Σπουδαία νίκη με “όπλα” άμυνα και Κέλι! Στα συν ο Χάνλαν, στα μείον ο Λόκετ

Ήταν ένα παιχνίδι που έπρεπε να κερδηθεί πάση θυσία αυτό με τον Απόλλωνα της Πάτρας στο Παλέ και αυτήν την φορά ο Γιάννης  Καστρίτης και παίκτες του  έκαναν το καθήκον τους και έφθασαν στο ποθητό αποτέλεσμα και ατενίζουν με αισιοδοξία την συνέχεια στις μάχες που έχουν να δώσουν στο φετινό πρωτάθλημα.

Παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό των Πατρινών οι κιτρινόμαυροι διώχνοντας το άγχος αντέδρασαν πήραν κεφάλι στο σκορ και το κράτησαν μέχρι το τέλος και μάλιστα πήραν και μια καλή διαφορά αυτή των δεκατεσσάρων πόντων.

Ας δούμε τα θετικά της νίκης αυτής πέρα από τους δυο βαθμούς.

Το νούμερο ένα ήταν η πολύ καλή άμυνα καθώς δέχθηκαν μόλις 56 πόντους σε ολόκληρο τον αγώνα περιορίζοντας κάποια από τα επιθετικά ατού των αντιπάλων

Το νούμερο δύο ήταν η απόδοση του Κέλι καθώς ο Αμερικανός με ντάμπλ ντάμπλ ( 18 πόντοι και 11 ριμπάουντ) θύμισε και πάλι τον Κέλι των αγώνων με Προμηθέα και Ηρακλή.

Όμως ο Αμερικανός έχει δίκιο να διαμαρτύρεται γιατί δεν τον «ταΐζουν» με ασίστ οι πλέι μέικερ της ομάδας. Δεν μπορεί ο βασικός άσος της ομάδας ο Κάουαν να τελειώνει το παιχνίδι με μόλις μια ασίστ σε 34 περίπου λεπτά συμμετοχής.

Το τρίτο θετικό ήταν ο Χάνλαν έδειξε ότι βρίσκει τον εαυτό στα σουτ έξω από την γραμμή των 6.75μ (44%) , ενώ βοήθησε και στο σκοράρισμα των υπολοίπων αφού ήταν ο πρώτος στις ασίστ. Έδωσε τις 4 από τις 12 που έδωσε όλη η ομάδα. Είναι σπουδαίος σκόρερ. Ανεβασμένος εμφανίσθηκε και ο Γουίλιαμς.

Το αρνητικό στοιχείο  ήταν και πάλι η κακή εμφάνιση του Έρικ Λόκετ. Ένα ερώτημα που μόνο ο Καστριτης μπορεί να απαντήσει είναι γιατί τον κρατάει. Το τριάρι της ομάδας  δεν βοηθάει καθόλου στο σκοράρισμα ενώ δεν έχει το σουτ τριών πόντων (0/3 και σαυτό το παιχνίδι).

Γιατί δεν τον άλλαξε μέχρι τώρα;

Πάντως για να είμαι δίκαιος με τον Έλληνα τεχνικό όπως το θεώρησα υπεύθυνο για την ήττα στο προηγούμενο παιχνίδι στην Λάρισα θέλω να τονίσω ότι στον αγώνα με τους Πατρινούς  παρουσιάστηκε καλά διαβασμένος με τον αντίπαλο και έκανε τις κινήσεις που έπρεπε στην σκακιέρα του Παλέ.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

 

H “μαύρη τρύπα”! Κραυγαλέο το πρόβλημα του Άρη, χωρίς γκολ δεν… πας πουθενά!

Ο Άρης για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι μέσα στο 2022 αγνοεί τη… χαρά, αλλά και την ουσία του γκολ. Με τον Παναθηναϊκό ήττα με 2-0, “λευκές” ισοπαλίες με Απόλλωνα και Λαμία που καταγράφουν την “μαύρη τρύπα” του Άρη!

Και στα τρία ματς αυτά απουσίασε ο βασικός του επιθετικός (περισσότερο περιφερειακός και όχι καθαρόαιμος φορ), ο Αμπουμπακάρ Καμαρά, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία, γιατί πολύ απλά και σε άλλα παιχνίδια φέτος, ο Άρης είχε εμφανές το πρόβλημα του γκολ!

Χθες σε ένα ακόμη παιχνίδι, οι κιτρινόμαυροι είχαν 16 τελικές, τις 11 στο πρώτο μέρος, αλλά αυτό πια, αποτελεί ένα στατιστικό αναμάσημα που δεν χωνεύεται με τίποτα. Κόντρα στη Λαμία απλά επιβεβαίωσαν το τρομακτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν στο γκολ μέσα από το… ξόδεμα ευκαιριών στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και την αδυναμία να φτιάξουν φάσεις στο δεύτερο, όταν για διάφορους λόγους έχασαν την συνοχή και το καθαρό τους μυαλό.

Και στο τέλος; Οι ίδιες ατάκες, οι ίδιες αναφορές όπως αυτές που είπε χθες ο Άκης Μάντζιος ακούστηκαν πολλές φορές φέτος. “Μας έλλειψε η καλή τελική και το γκολ. Η μπάλα φτάνει μέσα στη περιοχή, κάτι μας λείπει όμως για να είμαστε περισσότερο αποτελεσματικοί και ουσιαστικοί σε ό,τι παρουσιάζουμε…” είπε ο προπονητής του Άρη θυμίζοντας την “μέρα της μαρμότας” στην ομάδα.

Ο Μάνος ξεκίνησε χθες το παιχνίδι, πάλεψε, αλλά δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Ο Λόπεθ αγνοεί εδώ και… μήνες το γκολ, ο Μαντσίνι όποτε επιστρατεύτηκε, απλά δεν είναι φορ, ενώ οι άλλοι δυο που ξεκίνησαν την σεζόν, ο Άλι είναι νοκ άουτ και ο Μήτρογλου φανερά περνάει τις μέρες του στην… ερωτική Θεσσαλονίκη.

Είναι γεγονός ότι ο Άρης κάθε χρόνο συζητάει για την ανάγκη ενός φορ. Από την επιστροφή του ακόμα στην μεγάλη κατηγορία, αναζητούσε την λύση στα πρόσωπα των Γιουνές, Ιντέγε, Λόπεθ, Μήτρογλου, Καμαρά, αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαίωσε επί της ουσίας κανέναν. Κι ακόμη ψάχνει.

Όπως ακόμη… ψάχνει έναν επιτελικό μέσο, που θα κάνει την τελική πάσα με έμπνευση και αποτελεσματικότητα. Το πρόβλημα του γκολ λοιπόν,  υπάρχει κι αν δεν το λύσει ο Άρης είναι ξεκάθαρο ότι δεν… πάει πουθενά. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι ο χρόνος, μια και μπήκαμε στο τρίτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου και τα παιχνίδια “φωτιά” είναι τώρα, άμεσα. Την Κυριακή στο πρωτάθλημα και η ρεβάνς του κυπέλλου και στις δυο περιπτώσεις με την Λαμία.

Μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι ο Άρης είναι με την πλάτη στον τοίχο και καλείται να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα, πριν τινάξει στον αέρα τόσο νωρίς μια ολόκληρη χρονιά.

To μήνυμα στάλθηκε, οι υποσχέσεις δόθηκαν, αλλά μόνο οι πράξεις μετράνε για όλους

Ο Άρης μπήκε με το… αριστερό στο 2022. Κακή εμφάνιση και ήττα με Παναθηναϊκό, κακή εμφάνιση και ισοπαλία σαν… ήττα με τον Απόλλωνα. 

Οι δικαιολογίες πολλές, οι εξηγήσεις το ίδιο, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια. Ο Άρης σε αυτόν τον “καυτό Γενάρη”, όπου κρίνονται -όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει- όλα σε ότι αφορά το πρωτάθλημα και τα πλέι οφ, αλλά και το κύπελλο, θα πρέπει να το… αλλάξει. Να παρουσιαστεί έτοιμος και ουσιαστικός, βάζοντας τις βάσεις από αύριο για την πρόκριση κόντρα στην Λαμία και να μαζέψει το χυμένο βαθμολογικό… γάλα που σκόρπισε με τις εμφανίσεις του.

Γράφαμε μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό ότι ο Άρης πέρα από την αγωνιστική απώλεια έχασε και στην γενικότερη εικόνα, παρουσιάζοντας μια ομάδα η οποία στο σύνολο της δεν έδειξε ούτε μέταλλο, ούτε συνοχή, ούτε πάθος, αλλά και τα στοιχεία που ατσαλώνουν ένα σύνολο για να καλύψει τα κενά από την απουσία βασικών παικτών-βαρόμετρο.

Τότε στην Λεωφόρο έλειπαν όντως αρκετοί βασικότατοι παίκτες. Στην Ριζούπολη;

Κι ίσως αυτό είναι που θυμώνει τον κόσμο της ομάδας. Αυτό το παρατεταμένο… έλλειμμα πάθους που πληγώνει, αλλά και το ότι ο Άρης συνεχίζει να είναι προβλέψιμος και χωρίς έμπνευση αιφνιδιασμό. 

Χθες πληροφορηθήκαμε όλοι τα “γκάζια” που έβαλε ο Θόδωρος Καρυπίδης στην ομάδα. Κατέγραψε με σκληρή γλώσσα αυτό που είδε όλος ο κόσμος, αυτό που είδαμε όλοι: παίκτες να μην έχουν συναισθανθεί ποια φανέλα φοράνε, παίκτες εκτός κλίματος που βυθίστηκαν σε ένα αγωνιστικό χάος. Παίκτες που έχουν προσφέρει πάρα, μα πάρα πολλά, αλλά είναι στη διαδικασία κάποιοι από αυτούς να ζητούν ανανέωση με υψηλά συμβόλαια, χωρίς αυτό να συνδυάζεται με την γενικότερη αγωνιστική εικόνα…

Ονόματα δεν χρειάζονται να ειπωθούν αυτή τη στιγμή. Εκείνο που χρειάζεται, μια και το μήνυμα στάλθηκε από τον μεγαλομέτοχο και οι υποσχέσεις δόθηκαν από τους παίκτες ότι θα το “αλλάξουν” να περάσουμε στην ουσία των πράξεων. Κουράστηκε και ο κόσμος, κουράστηκαν όλοι, να ακούνε υποσχέσεις, λόγια, “θα”. 

Το παιχνίδι με την Λαμία είναι προ των πυλών για το κύπελλο. Ακολουθεί πάλι παιχνίδι με την Λαμία για το πρωτάθλημα. Ιδού η Ρόδος πράξεων και των αποτελεσμάτων.

ΥΓ: Στο κάδρο των ευθυνών φυσικά δεν μπορεί να λείπει ο ρόλος και αποτελεσματικότητα του Άκη Μάντζιου. Στις ήττες, στις αποτυχίες, στην έλλειψη κινήτρου έχει ευθύνη πάντα και ο προπονητής. Ίσως τον λιγότερο αναλογικά. Σε κάθε περίπτωση μπαίνει κι αυτός στη συζήτηση των αποδείξεων με πράξεις.

ΥΓ1: Σχεδόν σε κάθε Ιανουάριο, η μεταγραφική ενίσχυση καθυστερεί, ενώ τα προβλήματα είναι γνωστά. Σε άλλες περιπτώσεις παρά την καθυστέρηση, οι μεταγραφές του χειμώνα έβγαλαν… λαβράκια (Ροζ, Κόρχουτ, Φετφατζίδης, Λάρσον), σε άλλες όπως πέρσι ήταν άνθρακες ο θησαυρός (Μήτρογλου, Ιωάννου, Μπρούνο). Και φέτος αυτή η καθυστέρηση είναι χαρακτηριστική μια και οδεύουμε για το τελευταίο δεκαήμερο του πρώτου μήνα του 2022. Αρκεί να μην φρενάρει τον Άρη από την επίτευξη των στόχων του.

Το… δώρο που δεν το εκμεταλλεύθηκε, η λάθος τακτική και η ήττα!

Στην Λάρισα ο μπασκετικός Άρης έδινε ένα κρίσιμο παιχνίδι που θα έπρεπε να το κερδίσει πάση θυσία για να πάρει τους βαθμούς της νίκης και να αποφύγει μελλοντικές περιπέτειες αν κάτι δεν πάει καλά με την υπόθεση της τιμωρίας .

Και όμως στο κρίσιμο αυτό παιχνίδι τεχνική ηγεσία και παίκτες πήγαν ανέτοιμοι και γνώρισαν την ήττα . Ας δούμε όμως τι έφταιξε και για μια ακόμη φορά φέτος χάθηκε ένα παιχνίδι μέσα από τα χέρια του Άρη .Όλα ξεκίνησαν με ένα απρόσμενο δώρο που ήταν η ξαφνική απουσία του Κροάτη  σέντερ της Θεσσαλικής ομάδας (2.11μ) Μάριν Μάριτς ενός παίκτη που οδήγησε την Λάρισα στην νίκη στο προηγούμενο παιχνίδι.

Αυτό έκανε ποιο εύκολο το έργο του Τζέιμς Κέλι που αναμενόταν να κάνει πάρτι κάτω από τα δυο καλάθια. Μετά το τζάμπολ όμως όσοι περιμέναμε κάτι τέτοιο διαψευσθήκαμε γιατί απλά οι συμπαίκτες του δεν τροφοδοτούσαν όπως έπρεπε τον Αμερικανό και προσφεύγοντας σε ένα παιχνίδι με μακρινά σουτ που θύμιζαν λίγο μπάσκετ Ποσειδωνίου .

Μάταια περίμενα μια κίνηση από τον Καστρίτη που έδειχνε να δέχεται αυτήν την κατάσταση ίσως γιατί και ο ίδιος γνώριζε και γνωρίζει ότι η ομάδα δεν έχει τον πλέι μέηκερ που θα ηρεμήσει το παιχνίδι και θα «ταΐσει» με ασίστ τον Κέλι .

Έτσι ο Άρης κυνηγούσε στο σκορ τους γηπεδούχους αλλά και όταν ακόμη τους έπιανε δεν είχε παίκτες με καθαρό μυαλό για να  του δώσουν την ώθηση  να περάσει μπροστά και να καθαρίσει το παιχνίδι . Ακόμη και όταν στο τέλος πέρασε μπροστά οι παίκτες του έκαναν παιδικά λάθη και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τάχασαν και μαζί και την νίκη.

Αυτόν τον Λόκετ δεν ξέρω γιατί τον κράτησε ο Άρης ; Αφού κ. Καστρίτη τον χρησιμοποιείται ελάχιστα σ’ αυτό το παιχνίδι άρα δεν τον πιστεύεται .Όταν διώξατε τον Σλοβένο γιατί δεν απομακρύνατε και τον Λόκετ για να πάρετε στην θέση του τον πλέι μέηκερ που έπρεπε να έχει η ομάδα.

Ακόμη μου έκανε κακή εντύπωση ο παραγκωνισμός του νεαρού και ταλαντούχου Όμηρου Νετζήπογλου  που είναι περιουσιακό στοιχείο του Άρη και δεν πρέπει επ΄ ουδενί λόγο να χαθεί .

Όπως βέβαια είναι και ο Γιάννης Σιδηροηλίας που καλά κάνατε αγαπητέ κόουτς και τον χρησιμοποιήσατε και πήγε πολύ καλά . Η απόδοση του Γιάννη ήταν το μόνο καλό που βγήκε από την μέτρια εμφάνιση .

Και να ξέρεις Γιάννη Καστρίτη ότι αυτά τα γράφω όχι γιατί θέλω  να κάνω μια κακοπροαίρετη κριτική αλλά για να βοηθήσω να διορθωθούν κάποια πράγματα και ο Άρης να παρουσιαστεί ποιο δυνατός στην συνέχεια και να κερδίσει τα επόμενα παιχνίδια και ειδικά το κρίσιμο με τον Απόλλωνα Πάτρας στο Παλέ.

Σ.Σ.: θα μπορούσα να γίνω και εγώ αρεστός και να τα ρίξω όλα στην διαιτησία όπως κάποιοι άλλοι εδώ και καιρό μετά από κάθε ήττα. Όμως έτσι θα ρίξω τα αγωνιστικά προβλήματα κάτω από το χαλάκι για να μην φαίνονται και αυτό μόνο κακό θα κάνει στην ομάδα.

Και κάτι προς την διοίκηση που έχει δύσκολο έργο λόγω των οικονομικών και το αναγνωρίζω ας κάνει μια υπέρβαση και ας φέρει έναν πλέι μεηκερ που θέλει η ομάδα και θα επιλέξει ο προπονητής .

Η… μεταγραφή μέσω “Ξανθού”

Του Ιωάννη του Βαπτιστή σήμερα μεγάλη γιορτή για την Χριστιανοσύνη και μεταξύ αυτών που εορτάζουν είναι και ένας από τους βασικούς συντελεστές της ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ του Αρειανού μπάσκετ ο Γιάννης Ιωαννίδης. Θυμάμαι πάντα τον ξανθό που τον θεωρώ δίκαια σαν τον αρχιτέκτονα εκείνης της σπουδαίας ομάδας που έβαλε το άθλημα στο σπίτι του κάθε Έλληνα και έκανε υπερήφανους τους Αρειανούς .

Ρεπόρτερ του ποδοσφαίρου ήμουνα εγώ και παρότι πήγαινα στο γήπεδο σαν θεατής ο Ιωαννίδης από το 1979 προσπαθούσε να με κάνει να ασχοληθώ με το μπάσκετ δημοσιογραφικά .

“Έλα και δεν θα χάσεις. Θα γίνεις πρώτος μάγκας γιατί ο Άρης κάποια στιγμή θα κάνει τους Έλληνες να παραμιλούν με τις επιτυχίες του”.

Σιγά σιγά άρχισα να πηγαίνω στα παιχνίδια και σαν δημοσιογράφος αλλά η μεγάλη μου αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο . Και φθάνουμε στο 1983-84 και πριν τον πρώτο Ευρωπαϊκό αγώνα με την  Ζαντάρ. Ο Ιωαννίδης με έκανε… Θεό να πάω μια φορά με την αποστολή στο εξωτερικό αλλά εγώ ήμουνα αρνητικός.

Μετά το τέλος του πρώτου αγώνα ήταν μεσάνυχτα και με πήρε τηλέφωνο στο σπίτι μου λέγοντας μου:

“Αυτήν την φορά δεν θα μου αρνηθείς . Ξαφνικά προέκυψε ένα πρόβλημα με τον φυσιοθεραπευτή της ομάδας (τότε ήταν ο Λάζαρος Κιοφιτζόγλου) και υπάρχει ένα εισιτήριο κενό. Αυτός είναι ένας καλός οιωνός ότι θα τρέπει να έρθεις”   και συνέχισε ο πονηρός “ξανθός” θέλοντας να με κτυπήσει στο ευαίσθητο σημείο μου: “Αν δεν έρθεις και αποκλειστεί η ομάδα θα έχεις τύψεις”.

Και είπα το ναι και πήγα σαν μοναδικός δημοσιογράφος με την ομάδα .

Στο τριήμερο της παρουσίας μας στην όμορφη Κροατική παραθαλάσσια πόλη άρχισε το ψήσιμο και έγινε μεγαλύτερο μετά την πρόκριση

“Δεν θέλω να ακούσω λέξη .Είσαι το γούρι μας .Από δω και πέρα θα είσαι πάντα μαζί μας. Δεν μπορείς να αναλογιστείς τι έρχεται .Αυτή η ομάδα θα εκτοξεύσει το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης και της Ελλάδας “

Ο Ιωαννίδης παρά τις παραξενιές του με τα γούρια του και τις εγωιστικές τάσεις του έβλεπε χρόνια μπροστά και ήθελε να ενώσει και να φέρει κοντά στην ομάδα όλους τους Αρειανούς (παράγοντες ,πρώην αθλητές ,δημοσιογράφους κλπ).

Οι τελευταίοι μου ενδοιασμοί κάμφθηκαν όταν τις πρωινές ώρες της επόμενης μέρας φθάσαμε στα σύνορα (κάποιο πρόβλημα στο αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας ανάγκασε να πάμε αεροπορικώς Σκόπια και μετά οδικώς Θεσσαλονίκη . Στα σύνορα λοιπόν μας περίμεναν γύρω στους 200 Αρειανούς  απο Θεσσαλονίκη αλλά και κυρίως την κιτρινόμαυρη Γουμένισσα  . Ο Ιωαννίδης μου είπε :

“ Αυτό είναι έργο δικό σου . Μαυτά που έγραψες για την πρόκριση ξεσήκωσες τους Αρειανούς . Γιαυτό θέλω και την βοήθεια σου όχι για μένα αλλά για τον Άρη μας “. Και την είχε ο ΑΡΗΣ της καρδιάς μας απλόχερα.

Και εγώ δεν μετάνιωσα που έκανα αυτήν την μεταγραφή ζώντας από κοντά όλες τις επιτυχίες της Αυτοκρατορίας.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Οι απουσίες “εξήγησαν” την ήττα του Άρη, η ανάγκη ενίσχυσης φώναξε πολύ πιο εκκωφαντικά

Τι βραδιά κι αυτή… Η πρώτη ποδοσφαιρική βραδιά μέσα στο 2022, τόσο δύσκολη, όσο και περίεργη. Ένας Άρης με πολλές απουσίες (ναι ήταν πολλές και καίριες), λύγισε από τα προβλήματα του και γνώρισε μια πικρή ήττα, όντας κακός απέναντι σ’ έναν πιο παθιασμένο κι αποφασιστικό Παναθηναϊκό.

Δεν είναι δικαιολογία οι απουσίες. Για καμία ομάδα που θέλει να λέγεται μεγάλη. Είναι όμως ένα γεγονός που “εξηγεί” την κακή εμφάνιση και την ήττα με κατεβασμένα τα χέρια (εάν εξαιρέσεις την αναλαμπή της κεφαλιάς στο δοκάρι του Μπεναλουάν).

Είναι όμως μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να διαγράψουμε: ποτέ άλλοτε ο Άρης δεν στερήθηκε ταυτόχρονα τις υπηρεσίες των Μαντσίνι, Γκαρσία, Γκάμα, Ματίγια, Φαμπιάνο και σε συνδυασμό με την απουσία του Καμαρά, “ξέμεινε” από επιθετική δημιουργία και ενέργεια. Και να μην ξεχάσουμε… Ο Μπερτόγλιο έπαιζε επί της ουσίας στα… όρια της επιφυλακής, μια και ήταν ελάχιστα έτοιμος.

Με αυτά τα δεδομένα, όλοι περιμέναμε έναν Άρη, μια ομάδα, που θα έβγαζε αντίδραση, πάθος, πείσμα. Αυτό εκπορευόταν άλλωστε από τις δηλώσεις όλων και το κλίμα που επικρατούσε. Κι όμως ο Άρης σε αυτό το “κομμάτι” είχε την μεγαλύτερη ήττα. Ένα κέντρο, θεωρητικά πλήρες, με τους Σάσα, Τζέγκο, Εντιαγέ, κι όμως έμοιαζε αποδιοργανωμένο χωρίς συνοχή και ουσία. Με μια ομάδα που στο σύνολο της δεν έδειξε ούτε μέταλλο, ούτε συνοχή, ούτε τα στοιχεία που ατσαλώνουν ένα σύνολο για να καλύψει τα κενά από την απουσία βασικών παικτών-βαρόμετρο.

Κι ίσως αυτό είναι που θυμώνει τον κόσμο της ομάδας. Αυτό το… έλλειμμα που πληγώνει. Η εικόνα της ομάδας, σε όλο το δεύτερο ημίχρονο, και η μη αντίδρασή της δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και για να είμαστε… δίκαιοι, γι’ αυτό δεν φταίνε αποκλειστικά οι απουσίες.

Είδαμε παίκτες να μην έχουν συναισθανθεί ποια φανέλα φοράνε, ήταν εκτός κλίματος και βυθίστηκαν σε ένα αγωνιστικό χάος. Παίκτες που έχουν προσφέρει πάρα, μα πάρα πολλά, αλλά είναι στη διαδικασία κάποιοι από αυτούς να ζητούν ανανέωση με υψηλά συμβόλαια, χωρίς αυτό να συνδυάζεται με την χθεσινή αγωνιστική εικόνα…

Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη, αλλά παράλληλα θα πρέπει να είναι και δημιουργική.

Κι αν οι απουσίες “μίλησαν” χθες σχετικά με το πρόβλημα του Άρη, η ανάγκη ενίσχυσης φώναζε εκκωφαντικά! Τόσο ξεκάθαρο ήταν αυτό χθες. Ο Άρης θέλει… χθες έτοιμες λύσεις, όχι απλά ως εναλλακτικές (σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, όπως ήταν το παιχνίδι της Λεωφόρου), αλλά λύσεις που και θα εμπνεύσουν και θα κάνουν τη διαφορά. Διαφορετικά το… τρένο της διάκρισης μέσα από το πρωτάθλημα κινδυνεύει να χαθεί (έστω κι αν περιμένει ο Άρης την δικαίωση από το CAS μετά το σκάνδαλο) και θα του απομείνει η… ρώσικη ρουλέτα του κυπέλλου! 

ΥΓ 1: Επισημαίνοντας την ανάγκη ενίσχυσης, δεν μπορούμε να βγάλουμε το κάδρο, την επιβεβλημένη διαδικασία ξεσκαρταρίσματος του ρόστερ. Με απλά λαϊκά λόγια: όσοι μπορούν. Όσοι δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να προσφέρουν η πόρτα πρέπει να ανοίξει.

ΥΓ 2: Είναι από τις φορές που όσο κι αν υπάρχουν… φωνές σε βάρος του Άκη Μάντζιου (και θα υπάρχουν πάντα, ουδείς είναι στο απυρόβλητο), κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον προπονητή του Άρη. Προσπάθησε με αλχημείες και συνδυασμούς να κατεβάσει ένα σύνολο που θα στεκόταν με αξιοπρέπεια και ανταγωνιστικότητα σ’ ένα τόσο απαιτητικό ματς. Όσο κι αν στενοχωρούμε τους… haters του Μάντζιου, είναι από τα παιχνίδια, όπου ο προπονητής βγαίνει αυτόματα από το… κάδρο. Ας αναζητηθούν αλλού οι ευθύνες για την ήττα αυτή.

Από το 1970 στο… 2022! Το όνειρο του τροπαίου που πρέπει να γίνει πραγματικότητα!

Ήταν ένα όμορφο βράδυ του Ιουνίου του 1970. Κατηφορίζαμε  από το Καυταντζόγλειο προς την Λεωφόρου Στρατού  μετά την λήξη του τελικού του κυπέλλου που είχε βρει τον Άρη νικητή και τροπαιούχο χάρις σε ένα γκολ του Μανώλη Κεραμιδά.

Ήμουνα μόλις 13 ετών και είχα νοιώσει την μεγαλύτερη χαρά μέχρι τότε της ζωής μου. Η πορεία των φίλων της ομάδας στους δρόμους της πόλης είχε αρχίσει με αρχηγό τον αείμνηστο Σαράφο και αρχικό προορισμό την Αγία Τριάδα και μετά το Χαριλάου .

Ο πρόεδρος Νικόλαος Καμπάνης, ο προπονητής Μιλοβαν Τσίριτς οι 12 παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν (Χρηστίδης,Πάλλας,Ναλμπάντης, Σπυρίδων, Ραπτόπουλος, Σεμερτζής, Συρόπουλος , Κεραμιδάς, Αλεξιάδης, Μιχαηλίδης, Παπαιωάννου, Ψηφιδης) αλλά και ο μεγάλος Τάκης Λουκανίδης που είχε βοηθήσει σημαντικά να πάει η ομάδα στον τελικό (δεν έπαιξε με μια σκανδαλώδη απόφαση)  είχαν μπει στο πάνθεο της ιστορίας του συλλόγου.

Όμως από τότε και ενώ πέρασαν 52 χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα δεν μπόρεσε να κερδίσει έναν τίτλο αν και έφθασε τρεις τέσσερις φορές πολύ κοντά στην επιτυχία. Βέβαια το 1980 ουσιαστικά ήταν αυτή που κέρδισε το πρωτάθλημα όμως λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος το Αθηναϊκό κατεστημένο άλλαξε τον κανονισμό κάτι που από τότε δεν έχει ξαναγίνει και ενώ στην ισοβαθμία έβγαινε πρωταθλητής αυτός που υπερείχε στα μεταξύ τους παιχνίδια έστειλε τον πρώτο Άρη και τον δεύτερο  Ολυμπιακό στο μπαράζ του Βόλου και εκεί επικράτησαν οι Πειραιώτες.

Είναι πολλά τα χρόνια που πέρασαν χωρίς τίτλο και φέτος είναι η ευκαιρία του Άρη μετά την βατή κλήρωση (πρώτα Λαμία και μετά ΠΑΟ δυο ομάδες κατώτερες των κιτρινόμαυρων) να φθάσει στον τελικό και με έναν ξένο διαιτητή να βάλει το τρόπαιο του κυπέλλου στην τροπαιοθήκη του συλλόγου.

Αυτός είναι ο στόχος και  διοίκηση και προπονητής το έχουν περάσει στους παίκτες . Ο κόσμος του Άρη διψά να δει να υλοποιείται αυτός ο στόχος και γι αυτό και ζητά:

«ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΦΕΡΕ ΜΑΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ».

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Έκλεισε με… χάπι εντ το 2021, κάνει καλές γιορτές και ετοιμάζεται για το “ντου” στη νέα χρονιά

Ο Άρης ήταν φανερά καλύτερος στην διπλή παρτίδα του κυπέλλου με τον ΟΦΗ και με δυο… ματ στην σκακιέρα του κυπέλλου, κατάφερε με περάσει στη φάση των οκτώ. Με απλά λόγια έκλεισε με… χάπι εντ το 2021, κάνει καλές γιορτές (κατά σύμπτωση όπως και πέρσι μετά από τον αγώνα της Κρήτης και το εμφατικό 0-3) και ετοιμάζεται για το τελικό “ντου” στην νέα χρονιά.

Δεν χρειάζεται να το λένε στα λόγια όλοι μέσα στον Άρη ότι “το κύπελλο είναι ένας μεγάλος στόχος”. Κάθε χρόνο λέγεται και πέρασαν χρόνια και χρόνια. Το ζητούμενο είναι η πράξη. Και στην πράξη, οι κιτρινόμαυροι κατάφεραν με δυο νίκες να ξεπεράσουν το εμπόδιο της Κρητικής ομάδας, σε μια συγκυρία, κατά την οποία κατέβηκε μετά το νικηφόρο παιχνίδι με την ΑΕΚ και ήταν γενικά σε καλό φεγγάρι. Μόνο που πέρασε το πρώτο από τα τρία εμπόδια που υπάρχουν μέχρι τον τελικό…

Ο Άρης πέρασε λοιπόν αυτός και όχι ο ΟΦΗ, γιατί πέρα από το ότι κατά γενική ομολογία είναι καλύτερη ποιοτικά ομάδα, είχε το μέταλλο, την στόφα ενός συνόλου που με κυνικό και ψύχραιμο τρόπο θέλει να επικρατήσει. Κατέδειξε ότι μια πιο σκληροτράχηλη και μαθημένη στα δύσκολα ομάδα και διαχειρίστηκε πέρα από τις απαιτήσεις ενός αγώνα (μέσα σε μια έδρα βγαλμένη από άλλες εποχές του ποδοσφαίρου) και τα εξωαγωνιστικά ζητήματα της (Σούντγκρεν, τραυματισμούς).

Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό κρίσιμο ματς ο Άκης Μάντζιος είχε να αντιμετωπίσει τρεις πολύ σοβαρές απουσίες των Ματέο Γκαρσία, Μπερτόγλιο και Μαντσίνι, απουσίες που απώλεσαν μεγάλη δύναμη από την μεσοεπιθετική γραμμή. Κι όμως βρέθηκε ο τρόπος να τις καλύψει.

Ο ΟΦΗ ανήκει στο παρελθόν πια. Η ομάδα θα έχει την ευκαιρία να κάνει καλές διακοπές, καλές γιορτές χωρίς πίεση, έχοντας στο μυαλό πώς θα επιστρέψει πιο δυνατή στο νέο έτος, τόσο στο πρωτάθλημα, όσο και στο κύπελλο, περιμένοντας παράλληλα και την μεταγραφική ενίσχυση.

Μέχρι την επιστροφή στη δράση, ο Άρης θα έχει να βρει λύση για το θέμα του Καμαρά, ο οποίος θα λείψει τον Ιανουάριο στο Κόπα Άφρικα, θα αγωνιά για την επιστροφή των έξι βαθμών, να έχει καταλήξει σε άμεσες κι ουσιώδεις μεταγραφικές προσθήκες, να περιμένει τους τραυματίες. Μαθημένα τα βουνά στα χιόνια, όμως.

Μέχρι να βρεθεί ενώπιος όλων αυτών, θα μεσολαβήσει ένα διάστημα, όπου με καθαρό μυαλό, θα γεμίσει τις μπαταρίες, για να είναι έτοιμος να κάνει ποδαρικό με το… δεξί στο 2022.

ΥΓ: Είναι ξεκάθαρο μετά και τη χθεσινή πρόκριση ότι το τραύμα, το… ατύχημα για πολλούς, της ήττας με 0-5 από τον ΠΑΣ, ξεπεράστηκε. Φυσικά δεν διαγράφηκε, αλλά όλος ο Άρης έδειξε την δύναμη, το σθένος και τις λύσεις για να το προσπεράσει.

 

Κερδισμένος μόνο ο Άρης! Μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση από Καρυπίδη και Σούντγκρεν η διαχείριση της κρίσης

Μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση από Καρυπίδη και Σούντγκρεν η διαχείριση της κρίσης. Αυτό εκπορεύεται μετά τα όσα έγιναν την τελευταία βδομάδα με τον Σουηδό αμυντικό να μπαίνει στο κάδρο, με αφορμή τη γέννηση της κόρης του.

Μόλις χθες σημειώναμε, το θέμα θεωρείται λήξαν και ο παίκτης αναμένεται να επιστρέψει στις προπονήσεις… Η λογική των κιτρινόμαυρων είχε να κάνει ότι “ο Άρης πάνω απ’ όλα” και από την στιγμή που οι υποχρεώσεις της ομάδας, καταγράφουν την ανάγκη της χρησιμοποίησης όλων των “όπλων” της (δεν περισσεύει κανείς, αυτήν την δύσκολη περίοδο), ο Σουηδός αμυντικός θα τεθεί και πάλι στην διάθεση του προπονητή του.

Παρά την… φιλότιμη προσπάθεια όλων εκείνων που αγαπούν να… μισούν τον Άρη, όταν με μεγάλη ευκολία “έστησαν” ενόχους και κατηγορητήρια – προφανώς για να δημιουργήσουν εντυπώσεις και αναταραχή εντός των κιτρινόμαυρων τειχών – τόσο η διαχείριση της υπόθεσης από τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ, όσο και η στάση που κράτησε ο παίκτης έδειξαν ένα πράγμα: ο Άρης μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως οικογένεια.

Ο Σούντγκρεν είναι ένας από τους παίκτες βαρόμετρο του φετινού Άρη, ο ίδιος έδειξε ένα έλλειμα στην διαχείριση της κατάστασής του την περασμένη βδομάδα, είπε την άποψη του, άκουσε τις θέσεις της ΠΑΕ και δέχθηκε το παραπάνω πρόστιμο. Όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Λούκας Σάσα, η λογική των ανθρώπων του Άρη είναι στη βάση της διατήρησης της ηρεμίας στ’ αποδυτήρια, χωρίς ακραίες αποφάσεις, αλλά με παραδειγματισμό και μηνύματα, βάζοντας σ’ έναν παρονομαστή το συμφέρον της ομάδας.

Η συγγνώμη του Σουηδού, η πρωτοβουλία να κάνει ένα τραπέζι σύσφιξης, αλλά και η αποδοχή της συγγνώμης από τον Καρυπίδη καταγράφουν μια συγκεκριμένη πραγματικότητα: όλα μπορεί να συμβούν και στις… καλύτερες οικογένειες, όμως είναι ανάγκη να βρίσκονται λύσεις ενωτικές και συσπείρωσης, χωρίς να χάνεται το “δάσος” που είναι η επίτευξη των στόχων.

Και κάτι ακόμη. Όπως αναφέραμε και χθες το συμβόλαιο του Σούντγκρεν τελειώνει το καλοκαίρι, όπως τόσων και τόσων παικτών τα τελευταία χρόνια στο σύλλογο. Εάν τελικά τα βρει με τον Άρη και συνεχίσει θα είναι κερδισμένες όλες οι πλευρές. Αν  αποφασίσει να συνεχίσει αλλού την καριέρα του, (υπάρχει απόσταση στα “θέλω” του και στην προσφορά του Άρη αυτήν την στιγμή), τότε δεν θα είναι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος. Κι αν φύγει, θα πρέπει να φύγει σαν φίλος, αφού θα έχει δώσει τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο, φορώντας τη φανέλα με τον “θεό του πολέμου” στο στήθος.

Και τότε πάλι όλοι θα είναι κερδισμένοι, πρώτος από όλους ο Άρης…

Ο covid, η Λάρισα, η ανάγκη ενός πλέι μέικερ και η απόφαση του αθλητικού δικαστή!

Η ήττα από τον συμπολίτη ήταν φυσικό να φέρει προβληματισμό στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο όμως γρήγορα τεχνική ηγεσία και παίκτες γύρισαν σελίδα και στράφηκαν στην συνέχεια του πρωταθλήματος αφού ο δρόμος είναι μακρύς και κρύβει πολλές δυσκολίες.

Ο στόχος παραμένει ο ίδιος μια θέση στην 8άδα και στην συμμετοχή του Άρη στα  πλέι οφ .Αυτή είναι η πραγματικότητα έστω και αν κάποιοι μετά από δυο τρία ίσως  απρόσμενα αποτελέσματα έκαναν όνειρα 4άδας .

Μετά την βαριά ήττα στην Πυλαία υπήρχε το πολύ δυνατό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και οι παίκτες αν και ήξεραν ότι θα έπαιζαν με μια από τις ποιο φορμαρισμένες ομάδες της Ευρωλίγκα αυτόν τον καιρό ήθελαν να κάνουν μια καλή εμφάνιση και να δείξουν ότι δεν είναι αυτές οι δυνατότητες της ομάδας που έδειξαν στο τοπικό ντέρμπυ. Όμως ο covid «κτύπησε» την ομάδα και φυσικό ήταν να αναβληθεί ο αγώνας που ήταν να γίνει Δευτέρα 20/12 στο Παλέ .

Το πρόβλημα είναι βέβαια αν οι παίκτες που νόσησαν θα προλάβουν να είναι έτοιμοι για το επόμενο παιχνίδι με την Λάρισα που θα γίνει στην Θεσσαλική πόλη και ορίσθηκε στις 2 Ιανουαρίου . Καλά θα είναι από την ασθένεια αλλά με το να απέχουν από τις προπονήσεις για μια εβδομάδα ακόμη αυτό θα είναι πρόβλημα

Και είναι ένα παιχνίδι που θα πρέπει να κερδηθεί πάση θυσία με έναν αντίπαλο που ενισχύθηκε και θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο . Η Λάρισα με τον νέο προπονητή τον Φώτη Τακιανό που ξέρει πολύ καλά τον Άρη  και με δυο πολύ αξιόλογους νέους ξένους πήρε ένα πολύ μεγάλο διπλό στην Πάτρα από τον Απόλλωνα και έχει άλλη ψυχολογία τώρα.

Ο Άρης με νίκη που είναι μονόδρομος σαυτό το παιχνίδι και σε εκείνο που ακολουθεί με τον Απόλλωνα του Νίκου Βετούλα στο Παλέ θα είναι μέσα στους στόχους του .

Γνωρίζουμε ότι υπάρχει οικονομική στενότητα ως προς το μπάτζετ όμως επαναλαμβάνουμε ότι η ομάδα θα πρέπει να πάρει έναν έμπειρο  πλέι μέικερ που θα μοιράζει το παιχνίδι και θα το ηρεμεί αν κάτι δεν πάει καλά.

Η νέα εβδομάδα που ξεκινάει έχει και μια μεγάλη δικαστική μάχη για τον Άρη καθώς ο αθλητικός δικαστής του ΕΣΑΚΕ θα αποφασίσει αν θα εκδικάσει την υπόθεση και αν θα τιμωρήσει η όχι  τους κίτρινους .

Ο Άρης θέλει να αναβληθεί η εκδίκαση γιατί έχει πάει στα πολιτικά δικαστήρια και η απόφαση θα βγει προς τα τέλη Ιανουαρίου.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Άρης… ALERT! Αναζητείται επειγόντως ο καλός και αποτελεσματικός Άρης ενόψει δυο αγώνων σκέτη… φωτιά!

Όσο κι αν θέλεις καλοπροαίρετα να μην βρεις πολλές “γωνίες” στην απόδοση του Άρη της Κρήτης, να την “στρογγυλέψεις”, δύσκολα θα πετύχεις τον σκοπό σου. Όσο φιλότιμο κι αν έχεις. Γιατί -δυστυχώς- πολύ απλά ο Άρης ήταν σε μια άσχημη βραδιά, με παρατεταμένα μέτρια ως κακή απόδοση στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, σε μια έδρα, όπου πέρσι έκανε το δικό του Χριστουγεννιάτικο… πάρτι.

Ο φετινός όμως Άρης έφερε ισοπαλία, σκοράροντας στο… 90′ και παίρνοντας μια ανάσα. Ένα αποτέλεσμα που θα ήταν καλό, εάν σήμερα είχαμε παραμονή Χριστουγέννων και αφορούσε τον αγώνα κυπέλλου της Πέμπτης. Όμως δεν είναι. Για το πρωτάθλημα ξεκάθαρα μοιάζει με ένα μεγάλο φρένο ώστε να βρίσκεται στην κορυφή, είτε έχει τους βαθμούς που κέρδισε με κόπο και “αίμα” στο χορτάρι, είτε μέσω του βαθμολογικού “μάτριξ” της “εξυγίανσης”.

Μαζί με όλη την Ελλάδα είδαμε μια ομάδα που δεν είχε ζωντάνια, ενέργεια, ρυθμό, πάθος, ιδέες, διάθεση. Στοιχεία που σε μια περίεργη βραδιά, όπως η χθεσινή, όταν χάνεις δυο βασικά σου ατού μέσα σε ένα ημίχρονο (Εντιαγέ, Γκαρσία), μπορούν να… ρεφάρουν τις ισορροπίες και να σου δώσουν την ώθηση να διεκδικήσεις τη νίκη. Γιατί δυστυχώς χθες, απέναντι σε αυτόν τον πολύ μέτριο και… πολυλογά εκτός γηπέδου ΟΦΗ, ο Άρης δεν έδειξε σε κανένα σημείο του αγώνα την εικόνα ομάδας που μπήκε για να “καθαρίσει” την νίκη.

Ήταν μια εμφάνιση που χωρίς υπερβολή – άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα- παραπέμπει στην εφιαλτική νύχτα κόντρα στον ΠΑΣ. Όμως το… άστρο του Ιτούρμπε και η εκτελεστική ψυχραιμία από την άσπρη βούλα, έσωσαν τον Άρη από μια ήττα, με ότι συνεπάγεται αυτό.

Δύσκολο να βρεις παίκτη που να διακρίθηκε σε αυτόν τον χθεσινό Άρη, εάν εξαιρέσουμε την διάθεση του Ιτούρμπε, που έδωσε μια κάποια ορμή στο παιχνίδι των κιτρινόμαυρων και την αξιοπρεπή εικόνα του Λούμορ. 

Μια άμυνα που δεν ενέπνεε την σιγουριά άλλων αγώνων, με τον Κούεστα να έχει ευθύνη στο γκολ κι ένα κέντρο που έμοιαζε αποδιοργανωμένο, μετά την αποχώρηση του Εντιαγέ και τους Σάσα, Τζέγκο να προσπαθούν να “βρεθούν” μέσα στο γήπεδο. Μεσοεπιθετικά ο Άρης δεν πήρε στο πρώτο κάτι από τον Γκάμα, ενώ ο Καμαρά… αναζητείται ακόμη στον αγωνιστικό χώρο του “Γεντί Κουλέ”.

Όσο κι αν αυτά καταγράφονται σκληρά, νομίζουμε ότι αποτελούν την ωμή πραγματικότητα. Δεν ήταν η πρώτη φορά, όπου ο Άρης δεν έπεισε, ήταν μέτριος ή δεν ήταν καλός. Ο Άκης Μάντζιος αναφέρθηκε στην κόπωση κάποιων παικτών. Γεγονός. Όπως ήταν γεγονός οι δυο αναγκαστικές αλλαγές, αλλά και η απουσία των Μπερτόγλιο, Σούντγκρεν. Αποδεκτά όλα αυτά.

Μόνο που το 2021 ετοιμάζεται να τελειώσει, η κλεψύδρα αδειάζει και ο Άρης έχει δυο ματς φωτιά. Με Ιωνικό την Δευτέρα στο πρωτάθλημα θέλει μόνο νίκη για να μην χάσει την επαφή με την κορυφή. Και φυσικά την Πέμπτη, πάλι στο Γεντί Κουλέ, με τον ΟΦΗ για το κύπελλο στην ρεβάνς χωρίς αύριο.

Ήδη ο Άκης Μάντζιος πρέπει να έχει εκπέμψει… alert, προκειμένου να υπάρχει αντίδραση άμεσα και να παρουσιαστεί ο καλός και αποτελεσματικός Άρης, βρίσκοντας το αντίδοτο στο αγωνιστικό ντεφορμάρισμα που παρουσίασε η ομάδα. Για να μείνει ζωντανός στο πρωτάθλημα και να πάει μακριά, μέχρι τον τελικό την… βαλίτσα του κυπέλλου.

“Ρε είσαι σίγουρος, δεν παίζουν μ’ αυτά”!

Ο Άρης έφυγε από το «Καραϊσκάκης» με άδεια χέρια την Κυριακή και έδωσε πρόσκαιρα «ψωμάκι» σε εκείνους που – κατά τ’ άλλα – απολαμβάνουν να…. μην ασχολούνται μαζί του, εκείνους που προδίκαζαν ότι η ομάδα του Μάντζιου δεν θα είχε καμιά τύχη απέναντι στον Ολυμπιακό. Πέρασαν και δυο βδομάδες βλέπετε, όλα ξεχνιούνται, όλα προσπερνιούνται, είναι σαφώς και πιο ευχάριστη συζήτηση για κείνους αν ο Άρης θα κόντραρε τον Ολυμπιακό ή όχι.  

Όποιος είδε το παιχνίδι, φυσικά, δεν έχει τέτοια ερωτήματα. Ο Άρης έκανε αυτό που μπορούσε τη δεδομένη στιγμή και οφείλω να ομολογήσω πως ο προπονητής του έδειξε σε ένα ακόμη παιχνίδι διαβασμένος. Το αργό τέμπο που κινήθηκε η αναμέτρηση ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Άρη, που αν δεν νικιόταν από την κεφαλιά του Σισέ, δεν ξέρω αν θα δέχονταν γκολ. Δεν τον αισθάνθηκε τον Ολυμπιακό ο Άρης, δεν απειλήθηκε, δεν κρεμάστηκε στα δοκάρια, όπως σε πλείστα όσα παιχνίδια στο παρελθόν στο Φάληρο. Δεν είναι καλά ο Ολυμπιακός, δεν έχει φρεσκάδα και πέρασαν οι εποχές που υπερίσχυε τόσο ποιοτικά από τον Άρη, που θα βασίζονταν σε αυτό για να έρθει η νίκη.

Ο Άρης όσο είχε δυνάμεις να πιέσει και να πρεσάρει ψηλά, ήταν ανταγωνιστικός και κρατούσε ευκολότερα μακριά από την περιοχή του τον Ολυμπιακό. Ατύχησε να έχει σε μέτρια μέρα τους τρεις που επιστρατεύτηκαν να απαρτίσουν την διάταξη μπροστά, Μαντσίνι, Μπερτολιο και Ματέο. Δεν μπόρεσαν να συνεργαστούν, δεν μπόρεσαν να γίνουν απειλητικοί και τα χαφ πίσω τους, κυρίως ο Εντιαγέ, φάνηκε να προσπαθούν να αναλωθούν περισσότερο στα ανασταλτικά τους καθήκοντα, παρά στο δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδιού και στην κατοχή μπάλας.

Χωρίς τον Καμαρά στη διάθεση του ο Μάντζιος δοκίμασε αυτό το ευέλικτο σχήμα, με τον Μαντσίνι σε ρόλο «ψευτοενιαριού», που δεν λειτούργησε, όμως η εικόνα της ομάδας και όταν μπήκε ο Μάνος, αλλά και όταν αργότερα πέρασε στο παιχνίδι ο Λόπεθ δεν βελτιώθηκε, φανερώνοντας ότι το πρόβλημα ήταν ευρύτερο και όχι μόνο ζήτημα επιθετικής διάταξης ή προσώπων. Ο Άρης πήγε σωστά το ματς σε αργό τέμπο, έκλεισε τους χώρους και δεν άφησε τον Ολυμπιακό να κάνει το παιχνίδι του, προσπαθώντας να του μεταφέρει πίεση όσο η ώρα κυλούσε. Και να το «κλέψει» στη μια φάση που θα μπορούσε να προκύψει.

Το ματς στο «Καραϊσκάκης» πέρασε, μπροστά υπάρχει αυτό με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο και ο Άρης έχει ένα δύσκολο εμπόδιο μπροστά του, σε μια αναμέτρηση που οι προσδοκίες απλά και ξεκάθαρα είναι μεγαλύτερες. Στα δικά μου μάτια αυτά είναι παιχνίδια που πρέπει να μιλήσουν οι προσωπικότητες μιας ομάδας, να βγουν μπροστά και να πάρουν το ματς. Ο Καμαρά είναι μια τέτοια περίπτωση και θα είναι διαθέσιμος και ξεκούραστος.

Μακάρι να είναι διαθέσιμος και ο Σούντγκρεν που γύρισε στις προπονήσεις και είναι από τους πλέον αναντικατάστατους παίκτες του φετινού Άρη, μιας και η… παραφωνία με τον Σάκιτς είναι χτυπητή.

Άφησα για το τέλος ένα σχόλιο για τη διαιτησία του Μανούχου, που ήρθε (όποιος πει αναμενόμενα, δε θα χει κι άδικο…) να προστεθεί ως λιθαράκι στο κατάντημα της ελληνικής διαιτησίας. Της κατ’ ευφημισμών ελληνικής, αφού η επιτροπεία από ξένο αρχιδιαιτητή είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη όλα αυτά τα χρόνια, ακόμη και με το εργαλείο που λέγεται VAR στη ζωή μας, όπως και η ανάγκη για παρουσία όλων και περισσότερων αλλοδαπών διαιτητών στα παιχνίδια.

Κακά τα ψέματα, οι Έλληνες διαιτητές είναι… λίγοι! Και δεν αναφέρομαι ποσοτικά, αλλά ποιοτικά. Δεν μπορούν τα παλικάρια. Δεν μπορούν είτε γιατί δεν έχουν τα προσόντα και την πυγμή που απαιτεί το… χόμπι τους, ώστε να φέρουν σε πέρας τα καθήκοντα τους, είτε γιατί βαθιά μέσα τους παραμένουν υποτελείς. Μπορεί να μην υπάρχει η «Παράγκα» στη μορφή που… μεγαλούργησε, όμως τα κατάλοιπα της παραμένουν και ο εκάστοτε ισχυρός, πρέπει να παίρνει το παραπάνω ή να προστατεύεται, όπως έγινε την Κυριακή με τον Ολυμπιακό. Πως το είχε πει ο… γίγαντας; Ο Ολυμπιακός (ΑΕΚ, ΠΑΟΚ κοκ) να κερδάει και όλοι οι άλλοι ας πάνε να…! 

Για μένα, η πιο χαρακτηριστική φάση για τη διαιτησία του Μαλούχου, δεν είναι ούτε το πέναλτι στον Τζέγκο από το σπρώξιμο του Λαλά, ούτε η φάση με το χέρι του Μπουχαλάκη. Είναι το γκολ του Μασούρα που σωστά ακυρώθηκε, γιατί ο παίκτης του Ολυμπιακού ήταν σε θέση οφ σάιντ. Σε όλες τις παραπάνω φάσεις η χρήση VAR ήταν απαραίτητη, αν και δεν γνωρίζουμε γιατί ειδικά στη φάση Λαλά-Τζέγκο δεν κάλεσαν τον Μανούχο να την ελέγξει, όμως για το οφ σάιντ, τα πράγματα είναι απλά, από τη στιγμή που υπάρχει και ο μηχανισμός με τις γραμμές.  

Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις μάτια να βλέπεις! Ούτε παρέμβαση άλλου παίκτη υπάρχει, ούτε τίποτα! Κοιτάς τις γραμμές και λες είναι εκτεθειμένος σε μέρος του σώματος που δεν επιτρέπει ο κανονισμός ή όχι! Ακόμη όμως και σε μια τέτοια φάση, ο Μανούχος φάνηκε στο τηλεοπτικό πλάνο να ρωτάει το VAR, «είσαι σίγουρος;»! Μέσα του πιθανόν να ήθελε να τον ρωτήσει, «είσαι σίγουρος ρε, γκολ του Ολυμπιακού πάμε να ακυρώσουμε, δες καλά!». Για να αισθανθεί… ασφάλεια λοιπόν ο Έλληνας ρέφερι, που δεν θα «δικάζονταν» κιόλας αυτός για τη συγκεκριμένη φάση, ρώτησε για επιβεβαίωση τους συνεργάτες του στο VAR. Σε αυτόν απάντησαν. Στην ΠΑΕ Άρης που με ανακοίνωση της αναρωτήθηκε αν… απαγορεύεται να νικήσει στην Αθήνα, ποιος θα απαντήσει;

H υπεροψία και η έλλειψη ψυχής τον οδήγησαν σε ταπεινωτική ήττα! Φάνηκε και η απουσία έμπειρου πλέι μέικερ

Ο Άρης πήγε στην Πυλαία και υπήρχε στο κίτρινο στρατόπεδο διάχυτη η αισιοδοξία ότι η ομάδα θα συνέχιζε τις καλές της εμφανίσεις και θα προσέθετε μια ακόμη νίκη στο ενεργητικό της. Όμως τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα περίμεναν όσοι ήταν μέλη της ομάδας .

Αντίθετα ήταν μια μαύρη βραδιά για τον Καστρίτη και τους παίκτες του. Όχι γιατί έχασαν ένα παιχνίδι αλλά γιατί έκαναν με διαφορά την χειρότερη τους εμφάνιση και έπεσαν αμαχητί.

Μόλις στα πρώτα λεπτά όταν το σκορ ήταν 15-0 υπέρ των γηπεδούχων ο αγώνας είχε ουσιαστικά κριθεί . Οι παίκτες έδειχναν ότι βρισκόταν σε άλλο γήπεδο και ανήμποροι να αντιδράσουν έχοντας απέναντι τους έναν αντίπαλο που πριν το παιχνίδι αυτό παρέπαιε αγωνιστικά και ξαφνικά μεταμορφώθηκε και λες και έγινε ΤΣΣΚΑ η Ρεάλ. Από την άλλη και ο Καστρίτης έδειχνε να μην μπορεί να αλλάξει την ροή του αγώνα και περίμενε και αυτός να έρθει το μοιραίο. Ποιοι ήταν οι λόγοι που ο Άρης παρουσιάστηκε τόσο κακός σαυτό το παιχνίδι και απογοήτευσε τον κόσμο του ;

Ο πρώτος λόγος ήταν ότι κάποιοι παίκτες μετά τις προηγούμενες νίκες έγιναν υπερόπτες και πίστεψαν ότι χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια θα περνούσαν με ευκολία από την Πυλαία . Και μόνο να σας θυμίσω τις δηλώσεις του Γουίλιαμς περί πρωταθλήματος που έγιναν μετά την νίκη επί του Περιστερίου ήταν μια απόδειξη ότι τα μυαλά κάποιων η αν θέλετε των περισσοτέρων πήραν αέρα και εδώ είναι η ευθύνη του προπονητικού τιμ αλλά και των διοικητικών παραγόντων  που δεν τους προσγείωσε στην πραγματικότητα.

Ο δεύτερος είναι ότι ο κόουτς δεν τους ετοίμασε ψυχολογικά για το τι θα συναντούσαν στην Πυλαία . Έτσι όταν η κερκίδα δημιούργησε ατμόσφαιρα που δεν θα περίμεναν έδειξαν ειδικά οι Αμερικανοί να επηρεάζονται . Έτσι έπαιξαν χωρίς ψυχή κάτι που τους διέκρινε στα προηγούμενα παιχνίδια .
Ο τρίτος είναι ότι φάνηκε η έλλειψη ενός έμπειρου ικανού πλέει  μέηκερ που θα ηρεμούσε την ομάδα όταν την έπιασε τρικυμία .Και νομίζω ότι ήταν πολύ μεγάλο λάθος που ο κόουτς κράτησε τον Λόκετ και έδιωξε τον Κλόμπουτσαρ .

Όχι γιατί ο Σλοβένος είναι κάτι το εξαιρετικό αλλά στο χθεσινό παιχνίδι ήταν ποιο αναγκαίος από τον Αμερικανό καθώς ο αντίπαλος έχει πολλές λύσεις στην περιφέρεια και από εκεί είναι ποιο επικίνδυνος .Όσο για τον Λόκετ όσο και αν είναι φιλότιμος δεν μπορεί να ξεκινάει στην θέση τρία και να είναι αδύναμος επιθετικά .Σκόρερ θέλει ο Άρης στην θέση εκείνη . Νομίζω ότι στο τέλος του πρώτου γύρου θα πρέπει να αντικατασταθεί με παίκτη που θα έχει επαφή με το αντίπαλο καλάθι .

Ας γίνει αυτός ο αγώνας μάθημα για την συνέχεια όπως έγινε στο ποδόσφαιρο η βαρεία ήττα από Γιάννενα.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

 

Άρης: ΟΜΑΔΑ κόντρα σε θεούς και δαίμονες, απέδρασε και συνεχίζει!

Κόντρα σε θεούς και δαίμονες ο Άρης, η ομάδα του Άκη Μάντζιου πέτυχε χθες νέα νίκη, την τρίτη συνεχόμενη νίκη σε πρωτάθλημα και κύπελλο και… λάμπει μέσα σε αυτό το πολύ περίεργο και αμφισβητούμενο ποδοσφαιρικό κάδρο με 23 βαθμούς στο γήπεδο, αν και στο βαθμολογικό… μάτριξ της εξυγίανσης έχει 17! 

Επί της ουσίας… απέδρασε και συνεχίζει. Χθες ο Άρης απέδρασε με νίκη απέναντι σε μια από αυτές που μπορούν να κάνουν τη ζημιά, κι όμως δεν την έκαναν. Η φάση του πολύτιμου γκολ του Γκάμα ήταν για χάιλαϊτς.

Σε κάθε περίπτωση, ο Άρης “φώναζε” προς τα έξω ότι είναι ΟΜΑΔΑ. Ο Άκης Μάντζιος όταν ρωτήθηκες από το PRESSARIS σχετικά με το αν η χθεσινή νίκη αποτελεί και για τον ίδιο μια προσωπική δικαίωση τόνισε με έμφαση: “Δεν έχει να κάνει με μένα. Είναι μία συνολική προσπάθεια και αξίζουν συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα. Μαζί ζούμε τις καλές στιγμές, μαζί και στις κακές. Πιστεύουμε στους εαυτούς μας και μετά το άσχημο αποτέλεσμα που είχαμε, θέλαμε να τονώσουμε τους παίκτες μας. Είμαστε μία πολύ καλή ομάδα”.

Με απλά λόγια; Ο Άρης πέτυχε μια ουσιαστική και επαγγελματική νίκη κόντρα σε μια από τις πλέον επικίνδυνες  ομάδες της Superleauge και συνεχίζει,  βάζοντας τις βάσεις για μια… διαφορετική χρονιά.

Το πρόγραμμα συνεχίζει να είναι “βουνό”, οι κιτρινόμαυροι για πρώτη φορά φέτος έκαναν την δική τους υπέρβαση, πετυχαίνοντας τρίτη συνεχόμενη νίκη, αλλά γνωρίζουν τις δυσκολίες της συνέχειας.

Όπως… εξομολογήθηκε ο Μάντζιος: “Ήταν το τρίτο απαιτητικό παιχνίδι μέσα σε μια εβδομάδα. Είχαμε μεγάλη καταπόνηση. Κάναμε λάθη από κούραση και από μη καθαρό μυαλό. Είχαμε δυνατότητα και για άλλο γκολ.    Έχουμε κάνει μια εξαιρετική εβδομάδα. Ήμασταν πληγωμένοι πριν τον ΠΑΟΚ. Κάναμε ψυχολογική διαχείριση, ανταποκρίθηκαν και αντέδρασαν τα παιδιά”.

Με αυτά και μ’ αυτά ο Άρης μπαίνει σε ένα σετ αγώνων 3+1, όπου για το πρωτάθλημα κόντρα σε Ολυμπιακό εκτός, ΟΦΗ εκτός, Ιωνικό εντός και ΟΦΗ εκτός στο κύπελλο, θα καταγράψει μέχρι που μπορεί να φτάσει φέτος. Ιδού, λοιπόν,  πεδίον δόξης λαμπρόν!

Κέλι, εσύ σούπερ σταρ!

Η ανοδική πορεία του Άρη συνεχίζεται καθώς οι κίτρινοι δεν είχαν πρόβλημα ούτε με αντίπαλο το Περιστέρι , αν και στερήθηκαν των υπηρεσιών του πρώτου σκόρερ τους Ολιβιέ Χάνλαν (130 πόντους σε 6 αγώνες) , προσθέτοντας μια ακόμη νίκη στο ενεργητικό τους δείχνοντας ότι θα έχουν μια πολύ καλή πορεία στο φετινό πρωτάθλημα.

Ηγέτης του Άρη στην τρίτη συνεχόμενη νίκη του – ποιος άλλος – ο Τζέιμς Κέλι  που πέτυχε το τρίτο συνεχόμενο ντάμπλ ντάμπλ με 26 πόντους και 11 ριμπάουντ . Ενώ ακόμη είχε 3 ασίστ και 2 μπλόκ.

Ο Αμερικανός αποδεικνύεται επιλογή χρυσάφι και ο κόουτς των κιτρίνων Γιάννης Καστρίτης θα πρέπει να νοιώθει απόλυτα δικαιωμένος που έφερε αυτόν τον παικταρά αν και είχε να παίξει έξι μήνες . Τον ήξερε και μόλις τον έπεισε να πάρει το αεροπλάνο και να έρθει στην Θεσσαλονίκη είπε στους ανθρώπους της διοίκησης ότι θα άλλαζε την εικόνα της ομάδας και θα την ισχυροποιούσε . Και την άλλαξε προς το καλύτερο.

Το πρώτο μήνυμα το έστειλε ο Αμερικανός παίκτης στο παιχνίδι με τον Προμηθέα όταν έκανε σπουδαία εμφάνιση με 20 πόντους και 15 ριμπάουντ Ακολούθησε εκείνο με τον Ηρακλή στο Παλέ με 29 πόντους και 11 ριμπάουντ .Ήρθε και αυτό με το Περιστέρι και ο  Τζέιμς ολοκλήρωσε μια τριάδα εξαιρετικών εμφανίσεων.
Συνολικά σαυτά τα τρία ματς πέτυχε 75 πόντους (μέσο όρο 25π ανά παιχνίδι) και πήρε 37 ριμπάουντ (μ.ο 12,3). Όσο για την αξιολόγηση είχε μέσο όρο στα τρία παιχνίδια με 33,3  πολύ υψηλός βαθμός.

Την επόμενη αγωνιστική υπάρχει το τοπικό ντέρμπυ με τον ΠΑΟΚ στην Πυλαία και εκεί ο Κέλι και η παρέα του καλούνται να κάνουν μια καλή εμφάνιση και να πάρουν την τέταρτη συνεχόμενη νίκη τους. Είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να κερδηθεί για τους βαθμούς αλλά και το γόητρο .

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Ποιο CAS; Κάθε μέρα ένσταση! Έχω 20 βαθμούς και παντού γράφουν 14…

Είναι κάτι πράγματα που δεν μπορεί να τα εξηγήσει απλός νους. Δεν ερμηνεύονται ούτε αν πούμε ότι στην Ελλάδα όλα γίνονται. Δεν “καταπίνονται” ούτε με την (εξαγορασμένη πλέον) Σουρωτή. Δεν ερμηνεύονται ούτε με τους νόμους (με ποιούς;) του ταλαίπωρου ελληνικού ποδοσφαίρου.

Έχουμε λοιπόν ένα πρωτάθλημα με μία προκήρυξη για την βαθμολογία του που λέει ότι η νίκη παίρνει 3 βαθμούς, η ισοπαλία έναν βαθμό και η ήττα κανέναν. Απλή αριθμητική του Δημοτικού, ούτε καν μαθηματικά θα τα έλεγε κανείς. Νίκησες; Πήρες 3 βαθμούς. Έχασες; Δεν πήρες κανέναν. Έφερες ισοπαλία; Πήρες έναν. Πιο απλά (πεθαίνεις) μένεις στην ίδια τάξη!!!

Έχουμε λοιπόν μία ομάδα ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗΣ , (κέρδιζε ή έχανε) ΜΑΖΕΥΕ ΚΑΘΑΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ τους βαθμούς της. Διαχρονικά τίμια και καθαρή ομάδα που πολεμά ΠΑΝΤΑ αντάξια του ονόματος της. ΑΡΗΣ, ο θεός του πολέμου, αυτό ιστορικά δεν αλλάζει. Με αυτό το DNA μεγάλωσαν γενιές Αρειανών, έτσι μάθαμε από τούς γονείς μας, έτσι μεταδώσαμε στα παιδιά μας. Ότι κερδίσουμε και ότι χάσουμε, τίμια και καθαρά μέσα στο γήπεδο.

Έχει λοιπόν η ομάδα μας 6 νίκες και 2 ισοπαλίες. Εχει 20 κερδισμένους βαθμούς στο χορτάρι. Είναι στην τρίτη θέση. Δεν θα τολμούσε δάσκαλος να το βάλει σαν άσκηση αριθμητικής στην β’ δημοτικού. Πόσους βαθμούς έχει μία ομάδα με 6 νίκες και 2 ισοπαλίες, αν παίρνει 3 για κάθε νίκη και έναν για κάθε ισοπαλία; Θα τον έκριναν αυστηρά οι γονείς ότι βάζει εύκολα στα παιδιά τους!!! Αν όμως τούς έδινε ένα απόκομμα σημερινής εφημερίδας και τους ρωτούσε γιατί αυτή η ομάδα έχει 14 βαθμούς; Ποιο παιδάκι με απλό νου θα απαντούσε? Πόσο άλυτη θα ήταν η εξίσωση 6Ν+3Ι=14, ακόμη και για προχωρημένους μαθητές ή και μαθηματικούς;

Πριν τρελαθούμε εντελώς. Πριν φθάσουμε να μην μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα απλά πράγματα. Πριν πιστέψει κάθε ομάδα που την κερδίσαμε καθαρά (ΠΑΟ,ΠΑΟΚ) ή που μαζέψαμε παραπάνω βαθμούς από αυτήν (ΟΦΗ), ότι μας περνάει στην πλασματική βαθμολογία που όλοι δημοσιεύουν και μας εμφανίζει με 14 αντί για 20 ΑΛΗΘΙΝΟΎΣ. Πριν μας πείσουν ότι το άσπρο είναι μαύρο.Πριν την εκδίκαση στο CAS. Πριν από όλη την παράνοια λοιπόν…

Ας υπερασπίσουμε τα απλά,τα γνήσια που ξέρουμε. Ότι (3Χ6)+(2Χ1)=20. Ότι αυτά κερδίσαμε μέσα στο γήπεδο. Ότι κανείς αντίπαλος ή υπερκείμενη αρχή δεν εξέφρασε ένσταση ή αμφιβολία ούτε για μισό πόντο από τους 20 κερδισμένους μας στο χορτάρι. Ότι είναι λάθος η βαθμολογία πού όλοι αναγράφουν. Τεράστιο λάθος.

Ποιο CAS διαβάζω λοιπόν; Γιατί δεν κάνουμε κάθε μέρα ένσταση για λάθος βαθμολογία; Γιατί να βλέπει ο Αρειανός τον εφιάλτη των 14 βαθμών; Γιατί να μην γίνει δικός τους εφιάλτης, στρεφόμενος έναντι όλων όσων μας αναφέρουν με 14 βαθμούς; Τρέλα αυτοί; Τρέλλλα και εμείς, με πιο πολλά λλλ, πιο πολύ τρελλλα εμείς!!! Όπου υπάρχει ΑΡΗΣ 14 βαθμοί, ένσταση, ασφαλιστικά μέτρα, επίθεση στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Ντου από παντού. Να μας νοιώσουν. Να αναγκαστούν όλοι με νομικά” κόλπα”, με το καλό ή το… άγριο να αναφέρουν ΑΡΗΣ 20 και αν θέλουν κάτω κάτω αστερίσκο* εκκρεμεί απόφαση αφαίρεσης 6 βαθμών* Πάνω ψηλά ΑΡΗΣ 20 και κάτω αστερίσκο,* -6.* Έτσι απλά, καθαρά, ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ και ξάστερα.

Πιστεύω έχουμε άξια διοίκηση, έξυπνο γραφείο τύπου, λαό που παίζει στα δάκτυλα τα social media. Πάμε λοιπόν όλοι μαζί οργανωμένα.ΑΡΗΣ 20. Δεν αφήνουμε να πέσει κάτω τίποτα. ΑΡΗΣ 3ος με 20.Δόγμα, σύνθημα, πιστεύω, στα χαρτιά, στο μυαλό, στην καρδιά, όλων και παντού. ΑΡΗΣ 20 βαθμοί.

Καλημέρα ΑΡΕΙΑΝΟΙ.ΑΡΗΣ 20. Καλή όρεξη ΑΡΕΙΑΝΟΙ . ΑΡΗΣ 20.Καλησπέρα ΑΡΕΙΑΝΟΙ.ΑΡΗΣ 20. Καληνύχτα σε όλους τους άλλους που από το βαθύ σκοτάδι βλέπουν 14και δεν βλέπουν ότι ΑΡΗΣ 20.ΑΡΗΣ 3ος βαθμοί ΕΊΚΟΣΙ

Σιγά παιδιά, μη διαλυθείτε κιόλας!

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει το κλισέ προπονητών και παικτών πως ένας αγώνας είναι τρεις βαθμοί και τίποτα περισσότερο; Για κάθε… χίλιες φορές που θα το ακούμε, θα έρχεται μια αναμέτρηση όπως η κυριακάτικη στην Τούμπα, για να αποδεικνύει πως σε κάποιους αγώνες δεν διακυβεύονται απλά και μόνο τρεις βαθμοί.  

Γιατί μέσα σε περίπου… τρεις ώρες (μαζί με τη διακοπή των επεισοδίων) ο Άρης του Μαντσίνι και του Εντιαγέ, του Μάντζιου και του Καρυπίδη, κατάφερε όχι μόνο να κερδίσει τρεις βαθμούς, αλλά και να τσαλακώσει και να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τον… πάπυρο με το αφήγημα που χρόνια γράφουν οι συμπολίτες, περισσότερο για να ικανοποιούνται μεταξύ τους βέβαια, αφού όλοι οι υπόλοιποι στη φίλαθλη χώρα γνωρίζουν.

Αυτοί που όπως λένε δεν ασχολούνται με τον Άρη, που τον κατηγορούν πως ζει και αναπνέει κάθε χρόνο μόνο για να κερδίζει τον ΠΑΟΚ, κόντεψαν χθες να διαλυθούν μονάχοι τους μπροστά στο φάσμα της ήττας και τους γλίτωσε η παρέμβαση της Αστυνομίας, που τους συμμάζεψε και άδειασε το γήπεδο και η «by the book» προσέγγιση του κανονισμού για μια τέτοια περίπτωση από τον Σκοτσέζο ρέφερι Μάιντεν.

Δε με απασχολεί ουδόλως να ξεψαχνίσω τι προβλέπει ο κανονισμός για τη διακοπή από τα επεισόδια στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων και ενώ απέμεναν ακόμη δύο λεπτά στο ρολόι. Δε με ενδιαφέρει αν προβλέπει 60λεπτη αναμονή και έλεγχο των προϋποθέσεων για την ομαλή επανέναρξη, ούτε για το αν ο Άρης θα μπορούσε να εξαντλήσει κάθε περιθώριο να επιδιώξει οριστική διακοπή του ματς και όχι αυτή τη μεσοβέζικη λύση να παιχθούν σαν… παρωδία εν τέλει ακόμη 90 δευτερόλεπτα.  

Ο Άρης έπραξε αυτό που έπρεπε να πράξει, βγήκε στο γήπεδο αφού αυτό αποφάσισε ο διαιτητής και μπορεί η εξέλιξη αυτή να μοιάζει πως γλιτώνει τον ΠΑΟΚ από βαρύτερες ποινές, όμως τσαλάκωσε για τα καλά το γόητρο του και αποστέρησε κάθε δικαιολογία για τους οπαδούς του. Ο ΠΑΟΚ δείχνει να γυρίζει χρόνια πίσω με τη χθεσινή μπούκα και κανείς δεν ξέρει ποιες αλυσιδωτές αντιδράσεις μπορεί να προκαλέσει αυτό το… μήνυμα, κατά πολλούς, που στάλθηκε προς την οικογένεια Σαββίδη και τους ιθύνοντες της ΠΑΕ. Φυσικά και δεν μπορεί να γίνεται εν έτη 2021 καμιά συζήτηση για τέτοιες πρακτικές, αλλά αυτά είναι δικά τους προβλήματα, ας τα λύσουν.

Μέχρι να «πεθάνει» ο Χαϊλάντερ! 

Σε νεαρότερη ηλικία, όταν με την παρέα μου θέλαμε να τονίσουμε πως κάτι ήταν αδύνατο να συμβεί ή πως κάποιος ματαιοπονούσε σε μια προσπάθεια του, λέγαμε τη φράση «μέχρι να πεθάνει ο Χαϊλάντερ», μιας και αυτό ήταν… απίθανο να συμβεί, καθώς ο αθάνατος κινηματογραφικός ήρωας, ο σπαθοφόρος Σκοτσέζος, που έδινε μάχες στο πέρασμα των αιώνων με άλλους αθανάτους, μέχρι να αποκεφαλιστούν όλοι και να μείνει ένας, ήταν εκείνος που κέρδιζε πάντα στο τέλος. Απέθαντος, που θα έλεγε και μια ψυχή! Έτσι λοιπόν έμεινε και μνημονεύαμε τον Xαϊλάντερ για να πειράζουμε κάποιον που πάλευε τζάμπα να αλλάξει μια κατάσταση.

Αυτή η φράση μου ήρθε που λέτε στο μυαλό το βράδυ της Κυριακής, όταν ο Άρης ξεπέρασε ένα σχετικά πιεστικό 20λεπτο από το 60΄ ως το 80΄ και φάνηκε πως δεν γίνεται να χάσει μια πέρα για πέρα δίκαιη νίκη μέσα στην Τούμπα, που του έπρεπε και τις δύο προηγούμενες παρουσίες του εκεί, αλλά δεν πήρε, όλοι θυμόμαστε πως! 

Ο Άρης έδειξε νομίζω ξεκάθαρα, πως με πενηνταρίσια διαιτησία, όπως αυτή του… συμπατριώτη του Χαϊλάντερ, Σκοτσέζου ρέφερι, ο ΠΑΟΚ δεν είχε τύχη στην αναμέτρηση και μοιραία δημιούργησε συνειρμούς τι θα συνέβαινε αν υπήρχε ξένος διαιτητής και στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ, που υποχρεώθηκε με το έτσι θέλω σε ήττα. Λέτε να μη ξαναδούμε ξένο διαιτητή σε ματς του Άρη;

Εντιαγέ όπως… Ναγκόλι! 

Στα καθαρά αγωνιστικά, η σοφή επιλογή του Μάντζιου, που έδειξε ότι μελέτησε σωστά το παιχνίδι, εν αντιθέσει με τον Λουτσέσκου, να παρατάξει τον Άρη με τρεις κεντρικούς μέσους, Σάσα, Τζέκο και Εντιαγέ, χωρίς επιτελικό χαφ, ήταν το κλειδί της αναμέτρησης. Ο Άρης είχε τον έλεγχο του κέντρου, έκλεισε τους διαδρόμους στον άξονα, και έκλεψε πολλές μπάλες στο ύψος της μεσαίας γραμμής, εκεί που κατέληγαν πολλές διεκδικούμενες μπάλες από το πρέσινγκ που ασκούνταν ψηλά από την τριάδα Καμαρά-Μαντσίνι και Ματέο Γκαρσία. Από μια τέτοια φάση μπήκε το γκολ με την επέλαση του Ναγκόλ…, ε του Εντιαγέ ήθελα να πω (αλήθεια, σε πόσους δεν ξύπνησαν μνήμες από τον Ναγκόλι Κένεντι του 1-4 στη χθεσινή ενέργεια του Σενεγαλέζου;). Και από τέτοιες δημιουργήθηκαν πολλές ακόμη επικίνδυνες καταστάσεις.

Ο Άρης απειλήθηκε ουσιαστικά, με εξαίρεση το δοκάρι στο φάουλ του Κούρτιτς στο πρώτο ημίχρονο, μόνο στο διάστημα από το 60΄ως το 80΄, όταν ο Άρης έχασε την ισορροπία του, εμφάνισε σημάδια κόπωσης, δεν μπορούσε να μαρκάρει το ίδιο αποτελεσματικά και οπισθοχώρησε, δίνοντας γήπεδο στον ΠΑΟΚ, με τον Λουτσέσκου να επιστρατεύει από τον πάγκο ότι είχε διαθέσιμο. Οι αλλαγές του Μάντζιου, που φρέσκαρε την ενδεκάδα του, έδωσαν το αντίδοτο στην πίεση και φάνηκε από το 80’ και μετά πως όλοι στην Τούμπα περίμεναν το… μοιραίο (και δεν αναφέρομαι στην μπούκα!).

Αυτή η διάταξη με τα τρία χαφ πιθανόν να τη δούμε να δοκιμάζεται και σε άλλα παιχνίδια, απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους, ακόμη και στο «Κλεάνθης Βικελίδης».

Ίσως εκεί να κρύβεται το γιατρικό για τις αγωνιστικές αδυναμίες που εμφάνισε ως στιγμής σε αγώνες του ο Άρης. Η υπεροπλία στη μεσαία γραμμή, που θα φέρει ισορροπία στην ομάδα, θα αποτρέψει το να δέχεται εύκολα γκολ όπως με τα Γιάννινα και θα της δώσει τη δυνατότητα να μεταφέρει το παιχνίδι στο μισό γήπεδο του αντιπάλου, σε μέτρα κοντινά προς τα αντίπαλα γκολπόστ, εκεί που μια ενέργεια των ποιοτικών μεσοεπιθετικών του θα είναι πιο απειλητική. Άλλωστε Σάσα, Τζέκο και κυρίως Εντιαγέ, έχουν τη δυνατότητα να τρέξουν την μπάλα, να την πασάρουν και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για τους τρεις μπροστά.

 

Από τον Σωκράτη, τον Αλέκο έως…. τον Μαντσίνι και τον θρίαμβο

Ήταν 22/10/1967 όταν πιτσιρικάς πήγα με τον θείο μου στην Τούμπα για να δω ένα τοπικό ντέρμπι ανάμεσα στον Άρη και τον γηπεδούχο ΠΑΟΚ. Ο αγώνας πρωινός. Δεν είχα κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ καθώς περίμενα πως και πως να δω αυτό το παιχνίδι . Η χωμάτινη θύρα 4 φιλοξενούσε τότε τους περισσότερους Αρειανούς .

Το παιχνίδι κάποια στιγμή τελείωσε με τον Άρη νικητή και τον Σωκράκη Πετκάκη να σημειώνει χατ τρικ. Έφυγα τρελαμένος από το γήπεδο και στην διαδρομή φώναζα το σύνθημα “τάμπα τούμπα ,τάμπα τούμπα τρία ρίξαμε στην Τούμπα”.

Λίγα χρόνια αργότερα και αφού είχα πλέον μεγαλώσει και πήγαινα μόνος μου στα παιχνίδια του Άρη βρέθηκα στην  Τούμπα και είδα τον Αλέκο Αλεξιάδη να πιάνει μια φοβερή κεφαλιά από το ύψος της μεγάλης περιοχής  και να στέλνει την μπάλα στο αριστερό παραθυράκι της εστίας των γηπεδούχων . Στην συνέχεια ανέλαβαν έργο ο γκολκίπερ μας ο Νίκος Χρηστίδης και τα παλικάρια της άμυνας και κράτησαν το 0-1 .

Είχε ξεκινήσει και συνεχιζόταν η εποχή που ο Άρης έμενε αήττητος για μια δεκαετία στα ντέρμπι με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ.

Η εμπλοκή μου στην δημοσιογραφία με έκανε να βλέπω πλέον τα παιχνίδια αυτά από τα δημοσιογραφικά θεωρεία και στην μνήμη μου μένουν τα ποιο πρόσφατα, το 1-4 με πρωταγωνιστή τον Άγγελο Χαριστέα και τον Άρη να παίζει με δέκα παίκτες και το 0-1 του Χαβίτο.

Θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά τα παιχνίδια με την εμφάνιση και το διπλό στον χθεσινό αγώνα . Και όμως έχουν ένα κοινό .Οι παίκτες του Άρη έπαιξαν όπως παλιά με τσαμπουκά και  στο τερέν του γηπέδου της Τούμπας έδειξαν μεγάλα αποθέματα ψυχής Έπαιξαν  για τους εαυτούς αλλά και τον φίλαθλο κόσμο της ομάδας τους .Μετά το πατατράκ της προηγούμενης αγωνιστικής σίγουρα ένοιωθαν ότι κάτι χρωστούσαν στους φιλάθλους τους και μπήκαν αποφασισμένοι να τους αποζημιώσουν και έτσι να εξιλεωθούν . Και αυτό γινόταν μόνο με την νίκη.

Και την πήραν παλικαρίσια μέσα σε ένα γήπεδο ζούγκλα . Και μόνο ο τρόπος που πανηγύρισε το γκολ ο Ντανιέλ Μαντσίνι  δείχνει πόσο πολύ ήθελαν οι παίκτες του Μάντζιου αυτό το νικηφόρο αποτέλεσμα .

Όμως εδώ δεν τελείωσαν όλα φέτος. Μια νίκη ήταν. Υπάρχει συνέχεια αρχής γενομένης από τον αγώνα κυπέλου με τον ΟΦΗ. Υπάρχουν στόχοι που πρέπει να υλοποιηθούν και να μην πάει μια χρονιά χαμένη .

Για τον Άρη δεν θα είναι επιτυχία η έξοδος στην Ευρώπη αλλά ένας τίτλος.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Απόδραση Άρη από… κόλαση και εσωστρέφεια! Οι δυο κινήσεις “ματ” που γύρισαν τον διακόπτη!

Μέσα σε μια βδομάδα, ο Άρης κατάφερε να κάνει με επιτυχία την διαδρομή κόλαση-παράδεισος και να αποδράσει από πίεση και δύσκολες καταστάσεις.

Έχοντας υποστεί την πιο βαριά εντός έδρας ήττα της ιστορίας του από τον ΠΑΣ, κατάφερε να δείξει αντανακλαστικά, ποιότητα και πάθος και να φτάσει σε μια δίκαιη και παλικαρίσια νίκη μετά από έντεκα χρόνια μέσα στην Τούμπα!

Ο Άρης σημείωσε μια περήφανη απόδραση από… κόλαση και εσωστρέφεια, αξιοποιώντας δυο κινήσεις ματ που γύρισαν τον… διακόπτη. Απέδρασε λοιπόν, μέσα από μια δύσκολη έδρα, ενώ κυρίως έδιωξε τα γκρίζα σύννεφα της εσωστρέφειας και της γκρίνιας που είχαν δημιουργηθεί πάνω από το Κλεάνθης Βικελίδης.

Α. Ο Μάντζιος κάθισε ενώπιος, ενωπίω με τους ποδοσφαιριστές των κιτρινόμαυρων αναφέρθηκε στην έκταση της βαριάς ήττας με τον ΠΑΣ που πλήγωσε τον κόσμο και έριξε το βάρος στην επόμενη μέρα. Όπως είπε “Θα δούμε αναλυτικά τα λάθη μας μέσα στην εβδομάδα , αλλά σημασία τώρα έχει να επανορθώσουμε” τονίζοντας ότι: “Οι μεγάλες ομάδας φαίνονται στα δύσκολα και έχουμε υποχρέωση να βγάλουμε αντίδραση. Να δείξουμε την προσωπικότητα μας σαν ομάδα και τον χαρακτήρα μας. Τώρα πρέπει να φανούμε δυνατοί και πιστεύω θα το κάνουμε”. Το πρώτο “στοίχημα” είχε να κάνει με τον τρόπο που πρέπει να βρει για να αλλάξει πάλι πράγματα, να διαχειριστεί πνευματικά του παίκτες και να γυρίσει ο… διακόπτης σε ψυχολογικό επίπεδο, ειδικά σε μια περίοδο, όπου η πίεση μεγάλωσε, υπήρχε μπροστά ένα ντέρμπι και φυσικά και ο θεσμός του Κυπέλλου. Σε αυτό το κομμάτι εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι τα κατάφερε!Β.

Β. Η δεύτερη κίνηση είχε να κάνει με τις αγωνιστικές επιλογές που θα καταστούσαν τον Άρη πιο δυναμικό, φρέσκο, όχι προβλέψιμο και ικανό να φύγει με την νίκη από την Τούμπα. Για το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ σημείωσε ότι: “Έχουμε ένα ντέρμπι μπροστά μας , να δουλέψουμε καλά αυτή τη βδομάδα για να είμαστε έτοιμοι. Ξέρουμε τι σημαίνει, τι μας περιμένει και τι πρέπει να κάνουμε” αναφορά που σχετίζεται επί της ουσίας με το δεύτερο κομμάτι, που είχε να κάνει με το αγωνιστικό και την ανάγκη να βρει τις λύσεις η κιτρινόμαυρη ομάδα, ώστε να επιστρέψει στις νίκες μέσα στην Τούμπα. Όπως κι έγινε. Η επιστροφή των Φαμπιάνο, Σούντγκρεν, η χρησιμοποίηση του Εντιαγέ πίσω από τον Καμαρά και η ενεργοποίηση και πάλι του Μαντσίνι έδωσαν ώθηση στην ομάδα.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Άρης κατάφερε όχι απλά να αλλάξει εικόνα, αλλά να φύγει με… συνοπτικές διαδικασίες από την Τούμπα, με ένα πολύτιμο τρίποντο.

Γιατί ο Χάνλαν «κρατάει» τον… Λόκετ!

Χανλάν

Η διακοπή του πρωταθλήματος δίνει την δυνατότητα σε ένα από τα αστέρια της ομάδας του Άρη τον Ολιβιέ Χάνλαν να έχει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να αποθεραπευτεί και να είναι έτοιμος για την συνέχεια του πρωταθλήματος .

Ο Άρης μπορεί να ξεπέρασε χωρίς απώλειες το τοπικό ντέρμπι με αντίπαλο τον Ηρακλή όμως ήταν εμφανής η αδυναμία του στο σκοράρισμα έξω από την γραμμή των 6,75μ. Είχε μόλις 3/18 σουτ τριών πόντων (16,5%)!

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι:

Η ευστοχία στον τομέα αυτό είναι ένα από το μεγάλο ατού του Ολιβιέ Χάνλαν.

Ο τραυματισμός του στον αγώνα με τον Προμηθέα στην Πάτρα ήταν μια μεγάλη απώλεια για τους κίτρινους.

Η διάγνωση μιλούσε για θλάση πρώτου έως δευτέρου βαθμού κάτι που χρειάζεται έναν περίπου μήνα για να αποθεραπευτεί . Έτσι έμεινε και έπαιξε με τον Ηρακλή ο  Έρικ Λόκετ που μετά τον ερχομό του Σλοβένου Γιάκα Κλόμπουτσαρ είχε αποφασισθεί να αντικατασταθεί .

Ο Λόκετ  και μετά το παιχνίδι αυτό έμεινε στην Θεσσαλονίκη καθώς δεν είναι σίγουρο αν θα είναι έτοιμος ο Χάνλαν για τον αγώνα των κίτρινων με αντίπαλο το Περιστέρι στις 5 Δεκεμβρίου στο Παλέ.  Έτσι δεν αποκλείεται να παίξει ο Έρικ και σαυτό το παιχνίδι και μετά να αποχωρήσει.

Ο ίδιος ο Καστρίτης δεν κρύβει την ικανοποίηση του για την απόδοση του νέου παίκτη της ομάδας του Κλόμπουτσαρ στο ντέρμπυ αλλά και στην προσπάθεια που καταβάλει στις προπονήσεις ώστε να ενσωματωθεί πλήρως στο παιχνίδι του Άρη .

Ο Έλληνας τεχνικός αρέσκεται να παίζει με τρείς κοντούς στην περιφέρεια ενώ ήθελε να έχει έναν τέτοιο παίκτη που παίζει και στις τρεις θέσεις ( 1-2 και 3) και έτσι να μπορεί να τον χρησιμοποιήσει μαζί με τους Κάουαν και Χάνλαν .

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

 

 

 

To Top