Ο Βασίλης Σπανούλης είναι με κάθε επισημότητα ο νέος προπονητης του Άρη ;h καλύτερα το αφεντικό του αγωνιστικού τμήματος των κιτρίνων…

Στην παρουσίαση του ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Ρίτσαρντ Σιάο είπε ότι “επιλέξαμε τον καλύτερο”, ενώ ο Νίκος Ζήσης αποκάλυψε την μάχη που δόθηκε ώστε ο Λαρισαίος προπονητής να πει τελικά το “ναι” και να έρθει στη Θεσσαλονίκη, να αναλάβει τον Άρη και να τον οδηγήσει και πάλι στην ελίτ της Ευρώπης.

Ο “Kill Bill”” θα πετύχει να ξανακάνει τον Άρη μεγάλο και στην προσπάθεια αυτή έχει δυο μεγάλα ατού.

Το πρώτο είναι η αγάπη του κόσμου του Άρη προς το πρόσωπο του, που τον βλέπει σαν αναγεννητή των κίτρινων και ικανό να δημιουργήσει ξανά μια Αυτοκρατορία με την στήριξη του Σιάο…

Ποτέ στην ιστορία του συλλόγου προπονητής δεν είχε τόσο καθολική στήριξη του Αρειανού λαού…

Ακόμη και ο κορυφαίος προπονητής του Άρη όλων των εποχών ο αείμνηστος Γιάννης Ιωαννίδης όταν ανέλαβε για πρώτη φορά το 1978 την τεχνική ηγεσία είχε κάποιες αμφισβητήσεις μέχρι να αποδείξει με την κατάκτηση του τίτλου τις ικανότητες του.

Όταν έχεις τον κόσμο στο πλευρό σου δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε και αυτό το ξέρει καλά ο Λαρισαίος τεχνικός .

Άλλωστε η εντυπωσιακή υποδοχή που του επεφύλαξαν 6.000 Αρειανοί κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο “Mακεδονία” ήταν μια πρόγευση του τι θα επακολουθήσει.

Το δεύτερο αβαντάζ είναι ότι θα έχει δίπλα του έναν μπασκετάνθρωπο τον Νίκο Ζήση ,έναν άνθρωπο με το οποίο συνεργάζεται άψογα και στην Εθνική ομάδα.

Είναι της απολύτου εμπιστοσύνης του και αυτό τον κάνει ποιο δυνατό αφού ξέρει ότι σε μια δύσκολη στιγμή θα έχει δίπλα του κάποιον που θα μπορέσει να τον συμβουλέψει με τον σωστό τρόπο…

Η συνεργασία του Άρη με τον Βασίλη Σπανούλη ήταν φυσιολογικό να φέρει ενθουσιασμό στις τάξεις των φίλων της ομάδας και προβληματισμό στους αντιπάλους του.

Αυτό γιατί πέρα του ότι ο ίδιος ο Λαρισαίος κόουτς είναι ένας καταξιωμένος τεχνικός τον οποίο ήθελαν ομάδας Ευρωλίγκα αλλά και κυρίως ήταν μια απόδειξη ότι ο νέος ιδιοκτήτης Ρίτσαρντ Σιάο είναι αποφασισμένος να κάνει ότι είναι δυνατόν να ξαναγίνει ο Άρης και πάλι ο… Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ και να ξαναμπεί στην Ελίτ της Ευρώπης γρηγορότερα και από ότι περίμενε και ο ποιο αισιόδοξος οπαδός της ομάδας.

Ήρθε στον Άρη χωρίς να τον περιμένει κανείς και έδωσε ελπίδες ότι κάτι μεγάλο θα γίνει.

Στην αρχή έκανε έναν πενταετή σχεδιασμό όμως ο ερχομός στην Θεσσαλονίκη και αυτά που είδε με τις εκδηλώσεις λατρείας από τον κόσμο των κίτρινων τον έπεισαν (ίσως και με την προτροπή του φίλου του Γιάννη Αντετοκούμπο) ότι πρέπει να αφήσει στην άκρη αυτόν τον σχεδιασμό και να πάει σε ποιο γρήγορα βήματα έχοντας καθαρίσει την πρώτη χρονιά με τον βραχνά των χρεών έδωσε εντολή στους εδώ συνεργάτες του να τρέξουν τις εξελίξεις στο αγωνιστικό.

Ο Νίκος Ζήσης που χαίρει τις εκτίμησης του ιδιοκτήτη και είναι υπεύθυνος για το στήσιμο του αγωνιστικού τμήματος ανέλαβε το δύσκολο έργο να βρει τον κατάλληλο προπονητή.

Τότε έπεσε στο τραπέζι των συζητήσεων το όνομα του Βασίλη Σπανούλη έστω και αρχικά φαινόταν πολύ δύσκολη περίπτωση αφού ο μάνατζερ του ήθελε να τον πάει σε ομάδα Ευρωλίγκας .

Οι κίτρινοι βέβαια είχαν δυο ατού στα χέρια τους: την παρουσία του Νίκου Ζήση που έχει πολύ καλές προσωπικές σχέσεις με τον Βασίλη και το δεύτερο το γεγονός ότι ο Λαρισαίος από μικρός είχε έναν θαυμασμό για τον Άρη αφού ήταν γνωστό ότι για πρώτη φορά διάλεξε σε ηλικία 7,5 ετών να δει αγώνα μπάσκετ και αυτός ήταν των κιτρίνων στο Παλέ επί εποχής Αυτοκρατορίας ενώ και ο ίδιος ο αδελφός του με είχε διαβεβαιώσει (σε μια εκδήλωση στην Λάρισα πριν αρκετά χρόνια συνοδεύοντας τον Νίκο Γκάλη) ότι ο Βασίλης ασχολήθηκε με το άθλημα βλέποντας στην TV τον Ιωαννίδη, τον Γκάλη ,τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά.

Στην πορεία σημαντικό ρόλο έπαιξε και η οικογένεια Σπανούλη και η σύζυγός του που ήθελαν να μείνουν στην Ελλάδα…

Από εκεί πέρα ήταν το οικονομικό το πρόβλημα αφού το μπάτζετ θα έπρεπε να ανέβει πολύ, αλλά αυτό λύθηκε αμέσως καθώς ο Ρίτσαρντ Σιάο έδωσε το πράσινο φως να ανέβει 2,5 φορές πάνω από το αρχικά προγραμματισμένο.

Ο ιδιοκτήτης “τρελάθηκε ” και είπε στον Ζήση “κάντε ότι πρέπει να κάνουμε ευτυχισμένο τον κόσμο της ομάδας’.

Όταν ο Σπανούλης είδε ότι υπάρχουν προοπτικές για το στήσιμο μια ομάδας πολύ δυνατής και βλέποντας τις εκδηλώσεις λατρείας του Αρειανού λαού είπε το ΟΧΙ στον Ερυθρό Αστέρα και την Ευρωλίγκα και το ΝΑΙ στον ΑΡΗ .

Ήδη ο νέος προπονητής σε συνεργασία με τον GM της ομάδας άρχισαν το στήσιμο της ομάδας.

Τα πρώτα ονόματα που ακούγονται δείχνουν περίτρανα ότι ο ΑΡΗΣ θα είναι ο πρωταγωνιστής της μεταγραφικής περιόδου και όχι ο φτωχός συγγενής όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια .

Συγχρόνως μέσα στον μήνα ξεκινούν οι εργασίες για να γίνει το θρυλικό Παλέ μεγαλύτερο κατά 1000 θέσεις!

Θα μου πείτε ότι και πάλι μικρό θα είναι αλλά ας γυρίσει η ομάδα και πάλι στην ελίτ της Ευρώπης και τότε βλέπουμε. Ίσως ο Σιάο μας επιφυλάσει και εκεί μια έκπληξη τα επόμενα χρόνια .

ΥΓ: μια μερίδα των Αρειανών που αποδοκίμαζε τον Νίκο Ζήση στο ξεκίνημα της χρονιάς όταν η ομάδα δεν πήγαινε καλά στο πρωτάθλημα οφείλει μια συγγνώμη και αυτό θα είναι ένα θερμό χειροκρότημα όταν εμφανιστεί στο πρώτο παιχνίδι της νέας χρονιάς .

Η αγωνιστική σεζόν ολοκληρώθηκε την Κυριακή με τη νίκη του Άρη κόντρα στον Λεβαδειακό και την τυπική κατάληψη της 5ης θέσης, η οποία φέτος δεν είχε αντίκρισμα.

Η χρονιά για τους κιτρινόμαυρους ήταν κάθε άλλο από επιτυχημένη. Η χρονιά κρίνεται τόσο απογοητευτική όμως καθαρά λόγω λαθών που προέρχονται από το εσωτερικό. Δίχως εξωγενείς παράγοντες (ακόμη και τα διαιτητικά εμπόδια είναι αδυναμία του ίδιου του οργανισμού να θωρακιστεί) και δικαιολογίες. Λάθη διοικητικά που βαρύνουν τον Καρυπίδη, λάθη στον σχεδιασμό που (προφανώς πρέπει να) φέρει την υπογραφή του Ρέγες, αλλά και λάθη αγωνιστικά.

Μια χρονιά που όχι άδικα χαρακτηρίστηκε αποτυχημένη, με τον πρόωρο αποκλεισμό στο Conference League, την ήττα-αποκλεισμό από τον Παναθηναϊκό στο κύπελλο και τη γενικότερη πορεία στο πρωτάθλημα, όταν ήταν “ανοιχτό” το εισιτήριο για την Ευρώπη.

Όπως έχουμε σημειώσει και σε παλαιότερο άρθρο ο Άρης δείχνει εκ του αποτελέσματος – και παρά τα λόγια και τις εξαγγελίες σε θεωρητικό επίπεδο – ότι δεν μπορεί να ανατρέψει το status που έχει δημιουργηθεί στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου… Καλώς ή κακώς, αυτό φαίνεται πια ξεκάθαρα. Έχει μείνει πίσω στην κομβικής σημασίας ποδοσφαιρική του εξέλιξη σε σχέση με τους αντιπάλους του. Χρειάζεται μια πραγματική τομή. Μια βαθιά τομή, όπως μπορεί να αφουγκραστεί πλέον η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου…

Συνεχόμενες χρονιές που ξεκινούν χαμένες, με μια απίστευτη επανάληψη. Η χαρακτηριστική… αργοπορία στην έλευση ποδοσφαιριστών, απόλυση προπονητή σχεδόν κάθε χρόνο πριν ή μετά τη… 2η αγωνιστική, αποτυχία για μια στοιχειώδη Ευρωπαϊκή πορεία και την επίτευξη του στόχου συμμετοχής παλιά σε όμιλο, πλέον σε League Phase.

Θα επαναλάβουμε το αυτονόητο: Αυτό που υποσχέθηκε ο Θόδωρος Καρυπίδης, αυτό που περίμενε με ηρωική (πλέον) υπομονή ο φίλαθλος κόσμος, αυτό το… σκαλοπάτι που δεν ανέβηκε τελικά προς τα πάνω ο Άρης. Είναι εκ των γεγονότων πια ξεκάθαρο ότι κάνοντας κάθε χρόνο το ίδιο και το ίδιο, πώς θα έρθει το διαφορετικό αποτέλεσμα;

Ακόμη μια χαμένη χρονιά για τον Άρη χωρίς τίτλο, στόχους και όραμα! Ως πότε; Αναζητείται ένα… άλλος δρόμος. Είναι φανερό, τόσο εύγλωττο.

Με τόλμη, όραμα και τομές που να μπορεί να κάνει την ομάδα ισχυρή αγωνιστικά, οργανωμένη και… ενοχλητική στους αντιπάλους και στα κέντρα αποφάσεων…

Μια ομάδα που θα έχει έναν διοικητικό ηγέτη που θα εμπνέει τον κόσμο της και την ίδια ώρα το ποδοσφαιρικό περιβάλλον να την “αισθάνεται” ότι διεκδικεί και έχει Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με σχέδιο και στόχους.

Ο κόσμος του Άρη είναι απογοητευμένος και δυσαρεστημένος και αυτό αποτυπώνεται και με νούμερα. Η σεζόν ξεκίνησε για τον Άρη στα τέλη του περσινού Ιούλη με sold out, κατάμεστο «Κλεάνθης Βικελίδης», αλλά και τον πικρό αποκλεισμό από την Αράζ στα προκριματικά του Conference League

Η γλώσσα των αριθμών είναι ξεκάθαρη, όσο κι αν υπάρξουν ερμηνείες κατά το δοκούν. Το σημειώσαμε και χθες: Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν με τον Λεβαδειακό κόπηκαν 1.981 εισιτήρια. Υπήρχε παράλληλα και ο αγώνας μπάσκετ Άρης-ΑΕΚ, αλλά αυτό δεν αναιρεί την ουσία του πόσο απογοητευμένοι είναι οι φίλοι της ομάδας, μια και το όραμα και οι στόχοι έχουν… ξεθωριάσει. Ο κόσμος έχει χάσει τη σύνδεσή του με την ποδοσφαιρική ομάδα και αυτό αποτελεί σημαντικό ζήτημα ενόψει της νέας σεζόν. Δεν είναι τυχαίο πως την ίδια ώρα το «Nick Galis Hall» ήταν γεμάτο… Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μέσος όρος των εισιτηρίων έπεσε στα 4.670 εισιτήρια, καταγράφοντας ιστορικό χαμηλό τα τελευταία οκτώ χρόνια…

Όλα τα παραπάνω αποτυπώνουν την ανάγκη να υπάρξει όραμα και πλάνο που θα “ζεστάνει” τον κόσμο του Άρη στη νέα σεζόν και θα “αγκαλιάσει” την αγαπημένη του ομάδα.

Οι επόμενες μέρες θα καταγράψουν τον… βηματισμό του Άρη στην ΠΑΕ, εκεί όπου ο κόσμος περιμένει ξεκάθαρες κουβέντες από την οικογένεια Καρυπίδη και φυσικά τον Ερασιτέχνη προκειμένου να καταγράψουν το τοπίο της “επόμενης μέρας”. Τι θέλουν, τι μπορούν, τι υπόσχονται να κάνουν “κοιτώντας” κατάματα τον κόσμο. Υπάρχει ή δεν υπάρχει πραγματική διαδικασία για να αλλάξει η κατάσταση στον Άρη; Υπάρχει θέληση, κατεύθυνση, κάποιο σημείο που αυτό θα ξεκαθαρίσει; Αν ναι, να φανεί. Αν όχι, να ειπωθεί.

Θα είναι σίγουρα κάτι πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο, αρκεί να υπάρξει ειλικρίνεια και τόλμη, διαφορετικά ο Άρης κινδυνεύει να μπει σε έναν ακόμη φαύλο κύκλο εσωστρέφειας που θα τον “κρατήσει” καθηλωμένο.

Αγωνιστικά ο Άρης ετοιμάζεται να μπει από σήμερα στη διαδικασία των πλέι οφ 5-8,  από τη δυσκολότερη θέση που βρέθηκε τα προηγούμενα χρόνια. Ο Μιχάλης Γρηγορίου και οι παίκτες του Άρη καλούνται έστω και στο φινάλε, στο μίνι πρωτάθλημα των έξι αγωνιστικών που απομένουν, να κάνουν ό,τι μπορούν για να κλείσουν με τον μίνιμουμ των στόχων, δηλαδή την 5η θέση.

Την ίδια ώρα, σε διοικητικό επίπεδο, καλλιεργείται προς τα έξω η εικόνα μιας έντονης δυσαρέσκειας του Θόδωρου Καρυπίδη, με αφορμή το βαρύ κλίμα που υπάρχει, τα αρνητικά αποτελέσματα, το ιστορικό χαμηλό σε ότι αφορά τα εισιτήρια της σεζόν, αλλά και των αποδοκιμασιών όσων εξακολουθούν να δίνουν το «παρών», με τις σχετικές αναφορές να φτάνουν μέχρι του σημείου να αφήνεται να εννοηθεί ακόμη και ενδεχόμενη παύση της χρηματοδότησης της ομάδας…

Σε μια ΠΑΕ, σε μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα, αυτό δεν μπορεί να έχει ρεαλιστική βάση. Κανείς δεν… τιμωρεί την επένδυσή του, επειδή υπάρχουν αντιδράσεις και αποδοκιμασίες. Kαι μόνο η αποτύπωση του θυμίζει παλαιομοδίτικες και ξεπερασμένες τακτικές που δεν βοηθούν πραγματικά κανέναν.

Οφείλουμε να συμφωνήσουμε σε κάτι… Όλοι γνωρίζουν ότι η αντίδραση του κόσμου δεν προέκυψε ξαφνικά, δεν… ξύπνησαν ένα πρωί οι φίλαθλοι του Άρη και άρχισαν να αποδοκιμάζουν γιατί έχασε η ομάδα ή γιατί δεν έκανε μια καλή εμφάνιση. Ξεκάθαρα πρόκειται για “προϊόν” μια μεγάλης χρονικής περιόδου κατά την οποία ο διοικητικός ηγέτης του συλλόγου είχε και το “μαχαίρι και το καρπούζι”. Ο Καρυπίδης είχε εν λευκώ τη διαχείριση όλων των βασικών υποθέσεων της ομάδας: από τη μεταγραφική πολιτική, τις πωλήσεις ποδοσφαιριστών καθώς και τις αποχωρήσεις, μέχρι τους δανεισμούς και το αδιάκοπο πήγαινε-έλα στο ρόστερ και τις συνεχείς αλλαγές προπονητών, που δεν επέτρεψαν ποτέ μια στοιχειώδη συνέχεια. Τα αποτελέσματα γνωστά.

Και δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι δεν στήριξε ο κόσμος όλα τα προηγούμενα χρόνια…

Η εμπιστοσύνη κλονίστηκε σε βάθος χρόνος. Η εμπιστοσύνη επί της ουσίας δεν… απαιτείται, αλλά κερδίζεται με πράξεις, συνέπεια, αλήθειες, ξεκάθαρο πλάνο.

Μέσα σε αυτό το “κάδρο” ο ρόλος του ΑΣ Άρης είναι στη δεδομένη χρονική συγκυρία είναι κάτι παραπάνω από κομβικός. Θεσμικά καλείται να λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο που θα αμβλύνει τις “γωνίες” και τα λάθη του σήμερα, αλλά και θα δώσει τον βηματισμό της “επόμενης μέρας”.

Η διακοπή του πρωταθλήματος δεν επηρέασε τον Άρη, όπως φάνηκε στη χθεσινή αναμέτρηση με το Μαρούσι. Οι κιτρινόμαυροι πραγματοποίησαν μια από τις καλύτερες εμφανίσεις τους, φτάνοντας με χαρακτηριστική άνεση στη νίκη, παρότι αγωνίστηκαν με μια σημαντική απουσία, αυτή του Κώστα Αντετοκούνμπο.

Ήταν φυσιολογικό ότι ο αντίπαλος θα έβγαζε κάποια στιγμή αντίδραση, όπως έγινε στο δεύτερο δεκάλεπτο, όπου μείωσε από τους 18 πόντους (24-6) στους δύο (33-31),

Η ομάδα του Ιγκόρ Μίλιτσιτς, ωστόσο είχε τις απαντήσεις στο δεύτερο ημίχρονο, “χτίζοντας” και πάλι διψήφιες διαφορές και “καθαρίζοντας” οριστικά τον αγώνα στις αρχές της τέταρτης περιόδου.

Ο Άρης στηρίχτηκε στην εντυπωσιακή του ευστοχία από τη γραμμή των 6,75 απ’ όπου είχε 14/26 σουτ (53%), ενώ είχε καλά ποσοστά και στα δίποντα (19/38, 50%). Ένα άλλο γεγονός που πρέπει να αναδειχθεί είναι η επιθετική πολυφωνία, με έξι παίκτες (Νουά, Μποχωρίδης, Τζόουνς, Μήτρου-Λονγκ, Κουλμπόκα και Χαρέλ) να τελειώνουν το παιχνίδι με διψήφιο αριθμό πόντων.

Μπορεί να πήρε τέσσερα λιγότερα ριμπάουντ (30/34), όμως η αναλογία ασίστ-λαθών (22-10) ήταν αξιοσημείωτη, την ώρα μάλιστα που το Μαρούσι υπέπεσε σε 22 λάθη, ως απόρροια της πιεστικής άμυνας των γηπεδούχων, έχοντας και 16 τελικές πάσες.

Γενικότερα ο Άρης είχε ισορροπία ως ομάδα, ενώ οι 76 πόντοι που δέχθηκε δεν λένε την αλήθεια για την αμυντική του προσπάθεια, καθώς η τελευταία περίοδος είχε διαδικαστικό χαρακτήρα και οι φιλοξενούμενοι βρήκαν την ευκαιρία να σκοράρουν, όταν τα πάντα είχαν κριθεί.

Χρειάζεται μεγάλη αντοχή και ψυχραιμία για να παρακολουθήσεις την πορεία του Άρη φέτος… Όχι ότι τα προηγούμενα χρόνια ήταν κάτι απλό, αλλά σίγουρα αυτό που γίνεται φέτος, από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι τώρα ξεπερνάει κάθε προηγούμενο!

Το καλοκαίρι δια στόματος Καρυπίδη, Ρέγες, η στόχευση ήταν σαφής: Τετράδα στο πρωτάθλημα, όμιλος Conference, κύπελλο. Αυτοί ήταν οι τρεις άξονες του καλοκαιρινού σχεδιασμού.

Αντ’ αυτού όμως, πρόωρος αποκλεισμός από Ευρώπη σε επίπεδα αυτοκτονίας, αποκλεισμός από το κύπελλο, αρνητικό σερί αποτελεσμάτων στο πρωτάθλημα, καθώς και βαρομετρικό χαμηλό σε γκολ και ανυπαρξία σε ομοιογένεια και σταθερότητα.

Στις 15 Ιανουαρίου είχαμε αναφέρει: “Ακόμη μια χαμένη χρονιά για τον Άρη χωρίς τίτλο, στόχους και όραμα! Ως πότε;”.

Σε λιγότερο από δυο μήνες, ο κατήφορος συνεχίζεται.

Χθες όλοι διαπίστωσαν ότι “τελικά δεν τα έχουμε δει όλα στον Άρη”! Ξεκινάει το παιχνίδι με τους καλύτερους οιωνούς, ο Άρης κέρδισε πέναλτι στο 8′ λεπτό με καταπληκτική προσπάθεια του Δωνη που ήταν εξαιρετικός στα 45 λεπτά που έπαιξε. Ο Ράτσιτς αναλαμβάνει την εκτέλεση ξεγελάει τον τερματοφύλακα και στέλνει την μπάλα άουτ.

Το κατάφερε κι αυτό…

Ο Άρης είχε την υπεροχή, δημιούργησε φάσεις και έρχεται η αποβολή του Γκαρέ. Η ομάδα του Άρη δείχνει διάθεση  σίγουρα στα τελεταία δυο παιχνίδια. Με την έλευση του Γρηγορίου, ο οποίος γνωρίζει πως δε θα κάτσει για καιρό στον πάγκο, επομένως παίρνει ρίσκα, ο Άρης παίζει όσο επιθετικά δεν τον έχουμε δει, μετά την εποχή Μπούργος. Αποτέλεσμα; Ένας βαθμός. Χωρίς νίκη στην έδρα του για σχεδόν 1οο μέρες!

Ο Άρης συνεχίζει να μην είναι καλά… Κινδυνεύει να μείνει εκτός γκρουπ 5-8 και να υποστεί τη διαδικασία των πλέι άουτ στην πλέον αρνητική πορεία των τελευταίων 8 χρόνων.

Ως επίλογο, θα υπενθυμίσουμε τι αναφέραμε (επίσης στις 15 Ιανουαρίου):

“Ο Άρης ως έχει δείχνει εκ του αποτελέσματος – και παρά τα λόγια και τις εξαγγελίες σε θεωρητικό επίπεδο – ότι δεν μπορεί να ανατρέψει το status που έχει δημιουργηθεί στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου… Καλώς ή κακώς, αυτό φαίνεται πια ξεκάθαρα. Έχει μείνει πίσω στην κομβικής σημασίας ποδοσφαιρική του εξέλιξη σε σχέση με τους αντιπάλους του.

Χρειάζεται μια πραγματική τομή. Μια βαθιά τομή, όπως μπορεί να αφουγκραστεί πλέον η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου…

Αυτό που υποσχέθηκε ο Θόδωρος Καρυπίδης, αυτό που περίμενε με ηρωική (πλέον) υπομονή ο φίλαθλος κόσμος, αυτό το… σκαλοπάτι που δεν ανέβηκε τελικά προς τα πάνω ο Άρης.

Είναι εκ των γεγονότων πια ξεκάθαρο ότι κάνοντας κάθε χρόνο το ίδιο και το ίδιο, πώς θα έρθει το διαφορετικό αποτέλεσμα;

Αναζητείται ένα… άλλος δρόμος. Είναι φανερό, τόσο εύγλωττο.

Με τόλμη, όραμα και τομές που να μπορεί να κάνει την ομάδα ισχυρή αγωνιστικά, οργανωμένη και… ενοχλητική στους αντιπάλους και στα κέντρα αποφάσεων…

Μια ομάδα που θα έχει έναν διοικητικό ηγέτη που θα εμπνέει τον κόσμο της και την ίδια ώρα το ποδοσφαιρικό περιβάλλον να την “αισθάνεται” ότι διεκδικεί και έχει Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με σχέδιο και στόχους”.

Ο Άρης έβαλε τον εαυτό του σε δύσκολη θέση, παίζοντας έναν “τελικό” πρόκρισης στην έδρα μιας πολύ καλής και ποιοτικής ομάδας, όπως η Κλουζ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην έρθει η νίκη υπέρβασης που έψαχνε και να αποκλειστεί τελικά από τη συνέχεια του EuroCup.

Οι κιτρινόμαυροι πλήρωσαν ουσιαστικά τα λάθη και τις αστοχίες που έγιναν νωρίτερα στη σεζόν σε επίπεδο αγωνιστικού σχεδιασμού και κόστισαν στην ομάδα εντός έδρας ήττες, όπως αυτή από τη Μανρέσα, αλλά και κακές βραδιές σαν αυτή στον αγώνα του πρώτου γύρου με την Κλουζ.

Και φυσικά την οδυνηρή ήττα, έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, από την Μπαχτσεσεχίρ πριν από δύο εβδομάδες στην Κωνσταντινούπολη. Η ουσία είναι ότι ο Άρης έμεινε για δεύτερη συνεχή σεζόν εκτός από τη δεύτερη φάση της διοργάνωσης, παρότι έφτασε να διεκδικεί το τελευταίο εισιτήριο από τον όμιλό του την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου.

Το ζητούμενο, πλέον είναι να μάθει από τα λάθη του (από τον σχεδιασμό του ρόστερ, τη διαχείριση του κ.α.) και να επιστρέψει την επόμενη χρονιά καλύτερος και πιο δυνατός, όπως τόνισε χθες σε ανάρτησή του ο Ρίτσαρντ Σιάο για να είναι σε θέση να πάει πιο μακριά στη διοργάνωση και να θέσει υψηλότερους στόχους.

Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Άρης έδειξε αντανακλαστικά και λίγες στιγμές μετά τον αποκλεισμό, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα.

Με άλλα λόγια; Ο Άρης της νέας εποχής δεν τέλειωσε χθες. Ο Άρης τώρα αρχίζει…

Η παρουσία του μεγαλομετόχου του Άρη Ριτσαρντ Σιάο στην Θεσσαλονίκη για μια περίπου εβδομάδα και η συμμετοχή στην παρέα του στελεχών της εταιρείας τόσο της δικής του, αλλά κυρίως του δισεκατομμυριούχου πατέρα του (Ήταν η Κινέζα διευθύντρια του κι ένα απο τα κυριότερα στελέχη της κολοσσού εταρείας ) δείχνει ότι ο νεαρός επιχειρηματίας, αλλά και η οικογένεια του βλέπουν με σοβαρότητα την επένδυσή τους στον λαοφιλή σύλλογο της Θεσσαλονίκης.

Η φετινή χρονιά είχε σαν στόχο πρώτα το οικονομικό και μετά το αγωνιστικό . Κι έτσι κοίταξαν να διώξουν από πάνω τους τον βραχνά των χρεών του παρελθόντος, που ήταν ένα ποσό που ξεπερνούσε τα 3 εκατομμύρια. Και το κατάφεραν μέχρι το τέλος του 2025, όπως και είχαν υποσχεθεί.

Βέβαια Άρης και κακή πορεία στο αγωνιστικό δεν συμβαδίζουν και το κατανόησε ο νέος μεγαλομέτοχος, δίνοντας το πράσινο φως, ώστε να γίνουν κάποιες διορθωτικές κινήσεις, προκειμένου η ομάδα να βελτιωθεί και να εμφανιστεί στο γήπεδο σαφώς καλύτερη

Λέγεται ότι με τις κινήσεις αυτές το αγωνιστικό μπάτζετ πλησίασε φέτος τα 3 εκατομμύρια .

Όμως χρειάζεται σαφώς ένα μεγαλύτερο μπάτζετ . Σύμφωνα με πληροφορίες, όπως άφησε να εννοηθεί ο κ. Σιάο στις συζητήσεις που είχε με στενούς συνεργάτες του, το μπάτζετ της επόμενης χρονιάς θα πάει στα 6-7 εκατομμύρια, κάτι που εφόσον γίνει  θα καταστήσει τον Άρη σαν έναν απο τους διεκδικητές του Eurocup. κάτι που αν στεφθεί με επιτυχία (κατάκτηση του τροπαίου) ανοίγει την πόρτα της EuroLeague.

ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Ως προς το γήπεδο, στις συζητήσεις που είχε με τους εκπροσώπους της διοίκησης του Ερασιτέχνη, τους είπε ότι σε αρχικό στάδιο θα γίνουν οι εργασίες (να προστεθεί μία λυόμενη κερκίδα και να γίνει μετατόπιση των δημοσιογραφικών θεωρείων), ώστε η χωρητικότητα να αυξηθεί απο 5300 που είναι σήμερα σε 7000 θέσεις .

Η επόμενη κίνηση είναι εφόσον η νέα δραστήρια διοίκηση του Ερασιτέχνη προχωρήσει το θέμα του οικοπέδου να γίνει εκεί το νέο κλειστό και δίπλα το ποδοσφαιρικό.

ΟΙ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ

Υπήρξε συμφωνία ΚΑΕ και Ερασιτέχνη, ώστε τα αγωνιστικά τμήματα εφηβικό, παιδικό, προπαιδικό και μίνι να πάνε στην ΚΑΕ και οι μικρότερες ηλικίες να παραμείνουν στον ΑΣ. Ειδικά για τα παιδικοεφηβικά ο Σιάο έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σκέφτεται να τα ενισχύσει ακόμη περισσότερο, συνεχίζοντας μια σπουδαία δουλειά που έκανε τα τελευταία χρόνια μια ομάδα εξωδιοικητικών παραγόντων και μελών του συλλόγου, οι οποίοι έβαζαν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ

Ο μεγαλομέτοχος ξεκαθάρισε ότι στηρίζει τους συνεργάτες του Διακογιάννη, Αντωνιάδη και Ζήση και μ’ αυτους θα συνεχίσει το πενταετές πρόγραμμα για να ξανακάνει τον Άρη πολύ μεγάλο σε Ελλάδα και Ευρώπη. Άλλωστε αυτό υποσχέθηκε και στον Αρειανό λαό, όπως είπε σε δηλώσεις του μετά το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι της ομάδας. Το νέο αφεντικό των “κιτρίνων” είναι ξετρελαμένο με τις εκδηλώσεις και τη στήριξη του κόσμου και δείχνει και με τις πράξεις του ότι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα νιώθει όπως ένας απλός οπαδός του Αυτοκράτορα.