Ο δυσκολότερος αντίπαλος του φετινού Άρη, αποδεικνύεται μόνο ο κακός του εαυτός…

Υπνωτισμένος ο Άρης στο πρώτο ημίχρονο, ακίνδυνος και χωρίς ενέργεια στο παιχνίδι του, σοβαρεύτηκε στο δεύτερο 45λεπτο και εξασφάλισε ένα πολύ σημαντικό “τρίποντο”, απέναντι σε μία ομάδα, που την δεδομένη χρονική στιγμή -παρά την θέση της- είναι σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, απ΄ότι οι ΠΑΟΚ και ΑΕΚ.

Είναι γεγονός, πως χθες κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, ο Άρης δυσκόλεψε σημαντικά τον εαυτό του, καθώς πραγματοποίησε το χειρότερο πρώτο ημίχρονο της φετινής του σεζόν στην Super League. Χειρότερο, ακόμα κι από τα ματς με ΑΕΚ και Παναιτωλικό, όπου έχασε βαθμούς στο “Κλεάνθης Βικελίδης”. Σε εκείνα τα ματς, δεν απείλησε ιδιαίτερα, αλλά και δεν απειλήθηκε στα πρώτα 45 λεπτά. Χθες, αντιθέτως, είχε μόλις μία αξιόλογη τελική προσπάθεια (το απευθείας φάουλ του Γκάμα), ενώ είδε τους Αρκάδες, να φτάνουν με ευκολία και αξιώσεις μπροστά από την εστία του και να δημιουργούν συνθήκες για ένα γκολ.

Τι άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο και εμφανίστηκε ο… γνωστός Άρης; Έχει δείξει η φετινή ομάδα, πως έχει μέταλλο. Έχει την νοοτροπία του νικητή που άπαντες θέλουν να βλέπουν από αυτόν τον σύλλογο. Έκανε τα απολύτως απαραίτητα, για να κερδίσει το παιχνίδι. Μείωσε τα λάθη, πίεσε περισσότερο την αντίπαλη άμυνα και όταν βρήκε τις ευκαιρίες, τις αξιοποίησε. Το παράδοξο θα ήταν να συνέχιζε ο Άρης την κακή του εικόνα και στο δεύτερο ημίχρονο, όχι το ότι γύρισε το κουμπί και άλλαξε το ρου της αναμέτρησης.

Αν ανατρέξει κανείς για να θυμηθεί με ποιον τρόπο έχασε ο Άρης βαθμούς στα φετινά του παιχνίδια, θα διαπιστώσει, πως όπου δεν έβαλαν το… χεράκι τους οι διαιτητές, οι απώλειες ήρθαν, γιατί ο ίδιος δεν ήταν καλός στον αγωνιστικό χώρο (όπου φυσικά μπορούσε να παιχτεί ποδόσφαιρο). 

Ακόμα και στην πρεμιέρα των πλέι οφ, απέναντι στον Ολυμπιακό, δημιούργησε ευκαιρίες, αλλά η δυστοκία του τον “μπλόκαρε”. Η αχίλλειος πτέρνα του, σε αρκετά ματς φέτος, ήταν αυτή που του στέρησε βαθμό ή βαθμούς στο “Καραϊσκάκης”. Είναι μέρος του κακού του εαυτού το συγκεκριμένο σκέλος, καθώς στα ματς που όλες του οι γραμμές, συνολικά, λειτούργησαν σωστά, εύκολα ή δύσκολα έβρισκε το γκολ που χρειαζόταν για να φτάσει στο “τρίποντο”.

Πλέον, ακολουθεί ένα παιχνίδι εντός έδρας με την ΑΕΚ. Μία νίκη… εξάποντο! Η ομάδα του Άκη Μάντζιου, κρατά την τύχη της στα ίδια της τα χέρια. Η 2η θέση και το ευρωπαϊκό εισιτήριο, είναι μονόδρομος. 

Υ.Γ. Οι “χρυσές” αλλαγές του Μάντζιου, έγειραν την πλάστιγγα χθες υπέρ του Άρη. Σίλβα και Μάνος μπήκαν μαζί στο γήπεδο και πέτυχαν τα γκολ που έκριναν την αναμέτρηση. Σωστή διαχείριση από τον Έλληνα κόουτς, που είδε τις επιλογές των Μήτρογλου και Μαντσίνι να μην του βγαίνουν στο πρώτο ημίχρονο.

Υ.Γ.1. Διακαώς το θέλει το γκολ ο Γκάμα και δεν μπορεί να το βρει μέσα στο 2021. Ο Πορτογάλος είναι και άτυχος. Θα έρθει, όμως. Ενδεχομένως, τότε να το έχει και πολύ περισσότερη ανάγκη η ομάδα.

Υ.Γ.2. Ο Ντάνιελ Σούντγκρεν είναι πραγματικά εξαιρετικός. Τέτοια σταθερότητα, σπανίζει. Μπορεί ο Σίλβα, με το γκολ και την ασίστ να του έκλεψε την λάμψη, αλλά ο Σουηδός είναι βασικός πυλώνας της φετινής πορείας του Άρη.

 

 

The show must go on…

Ο μεγάλος φετινός στόχος του Άρη, που δεν ήταν άλλος από την κατάκτηση του Κυπέλλου, χάθηκε… Με έναν δραματικό τρόπο, που όμοιό του κανείς -Αρειανός ή μη- δεν θέλει να (ξανά)ζήσει.

Ωστόσο, τίποτα δεν τελείωσε. Καμία χρονιά δεν πήγε χαμένη, από τη στιγμή που η φετινή ομάδα έχει “χτίσει” κάτι πολύ σημαντικό, το οποίο καλείται να κρατήσει όρθιο μέχρι το τέλος, τερματίζοντας στην 2η θέση, εξασφαλίζοντας παράλληλα και το ευρωπαϊκό “εισιτήριο”.

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω κι αυτό είναι ένα μήνυμα, για όσους πίστεψαν χθες, πως ο αποκλεισμός αυτός θα είναι η κατάρρευση, ψυχολογική και αγωνιστική του Άρη…

Είναι θετικό, που το κλίμα της συσπείρωσης παρατηρείται εντός της ομάδας. Το πείσμα που απαιτείται βγαίνει, μετά από την εξαιρετικά δύσκολη βραδιά της Πέμπτης. Μία “οικογένεια”, αναζητά την δύναμη για να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις, εκ των έσω, όχι από εξωτερικούς παράγοντες. Από τον Θοδωρή Καρυπίδη, μέχρι το τελευταίο συνεργάτη της ομάδας, το σύνθημα είναι ίδιο: “Στα δύσκολα είμαστε όλοι ακόμη πιο πολύ Άρης…”!

Από την αρχή της σεζόν, γίνεται μία σημαντική προσπάθεια, απ΄όλους στην ομάδα. Μία προσπάθεια, την οποία πιστεύουν οι ίδιοι οι πρωτεργάτες της, περισσότερο από τον καθένα. Αύριο, υπάρχει ντέρμπι στην Τούμπα, απέναντι στον ΠΑΟΚ. Ματς που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό, την 2η θέση στην κανονική διάρκεια. Με νίκη ο Άρης, θα έχει ένα βαθμολογικό αβαντάζ για την δεύτερη θέση, στα πλέι οφ. Αυτό θέλει, γι αυτό πρέπει να παλέψει, αυτό έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή για να ξεπεράσει το σοκ του αποκλεισμού.

Λίγα λόγια για τον Κουέστα…

Έκανε ένα λάθος που θα τον στιγματίσει για το υπόλοιπο της καριέρας του. Είναι το επικρατέστερο σενάριο. Σίγουρα δεν συγκρίνεται, με κανένα λάθος που έχει κάνει στο παρελθόν. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, αν θα το ξεπεράσει και πότε. Σωστά η διοίκηση και οι συμπαίκτες του, δείχνουν την στήριξή τους. Ο Ισπανός, κατακρίνεται για το λάθος του, όχι για το ποιος είναι. Αυτή, δυστυχώς, είναι η μοίρα του τερματοφύλακα. Ένα λάθος, μπορεί να κρίνει ένα παιχνίδι, μία πρόκριση, ένα τρόπαιο. Ο Άκης Μάντζιος έχει να διαχειριστεί μία δύσκολη κατάσταση για τον Ίβηρα τερματοφύλακα. Είναι μέρος της δουλειάς ενός προπονητή και αυτό το κομμάτι. Μάλιστα, πολύ σημαντικό, ειδικά σε τόσο δύσκολες καταστάσεις.

Η “επόμενη μέρα”, έχει έναν και μόνο δρόμο…

Η φετινή εξαιρετικά αξιόλογη πορεία του Άρη, στο πρωτάθλημα, πρέπει και θα συνεχιστεί! Στην Τούμπα η ομάδα να καλείται να βάλει τις βάσεις για τα πλέι οφ, προκειμένου να δικαιώσει τις προσπάθειες όλων, από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εχει αποδείξει το σύνολο του Άκη Μάντζιου, πως έχει χαρακτήρα, μέταλλο και πάνω απ΄όλα πίστη στις δυνατότητές του. Θα είναι αμαρτία, αυτό που έγινε την Πέμπτη, να παρασύρει τον Άρη, σε μονοπάτια πρωτόγνωρα για φέτος. Διότι, όποτε χρειάστηκε, κατάφερε να βρει το ψυχικό σθένος και να αντιδράσει. Να γίνει ακόμα καλύτερος, να κυνηγήσει με μεγαλύτερη μανία τους στόχους του. Ο αποκλεισμός “πόνεσε” και συνεχίζει να “πονάει”, όμως, τίποτα δεν έχει τελειώσει.

 

 

 

Ελληνικό ποδόσφαιρο 2021; Πέρα βρέχει…

H κουβέντα γύρω από την πραγματική ουσία του ποδοσφαίρου, με αναλύσεις, τακτικές, αποδόσεις παικτών είναι περιττή, όταν εν έτη 2021 στην Ελλάδα, παίζεται ακόμα σε τέτοια γήπεδα και με συγκεκριμένο δόλιο τρόπο!

Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσουμε για το παιχνίδι. Ας μιλήσουμε για άλλα πράγματα, σαν να ζούμε σε κάποια υπανάπτυκτη ποδοσφαιρικά χώρα. Για ακατάλληλα-επικίνδυνα γήπεδα και… VAR.

Πως πάνε αυτά τα δύο μαζί και δεν προκαλούν αντίθεση; Πανεύκολο. Ρίξτε μία ματιά σε Λαμία και Ζωσιμάδες και παράλληλα σκεφτείτε πόσο άχρηστο αποδεικνύεται το VAR στην Ελλάδα. Το τονίζω στην Ελλάδα, γιατί τέτοια λάθος χρησιμοποίησή του, γίνεται μόνο σε αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, κυρίως από τους Έλληνες διαιτητές.

Σχεδόν μία εβδομάδα πριν, ο Σκουλάς στην Λαμία δίνει το “ΟΚ” να ξεκινήσει ο αγώνας της τοπικής ομάδας με τον Άρη, σε ένα γήπεδο που ήταν ήδη βούρκος πριν από την σέντρα. Αποτέλεσμα; Ο πιο τυχερός, κερδίζει. Η Λαμία πέτυχε πρώτη γκολ και κράτησε το προβάδισμά της μέχρι το τέλος, παρά την όποια προσπάθεια μέσα στην λάσπη έκανε ο Άρης. Χθες, στα Γιάννινα, σε μία πόλη που έβρεχε μέρες και ο αγωνιστικός χώρος ήταν ήδη πολύ βαρύς, ξεκίνησε ένας αγώνας και όπως αποδείχθηκε τα πρώτα 10 λεπτά, ήταν αδύνατο να συνεχιστεί. Σε οποιοδήποτε άλλο πρωτάθλημα, δεν θα είχε ξεκινήσει ποτέ ή θα είχε διακοπεί λίγο μετά το ξεκίνημά του. Φυσικά, τον Τσαγκαράκη από τα Χανιά δεν τον απασχόλησε το γεγονός πως σε αυτό το γήπεδο, με τόσο δυνατή βροχή και χάλια αγωνιστικό χώρο κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των ποδοσφαιριστών. Τον ενδιέφερε περισσότερο, να μην κερδίσει ο Άρης! Αν μη τι άλλο, πιστός στον στόχο του.

Με τα πολλά, ο Άρης πετυχαίνει πρώτος γκολ με τον Μαντσίνι. Ο Διαμαντόπουλος στέλνει τον Τσαγκαράκη στο VAR, για να υποδείξει ο δεύτερος επιθετικό φάουλ του Μάνου και να το ακυρώσει, όπως κι έγινε. Όσον για τον τερματοφύλακα του ΠΑΣ, Χουτεσιώτη, που πιάνει το κεφάλι του προσποιούμενος τραυματισμό από την επαφή με τον Μάνο, αφού πρώτα βλέπει πως η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα του; Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, πως κάποιες φορές δεν ευθύνονται μόνο οι παράγοντες, οι διοργανώτριες αρχές και η πολιτεία για την αστεία εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και ορισμένοι πρωταγωνιστές του, με την λάθος νοοτροπία και την έλλειψη ποδοσφαιρικής κουλτούρας. Φυσικά, ο Διαμαντόπουλος δεν προτρέπει τον Τσαγκαράκη να πάει στο VAR για να δει το χέρι που ζήτησαν οι παίκτες του Άρη σε σουτ του Μάνου στο 80΄. Εκεί οι διαιτητές ήταν απόλυτα βέβαιοι ότι δεν έγινε παράβαση. Το VAR χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από τους Έλληνες διαιτητές και όχι όπως προβλέπει ο κανονισμός. Ω του θαύματος, αυτό γίνεται κυρίως σε αγώνες του Άρη!

Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ακριβώς την αντιμετώπιση που του αρμόζει. Παίρνει αυτό που αξίζει στο 100%. Ελέγχεται και θα συνεχίσει να ελέγχεται από την UEFA, αν και ούτε αυτό μοιάζει αρκετό ώστε να βελτιώνεται. Είναι βαθιά ριζωμένη η σαπίλα του. Ο κόσμος του έχει γυρίσει εδώ και πολλά χρόνια την πλάτη και πιστέψτε με, δεν θα άλλαζε τίποτα και κορωνοϊός να μην υπήρχε. Πάλι τα περισσότερα γήπεδα θα ήταν άδεια, με λίγες μόνο εξαιρέσεις.

Υ.Γ. Σε όλα αυτά ο Άρης είναι μαθημένος. Με την μόνη διαφορά πως φέτος, έχει και τα κατάλληλα εφόδια για να πολεμήσει. Συνεχίζουμε…

Υ.Γ.1. Ο Μάντζιος διαχειρίστηκε καλά το ματς, ο Άρης ήταν ψυλλιασμένος, όμως Τσαγκαράκης-Διαμαντόπουλος είχαν άλλη γνώμη. Κέρδος η παρουσία του Μαντσίνι, αλλά και το πάθος που έβγαλαν πολλοί παίκτες του Άρη. Αυτή η ομάδα αρνείται την ήττα και το αποδεικνύει συνεχώς. Μόνο νίκη με ΑΕΚ.

Υ.Γ.3. Αυτά τα δυο βίντεο είναι όλη η “γύμνια” του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν βρέχει, σας φτύνουν!

Έδωσε (ξανά) απαντήσεις και επέστρεψε στην φετινή… κανονικότητά του ο Άρης!

Η… κανονικότητα του φετινού Άρη, είναι να απέχει ως επί το πλείστον από τα αρνητικά αποτελέσματα, με την ομάδα του Άκη Μάντζιου να “κλείνει” γρήγορα την παρένθεση της ήττας στην Λαμία, με μία επίδειξη ισχύος έναντι του Βόλου.

Το γεγονός πως ο Άρης κατάφερε για τρίτη φορά στη φετινή σεζόν να συνεχίσει με νίκη, έπειτα από απώλεια βαθμών, αποδεικνύει πως αυτή η ομάδα έχει χαρακτήρα νικητή και πως δύο-τρία άσχημα αποτελέσματα δεν είναι ικανά για να την αποδιοργανώσουν και να την εκτροχιάσουν.

Αρχικά, έπειτα από την εντός έδρας ισοπαλία με τον ΠΑΣ Γιάννινα, κέρδισε στο ΟΑΚΑ τον Παναθηναϊκό. Ακολούθησε η ήττα από τον Ολυμπιακό, όμως η ομάδα γύρισε άμεσα σελίδα και έφυγε με “τριάρα” από την Λάρισα, μόλις λίγα 24ωρα μετά. Το ίδιο και μετά την ήττα στην Λαμία την περασμένη Δευτέρα. Σε ένα ματς που όλα ήταν στραβά κι ανάποδα. Κέρδισε χθες με 2-0 τον Βόλο, έχασε κλασσικές ευκαιρίες για 2-3 γκολ ακόμα. Δεν αναφέρω την ισοπαλία στο Περιστέρι, γιατί με κόντρα διαιτησία, με 10 παίκτες από νωρίς και πίσω στο σκορ με δύο γκολ, το τελικό αποτέλεσμα είναι περισσότερο σαν… νίκη!

Κλήθηκε για μία ακόμα φορά ο φετινός Άρης να δώσει απαντήσεις, διότι είναι υποχρεωμένος απέναντι στους προβοκάτορες, να αποδεικνύει κάθε αγωνιστική το αυτονόητο. Πως έχει μία ομάδα σφυρηλατημένη για πρωταθλητισμό, όσο κι αν τους ενοχλεί!

Ο δρόμος είναι μακρύς, οι δύσκολες και συνεχόμενες υποχρεώσεις συνεχίζονται και το που θα καταφέρει αυτή η ομάδα να φτάσει θα φανεί αρκετά σύντομα. Μία πιο ξεκάθαρη εικόνα, θα υπάρχει στις αρχές του Φεβρουαρίου. Όταν θα τελειώσει αυτό το “κύμα” των συνεχόμενων, ανά τριών ημερών, αναμετρήσεων. 

Ο Άρης θα μετρήσεις τις αντοχές του αυτό το διάστημα και αν βγει νικητής όπως δείχνει ότι μπορεί, τότε θα υπάρξει αναδιοργάνωση στόχων, προς τα… πάνω, απ΄ότι είχαν αρχικά οριστεί στην αρχή της σεζόν.

Μέχρι τότε, η λογική που υπάρχει σε όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα, πως βήμα-βήμα πρέπει να αντιμετωπίζεται το κάθε παιχνίδι, είναι απόλυτα ορθή. Είναι ο μοναδικός τρόπος για να μην παρεκκλίνει της πορείας του, να μην επιφορτιστεί με περαιτέρω άγχος η ομάδα, κάτι που δεν έχει καθόλου ανάγκη, ειδικά αυτή την περίοδο.

Υ.Γ. “Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο” λένε και οι προσθήκες που θα γίνουν στο ήδη “γεμάτο” ρόστερ, μόνο ωφέλιμες θα είναι. Σημαντική η μεταγραφή του Νικόλα Ιωάννου, σε μία θέση που χρειαζόταν ενίσχυση η ομάδα. Ήδη, ο Κριστιάν Γκάνεα “ταρακουνήθηκε” και για αρχή, έδειξε αντίδραση. Η συνέχεια, όμως, επιβάλλεται…

Υ.Γ.1. Ο Χερόνιμο Μπαράλες, έχει ακριβώς όλα αυτά τα στοιχεία που θέλει ο Άκης Μάντζιος για την κορυφή της επίθεσης του. Σέντερ φορ περιοχής, με μεγάλη εμπειρία, ποιότητα και άριστη γνώση της ελληνικής πραγματικότητας. Επιθετικός, που “μυρίζεται” το γκολ και περιμένει έστω και την μία και μοναδική ευκαιρία, από τους συμπαίκτες του, για να σκοράρει.

 

 

Δεν ήταν ήττα-μάθημα για τον Άρη, αλλά είναι ευκαιρία για ακόμα μεγαλύτερη αντίδραση…

Στην Λαμία έγιναν ακριβώς όλα όσα έπρεπε να συμβούν για να γνωρίσει ο Άρης μία ήττα που ήταν εντελώς εκτός προγράμματος στο φετινό πρωτάθλημα…

Κανείς δεν θα περίμενε χθες, πως ο Άρης με την εικόνα που δείχνει φέτος, κυρίως στα εκτός έδρας ματς, θα γνώριζε την ήττα από την ουραγό της βαθμολογίας Λαμία, με την χειρότερη επίθεση στο πρωτάθλημα. Ε λοιπόν, να που έγινε, με τον τρόπο που έγινε…

Λένε πως κάθε ήττα είναι ένα μικρό μάθημα και πως μετά από αυτήν δίνεται μία ευκαιρία για αντίδραση. Στην περίπτωση του Άρη, η χθεσινή ήττα δεν έχει να τον διδάξει απολύτως τίποτα…

Συνέβησαν όλα όσα έπρεπε για να χαθεί ένα παιχνίδι. Γήπεδο ακατάλληλο για ποδόσφαιρο, ένα πέναλτι από νωρίς στο ματς, ένα δεύτερο γρήγορο γκολ που όμοιό του ίσως δεν βάλει ποτέ ξανά ο επιθετικός της Λαμίας, μία ανόητη αποβολή και ένα δοκάρι. Προσοχή. Δεν είναι δικαιολογίες, αλλά γεγονότα.

“Ενδεχομένως, ο Άρης δεν προετοιμάστηκε κατάλληλα για ένα τέτοιο παιχνίδι, υποτίμησε την Λαμία, δεν πάλεψε όσο έπρεπε, έπρεπε να το πάει στην δύναμη, να παίξει με σέντρες λόγω αγωνιστικού χώρου, να πιέσει από νωρίς για ένα γκολ”. Ποικίλες απόψεις που ακολούθησαν το χθεσινό ματς.

Θεωρεί κανείς πως δεν ήθελε κάτι απ΄όλα αυτά ο Άρης ή μήπως δεν υπήρχαν στο πλάνο; Μερικές φορές στο ποδόσφαιρο, κάποια πράγματα έχουν μία περισσότερο απλή εξήγηση, απ΄ότι φαντάζεται κανείς. Δεν υποτίμησαν την Λαμία οι παίκτες του Άρη, απλά δεν τους βγήκε το χθεσινό ματς. Ακόμα και να ήθελαν να πάνε κόντρα στο κακό τους φεγγάρι, αδυνατούσαν λόγω γηπέδου. Επομένως, δεν έχει κανένα “μάθημα” να πάρει η ομάδα από τον αγώνα της Λαμίας. Το μοναδικό που πρέπει να κάνει, είναι να συνεχίσει την προσπάθειά της, με ακόμα μεγαλύτερο νεύρο, διότι γνωρίζει πολύ καλά πως  ειδικά αυτής φέτος, δεν θα της χαριστεί τίποτα! Το κακό αποτέλεσμα είναι μέσα στο πρόγραμμα, το δεύτερο σερί δεν πρέπει να είναι. Αυτό κάνει την διαφορά σε μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό από μία άλλη.

Πλέον, υπάρχει το ματς με τον Βόλο την ερχόμενη Πέμπτη. Εκεί ο Άρης πρέπει να δείξει αντίδραση, να επιστρέψει στις νίκες, προκειμένου να κλείσει αυτή την κακή παρένθεση με την χθεσινή ήττα. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος, επομένως δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου να σκεφτεί κανείς πιο διεξοδικά για το χθεσινό ματς.

Υ.Γ. Η αντίδραση του Σούντγκρεν ήταν λάθος πέρα ως πέρα. Κατανοώ πως ο Σουηδός είδε έναν πιτσιρικά να κάνει… κολπάκια με την μπάλα μπροστά του, τη στιγμή που ο ίδιος με τους σφυγμούς στο κόκκινο, έτρεχε για την δουλειά του, όμως δεν θα έπρεπε να αντιδράσει έτσι. Και επειδή πρόκειται για έφηβο, όπως φάνηκε, καλό είναι να του μιλήσει κάποιος για σεβασμό προς τον κόπο του άλλου. Όσον για τον Σουηδό; Τιμωρήθηκε όπως έπρεπε.

Υ.Γ.1. Παίκτες σαν τον Μπρούνο Γκάμα, με αυτή την ποιότητα και την άρνηση της ήττας ως κύριο γνώρισμα της προσωπικότητάς του, είναι πολυτέλεια για την Ελλάδα…

Υ.Γ.2. Όταν με το ζόρι κρατάς την ισορροπία σου, η μπάλα κάθε τρεις και λίγο κολλάει στο νερό, δεν υπάρχει κανένα νόημα να μιλήσεις για τακτική. Σχεδόν 10 τελικές έκανε ο Άρης, λίγο πιο τυχερός και προσεκτικός να ήταν θα είχε πετύχει γκολ.

Υ.Γ.4. Κάποιων οι πανηγυρισμοί τελείωσαν χθες το βράδυ. Ξεκίνησαν από το απόγευμα της Κυριακής, όταν “έκλεψαν” τον βαθμό στην Λάρισα στο 96΄ και συνεχίστηκαν μετά την ήττα του Άρη…

 

 

Ο Άρης ενοχλεί γιατί ομορφαίνει το ελληνικό ποδόσφαιρο και “χαλάει” τις Κυριακές των υποκριτών…

Η φετινή πορεία του Άρη έχει ρίξει σε… κατάθλιψη τους υποκριτές του ελληνικού ποδοσφαίρου, που κάνουν το παν μέσα στην απελπισία τους, για να του ρίξουν λάσπη και να τον “εκτροχιάσουν”. 

Μόλις λίγα χρόνια πέρασαν από τότε που η “συμμαχία” των ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και σε δεύτερο ρόλο του Παναθηναϊκού έκανε την εμφάνισή της για να αποκαθηλώσει τον προηγούμενο χαλίφη και να πάρει την δική του θέση. Τι ήταν αυτό που ευαγγελιζόταν τότε η “συμμαχία”; Το καλό (γελάμε τώρα όλοι μαζί…) του ελληνικού ποδοσφαίρου. Επί της ουσίας, έγινε η μετάβαση από τον έναν δυνάστη, στον άλλον.

Επειδή μοιράστηκαν μερικά πρωταθλήματα, δεν σημαίνει αυτομάτως πως το “προϊόν” έγινε καλύτερο. Πως ο κόσμος αγάπησε περισσότερο το ελληνικό πρωτάθλημα, επέστρεψε (όταν μπορούσε) μαζικά στα γήπεδα. Η εισαγωγή του VAR στο ποδόσφαιρο, έγινε σε παγκόσμιο επίπεδο. Αναρωτιέμαι γιατί οι “εξυγιαντές” το “καρπώνονται” ως επιτυχία, μέχρι και σήμερα. Αναρωτιέμαι επίσης, γιατί εδώ και μία τριετία δεν ανακάλεσαν ποτέ την εμπιστοσύνη τους στον Μέλο Περέιρα, με τον οποίο ως αρχιδιαιτητή ζήσαμε στιγμές… παράγκας και το έκαναν απευθείας με τον Κλάτενμπεργκ, τον οποίο οι ίδιοι επέλεξαν και στήριξαν από την πρώτη στιγμή. Για όλα ο Άρης φταίει, είναι ξεκάθαρο…

Πως μπορείς να ξεχωρίσεις τους υποκριτές; Είναι αυτοί που για να καλύψουν την ανασφάλειά τους και τις αδυναμίες τους, προσπαθούν σε κάθε ευκαιρία, να υποβιβάσουν τους γύρω τους. Αντί να αναγνωρίσουν τον καλύτερό τους, τον κρίνουν αρνητικά, χρησιμοποιώντας επικοινωνιακές πρακτικές προπαγάνδας. Σας φέρνει στο μυαλό κάποιους; Είναι δεδομένο…

Ο φετινός Άρης τους χαλάει την… μαγιά. Μία ομάδα με πολύ μικρότερο από αυτούς μπάτζετ αλλά τεράστια ιστορία και δυναμική, έχει καταφέρει μέσα από τα προβλήματά της στην αρχή της χρονιάς, να ορθοποδήσει και να κάνει την διαφορά. Λειτουργεί σαν “οικογένεια”, αγωνίζεται με πάθος, μοχθεί καθημερινά για να βελτιώνεται. Σε όλους τους τομείς. Αγωνιστικούς και μη. Τα βήματα προόδου, που έχει κάνει, είναι σημαντικά και τα περιθώρια βελτίωσης ακόμα περισσότερα. Μία ομάδα που δεν ευνοήθηκε καθόλου από την διαιτησία, αντιθέτως αδικήθηκε, όμως άντεξε και βρίσκεται εδώ που βρίσκεται. Το “φωτεινό παράδειγμα” της ελληνικής Super League. Ξεκάθαρα και δεν επιδέχεται αμφισβήτησης! Τουλάχιστον το αναγνωρίζουν οι υγιώς σκεπτόμενοι.

Είναι υποκριτές όσοι επικαλούνται το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κάνουν ζημιά σε αυτή την ομάδα. Παίξτε καλύτερα και κερδίστε την! Τι πιο υγιές, για τον ευρύτερο χώρο του αθλητισμού; Αλλά όχι, κάποιοι δεν έμαθαν έτσι, ξέρουν άλλες πρακτικές, ευκολότερες και πιο αποτελεσματικές. Προτιμούν αυτές για τις οποίες κατηγορούσαν τους προηγούμενους.

Πόσο περισσότερο υποκριτές μπορούν να γίνουν;

Εχοντας παρακολουθήσει τον Άρη από την 1η μέρα της καλοκαιρινής του προετοιμασίας, αναγνωρίζω πόσα άλλαξαν ως προς το καλύτερο από την μέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Άκης Μάντζιος. Ήρθε -εν μέσω αμφισβήτησης για τις δυνατότητές του- και σε σύντομο χρονικό διάστημα μετέτρεψε ένα πολύ ποιοτικό ρόστερ, με αξιόλογες μονάδες σε… ΟΜΑΔΑ! Το πρώτο “στοίχημα” το έχει κερδίσει ο 52χρονος προπονητής και δικαιώνει απόλυτα μέχρι στιγμής τον Θοδωρή Καρυπίδη που δεν ακολούθησε την… πεπατημένη του ξένου προπονητή, αλλά ρίσκαρε, πίστεψε και στήριξε αυτή του την επιλογή.

Το που θα φτάσει ο Άρης φέτος, θα το δούμε στην πορεία. Οι στόχοι που έχει είναι ξεκάθαροι και μπήκαν από την αρχή της σεζόν. Στην ζωή, αλλά και τον αθλητισμό, οι στόχοι μπαίνουν σιγά σιγά και σταδιακά. Πρώτα πετυχαίνεις τον έναν και μετά θέτεις τον επόμενο. Αν απλώσεις το πόδι σου να ανέβεις, μαζεμένα σκαλοπάτια, το πιο πιθανό είναι να πέσεις. Ταβάνι, όταν μιλάς για τον Άρη δεν υπάρχει. Η δίψα είναι μεγάλη, η ιστορία τεράστια, όπως και οι απαιτήσεις του κόσμου.

Υ.Γ. Οι δικές μας Κυριακές μέχρι τώρα ήταν πανέμορφες και θα συνεχίσουν να είναι. Οι δικές σας; Δεν μας απασχολεί καθόλου, εμείς θα συνεχίσουμε!

Υ.Γ.1. Τελικά ο Άρης είναι… πυροτέχνημα, παίζει φιλικά, δεν μπορεί στα ντέρμπι; Λύστε μας την απορία. Δεν μπορεί, θα έχετε βγάλει το συμπέρασμά σας…

 

 

Ομάδα σφυρηλατημένη να αντέχει στην πίεση και στην “λάσπη” ο φετινός Άρης!

Θα μπορούσε κάλλιστα ο τίτλος αυτού του κειμένου να τεθεί ως ερώτηση προς όλους τους Αρειανούς. Πότε θυμάστε την τελευταία φορά, που μία ομάδα του Άρη ήταν σφυρηλατημένη να αντέχει στην πίεση και στην “λάσπη” που ρίχνουν οι μηχανισμοί προπαγάνδας πάνω της;

Για να δοθεί απάντηση, ίσως πολλοί θα πρέπει να ανατρέξουν αρκετά πίσω στο παρελθόν. Το σίγουρο, όμως, είναι πως η φετινή ομάδα είναι δεδομένη εσωτερικά με τέτοιο τρόπο, ώστε να το καταφέρνει.

Δεν θα επαναλάβω τι έγινε χθες στο διαιτητικό κομμάτι. Μάτια έχουμε όλοι και είδαμε. Όταν η εικόνα “μιλάει” από μόνη της, περισσεύει η άποψη του κάθε… “ειδικού”. Δεν θα ξεχάσουμε αυτά που ξέρουμε για το ποδόσφαιρο. Δεν θα μας πείσει κανείς πως αυτός που “τσιμπάει” την μπάλα πρώτος είναι ο γκολκίπερ του ΠΑΟΚ και όχι ο Μπερτόγλιο. Πως ο Τζόλης δεν “βούτηξε”, αλλά του έγινε πέναλτι. Πως ο ΠΑΟΚ σωστά ολοκλήρωσε το ματς με 11 παίκτες. Ειδικά το τελευταίο; Πρόκειται για ποδοσφαιρικό θαύμα!

Θα επαναλάβω όμως τα εξής: Αυτή η ομάδα ξεκίνησε την φετινή σεζόν, έχοντας στις πλάτες της μεγάλη αμφισβήτηση. Μεταγραφικά ban, μηδαμινά έσοδα λόγω κορωνοϊού και πάει λέγοντας. Παρ΄όλα αυτά, ο Θοδωρής Καρυπίδης έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ήρθαν παίκτες με ποιότητα και εμπειρία, παρέμειναν κι όσοι άξιζαν και δημιουργήθηκε ένα σύνολο με μεγάλες δυνατότητες. Ακολούθησε ένας ευρωπαϊκός αποκλεισμός που πόνεσε πολύ. Πολύ όμως. Ακόμα κι έτσι, αυτή η ομάδα ύψωσε ανάστημα. Έφυγαν προπονητής, τεχνικός διευθυντής, μπήκαν νέες βάσεις, άλλαξε η ψυχολογία και οι βασικές αρχές στο καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι. Η ιστορία από εκεί και πέρα γνωστή σε όλους.

Με όλη αυτή την πίεση στην πλάτη του, ο φετινός Άρης έχει καταφέρει κάτι που αρμόζει στο ειδικό βάρος της φανέλας του. Να κάνει πρωταθλητισμό! Αρα, αυτή η ομάδα αντέχει και μπορεί να αντέξει κι ακόμα περισσότερο. Που μπορεί να φτάσει; Δεν χρειάζεται καμία βιασύνη, υπάρχει ακόμα αρκετός δρόμος.

Αυτό που εξιτάρει, όμως, είναι πως αντέχει στην λάσπη. Με ξένους διαιτητές; Νίκη με ξένους. Με Έλληνες διαιτητές; Νίκη και με Έλληνες (βλ. το 4-2 του περασμένου Ιανουαρίου). Την επόμενη φορά τι να κάνει ο Άρης; Μήπως να μην κατέβει καν στο γήπεδο; 

Τον Άρη, δυστυχώς, κάποιοι επιμένουν να μην τον σέβονται και ρίχνουν συνεχώς λάσπη στον ανεμιστήρα για να του δημιουργήσουν προβλήματα. Τιμωρούνται γι αυτό, αλλά δεν φαίνεται να βάζουν μυαλό. Το να αποδέχεσαι την ανωτερότητα ενός άλλου, είναι μεγαλείο ψυχής. Αν και κάποιοι, αγνοούν συστηματικά τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους. Παίκτες, τεχνικό τιμ και διοίκηση. Στα καλά και τα άσχημα, είναι όλοι τους μαζί. Όλοι μαζί κερδίζουν και όλοι μαζί χάνουν.

Υ.Γ. Η χθεσινή ανακοίνωση του Super 3 τα λέει όλα. Ο Άρης έδωσε τον “αγώνα της ζωής του”, όταν πάλευε για την επιβίωσή του. Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλά… σανό!

Υ.Γ.1. Το απολαυστικό κομμάτι του ντέρμπι, ήταν μετά το ματς. Μπροστά από τον τηλεοπτικό δέκτη, ως τηλεθεατές συγκεκριμένης εκπομπής.

Υ.Γ.2. Ο φόβος που υπάρχει στα μάτια ορισμένων για τον Άρη, το μεγαλύτερο κέρδος.

Υ.Γ.3. Pablo, no friendly, no party…

 

Τα… πολύ δύσκολα τώρα αρχίζουν για τον Άρη

Ο βαθμολογικός πίνακας δείχνει αυτή τη στιγμή τον Άρη στην 1η θέση, με 19 βαθμούς, έξι νίκες και μία ισοπαλία σε επτά αγώνες! Το πως ήρθαν αυτές οι νίκες, στο τελικό “ταμείο” δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία. Αυτό που θα μετρήσει είναι οι στόχοι, αν θα επιτευχθούν ή όχι.

Σε αυτά τα πρώτα επτά ματς του Άρη στο πρωτάθλημα της Super League, η φετινή ομάδα έδειξε σοβαρότητα και συνέπεια. Κέρδισε αντιπάλους, από τους οποίους τα προηγούμενα δύο χρόνια έχανε βαθμούς, είτε εντός, είτε εκτός έδρας.

Μεγάλο κέρδος αν αναλογιστεί κανείς πως ξεκίνησε η φετινή σεζόν. Με μεγάλη απογοήτευση (αποκλεισμός από την Ευρώπη), αλλά και ριζικές αλλαγές (προπονητής, τεχνικό τιμ, τεχν. Διευθυντής) στην δομή της. Τίποτα δεν ήταν εύκολο μέχρι στιγμής, τίποτα δεν χαρίστηκε στον Άρη. Μην ξεγελά κανέναν το επίπεδο των περισσότερων αντιπάλων του.

Έχουν μπει οι βάσεις για να πετύχει ο Άρης, τον στόχο που έθεσε στην αρχή της χρονιάς. Να τερματίσει ψηλότερα από ότι πέρσι και πρόπερσι, προκειμένου να εξασφαλίσει για 3η σερί σεζόν, ευρωπαϊκό εισιτήριο, διότι φέτος μειώνονται κατά μία οι ομάδες που θα εκπροσωπήσουν του χρόνου την Ελλάδα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Από εδώ και στο εξής, όμως, ο δείκτης δυσκολίας ανεβαίνει σημαντικά. Δεν είναι μόνο τα τρία ντέρμπι που ακολουθούν με Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ κατά σειρά, αλλά και δύσκολες εκτός έδρας αποστολές σε Λάρισα, Περιστέρι και Ηράκλειο. Συνολικά 5ή 6 αναμετρήσεις (ανάλογα με το πότε θα οριστεί το ματς με την ΑΕΚ) σε έναν μήνα, μέχρι τα Χριστούγεννα.

Αν η ομάδα θέλει να παραμείνει στην κορυφή της βαθμολογίας, όπως είπε και χθες ο Άκης Μάντζιος, θα πρέπει να δείξει σε όλα αυτά τα παιχνίδια το καλό της πρόσωπο. Ο προπονητής του Άρη, είχε πει την προηγούμενη εβδομάδα πως αρχές Δεκεμβρίου, οι “κιτρινόμαυροι” ενδεχομένως να φτάσουν στο πικ της απόδοσής τους. Αρκεί φυσικά να μην υπάρξουν εκ νέου αναβολές αγώνων, λόγω κορωνοϊού, διότι αυτό πληρώνει μέχρι στιγμής ο Άρης, ως προς την γενικότερη εικόνα του. Χθες ήταν επηρεασμένος, φάνηκε η έλλειψη ρυθμού. Λογικό, άλλωστε, αν σκεφτεί κανείς πως από ήταν μόλις το δεύτερο ματς που έδωσε τον μήνα Νοέμβριο. Καλές οι προπονήσεις, αλλά μόνο μέσα από αυτές, δεν μπορείς να βρεις τον ρυθμό που απαιτείται.

Ακόμα κι έτσι, όμως, αυτή η ομάδα καταφέρνει και κερδίζει. Έστω και με μισό μηδέν. Μπορεί να δίνει δικαιώματα, όπως έκανε και χθες, αλλά πρέπει να μπουν στην εξίσωση όλες οι φετινές δυσκολίες.

Σε αυτό το ρόστερ υπάρχει ποιότητα και εμπειρία. Δεν βρίσκεται τυχαία στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα και δεν είναι απαραίτητο να παίξει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο για να το έχει πετύχει. Ειδικά στην Ελλάδα αρκούν και τα δύο πρώτα.

Το τι μπορεί να καταφέρει στο τέλος της διαδρομής και πόσο μπορεί να αντέξει εκεί ψηλά θα φανεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τον επόμενο μήνα…

Εμπιστοσύνη κι επιβράβευση οι δύο βασικές αρχές του Μάντζιου που έμαθε να ζει… κάτω από πίεση

Το προπονητικό παρελθόν του Άκη Μάντζιου ήταν δομημένο με τέτοιο τρόπο, σαν να τον προετοίμαζε για την μέρα που θα είχε ενώπιόν του την μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του. Έναν πάγκο… διαφορετικό, απαιτητικό, με μεγάλη πίεση, σαν αυτόν του Άρη…

Χρειάστηκε περισσότερο από μία δεκαετία προπονητικής καριέρας για το μεγάλο άλμα. Για την ακρίβεια 12 χρόνια, κατά τα οποία “ψήθηκε” προπονητικά. Ώστε να νιώσει πρωταρχικά ο ίδιος έτοιμος για να αναλάβει δίχως δεύτερη σκέψη έναν πάγκο, που για πολλούς συναδέλφους του, είναι… Γολγοθάς, ειδικά όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Κάπως έτσι ήταν κι ο πάγκος του Άρη προ δύο περίπου μηνών, όταν ανακοινωνόταν το “διαζύγιο” με τον Μίχαελ Ένινγκ.

Αρκετό… μελάνι έχει χυθεί, για το αν ο 51χρονος προπονητής είναι σε θέση να διαχειριστεί την πίεση που υπάρχει στον πάγκο του Άρη. Για κάποιον που πάντα βίωνε πίεση στην καριέρα του, ακόμα κι αν προπονούσε ομάδες με ιστορία, μπάτζετ και ποιότητα ρόστερ υποδεέστερα του Άρη, είναι μία σχετικά… γνώριμη κατάσταση. Έμαθε να ζει στην πίεση, αντιμετώπιζε κάθε πρόκληση το ίδιο, χωρίς να στέκεται στο αν στις εξέδρες υπάρχουν 500, 2.000 ή 20.000 φίλαθλοι. Μόνο που αυτή τη φορά, οι στόχοι είναι διαφορετικοί. Ναι μεν μία ακόμα “επικίνδυνη αποστολή” στην καριέρα του, αλλά με διαφορετικά εργαλεία. Πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμα, με ένα ρόστερ γεμάτο, με ισχυρές προσωπικότητες και μεγάλη ποιότητα. Φυσικά και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Σε έναν οργανισμό που ξέρει πολύ καλά ο ίδιος ποιες είναι οι απαιτήσεις του κόσμου και όχι μόνο. Τις έχει βιώσει ως ποδοσφαιριστής και έχει την εμπειρία να αντιληφθεί και να φιλτράρει συμπεριφορές κι αντιδράσεις.

Τι να περιμένει κανείς από τον Άκη Μάντζιο; Όπως θέλει να λέει συνεχώς και ο ίδιος, σκληρή δουλειά, πάντα με γνώμονα το καλό της ομάδας. Τα αποτελέσματα, άλλωστε, είναι ο καθρέφτης όλων των προσπαθειών και αυτά θα τον κρίνουν στο… τέλος της ημέρας.

Οι δύο βασικές αρχές του προπονητικά, τις οποίες θέλει και να εφαρμόσει στον Άρη είναι ξεκάθαρες. Εμπιστοσύνη κι επιβράβευση στους ποδοσφαιριστές του. Γνωρίζει πολύ καλά πως θα έρθει η μέρα που με ένα τέτοιο ρόστερ στα χέρια του, με πολλούς ποιοτικούς παίκτες σε πολλές θέσεις, θα πρέπει να διαχειριστεί τα αποδυτήρια με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποφύγει τις… γκρίνιες. Ο ποδοσφαιριστής δεν παύει να θέλει να αγωνίζεται, ακόμα κι αν κατανοεί πως άλλος στην θέση του είναι σε καλύτερη κατάσταση και μπορεί πιο εύκολα να εξυπηρετήσει τα πλάνα του προπονητή. Εκεί ο ρόλος του κόουτς έχει πάντα μεγάλη σημασία, για το πως θα καταφέρει να απορροφήσει τους κραδασμούς και να διατηρήσει την ηρεμία.

Ο πράος -πλέον- χαρακτήρας του, που δεν θυμίζει σε τίποτα τον σκληροτράχηλο αμυντικό που ήταν κάποτε στα νιάτα του, είναι η βάση για να μπορέσει να διατηρήσει σε άριστα επίπεδα τις σχέσεις του με τους ποδοσφαιριστές. Γνωρίζει καλά την δική τους πλευρά, καθώς έχει υπάρξει σε αυτήν, επομένως μπορεί να δικαιολογήσει πολλά, αλλά όχι όσα ενδεχομένως μπορούν να προκαλέσουν τριγμούς στα θεμέλια της ομάδας. Τα συνεχόμενα τετ-α-τετ με τους παίκτες του, άλλωστε, αποσκοπούν στην διατήρηση των στεγανών.

Μία καλή εικόνα στην προπόνηση, μία ακόμα καλύτερη σε ένα επίσημο ματς και όλοι θα έχουν τις ευκαιρίες τους, όσο δύσκολα διαχειρίσιμο μπορεί να είναι αυτό για έναν προπονητή. Εισπράττει την στήριξη της διοίκησης προς το πρόσωπό του και το ίδιο σκοπεύει να κάνει με κάθε του παίκτη ξεχωριστά.

Βαθιές τομές στην ομάδα αυτή την περίοδο δεν μπορούν να γίνουν και σύμφωνα με τον ίδιο δεν υπάρχει και λόγος. Η ομάδα δείχνει σιγά-σιγά να αντεπεξέρχεται όλο και καλύτερα στο 4-2-3-1, το οποίο της ταιριάζει με βάση τους παίκτες που υπάρχουν και τα χαρακτηριστικά τους. Η δυνατότητα να εφαρμόσει άλλα συστήματα του δίνεται, καθώς πολλοί του παίκτες έχουν τα στοιχεία που απαιτούνται. Ίσως δούμε διάφορα συστήματα κατά την διάρκεια της χρονιάς, αλλά σίγουρα όχι από το ξεκίνημα κάποιου αγώνα. Παρά μόνο ως εναλλακτικές επιλογές κατά την διάρκεια μίας αναμέτρησης, ανάλογα με την έκβαση και τις απαιτήσεις της. Δεν θέλει να λειτουργεί εκ του ασφαλούς, αλλά δεν θέλει και να αλλάξει πράγματα τη στιγμή που βλέπει πως σύντομα η ομάδα θα φτάσει στο πικ της απόδοσής της, αν όλα κυλήσουν ομαλά, δίχως τραυματισμούς κι απουσίες.

Ο φετινός Άρης έχει συγκεκριμένους στόχους που θέλει να πετύχει και ενδεχόμενοι πειραματισμοί χωρίς το κατάλληλο υπόβαθρο από άποψη δουλειάς, θα τον τραβήξει αρκετά πίσω. Δύσκολα θα δεις να μην εφαρμόζεται το… “ενδεκάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει”. Όμως είναι τέτοιο το πρόγραμμα του Άρη από την επανέναρξη και μετά που οι επιλογές που έχει στα χέρια του θα του δώσουν την δυνατότητα να κάνει rotation, το οποίο δεν θα είναι ικανό να διαταράξει τις ισορροπίες στην αγωνιστική εικόνα των “κιτρινόμαυρων”.

Παρότι ακόμα δεν έχει κλείσει δύο μήνες στον πάγκο του Άρη, έχει πετύχει κάποια από τα πρώτα στοιχήματά του. Η ομάδα κερδίζει, άρχισε να παίζει καλύτερο ποδόσφαιρο, έγινε πιο σταθερή αμυντικά, ενώ “κέρδισε” και κάποιους παίκτες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο παροπλισμένος εδώ και μήνες, Ντάνιελ Σούντγκρεν.

Από εκεί και πέρα, το τι θα καταφέρει στο τέλος κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει, ενδεχομένως ούτε και ο ίδιος. Το σίγουρο είναι πως θέλει να δουλέψει σκληρά για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα…

 

Ντέρμπι με ιδιαιτερότητες, με ξεκάθαρα δεδομένα κι έναν Άρη να έχει τον πρώτο λόγο…

Ντέρμπι με ιδιαιτερότητες αυτό της Κυριακής, στο “Κλεάνθης Βικελίδης” εντέλει, ανάμεσα στον Άρη και την ΑΕΚ…

Ένα παιχνίδι -ενδεχομένως- αμφίρροπο, όπως άλλωστε και κάθε ντέρμπι, ωστόσο υπάρχουν ξεκάθαρα δεδομένα σε αυτή την αναμέτρηση που δίνουν στον Άρη το δικαίωμα να έχει αυτός τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την τελική έκβαση του αγώνα.

Οι “κιτρινόμαυροι” θα παίξουν το ματς στην φυσική τους έδρα, όπως έπρεπε εξ΄αρχής να γίνει και όχι να περάσει πρώτα από… χίλια κύματα. Είναι σημαντικό για την ψυχολογία των παικτών του Μάντζιου να αγωνιστούν στο “σπίτι” τους και όχι στην Λαμία, όπως ορίστηκε την Τετάρτη. Ναι μεν, είτε στην μία περίπτωση, είτε στην άλλη κόσμος στις εξέδρες δεν θα υπήρχε, αλλά είναι διαφορετικό να παίζεις σε έναν γήπεδο που γνωρίζεις κάθε σπιθαμή του και υπάρχει αυτή η… αύρα να σε ακολουθεί.

Συν τις άλλοις, η ομάδα είναι ψυχολογικά στα καλύτερά της. Προέρχεται από μία νίκη που την διατήρησε στην κορυφή της βαθμολογίας, στο +3 από ΑΕΚ και Ολυμπιακό, είχε πολλές απουσίες (επτά) και κατάφερε να αντεπεξέλθει δίχως να φανεί κάποια από αυτές και το σημαντικότερο; Έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο, συνδυάζοντας για πρώτη φορά φέτος, εμφάνιση με αποτέλεσμα.

Ο Άκης Μάντζιος έχει όλους τους παίκτες στην διάθεσή του, πλην του νεαρού Χατζηπιρπιρίδη που είναι τραυματίας κι ενός που βρέθηκε θετικός σε κορωνοϊό, επομένως σχετικά γεμάτη “φαρέτρα”, πάντα σημαντικό, ειδικά όταν πρόκειται για έναν ντέρμπι.

Από την άλλη πλευρά, μία ΑΕΚ κουρασμένη σίγουρα, αλλά με ψυχολογία στα ύψη, μετά την χθεσινή νίκη στο Europa League, εκτός έδρας επί της Ζόρια. Eπέστρεψε τα ξημερώματα από την Ουκρανία, έκανε το πρωί τεστ κορωνοϊού και εφόσον όλα πάνε καλά και δεν υπάρξουν κρούσματα, Σάββατο απόγευμα θα ταξιδέψει για την Θεσσαλονίκη.

Ο προπονητής της, Μάσιμο Καρέρα, ήταν αρνητικός στον κορωνοϊό, επομένως θα κάτσει στον πάγκο της κανονικά την Κυριακή, ενώ θα στερηθεί σίγουρα τον Μπακάκη που είναι θετικός στον ιό.

Οι δύο ομάδες είναι σε καλή φόρμα και το δείχνουν τα τελευταία τους αποτελέσματα. Άλλωστε, έχουν κι ένα πρόσφατο παρελθόν οι δυο τους αρκετά έντονο. Δύσκολα σβήνεται από την μνήμη κάποιου τα όσα συνέβησαν στην ρεβάνς του ημιτελικού στο Κύπελλο τον περασμένο Ιούνιο. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που παρέμειναν στα ρόστερ και στις δυο ομάδες και σίγουρα θυμούνται όσα έγιναν στον αγώνα εκείνο, αλλά και όσα προηγήθηκαν των αναμετρήσεων του Άρη με την ΑΕΚ. Τόσο εκτός, όσο και εντός αγωνιστικών χώρων…

Στην ΑΕΚ, άλλωστε, όχι απλά έχουν το μυαλό τους το ντέρμπι με τον Άρη, αλλά είναι και πλέον καθοριστικό γι αυτούς. Μία αναδρομή στις δηλώσεις των παικτών της ΑΕΚ, χθες το βράδυ: “Παιδιά συγχαρητήρια, πετύχαμε μια μεγάλη νίκη, αλλά αυτό που προέχει τώρα είναι να πάμε Θεσσαλονίκη και να νικήσουμε τον Άρη”, η ομιλία Τσιγκρίνσκι στα αποδυτήρια, ενώ ο Λιβάγια… “Είμαστε χαρούμενοι αλλά σήμερα θα χαρούμε και πλέον έτοιμοι και συγκεντρωμένοι για το δύσκολο παιχνίδι που έχουμε την Κυριακή απέναντι στον Άρη”.

Το σίγουρο είναι πως θα είναι έναν ενδιαφέρον ντέρμπι. Το αν υπάρχει φαβορί γι αυτό τον αγώνα, μπορεί εύκολα κανείς να το διαπιστώσει από τα δεδομένα που παρατέθηκαν νωρίτερα. Το σίγουρο είναι, πως σε αυτό το ματς τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να τον έχει ο Άρης. Είναι σε… καλό φεγγάρι και έχει την δυνατότητα να είναι κυρίαρχος του εαυτού του στο συγκεκριμένο ντέρμπι.

 

Μόνο τα “γεμάτα” ρόστερ κάνουν πρωταθλητισμό και ο Άρης έχει φέτος ένα τέτοιο

Αν ο Άρης των προηγούμενων δύο ετών είχε επτά απουσίες σε ένα ματς, εκ των οποίων οι τέσσερις-πέντε βασικοί, δύσκολα θα έφτανε σε έναν νικηφόρο αποτέλεσμα, έχοντας μάλιστα ένα εξαιρετικό δεύτερο ημίχρονο. Το καλύτερο, ενδεχομένως, της φετινής σεζόν.

Ο χθεσινός Άρης είχε να διαχειριστεί πολλά πράγματα. Τις απουσίες των Ροζ, Σάσα, Κουέστα, Μπουσέ, Μπερτόγλιο, Μαρτίνη, Μπαγκαλιάνη. Με λίγα λόγια. Πέντε βασικών παικτών του, μέχρι στιγμής στη φετινή σεζόν. Συν την αποχή του λόγω κρουσμάτων κορωνοϊού από την ενεργό δράση την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά και την μετ΄εμποδίων προσπάθειά του για μία ομαλή καθημερινότητά (προπονήσεις κτλ) τις τελευταίες 14 μέρες.

Αντ΄αυτού, όχι μόνο δεν έδειξε… αποδεκατισμένος και εκτός κλίματος, αλλά είχε μία ξεκάθαρη υπεροχή απέναντι σε μία ομάδα που με την εικόνα στο φετινό πρωτάθλημα, έχει δείξει πως θα παλέψει με περισσότερες πιθανότητες απ΄ότι πέρσι για την είσοδο στα πλέι οφ.

Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου έγιναν μεταγραφές ουσίας, όπως αποδεικνύονται, με το ρόστερ να φτάνει στους 31 ποδοσφαιριστές. Για δύο λόγους. Αρχικά, για όσα έχουμε εξηγήσει αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν αναφορικά με το απαγορευτικό μεταγραφών και την αναστολή του για έναν χρόνο κι έπειτα γιατί η φετινή σεζόν είναι ειδικών συνθηκών λόγω κορωνοϊού. Απλά, ας αναλογιστεί κανείς πόσο δύσκολο θα ήταν για τον Άκη Μάντζιο να έχει μία αρχική ενδεκάδα πλήρως αξιόμαχη και παίκτες στον πάγκο, αν το ρόστερ δεν είχε ποιότητα αλλά και ποσότητα.

Έλειψαν Κουέστα-Μπουσέ και ο Άρης πήρε χθες φοβερά πράγματα από τον… τρίτο (θεωρητικά) του τερματοφύλακα για φέτος. Σάσα και Ροζ ήταν στυλοβάτες της περσινής ομάδας. Αν και ο Βραζιλιάνος ακόμα δεν έχει βρει τον καλό του εαυτό, το κενό του Γάλλου το κάλυψε επάξια και με το παραπάνω χθες ο Μπεναλουάν. Ένας παίκτης με τεράστια εμπειρία, μεγαλύτερη του Ροζ, αλλά όχι στον βαθμό ετοιμότητας και με τον ρυθμό του Γάλλου. Ξεκάθαρο κέρδος για την ομάδα, η εμφάνισή του. Ο Μπερτόγλιο ήταν η μεγάλη έκπληξη του φετινού Άρη, μέχρι στιγμής, αλλά οι “κιτρινόμαυροι” κάλυψαν εύκολα την απουσία του από την αρχική ενδεκάδα με τον Μαντσίνι και εν συνεχεία με τον Σίλβα, που έδειξε πως διαθέτει μεγάλη ποιότητα, άριστη τεχνική κατάρτιση, δύναμη και ταχύτητα. Απλά του λείπει ρυθμός. Θέμα χρόνου.

Ο στόχος του Άρη πρέπει να είναι ΠΑΝΤΑ ο πρωταθλητισμός. Παρά τα προβλήματά του το καλοκαίρι, την ελλιπή (στο τακτικό κομμάτι) προετοιμασία του, το μεγάλο ξενέρωμα (αποκλεισμός από την Ευρώπη) στην αρχή της χρονιάς, τις ριζικές αλλαγές (προπονητή-τεχνικού διευθυντή) που ακολούθησαν, το κάνει πράξη. Εδώ και έξι αγωνιστικές είναι στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Τι κι αν είναι μόνο με 1-0; Με ένα καλό ημίχρονο ή και λιγότερο; Το αποτέλεσμα άραγε δεν είναι αυτό που μετράει στο τέλος; Αυτό δεν μένει στο πίσω μέρος του μυαλού όταν ανατρέχει σε αυτά ματς;

Ο Άκης Μάντζιος έχει αφουγκραστεί τις ανάγκες της ομάδας. Έχει δουλέψει σκληρά και τις έχει βελτιώσει. Ίσως όχι στον απόλυτο βαθμό, γιατί τα “εμπόδια” ήταν πολλά και έχουν ειπωθεί πολλές φορές. Τι μένει, όμως, ως “ταμείο”; Ο Άρης έχει γίνει πιο συμπαγής, απέκτησε σταθερότητα στην άμυνα, έχει βελτιωθεί μεσοεπιθετικά και φυσικά έχει βελτιώσει την φυσική κατάσταση. Το παράδειγμα είναι πρόσφατο. Το χθεσινό δεύτερο ημίχρονο. Η ένταση που έβγαζε η ομάδα και κυρίως το γεγονός πως μεγάλωσε σε χρόνο τα καλά της διαστήματα.

Επειδή από χθες, όπως είναι απόλυτα λογικό, ο ενθουσιασμός περισσεύει, τρία πράγματα επιβάλλονται: Ψυχραιμία, σοβαρότητα και σκληρή δουλειά. Το δύσκολο δεν είναι να βρεθείς στην κορυφή, αλλά να μείνεις εκεί και να μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε “γκρεμίσει” από αυτήν. Άλλωστε, ο θυμόσοφος λαός μας το λέει ξεκάθαρα… “τρώγοντας ανοίγει η όρεξη”.

 

Τρεις βαθμοί και τίποτα περισσότερο, αν αυτή τη φορά δεν “χτίσεις” σωστά…

Τα “διπλά” στην πρωτεύουσα απέναντι στους μεγάλους αντιπάλους δεν ήταν… συνήθεια για τον Άρη, κατά το παρελθόν, καθώς δεν εκμεταλλεύτηκε κανένα από αυτά ουσιαστικά, για να “θωρακιστεί” αγωνιστικά κατάλληλα στα επόμενα που ακολούθησαν…

Χθες, απέναντι στον Παναθηναϊκό, εκμεταλλευόμενος το πολύ καλό του πρώτο ημίχρονο κατάφερε και πήρε μία νίκη αρκετά σημαντική, που του δίνει από νωρίς ένα βαθμολογικό πλεονέκτημα για το φετινό πρωτάθλημα. Η ουσία, όμως, είναι στην νοοτροπία. Στο πως βλέπεις τέτοιου είδους παιχνίδι και πως μπορεί να δώσεις την απαιτούμενη συνέχεια. Να σε διακατέχει το πνεύμα του νικητή, κάθε φορά που θα αντιμετωπίζεις έναν δυνατό αντίπαλο, σε όποια κατάσταση κι αν είναι ή είσαι εσύ ο ίδιος. Η (σωστή) νοοτροπία αυτή, έλειψε πολλές φορές από τον Άρη του παρελθόντος. Υπήρξαν περίοδοι που ήταν ανώτερος ως ομάδα από τους συλλόγους της Αθήνας, όμως, δεν είχε στο μυαλό του ριζωμένη αυτή την νοοτροπία, που ήταν το “κλικ” παραπάνω που χρειαζόταν.

Πολλές φορές δεν ήταν η ήττα, αυτή καθ΄αυτή που ενοχλούσε, αλλά ο τρόπος. Το να χάσεις ενδεχομένως, μία φορά στο τόσο, με κάτω τα χέρια είναι αποδεκτό, γιατί συμβαίνει σε όλους. Το να επαναλαμβάνεται, όμως, πιο συχνά απ΄ότι θα έπρεπε είναι πρόβλημα που πρέπει να λυθεί στο άμεσο μέλλον. Θα προσθέσει κανείς στην εξίσωση και τον παράγοντα διαιτησία και δεν θα έχει άδικο. Ωστόσο, είναι η προσπάθεια το ζητούμενο πολλές φορές και όχι η παράδοση άνευ όρων…

Αυτό που έχει να κάνει ο Άρης από εδώ και στο εξής, είναι κάθε φορά που αντιμετωπίζει μία αθηναϊκή ομάδα εκτός έδρας, να συμπεριφέρεται όπως θα το έκανε και στο “Κλεάνθης Βικελίδης”. Να μην τον σέβεται παραπάνω απ΄όσο θα έπρεπε και να πηγαίνει μόνο για το αποτέλεσμα της νίκης. Όλα τα υπόλοιπα έρχονται, αρκεί να υπάρχει συγκέντρωση, σωστό τακτικό πλάνο, ένταση και πάθος…

Το χθεσινό ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό είναι διδακτικό από πολλές απόψεις. Εξαιρετικό στήσιμο του Άρη στο πρώτο ημίχρονο, μέτριο δεύτερο 45λεπτο. Ναι μεν οι “κιτρινόμαυροι” υποχώρησαν στο δεύτερο ημίχρονο, όμως πρέπει να ληφθούν υπόψιν και ορισμένοι παράμετροι. Ήταν δεδομένο πως ο Παναθηναϊκός θα πίεζε, καθώς δεν είχε άλλη επιλογή, όντας με την πλάτη στον τοίχο. Επήλθε και η κούραση σε αρκετούς παίκτες του Άρη και η λύση του να οπισθοχωρήσει κάποια μέτρα, ίσως και να ήταν η μοναδική που θα είχε αποτέλεσμα εκείνη τη στιγμή. Εκ του αποτελέσματος, υπήρξε δικαίωση. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως μπορεί να ικανοποιεί η εικόνα στο δεύτερο ημίχρονο. Όμως κάποιες φορές είναι αναγκαίο κάτι τέτοιο, διότι επρόκειτο για έναν ντέρμπι, όπου ο γηπεδούχος έπαιζε πολλά περισσότερα από τους τρεις βαθμούς. Αγωνιζόταν κυρίως για την… ηρεμία του, η οποία είναι τόσο σημαντική. Στον Άρη, άλλωστε, το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό.

Ο Μάντζιος γέμισε τα χαφ του, άλλαξε το σύστημα σε 4-3-3 και φρέσκαρε συνεχώς την ενδεκάδα του με νέα πρόσωπα. Φυσιολογική κι αναμενόμενη προσέγγιση, για έναν προπονητή που καθημερινά “μαθαίνει” την ομάδα του, την οποία ανέλαβε μετά το “χτίσιμό” της και σε μια περίοδο με δυσκολίες, απογοήτευση και έντονη (σκληρή) κριτική. Πλέον, έχοντας έναν ρόστερ πιο γεμάτο, με περισσότερες εναλλακτικές επιλογές, έχει το δύσκολο έργο του να διαχειριστεί πρόσωπα και καταστάσεις και φυσικά να εμφανίσει μετά την διακοπή έναν Άρη βελτιωμένο σε κάθε σκέλος του παιχνιδιού του. Κάτι μου λέει, πως τώρα άρχισαν τα δύσκολα για τον 5οχρονο κόουτς…

Υ.Γ. Ο Ματέο Γκαρσία θέλει ακόμα τον χρόνο του. Με μόλις δύο προπονήσεις και μία περίεργη σεζόν στην πλάτη, δεν μπορείς να έχει κανείς υπερβολικές απαιτήσεις από τόσο νωρίς.

Υ.Γ.1. Ίσως νιώθει πιο έτοιμος, ίσως υπάρχει και η… ανασφάλεια πλέον της φανέλας του βασικού. Ο Ματίγια, χθες, ήταν από τους διακριθέντες του Άρη και έδειξε στον εαυτό του ο ίδιος, τον σωστό δρόμο.

Υ.Γ.2. Ο Καρυπίδης κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να διασφαλίσει το φετινό αγωνιστικό μέλλον του Άρη. Προσθέτει συνεχώς ποιοτικές επιλογές στην “φαρέτρα” του προπονητή και αυτό μόνο αισιοδοξία προσφέρει για το υπόλοιπο της σεζόν.

Υ.Γ.3. Το καλό ποδόσφαιρο θα έρθει, αλλά αυτό που προέχει πλέον, είναι η χημεία. Τα νέα πρόσωπα, πρέπει να προσαρμοστούν για να δείξει ο Άρης τις πραγματικές του δυνατότητες. Θα προβλημάτιζε αν αυτή η ομάδα, χτυπούσε… ταβάνι από τόσο νωρίς. Όμως, είναι πέρα ως πέρα αντιληπτό, πως έχει πολλά ακόμα περιθώρια βελτίωσης.

Τρίπoντo… ηρεμίας για τους παίκτες (και τoν Μάντζιο), η νέα σελίδα απαιτεί σκληρή δουλειά

Με την χθεσινή του νίκη στον Βόλο, ο Άρης κατάφερε να επαναφέρει ως ένα βαθμό την ηρεμία έπειτα από τον σοκαριστικό αποκλεισμό της Πέμπτης, προκειμένου να καθαρίσει ακόμα περισσότερο το μυαλό του ενόψει των εγχώριων υποχρεώσεων.

Οι ποδοσφαιριστές του Άρη προετοιμάστηκαν για τον χθεσινό αγώνα μέσα σε ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης προς το πρόσωπό τους, καθώς ευθύνη για τον αποκλεισμό είχαν και οι ίδιοι, όχι μόνο ο Μίχαελ Ένινγκ που αποτελεί από το βράδυ της Πέμπτης παρελθόν.

Απογοήτευσαν με την έλλειψη πάθους και διάθεσης, στοιχεία που θα έπρεπε να είχαν στο παιχνίδι τους κι ας ήταν αβοήθητοι από τον πάγκο. Αυτό καταλογίζει στους ποδοσφαιριστές, η πλειοψηφία του κόσμου και δεν έχει άδικο, για το ευρωπαϊκό ματς απέναντι στους Ουκρανούς.

Χθες, μπορεί να μην έθελξαν με την απόδοσή τους, περισσότερο να πέτυχαν μία επαγγελματική -όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούμε- νίκη με… μισό μηδέν, όμως, έδειξαν διάθεση για αντίδραση και αυτό μένει στο τελικό “ταμείο” του αγώνα.

Ποιότητα διαθέτουν, όπως κι εμπειρία. Με την σωστή καθοδήγηση, την κατάλληλη διαχείριση της ψυχολογίας τους για να μείνει οριστικά πίσω ο πρώτος χαμένος στόχος της χρονιάς, θα βρεθεί το πλέον απαραίτητο κίνητρο για να συνεχιστεί η σεζόν, με τους ίδιους στα… κόκκινα.

Η θετική επίδραση της χθεσινής νίκης είναι σημαντική και για τον Άκη Μάντζιο, που θα αναλάβει την ομάδα εν μέσω ηρεμίας, προκειμένου να την προετοιμάσει για τον πρώτο βραχυπρόθεσμό στόχο, που δεν είναι άλλος από τα “τρία στα τρία” στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, με αντίπαλο αυτή την φορά τον ΠΑΣ Γιάννινα την ερχόμενη Κυριακή στο “Κλεάνθης Βικελίδης”.

Ο Έλληνας τεχνικός εμπιστεύεται το 4-2-3-1, το οποίο λειτουργεί αυτή την στιγμή στην ομάδα, είναι από τους προπονητές που δίνει μεγάλη έμφαση στην άμυνα και στην διατήρηση του μηδέν, όμως ο Άρης έχει ανάγκη κι από επιθετικό πλάνο. Στηρίζεται κυρίως στις εμπνεύσεις των ποιοτικών επιθετικών του και πολλές φορές μέσα στον αγωνιστικό χώρο δεν έχει εναλλακτικό τρόπο αντίδρασης, ειδικά απέναντι στις κλειστές άμυνες. Εκεί χρειάζεται αρκετή δουλειά και ενδεχομένως διαφορετική τακτική προσέγγιση, κάτι που καλείται να κάνει ο Άκης Μάντζιος.

Όσον αφορά την άμυνα; Οι περισσότερο… ορθολογικές επιλογές του Τερζή, χθες στον Βόλο, έκαναν την διαφορά. Ο Σάκιτς έδειξε ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος της θέσης του, παρότι βιάστηκαν ορισμένοι να τον κρίνουν αυστηρά δίχως να λάβουν κι άλλα δεδομένα υπόψιν τους, από το… πρώτο επίσημο ματς της σεζόν! Σε αυτό, φυσικά, τους “βοήθησε” και ο Ένινγκ, που τον κράτησε “απενεργοποιημένο” κόντρα στην Κόλος Κοβαλίβκα. Ο Σάσα έπαιξε στα χαφ, που είναι και η φυσική του θέση και έτσι η ομάδα απέκτησε μεσοαμυντική σταθερότητα. Ελάχιστες φορές απείλησε ο Βόλος και οι περισσότερες ήταν απλά ορισμένα επικίνδυνα γεμίσματα, όχι τόσο τελικές στην εστία του -παρατηρητή του αγώνα για πολύ μεγάλο διάστημα- Κουέστα.

Η νέα σελίδα στον Άρη, απαιτεί σκληρή δουλειά, στήριξη και φυσικά θετικά αποτελέσματα που θα βοηθούν στην διατήρηση της ηρεμίας. Τίποτα δεν θα είναι εύκολο, αλλά ούτε και δύσκολο. Η χρονιά, άλλωστε, τώρα ξεκίνησε…

Υ.Γ. “Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι”, λέει μία ελληνική παροιμία. Αφιερωμένη σε αυτούς που από χθες… σκούζουν, χωρίς λόγο και αιτία. Ίσως γιατί έχουν ανάγκη να… χαϊδέψουν τα αυτιά κάποιων “φίλων” τους.

 

Ήταν… αδιάβαστοι κι ανέτοιμοι, άξιοι της μοίρας τους, που καθόρισαν οι ίδιοι

Ένας αποκλεισμός, ειδικά οδυνηρός, έχει πάντα μία εξήγηση, καθώς ο χθεσινός Άρης δεν τιμωρήθηκε από κανέναν… άγραφο κανόνα του ποδοσφαίρου, αλλά από την δική του ανετοιμότητα.

Χθες αργά το βράδυ πάρθηκε η απόφαση να λυθεί η συνεργασία του Άρη με τον Μίχαελ Ένινγκ, ο οποίος σήμερα θα αποτελέσει κι επίσημα παρελθόν από την ομάδα, αφού πρώτα ολοκληρωθούν οι απαραίτητες συζητήσεις, στο σκέλος της αποζημίωσης.

Αρχικά, επειδή το μόνο εύκολο είναι τα βέλη να πέσουν όλα στον προπονητή που αποφασίστηκε να αποχωρήσει, καθώς κρίθηκε αναγκαία αυτή η αλλαγή, ας ξεκαθαρίσουμε πως άμοιροι των ευθυνών τους δεν μπορούν να είναι οι παίκτες του Άρη. Με εξαίρεση κάποιους λίγους, κανείς δεν έδειξε αποφασιστικότητα για την πρόκριση χθες το βράδυ. Νωχελικοί, με λάθη που δεν γίνονται ούτε σε ερασιτεχνικό επίπεδο, χωρίς τσαγανό και πείσμα, επέτρεψαν στην παγκοσμίως άγνωστη Κοβαλίβκα να τους πετάξει εκτός Ευρώπης, με μία ανέλπιστα εύκολη νίκη. Το ζητούμενο δεν είναι να έχει θίξει ο αποκλεισμός αυτός τον ποδοσφαιρικό τους εγωισμό, αλλά να το δείξουν στην πράξη, στις εγχώριες διοργανώσεις. Δεν μιλάμε για τρεξίματα και αντοχές, γιατί καμία ομάδα δεν μπορεί είναι πλήρως έτοιμη τέτοια περίοδο. Αλλά για χαρακτήρα, διάθεση και προσήλωση. Τίποτα δεν υπήρχε από αυτά.

Ο Άρης δεν είχε πλάνο στο παιχνίδι του, σε ένα ματς που θα έπρεπε να είναι από κάθε άποψη έτοιμος να αντιμετωπίσει τα όποια ατού μπορεί να έχουν ως ομάδα οι Ουκρανοί. Αντιθέτως, πέρα από μία φλύαρη πρωτοβουλία κινήσεων δεν είχε εναλλακτικό πλάνο απέναντι στην πολυπρόσωπη άμυνά τους, ενώ έδειχνε τόσο ευάλωτος αμυντικά, λες και είχε απέναντί του μία ομάδα πολύ ανώτερή του.

Έπεσαν στην παγίδα της Κόλος, που για πρωτάρα στην διοργάνωση έδειξε πόσο καλά κατάφερε να διαβάσει το παιχνίδι του Άρη, να “εξουδετερώσει” τα “βαριά χαρτιά” των “κιτρινόμαυρων”, ώστε να εξασφαλίσει αυτή την πρόκριση στον επόμενο γύρο του Europa League. Δεν χρειάστηκε, μάλιστα, να ανησυχήσει ιδιαίτερα για κάποιο plan b από πλευράς Άρη, γιατί όπως αποδείχθηκε δεν υπήρχε…

Ο Ένινγκ χρεώθηκε πως για μία ακόμα φορά οι “αλχημείες” του δεν λειτούργησαν, καθώς η επιλογή του Λούκας Σάσα στο δεξί άκρο της άμυνας, αποδυνάμωσε την μεσαία γραμμή, ειδικά από την στιγμή που ο Ματίγια -όπως αποδείχθηκε ξανά- είναι ανέτοιμος να βοηθήσει, ενδεχομένως επηρεασμένος ακόμα από τον τραυματισμό που είχε στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας.

Ο τρόπος με τον οποίο ο Άρης δεν αντέδρασε μετά το δεύτερο γκολ που δέχθηκε απέδειξε πως ήταν αβοήθητος από τον πάγκο. Ακόμα και η στιγμή της ισοφάρισης, προήλθε από μία κόντρα, που έδωσε την δυνατότητα στον Μπερτόγλιο να φέρει την μπάλα στην μικρή περιοχή. Ακολούθησε μία ακόμα και από εκεί και πέρα η ποιότητα του Γκάμα. Οι καλές στιγμές του Άρη, μετά το 1-2 στο 63; Ελάχιστες. Πιο πιθανό ήταν να δεχθεί και τρίτο γκολ, παρά να ισοφαρίσει μήπως και πάει έστω στην παράταση το ματς.

Υ.Γ. Σε μία αποτυχία όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης, όπως αντίστοιχα έχουν το ανάλογο μερίδιό τους και στις επιτυχίες. Κανόνας στο ποδόσφαιρο, αλλά και σε κάθε ομαδικό άθλημα. Αυτό που πέρα από τα προαναφερθέντα επίσης ενόχλησε και μέτρησε επιπρόσθετα στην τελική απόφαση για το “διαζύγιο” ήταν και οι δηλώσεις του Γερμανού προπονητή. Εμφανέστατη η διάθεσή του να ρίξει όλες τις ευθύνες στους παίκτες. Ακόμα κι αν ήταν εν θερμώ η τοποθέτησή του, από την απογοήτευση του αποκλεισμού, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Υ.Γ.1. Η απόφαση του Θοδωρή Καρυπίδη να “τελειώσει” τον Μίχαελ Ένινγκ, είχε την συγκατάθεση του Άγγελου Χαριστέα. Όπως από κοινού είναι και η απόφαση ο Άρης να αντικαταστήσει τον Γερμανό με Έλληνα προπονητή.

Υ.Γ.2. Ο Άρης κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται αυτό που έγινε) να διαγράψει τον έναν από τους τρεις στόχους της φετινής σεζόν. Υπάρχουν, όμως, ακόμα δύο. Άκρως σημαντικοί και δύσκολοι. Πολύ περισσότερο και από πέρσι. Επομένως, καμία χρονιά δεν “τελείωσε” χθες…

Φαβορί μέχρι… τη σέντρα, από το πρώτο σφύριγμα πρέπει να το αποδεικνύει συνέχεια

Παρότι ήταν στους… αδύναμους της κλήρωσης, ο Άρης είναι το φαβορί της σημερινής αναμέτρησης με την ουκρανική Κόλος Κοβαλίβκα. Όμως οι προκρίσεις δεν κερδίζονται στην θεωρία, αλλά στην πράξη. Και για τους “κιτρινόμαυρους”, η πρόκριση σήμερα είναι μονόδρομος!

Αν αναλύσει κανείς τα δεδομένα του σημερινού ευρωπαϊκού αγώνα, γίνεται εύκολα αντιληπτό πως ο Άρης με αντίπαλο την συγκεκριμένη ομάδα έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να προκριθεί στον επόμενο γύρο του Europa League. Ωστόσο, για να συνεχίσει το ευρωπαϊκό του ταξίδι και να κάνει από σήμερα το βράδυ σχέδια ενόψει Ριέκα, θα πρέπει να επιβεβαιώσει τον άτυπο αυτό τίτλο που του δόθηκε, από την μέρα που έμαθε τον πρώτο του ευρωπαϊκό αντίπαλο.

Από την σέντρα και μετά, όλα πρέπει να ξεχαστούν. Το γεγονός ότι παίζει στην έδρα του και έχει ένα προβάδισμα έναντι του αντιπάλου (έστω και χωρίς κόσμο στις εξέδρες), το ευρωπαϊκό του παρελθόν και η ποιότητα των παικτών του. Απέναντί του έχει μία ομάδα χωρίς ευρωπαϊκό παρελθόν, ανυποψίαστη για το τι σημαίνει ευρωπαϊκό ματς, παρότι διαθέτει κάποιους παίκτες με εμπειρίες από το παρελθόν τους. Το σημερινό ματς θα το κρίνει ο Άρης, με την εμφάνισή του…

Εφόσον παρουσιαστεί από τη σέντρα του αγώνα απόλυτα προσηλωμένος στον στόχο της πρόκρισης, είναι τακτικά συγκεντρωμένος, τότε η πρόκριση, εύκολα ή δύσκολα θα έρθει. Όλα κρίνονται σε μία μόνο βραδιά κι όταν υπάρχουν τέτοια δεδομένα σε έναν αγώνα, όλα μπορούν να συμβούν. Το μοιραίο, όμως, μπορεί να το αποφύγει ο Άρης, αρκεί να δείξει το καλό του πρόσωπο. Πάντα, αναλογιζόμενοι την χρονική διάρκεια της σεζόν που βρισκόμαστε. Ούτε οι Ουκρανοί είναι απόλυτα έτοιμοι. Η πρόκριση είναι στο… μυαλό. 

Η πίεση του “πρέπει” αναφορικά με την πρόκριση, απαιτεί ειδική και σωστή διαχείριση. Είναι θετικό για τον Άρη που έχει ποδοσφαιριστές με μεγάλη εμπειρία και ποιότητα να το διαχειριστούν. Ικανοί να μεταφέρουν αυτή την πίεση στην αντίπαλο ομάδα, που βιώνει ένα… όνειρο με την ευρωπαϊκή της συμμετοχή και είναι απολύτως λογικό να συμβαίνει. Κανείς δεν έχει απαιτήσεις από τους Ουκρανούς για πρόκριση. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως όντας απελευθερωμένη από το άγχος θα παίξει και καλύτερα. Αν φροντίσει ο Άρης να της δείξει την ανωτερότητά του από το πρώτο σφύριγμα, τότε το ταξίδι στην Ευρώπη θα συνεχιστεί…

Συν τις άλλοις, υπάρχει μία “πληγή” από πέρσι που ακόμα πονάει πολλούς παίκτες του Άρη. Όσους κατέθεσαν την ψυχή τους 90 λεπτά απέναντι στην Μόλντε έναν χρόνο πριν, αλλά από μία αδράνεια (και ένα κάκιστο πρώτο ματς με πολλά λάθη απ΄όλους) αποκλείστηκαν άδοξα. Τα φετινά προκριματικά, είναι μία καλή ευκαιρία για… εξιλέωση για τους ίδιους. Την ικανότητα την έχουν, λίγη ακόμα τύχη και τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Εξαιρετικά δύσκολος ο στόχος της εισόδου στους ομίλους, αλλά ποιος έχει το δικαίωμα να το απαγορεύσει στον Άρη;

 

 

 

 

Η αλλαγή συστήματος, η σωστή νοοτροπία και η ανατροπή… ψυχολογίας!

Παγιδευμένος στον ίδιο του τον… εαυτό για ένα ημίχρονο ο Άρης, ξεμπλόκαρε στο β΄ημίχρονο, όταν ο Μίχαελ Ένινγκ άλλαξε το σύστημα από 4-3-3 σε 4-2-3-1, παίρνοντας παράλληλα και το απόλυτο από τις αλλαγές προσώπων στην ενδεκάδα.

Κατά την διάρκεια του βασικού σταδίου της προετοιμασίας, έγινε αντιληπτό πως ο φετινός Άρης θα “χτιζόταν” πάνω στο 4-3-3. Το δούλεψε ο Γερμανός στις προπονήσεις, ενώ ήταν αυτό που επέλεγε κυρίως και στα πέντε φιλικά προετοιμασίας. Αποτέλεσε άλλωστε και βάση για τις όποιες μεταγραφικές κινήσεις των “κιτρινόμαυρων” το καλοκαίρι. Οι ιθύνοντες του Άρη εστίασαν σε ποδοσφαιριστές που μπορούν να ανταπεξέλθουν σε όσα απαιτεί το συγκεκριμένο σύστημα, δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρχε στο μυαλό τους εναλλακτικό σενάριο.

Ο ίδιος ο Μίχαελ Ένινγκ είχε τονίσει την πρώτη φορά που… εμφάνισε αυτό το σύστημα, πως αυτό που έχει ως στόχο είναι την ευελιξία της ομάδας στο τακτικό κομμάτι, σε ότι αφορά τον σχηματισμό.

Θυμηθείτε, πατώντας ΕΔΩ, το σκεπτικό του για το 4-3-3 και τις εναλλακτικές επιλογές…

Το γεγονός πως χθες ο Άρης “ξεμπλόκαρε” όταν άλλαξε τον σχηματισμό του με την είσοδο του Λόπεθ, από 4-3-3 σε 4-2-3-1 δεν σημαίνει αυτομάτως πως το πρώτο σύστημα… απέτυχε. Σε καμία των περιπτώσεων, απλά χρειάζεται χρόνο και ακόμα περισσότερη δουλειά. Η αφομοίωσή του, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι, ειδικά για μία ομάδα που ο κορμός της από πέρσι, δεν είχε δοκιμαστεί ξανά σε αυτόν τον σχηματισμό.

Ο προπονητής του Άρη κατάλαβε χθες πως η επιλογή του συγκεκριμένου συστήματος δεν μπορούσε να αποδώσει την δεδομένη χρονική περίοδο, απέναντι σε μία ομάδα που αμυνόταν σωστά και έψαχνε τις αντεπιθέσεις. Ενδεχομένως, σε κάποιο παιχνίδι όπου ο Άρης δεν θα έχει καθ΄όλη τη διάρκεια του αγώνα κυρίαρχο ρόλο να είναι πιο χρήσιμο.

Εν κατακλείδι, είναι σημαντικό για τον Άρη να είναι ευέλικτος σε αυτό το σκέλος. Να μπορεί ανά πάσα στιγμή να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό, ανάλογα με τις απαιτήσεις, τις συνθήκες του αγώνα, την ροή του και τον τρόπο παιχνιδιού του αντιπάλου.

Το σημαντικότερο όλων, μετά τους τρεις βαθμούς από χθες, είναι το γεγονός πως ο Άρης έδειξε την κατάλληλη νοοτροπία σε ένα ματς στο οποίο έδειχνε ανήμπορος να απειλήσει στο πρώτο ημίχρονο. Η ποιότητα και η εμπειρία υπάρχει στους παίκτες αυτής της ομάδας και χρειάζεται το κατάλληλο “κλικ” για να ξεδιπλωθεί στο γήπεδο. Πρόκειται, άλλωστε, για το πρώτο επίσημο ματς της χρονιάς. Τα “πρέπει” χθες για το “τρίποντο”, βάραιναν μόνο τον Άρη και όχι τόσο την Λαμία, που έπαιξε δίχως απαιτήσεις και άγχος αυτό που μπορούσε και ίσως και περισσότερο, απ΄ότι θα περίμενε κανείς.

Και είναι σημαντικό επίσης που πήρε βοήθειες από τον πάγκο, καθώς είδε παίκτες όπως οι Λόπεθ και Μπερτόγλιο να μπαίνουν αποφασισμένοι για να αλλάξουν τις μέχρι τότε ισορροπίες του αγώνα. Λύσεις που πέρσι δεν είχε σε τέτοιο βαθμό. Και παρότι νωρίς, θα πρέπει να “επενδύσει” σε αυτές, ώστε να μπορεί να ξεγλιστρά από τυχόν επικίνδυνες καταστάσεις.

Νίκη, με ολική ανατροπή και η ψυχολογία ενόψει του ευρωπαϊκού αγώνα με την Κόλος Κοβαλίβκα την ερχόμενη Πέμπτη βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα. Η ομάδα δεν είναι ακόμα έτοιμη, όπως έτοιμος δεν θα είναι και κανείς αντίπαλος, ειδικά αυτή την περίοδο. Ωστόσο, σε ένα ματς όπου σε μία μόνο βραδιά κρίνεται μία πρόκριση, η εμπιστοσύνη και η καλή ψυχολογία είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι για την επίτευξη του στόχου. Aπέναντι στους Ουκρανούς, αν και στα χαρτιά την μέρα της κλήρωσης ήταν ο… αδύναμος, ο Άρης είναι αυτός που έχει την ποιότητα, την ευρωπαϊκή εμπειρία και φυσικά την έδρα για να χαρακτηριστεί φαβορί της αναμέτρησης.

Ένα ακόμα “πρέπει” για το οποίο οι παίκτες του Μίχαελ Ένινγκ πρέπει να προετοιμαστούν κατάλληλα αυτές τις πέντε μέρες που έχουν μπροστά τους, για να είναι όσο το δυνατόν πιο έτοιμοι, προκειμένου να “κλειδώσουν” -εύκολα ή δύσκολα- την πρόκριση…

Ειδικά φέτος, η αρχή θα είναι το ήμισυ του παντός…

Τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν στα πέντε φιλικά προετοιμασίας του Άρη, ανήκουν πλέον στο παρελθόν, καθώς από σήμερα το μυαλό όλων θα πρέπει να είναι στην πρεμιέρα της Super League την Παρασκευή.

Ένα πρωτάθλημα που φέτος διαφέρει σημαντικά από το περσινό, όχι γιατί άλλαξε κάτι στην δομή του (οι 26 αγωνιστικές, συν τα πλέι οφ που παραμένουν), αλλά γιατί δυσκολεύουν σημαντικά τα πράγματα σε ότι αφορά τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.

Τα δύο προηγούμενα χρόνια, ο Άρης είχε εντελώς διαφορετικές εκκινήσεις. Από τα 3στα3 στο ξεκίνημα την σεζόν 2018/19 και τους 10 βαθμούς στα πέντε πρώτα ματς, στους 5 βαθμούς στις έξι πρώτες αγωνιστικές την σεζόν 2019/20. Και στις δύο, όμως, εύκολα ή δύσκολα, ο Άρης εξασφάλισε ένα ευρωπαϊκό “εισιτήριο”.

Για να εξηγούμαστε: Η Ελλάδα θα έχει την σεζόν 2021/22 τέσσερις εκπροσώπους στην Ευρώπη, δηλαδή έναν λιγότερο απ΄ότι είχε τα προηγούμενα χρόνια. Προσθέστε σε αυτό, πως από τη νέα σεζόν (και εκτός απροόπτου πάντα) ο Παναθηναϊκός θα έχει δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό για τον Άρη; Πως αν θέλει να παίξει στην Ευρώπη για τρίτη συνεχόμενη σεζόν, είτε θα πρέπει να τερματίσει πιο πάνω από την 5η περσινή και προπέρσινη θέση, είτε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας.

Οι περσινές απώλειες βαθμών στις πρώτες αγωνιστικές, καλύφθηκαν κατά την διάρκεια της χρονιάς, ωστόσο φέτος τα περιθώρια είναι ιδιαιτέρως στενά και δεν θα του χαριστεί εύκολα η δυνατότητα αυτή, αν δεν είναι έτοιμος στο ξεκίνημα της σεζόν και πετάξει βαθμούς.

Το πρόγραμμα είναι καλό για τον Άρη, αρκεί να είναι όσο περισσότερο έτοιμος μπορεί. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δεν είναι και μία τόσο βατή κλήρωση. Μέχρι την 4η αγωνιστική και το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς, έχει να αντιμετωπίσει κατά σειρά, Λαμία (εντός), Βόλο (εκτός) και ΠΑΣ (εντός). Τρία ματς στα οποία πρέπει να κερδίσει το απόλυτο των βαθμών, καθώς ενδιάμεσα έχει και τα ευρωπαϊκά ματς με Κόλος Κοβαλίβκα και εφόσον περάσει το “εμπόδιο” των Ουκρανών, την κροατική Ριέκα.

Απαιτητικό πρόγραμμα για δύο λόγους. Πρώτον γιατί είναι υποχρεωμένος να κερδίσει τα ματς του πρωταθλήματος και δεύτερον γιατί εμβόλιμα θα δώσει δύο δύσκολα ευρωπαϊκά ματς, δίχως να έχει σημασία το ειδικό βάρος του κάθε αντιπάλου. Κάθε ευρωπαϊκό ματς, κρύβει τις δικές του δυσκολίες και κινδύνους.

Εφόσον ο Άρης είναι προετοιμασμένος ψυχολογικά και το δείξει από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος την Παρασκευή, τότε θα μπορεί να βάλει τις βάσεις και να τις αξιοποιήσει στην πορεία σε ότι αφορά την έξοδο στην Ευρώπη, μέσω του πρωταθλήματος. Ειδάλλως θα μπει σε μπελάδες και θα πρέπει να βρει στα… δύσκολα, τους βαθμούς που θα χρειαστεί γι αυτόν τον στόχο.

Υ.Γ. Τα φιλικά είναι παιχνίδι δοκιμών και… προσομοίωσης. Ο Μίχαελ Ένινγκ έκανε όλες τις δοκιμές που είχε στο μυαλό του πριν καταλήξει σε αυτά που θέλει. Αν είναι να κριθεί σε κάτι η φετινή ομάδα, θα είναι τα επίσημα ματς, που ξεκινούν την Παρασκευή. Όλα όσα έχουν ειπωθεί για το “πριν”, είναι για λαϊκή κατανάλωση…

Υ.Γ.1. Η μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας συνεχίζεται και με τους Μπουσέ και Χατζισαφί συμπληρώνονται δύο ακόμα σημαντικά κομμάτια του φετινού “παζλ”. Τις επόμενες μέρες θα ξεκαθαρίσει του 5ου κεντρικού αμυντικού και του Μπρούνο (εφόσον και μόνο μείνει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό) και το ρόστερ θα είναι πλήρες.

 

Πλάνο στον Άρη υπάρχει, παρουσιάζεται στους παίκτες και τους… “κερδίζει”

Ο τρόπος με τον οποίο ο Άρης προσεγγίζει πλέον τους παίκτες του φαίνεται να αλλάζει σημαντικά, να είναι πιο ορθολογικός και φυσικά όχι τόσο οικονομικά ζημιογόνος για τον σύλλογο.

Πολλές φορές δεν χρειάζεται να μπει και τόσο βαθιά το χέρι στην τσέπη από έναν ιδιοκτήτη, για την απόκτηση ενός παίκτη, αλλά να υπάρχει ένα πρότζεκτ, το οποίο θα είναι ικανό να πείσει τον ποδοσφαιριστή για το βήμα παραπάνω. Ειδικά, όσους δεν έχουν ως προτεραιότητα το πρόσκαιρο κέρδος, αλλά τα μακροπρόθεσμα οφέλη, τόσο για την καριέρα τους, όσο και για την προσωπική τους ζωή.

Ο Άγγελος Χαριστέας, χθες, συναντήθηκε το μεσημέρι στα γραφεία της ΠΑΕ με Τόνι Ντάτκοβιτς και συζήτησαν για πολλά πράγματα μέσα στην ομάδα. Ο αθλητικός διευθυντής του Άρη, του εξήγησε το γενικότερο πρότζεκτ της ομάδας, τον σχεδιασμό, τα πλάνα του τεχνικού τιμ και την νοοτροπία του συλλόγου. Εξίσου σημαντικό το γεγονός πως του αναλύθηκε από την πρώτη μέρα ο ρόλος που θα έχει ο παίκτης στην ομάδα και ποιες είναι οι προσδοκίες γι αυτόν.

Ενδεικτικές επίσης είναι οι δηλώσεις του μάνατζερ του Τζίμι Τζέγκο, Μπάντι Φάρα, ο οποίος μίλησε για το πως το πρότζεκτ του Άρη κέρδισε τον πελάτη του.

“Υπήρξαν πολλές ευκαιρίες σε Πορτογαλία και Αγγλία που τις σκεφτόμασταν, αλλά όταν εμφανίστηκε ο Άρης και μας ανέλυσε το πρότζεκτ που υπάρχει, δεν είχε μυαλό για κάτι άλλο, τη συγκεκριμένη στιγμή της καριέρας του”, είπε χαρακτηριστικά, σε δηλώσεις του στην Αυστραλία.

Σε αυτό το σκέλος, οι ιθύνοντες του Άρη δείχνουν να βαδίζουν σε ασφαλή μονοπάτια, κάτι που δεν γινόταν στο παρελθόν. Μένει να φανεί αν έγιναν οι κατάλληλες επιλογές. Κάτι που μόνο ο αγωνιστικός χώρος θα επιβεβαιώσει, καθώς αυτός είναι ο καθρέφτης όλων των προσπαθειών.

Όλα αυτά έρχονται ως συνέχεια των όσων είπαν δημόσια Καρυπίδης και Χαριστέας, με τον δεύτερο να είναι σαφής. Έχει ως στόχο να αλλάξει την ελληνική πεπατημένη και ο αθλητικός διευθυντής σε μια ομάδα να μένει χρόνια, βασιζόμενος σε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης κι οργάνωση. Εφόσον το πετύχει αυτό, θα ανέβει αρκετά επίπεδα ψηλότερα ο σύλλογος.

Υ.Γ. Όσον αφορά την παρουσία του Άρη στα 3-5 Πηγάδια για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας, τις επόμενες μέρες, όταν θα υπάρξουν περισσότερες εικόνες, δουλειά και τα πρώτα συμπεράσματα θα είναι πιο ασφαλή κι αξιόπιστα, θα υπάρξει αντίστοιχη αναφορά.

 

 

 

Σεβασμός! Τους αξίζει μία βαθιά υπόκλιση, γιατί είναι παλικάρια, δίνοντας “απαντήσεις” σε πολλούς!

Τίμησαν την φανέλα του Άρη, όχι μόνο χθες, αλλά όλο το τελευταίο 20ήμερο, παρά τα όποια προβλήματα είχε ομάδα και κυρίως παρά τις δύσκολες στιγμές που βίωσαν, με τις εντός έδρας ήττες.

Όποιο κι αν ήταν το χθεσινό αποτέλεσμα στην Τούμπα, πάλι οι ίδιες γραμμές θα γραφόντουσαν, διότι πρέπει όλοι να αντιληφθούν το πόσο δύσκολο είναι για 13-14 παίκτες να παίζουν συνεχώς ανά τρεις μέρες, μήνα Ιούλιο, δίχως ιδιαίτερο βαθμολογικό κίνητρο, παρά μόνο με την υποχρέωση να τιμήσουν τους δικούς τους κόπους φέτος και τον κόσμο που τους στήριξε σε όλη τη χρονιά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Πολλοί από τους 13-14 συμφώνησαν να παραμείνουν και στην ομάδα τον Ιούλιο, παρότι είχαν την δυνατότητα να αποχωρήσουν και να ξεκινήσουν από νωρίς τις… διακοπές τους, όπως ορισμένοι άλλοι. Ωστόσο, σεβάστηκαν όλα όσα έζησαν φέτος, σε μία δύσκολη, με ωραίες αλλά και άσχημες στιγμές, χρονιά.

Κάποιοι πήραν τις πρώτες τους ευκαιρίες τους και έδειξαν ότι μπορούν (πχ Μπαγκαλιάνης), άλλοι έχουν εξελιχθεί σε… στρατιώτες της ομάδας, όπως οι Σόουζα-Διαμαντόπουλος, ενώ υπήρξαν κι αυτοί που “χρωστούσαν” ηθικά στην ομάδα. όπως ο Γκάμα για παράδειγμα που στηρίχθηκε μετά τον σοβαρό περσινό του τραυματισμό ή οι Ματίγια-Κουέστα τους οποίους ο Άρης πίστεψε και τους έδωσε την ευκαιρία σε μία δύσκολη περίοδο για την καριέρα τους.

Μέσω των δύσκολων καταστάσεων, απέκτησαν ένα ισχυρότερο δέσιμο μεταξύ τους και έβγαλαν χαρακτήρα όποτε αγωνίστηκαν. Ακόμα και στις ήττες, αυτό που τους πρόδιδε στο τέλος και είχαν αυτά τα αποτελέσματα, ήταν οι δυνάμεις τους και όχι η αδιαφορία τους, όπως πολλοί βιάστηκαν να πουν!

Κυρίως τα στόματα αυτών έκλεισαν, χθες, στην Τούμπα. Όλων όσων βιάστηκαν καθ΄όλη τη διάρκεια της εβδομάδας να… μαντέψουν στο χθεσινό σκορ, κάνοντας λόγο για “τεσσάρες”, “πεντάρες” και οτιδήποτε άλλο.

Αλλά και αυτών, που δεν τους σεβάστηκαν μετά τις ήττες. Γιατί είναι σημαντικό να σέβεσαι τον αντίπαλο, όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα. Κάποιοι πανηγύριζαν, πέραν του δεόντως, για τις νίκες τους στα πλέι οφ, απέναντι στους 12-13 “αδειους” από δυνάμεις και ψυχολογία παίκτες του Άρη, σχεδόν σε κάθε ματς.

Τους αξίζει, λοιπόν, μία βαθιά υπόκλιση απ΄όλους μας…

 

Οι… Σπαρτιάτες του Άρη, το κίνητρο της ποδοσφαιρικής αξιοπρέπειας και οι… φωνές του Κουέστα

Απολύτως δικαιολογημένα το χάρηκαν οι παίκτες του Άρη, το χθεσινό “διπλό” στο Ηράκλειο, που επί της ουσίας “σφραγίζει” για τους ίδιους την 5η θέση στο φετινό πρωτάθλημα της Super League…

Αυτοαποκαλούνται… Σπαρτιάτες (Δείτε ΕΔΩ το story του Διαμαντόπουλου για να καταλάβετε) και δεν έχουν καθόλου άδικο!

Αγωνίζονται κάθε τρεις μέρες, εδώ και δύο εβδομάδες, λίγοι απέναντι σε πολλούς. Και υπάρχουν ακόμα δυο αναμετρήσεις, μία την ερχόμενη Τετάρτη με τον Παναθηναϊκό και μία την Κυριακή με τον ΠΑΟΚ, για να ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν. Στα προηγούμενα παιχνίδια, η διαδικασία των πλέι οφ, με το ελλιπές ρόστερ, όπως διαμορφώθηκε μετά την 30ή Ιουνίου, όταν και πολλοί των οποίων τα συμβόλαια έληξαν, αποχώρησαν, έμοιαζε σαν το μαρτύριο της… σταγόνας.

Ήρθαν βαριές εντός έδρας ήττες από ΑΕΚ και Ολυμπιακό, ωστόσο, η προσπάθεια γινόταν. Ήττες που δεν ενόχλησαν μόνο τον κόσμο, αλλά και την ίδια την ομάδα, παρότι όσοι έμειναν έπειτα και από την 1η Ιουλίου, γνωρίζουν πως η γενικότερη αυτή εικόνα δεν είναι δική τους ευθύνη.

Στο Ηράκλειο, χθες, παιζόταν η 5η θέση και θα ήταν άδικο γι αυτή την ομάδα, από την στιγμή που δεν είχε τα “εφόδια” στα πλέι οφ για να διεκδικήσει κάτι καλύτερο, από την άλλη να χάσει τα κεκτημένα όλης της χρονιάς. Έδωσε την ευκαιρία στον ΟΦΗ μία φορά να τα αμφισβητήσει -όταν τελείωσαν μαζί στην βαθμολογία στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος- όμως δεν το επέτρεψε και δεύτερη φορά.

Λειτούργησε το κίνητρο της ποδοσφαιρικής αξιοπρέπειας των παικτών του Μίχαελ Ένινγκ, που αφουγκράζονται τι γίνεται τριγύρω τους. Δεν ζουν σε άλλον πλανήτη. Τα θετικά, αλλά και τα αρνητικά σχόλια τα γνωρίζουν, τα διαβάζουν ή κι αν είναι ξένοι, ζητούν και τους τα μεταφέρουν.

Όσο είχαν μπόλικες δυνάμεις, πραγματοποίησαν ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο, με 8 τελικές προσπάθειες, εκ των οποίων οι 5 στην εστία του ΟΦΗ, αλλά μόνο με ένα γκολ. Στάθηκαν άτυχοι, άξιζαν και δεύτερο. Στο δεύτερο 45λεπτο, άρχισαν να… ξεμένουν, όμως είχαν τον τρόπο να κάνουν σωστά διαχείριση των δυνάμεών τους και να αντέξουν την όποια πίεση των γηπεδούχων.

Εξαιρετικό ματς από τον Λούκας Σάσα, που παίζει με μικροενοχλήσεις εδώ και μέρες, δραστήριος και αρκετά επικίνδυνος ο Γκάμα, βαρόμετρο για μία ακόμα φορά ο Φετφατζίδης, σταθερός και με περίσσιο ποδοσφαιρικό θράσος ο Μπαγκαλιάνης, “βράχος” ο Κουέστα.

Υ.Γ. Ο Ισπανός γκολκίπερ του Άρη… φωνάζει εδώ και καιρό στους ανθρώπους των “κιτρινόμαυρων” με τις εμφανίσεις του, να τον ανανεώσουν. Την αύξηση στις αποδοχές του, αποδεικνύει ότι την αξίζει! Είναι ο πολυτιμότερος του Άρη, στην διαδικασία των πλέι οφ και θα είναι μεγάλο λάθος, να μην παραμείνει στην ομάδα, για μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ…

Υ.Γ.1. Αν κάποιος μπορεί να ανεβάσει μία ταχύτητα τον Άρη, μόνο και μόνο με την παρουσία του, είναι ξεκάθαρα ο “Φέτφα”.

Υ.Γ.2. Ο Ντάνιελ Μαντσίνι είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο για την ομάδα. Αυτή την περίοδο δεν είναι εφικτό, αλλά μόλις ολοκληρωθεί το ρόστερ του Άρη για την επόμενη σεζόν, ο Ένινγκ θα πρέπει να αποφασίσει σε ποια θέση θα τον χρησιμοποιεί, διότι τότε θα δείξει τον πραγματικό του εαυτό ο Αργεντινός.

Υ.Γ.3. Κεντρικό αμυντικό, 19 ετών, που να παίζει τόσο καλά… επιθετική άμυνα, είχα αρκετό καιρό να δω στην Ελλάδα. Ο Μπαγκαλιάνης έχει το ταλέντο, αν δουλέψει σωστά και σκληρά, θα πετύχει πολλά περισσότερα, απ΄όσα ενδεχομένως να φαντάζονται κάποιοι.

 Υ.Γ.4. Όσο για τα συνθήματα της… ταράτσας στην αρχή του αγώνα; Απλά, ντροπή! Όχι και να κουνάτε το δάχτυλο εσείς…

 

 

To Top