οποίου είχε αναλάβει ο Μπρούνο Γκάμα.
Τσαρλατανισμός
Μέσα σε, σκάρτες, 10 μέρες η εικόνα και η αγωνιστική συμπεριφορά του Άρη δικαιώνει όσους έλεγαν πως ο Χιμένεθ έπρεπε να έχει αποχωρήσει πολύ νωρίτερα. Ακούγεται βαρύ όμως, παρουσίασε προπονητικό τσαρλατανισμό. Ομολογώ πως, η αρχική του επιτυχία, σε επίπεδο αποτελεσμάτων, με ξεγέλασε. Κάποια στιγμή άλλαξα άποψη, όμως δεν μπορούσα να πιστέψω πως κάποιοι άνθρωποι μπορούν να ξεγελούν τόσο εύκολα.
Με έναν προπονητή στην άκρη του πάγκου ο οποίος κάνει απλά πράγματα, με δεδομένο το υλικό που διαθέτει, εκτίθεται αυτός που επέμενε στην παραμονή του Ισπανού στον πάγκο. Τόσο στην Λεωφόρο, παρά τα οργιαστικά που έγιναν εκεί, όσο και το Σάββατο το απόγευμα, η ομάδα εμφανίστηκε εμφανώς επιθετική, έχοντας παράλληλα συγκεκριμένο τρόπο και λογική στην ανάπτυξη και δημιουργία. Μάλιστα, προσπαθεί και παίζει αρκετά πιο άμεσα, γεγονός που φαίνεται με γυμνό μάτι. Δεν έχει “ερωτική” εικόνα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά ούτε είναι και εκείνο το ανέραστο πράγμα. Βέβαια, με την τραγική εικόνα της αμυντικής συμπεριφοράς του Ατρομήτου, εμφάνισε έντονα σημάδια ανικανότητας, ξανά. Μπορείς να προβλέψεις και να δουλέψεις πολλά. Ένα από αυτά είναι το πώς θα αντιδράσεις αν βρεθείς με αριθμητικό μειονέκτημα.
Αυτό που δεν μπορεί να προβλεφθεί, φυσικά, είναι το να χάνεις τέτοιες ευκαιρίες για νίκη, όπως τις δύο εκτελέσεις από τα “έντεκα μέτρα”. Μετά το πρώτο χαμένο πέναλτι, είπα στον διπλανό μου “Να δούμε ποιος θα χάσει το δεύτερο”! Λογικά, διαβάζει τα όσα γράφω, είναι αδιάψευστος μάρτυρας και ίσως να τρόμαξε το μάτι του με μένα. Περίμενα να δω το πώς θα συμπεριφερθεί η ομάδα στον αγώνα. Μετά, θα έκρινα το αν είναι σωστή η επιλογή έλευσης του Μιχάλη Γρηγορίου ως υπηρεσιακού. Τα όσα, απίθανα, συνέβησαν και είχαν ως αποτέλεσμα την αποβολή του (πάλι πολύ θετικού) Γκαρέ, ανέδειξαν κάτι ακόμα. Στο αντίστοιχο, ισόπαλο, ματς με την Τρίπολη εντός, ο Διούδης έσωσε τον βαθμό και τα προσχήματα. Τώρα, με 10 παίχτες πάλι, η συμπεριφορά ήταν εντελώς διαφορετική. Δεν δεχτήκαμε σχεδόν καμία φάση, πλην μίας μεγάλης ευκαιρίας στο τέλος με κεφαλιά εξ επαφής αντιπάλου, σε μεγάλο λάθος του Αθανασιάδη με μη έξοδο. Όχι μόνο αυτό, αλλά ο Καντεβέρε χάνει καλή ευκαιρία, με γυριστό, με το καλημέρα του 2ου ημιχρόνου και φυσικά ο Γιαννιώτας κερδίζει την εσχάτη των ποινών (sic!) σε μια επιθετική συμπεριφορά της ομάδας μας.
Τώρα, μένουν δύο παιχνίδια, με τον Πανσερραϊκό εκτός και τον Ο.Φ.Η. εντός και αν η ομάδα συνεχίσει να δείχνει εικόνα βελτίωσης, αλλά και επιθετικότητας, τότε θα πρέπει να τεθεί σοβαρά στο τραπέζι το ζήτημα της σημασίας του προπονητή στην επόμενη, κιτρινόμαυρη, μέρα. Ναι, οι βαθμοί ήταν και είναι πάντα σημαντικοί, ειδικά για μια ομάδα που μοιάζει βαλτωμένη. Παρόλα αυτά, υπάρχει το σήμερα αλλά και το αύριο. Η ζωή δεν σταματά σε κακές χρονιές, με απογοητευτικές επιλογές σε πολλά επίπεδα.
Το άλφα και το ωμέγα σε μια ομάδα είναι η διαχείριση (και η επιλογή) του υλικού. Για να προλάβω τους πονηρούς, με την λήξη των play off, πρέπει να έχει ήδη βρεθεί και συμφωνηθεί ο επόμενος προπονητής. Ο Άρης να ευχαριστήσει τον κόουτς, τόσο για την επιλογή να έρθει σε τέτοια συγκυρία, όσο και γιατί μας ανοίγει τα “ποδοσφαιρικά” μάτια. Υπάρχει, δηλαδή, μέτρο σύγκρισης.
Αρνητές νίκης, soft προσωπικότητες και δικαιώματα
Έγραψα “play off”, αλλά με τον Άρη δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Βόλος ΕφΣί ισοφάρισε τον Ο.Φ.Η. στην τελευταία φάση (με πέναλτι!) και μοιράστηκαν βαθμούς, αφήνοντας την βαθμολογία ως έχει, δηλαδή εμάς και τους Κρητικούς στους 29, ενώ οι Θεσσαλοί με τους Περιστεριώτες είναι έναν πόντο πίσω. Η Κηφισιά παίζει αύριο, στο Αγρίνιο, αλλά είναι κάμποσο πίσω. Ο δε Λεβαδειακός μόλις δέχτηκε το 0-3 απ’ τον Παναθηναϊκό και δικαιώνει το Σοφό Πνεύμα που επέμενε και επιμένει πως δεν θα κερδίσει βαθμό ως το φινάλε. Τότε, τελευταία αγωνιστική, παίζει με τον Ατρόμητο. Πολλά γίνονται στο πονηρό αυτό πρωτάθλημα όμως δεν μπορώ να εξηγήσω το πώς η κάκιστη ομάδα από την Δυτική Αττική θα μπορέσει να κερδίσει. Ψιλά γράμματα όλα αυτά. Τα χοντρά είναι πως ο Άρης, παρά την βελτίωση στο χορτάρι, είναι ένας αρνητής νίκης, ανήμπορος να πλησιάσει και να διεκδικήσει πράγματα. Τα ελάχιστα που αρμόζουν, τόσο στα διαγγέλματα στόχων, όσο και στο μέγεθός μας
Ο Πανσερραϊκός πήγε στην Τρίπολη και έκανε διπλό, με τους Αρκάδες να παίζουν με δέκα παίχτες από νωρίς. Λογικά, τους τραβάει μαζί του. Την επόμενη βδομάδα πηγαίνουμε εμείς στις Σέρρες. Ενώ ήθελα να βρεθώ εκεί και να δω τον Άρη να δίνει ένα ακόμα σπρώξιμο προς τα χαμηλά στην συγκεκριμένη ομάδα, προγραμμάτισα λάθος και πρέπει να βρίσκομαι αλλού. Παρόλα αυτά, θέλω να συμβεί το διπλό, τόσο για να φύγει η σκασίλα, όσο και για τα παραπάνω. Μετά την νίκη των Σερραίων, όμως, πιστεύω πως θα ορμάνε στο ψαχνό. Πηγαίνουμε για αγωνιστικό “πόλεμο”, απέναντι σε ομάδα με μεγάλη ανάγκη, αλλά και πολλά κόμπλεξ με τον Άρη.
Δεν ξέρω αν κριθεί πως παίχτες με την ψυχή και την επιμονή του Γιάννη Γιαννιώτα θα πρέπει να ξεκινήσουν. Ας μην ξεχνάμε πως ο απίθανος κυρ Μανόλο τον είχε στείλει να προπονείται μόνος του! Οι soft προσωπικότητες πρέπει να εκλείψουν, τόσο από το χορτάρι όσο και από τα πέριξ του Συλλόγου. Δυστυχώς, ο Πέρεθ δείχνει να είναι τέτοιος, αν και κατανοώ πως τα είδε κι αυτός όλα φέτος. Φυσικά, τον χειροκρότησα στην αλλαγή και δεν γιούχαρα όπως έκανε μερίδα συνοπαδών. Έχουμε εντελώς διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα. Τόσο με αυτούς όσο και με πολλούς μηδενιστές, που βρίσκουν πολύ πεδίο δράσης στα πληκτρολόγια. Το δικαίωμα το δίνει η ίδια η ομάδα. Δεν είναι ζήτημα προσώπου. Ποιον να χρεώσω; Τον Σέρβο, που μάχεται στα γήπεδα και που σκοράρει και συχνά ή τον Ισπανό, που αν δημιουργηθεί το αγωνιστικό περιβάλλον σκοράρει κατά ριππάς; Σε αυτήν ανήκει το φαρμακερό βέλος της εβδομάδας, στην νοοτροπία του συνόλου που έρχεται να εμφανίζεται με την μορφή κατάρας, ανά περιόδους.
Ο μαχητής, που δεν σταματά
Στον αντίποδα των παραπάνω, ήταν η είσοδος του Μιχάλη Βοριαζίδη, προς το τέλος. Μπες στην θέση του πιτσιρικά, τα όσα έζησε στον ελάχιστο χρόνο του στην ομάδα μας, στην δύναμη που πρέπει να αντλήσει. Ο Άρης που θέλω να βλέπω, πρέπει να έχει τέτοια παιδιά ως παράδειγμα. Μαχητές, που δεν σταματούν να αγωνίζονται. Φυσικά, οφείλει να τα αγκαλιάζει. Με την ευχή να συνεχίσει και να γυρίσει, να καθιερωθεί στην εντεκάδα, πανέτοιμος, απόλυτα χρήσιμος στο σύνολο. Οι ικανότητές του φάνηκαν, στον ελάχιστο χρόνο που πρόλαβε να αγωνιστεί, εξάλλου.
Το μπάσκετ, ειδικά τώρα, καλείται να γίνει το χάπι για τον πονοκέφαλο. Φυσικά και εκεί έχει αδικήσει η ίδια η ομάδα τον εαυτό της. Ειδικά σε κύπελλο, αλλά και στο πρωτάθλημα. Ομάδες όπως το Μαρούσι, που υποκλίθηκε στον Αυτοκράτορα αλλά πρόλαβε να μας κάνει δύο χουνέρια τον περασμένο καιρό, θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα πως θα διεκδικούν βαθμούς αλλού και όχι με εμάς. Αυτό, προϋποθέτει αναβάθμιση στην ποιότητα του συνόλου. Αυτήν έχει προαναγγελθεί. Δεν αρκούν τα λεφτά, όμως. Πριν από λίγο, ο Ηρακλής γονάτισε την ομάδα του Γιαννακόπουλου και του Άταμαν στο Ιβανώφειο, ερχόμενος από το -21!!
Πήρα δίπλα το ινδιανάκι μου. “Παλέψαμε και αντέξαμε. Δεν πήγαμε στον τρελιγιατρό, που λέει και το σύνθημα. Θα συνεχίσουμε. Δεν σταματάμε. Ως τότε, ας μας κάνω ένα δωράκι ακόμα, όμως”, του είπα καθώς έμπαινα στο κινητό και έκλεινα 2+2 εισιτήρια, για τους αγώνες με Καρδίτσα στα τέλη Μαρτίου και Πανιώνιο στα τέλη Απριλίου, στο Παλέ!
Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2026
Κίτρινο Βέλος 🏹
Never give up…
