Ο Χρήστος Σαμαράς blog-ΑΡΗ: Οι τρεις λόγοι που το ταμείο ήταν θετικό και η παραμονή του Καστρίτη!

Ο Άρης δεν κατάφερε να δείξει το καλό του πρόσωπο ούτε στο δεύτερο παιχνίδι με αντίπαλο τον ΠΑΟ για τα play off και τελείωσε τις φετινές αγωνιστικές του υποχρεώσεις τερματίζοντας στην έβδομη θέση της βαθμολογίας της Α1 κατηγορίας .

Βέβαια τα πράγματα θα ήταν σαφώς καλύτερα αν ο Άρης είχε πάρει το διπλό στην Πάτρα και είχε πάρει μια καλύτερη θέση στην κανονική διάρκεια και έτσι θα απέφευγε τον διεκδικητή του τίτλου ΠΑΟ.

Όμως παρότι οι κιτρινόμαυροι τερμάτισαν έβδομοι θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι για την φετινή χρονιά για διάφορους λόγους.

Ο πρώτος ήταν ότι με το μικρότερο μπάτζετ της κατηγορίας κατάφεραν να μπουν μετά από πέντε χρόνια στην 8άδα και τα play off.

Ο δεύτερος ήταν ότι πληρώθηκαν κάποια χρέη από διοικητικά οικονομικά λάθη του παρελθόντος προς παίκτες μειώνοντας κατά κάποιο τρόπο τις οφειλές.

Ο τρίτος ήταν ότι δεν έφυγε κάποιος παίκτης από την φετινή ομάδα γιατί ήταν απλήρωτος κάτι που συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια ανεβάζοντας τον αριθμό των ΒΑ . Και αυτό είναι πολύ καλό για το πρεστίζ της ομάδας καθώς θα θέλουν να έρθουν καλοί παίκτες σε μια ομάδα που πληρώνει.

Μια αγωνιστική χρονιά τελείωσε και μια αρχίζει σε λίγο. Οι τρεις μήνες για το ξεκίνημα της προετοιμασίας είναι κοντά και η διοίκηση καλείται να κλείσει κάποιες υποθέσεις με πρώτη αυτή του προπονητή.

Ο Γιάννης Καστρίτης τα πήγε καλά με το υλικό που είχε στην διάθεση του και οι επιλογές των ξένων παικτών βάσει του μπάτζετ κρίνονται σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένες.

Μακάρι να είχε περισσότερα χρήματα και να έπαιρνε δυο τρεις καλούς Έλληνες παίκτες και να είχε περισσότερες εναλλακτικές λύσεις. Όπως όλα δείχνουν αυτός θα είναι ο προπονητής της νέας χρονιάς αλλά μην περιμένετε θαύματα αφού και πάλι το μπάτζετ θα είναι περιορισμένο .

Εκτός και αν έρθει ξαφνικά ένας επενδυτής και αλλάξουν όλα και να ξαναζήσουμε τις μεγάλες στιγμές του ένδοξου παρελθόντος. Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στον ορίζοντα και ο στόχος των διοικούντων είναι να ψάξουν και να βρουν λύσεις που θα φέρουν έξτρα έσοδα στην ΚΑΕ.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Τώρα το CAS και η απελευθέρωση, μετά τη νέα τεράστια “νίκη” του Άρη

Το χθεσινό “χαστούκι” της UEFA, ήρθε και εγγράφως σε ΕΠΟ και Σαράκη και κατέγραψε μια ακόμη εξωαγωνιστική “νίκη” του (κακά τα ψέματα) στοχοποιημένου Άρη.

Όπως αναμενόταν, εδώ και μερικές μέρες, μετά την σθεναρή αντίδραση της ΠΑΕ Άρης και αντανακλαστικά που έδειξε… αποκαταστάθηκε η τάξη, που επιχείρησαν να διασαλεύσουν η Ομοσπονδία με τα “εξαπτέρυγα” της… εξυγίανσης, τους “μπροστινούς”, τους “πισινούς” και την συμμετοχή των… οικογενειάρχηδων, όπως σημειώσαμε και χθες.

Ο Άρης έκανε το… λάθος να παλεύει μόνος του, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, να κατακτάει την Ευρωπαϊκή του έξοδο για 4η φορά συνεχόμενη στην Ευρώπη και βρέθηκε στο “στόχαστρο”. Πρώτη φορά δεν ήταν. Μακάρι να είναι και η τελευταία…

Χθες έφτασε και επίσημα το έγγραφο της γνωμοδότησης της UEFA στην ΕΠΟ, που κατέρριψε έναν ακόμη χάρτινο πύργο, αυτόν της σκευωρίας και να διαλύσει πριν καν δημιουργηθεί την προσπάθεια για νέο “πραξικόπημα” τύπου Λάσκοφ. Ο Άρης έψαξε το δίκιο του στην UEFA και το βρήκε. Όπως είχε γίνει και με τους -6, αν και βρέθηκε υπό πίεση σχεδόν σε ολόκληρο το πρωτάθλημα.

Τώρα λοιπόν, υπάρχει μια πραγματικότητα: “η ΠΑΕ Άρης ορθώς αδειοδοτήθηκε, έχοντας πλήρη φάκελο”, όπως ενημέρωσε η UEFA.

Στην Αλκμήνης τόνισαν την αποφασιστικότητα τους να κυνηγήσουν νομικά, όσους εμπλέκονται στην νέα αυτή υπόθεση και είμαστε σίγουροι, ότι πρέπει να το κάνουν. Όμως προέχει μια ακόμη… απελευθέρωση. Η υπόθεση στο CAS και η δυνατότητα και με τη βούλα να κάνει μεταγραφές.

Όπως έχει επισημανθεί και σε άλλα άρθρα, στην Αλκμήνης περιμένουν μια απόφαση (η νέα ημερομηνία είναι η 10η Ιουνίου) που είτε:

Α. θα απαλλάσσει οριστικά τον Άρη από ένα απίστευτο “γόρδιο δεσμό” δύο χρόνων με αθώωση, ενδεχομένως και παραγραφή της ποινής.

Β. θα του επιβάλλει ποινή με αναστολή, μια και έχει προχωρήσει στην καταβολή πολλών εκατομμυρίων ευρώ για παλιές “αμαρτίες”, δείχνοντας έμπρακτα ότι βαδίζει στον δρόμο της σωστής οικονομικής διαχείρισης.

Γ. θα του επιβάλλει πρόστιμο ως τιμωρία.

Υπάρχει βέβαια και το… κακό σενάριο: ποινή δίχως ανασταλτικό χαρακτήρα με απαγόρευση μεταγραφών. Κάτι που απεύχονται στον Άρη…

Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι ο Άρης θα καταφέρει και εδώ να απελευθερωθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι από χθες ξεκίνησε και “επίσημα” ο σχεδιασμός της νέας σεζόν, μετά την πολύωρη συνομιλία Καρυπίδη-Μπούργος. Αισιοδοξία υπάρχει, αλλά είναι μπροστά σ’ ένα μεγάλο “αγκάθι”.

Σίγουρα η αγωνία κορυφώνεται…

 

Χάλασε την καλή εικόνα, προβλημάτισε η αδιαφορία, παράδειγμα σωστού επαγγελματία ο Κέλι

Η κατάληψη της έβδομης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος μπορεί να έφερε τον Άρη μετά από πέντε χρόνια στα πλέι οφ όμως συγχρόνως τον έθετε αντιμέτωπο απέναντι σε μια ομάδα με σαφώς καλύτερο ρόστερ και διεκδικήτρια του τίτλου.

Η αποστολή εκ των προτέρων ήταν πολύ δύσκολη αλλά και οι ποιο απαισιόδοξοι πίστευαν ότι τουλάχιστον ο Άρης δεν έδειχνε σ’ αυτά τα παιχνίδια την μαχητικότητα που τον διέκρινε φέτος.

Η πρώτη συνάντηση των δυο ομάδων στο ΟΑΚΑ “Νίκος Γκάλης” ήταν μια απογοήτευση. Με παίκτες που έδειχναν πλην εξαιρέσεων να κάνουν αγγαρεία και να περιμένουν να τελειώσουν οι φετινές τους υποχρεώσεις για να πάνε διακοπές οι κίτρινοι γνώρισαν μια βαριά ήττα με διαφορά  30 πόντων!

Αυτό που πέρα από την μαχητικότητα δεν είχαν οι παίκτες του Άρη ήταν και η προσοχή τους στην άμυνα . Ειδικά στο πρώτο δεκάλεπτο δέχθηκαν 34 πόντους και συνολικά 109! Να σημειώσουμε ότι στην κανονική διάρκεια ο μέσος πόντων που δεχόταν η ομάδα ήταν 77!

Είναι κρίμα να χαλάσουν οι παίκτες που φορούν την φανέλα φέτος ότι έφτιαξαν όλη την χρονιά και γ ιαυτό αύριο κιόλας που θα γίνει το δεύτερο παιχνίδι στο Παλέ πρέπει να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο και να παλέψουν για το καλύτερο δυνατόν και να τα δώσουν όλα για την νίκη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Άλλωστε δεν θα είναι μόνοι τους καθώς θα έχουν δίπλα τους το μεγάλο όπλο τους, τον έκτο παίκτη τους, τον κόσμο τους .

Θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία στον Τζέιμς Κέλι. Μπορεί να έχασε την αγαπημένη μητέρα του πριν 72 ώρες απο το τζάμπολ όμως έμεινε , έπαιξε και μάλιστα ήταν ο καλύτερος σε απόδοση παίκτης των κίτρινων. Αν και φορτώθηκε γρήγορα με φάουλ ( είχε τέσσερα στο πρώτο μέρος ) ήταν παραγωγικός στην επίθεση έχοντας 19 πόντους με 7/11 προσπάθειες (4/6 δίποντα, 3/5 τρίποντα ) δηλαδή 64%.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Όταν πιστεύεις σε παραμύθια χάνεις την πραγματικότητα!

Μια φορά  και ένα καιρό ήταν, κάπου το 1991, ήταν δύο κύριοι που πήραν μια ομάδα στη Φιλαδέλφεια, την έντυσαν, την στόλισαν , πήραν κι ένα Πρίγκιπα Σέρβο για προπονητή και άρχισαν να κερδίζουν πρωταθλήματα.

Έπαιξαν και Champions League, τους χειροκρότησε ο κόσμος του ποδοσφαίρου για το καλό θέαμα και ήταν όλοι ευτυχισμένοι. Ο ένας από τους δύο κυρίους του παραμυθιού, αποχώρησε και πήγε προς Κορυδαλλό μεριά, στην Προοδευτική, ο άλλος μπλεκόταν και δεν μπλεκόταν με τα της ομάδας.

Είχε βγάλει και λεφτά, ήταν επιχειρηματίας ολκής βλέπεις, ήταν μέσα στα πράγματα γενικώς και βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο των εξελίξεων της ομάδας. – Τον αναζητούσαν στις δύσκολες στιγμές, τον ξεχνούσαν όταν δεν τον χρειαζόντουσαν. Αυτά έχει η μπάλα άλλωστε. Έμαθε λοιπόν αυτός ο κυριούλης να νιώθει αρχηγός σε όλα. Και φυσικά κανένας δεν σκεφτόταν να του χαλάσει χατίρι.

Βρήκε και ένα συνεταιράκι από τη Ρωσία ορμώμενο και αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά ξανά με την ομάδα της καρδιάς του. Αλλά τώρα ήθελε να βάλει τους δικούς του όρους για το πώς θα παίζεται το παιχνίδι. Μαζί με τον συνέταιρο έφτιαξαν τους θεσμούς όπως «έπρεπε» ,για να λειτουργούν «σωστά», να μην αδικείται κανένας , να είναι όλοι ικανοποιημένοι και προπάντων φρόνιμοι.

Το είχαν ωραία στημένο το έργο , αντίπαλοι δεν υπήρχαν για να τους «ενοχλούν» και οι μοιρασιά γινόταν «αντρίκια». Έλα όμως που όλα τα ωραία τελειώνουν…. Μια ομάδα που μόλις είχε ανεβεί από τις χαμηλές κατηγορίες, άρχισε να διεκδικεί. Έπαιρνε θέσεις που οδηγούσαν στην Ευρώπη, κέρδιζε παιχνίδια που δεν έπρεπε, δεν έχανε στην έδρα από το φίλο και συνέταιρο του κυριούλη , γενικά είχε μια ανάγωγη συμπεριφορά.

Άσε που μια αγωνιστική ο φίλος και συνέταιρος που είχε αήττητη την ομάδα για κάμποσους αγώνες, πήγε να παίξει στην έδρα απ’ αυτή τη κακιά ομάδα. Και ενώ προηγήθηκε ο φίλος και συνέταιρος , οι ανάγωγοι τους κέρδισαν με 4-2. Απίστευτο; Τόλμησαν να κερδίσουν τον αήττητο. Αμέσως οι «θεσμοί» του ποδοσφαίρου λειτούργησαν άψογα και ανακάλυψαν ότι είχαν βγάλει κατά λάθος δελτίο σ’ έναν παίκτη που έπαιζε με τους κακούς. Ότι έβγαλαν το δελτίο οι ίδιοι δεν είχε καμία σημασία.   Έτρεχαν οι παράγοντες της αλήτικης ομάδας να δικαιωθούν, μπορεί ακόμη να τρέχουν δεν ξέρω. Στα παραμύθια όλα γίνονται κι ενίοτε μοιάζουν αληθινά.

Any way είδε ότι πάλι έβγαινε ψηλότερα στη βαθμολογία η ανάγωγη ομάδα, από την δικιά του και έβαλε του «θεσμούς» να ψάξουν μήπως υπάρχει καμιά παρατυπία που να ευνόησε τους αλήτες. Και τσουπ βγήκε το σκάνδαλο. Είχε κάνει λέει πλαστογραφία ένας πιτσιρίκος για να παίξει στην ομάδα αλλά τελικά δεν έπαιξε. Πήγε ο καημένος στο δικαστήριο και ομολόγησε ότι  έκανε το έκανε μόνος του και η κακιά ομάδα δεν είχε καμία σχέση.  «Όχι , αυτά δεν γίνονται»  είπαν οι «θεσμοί» και τιμώρησαν τους αλητήριους που κέρδιζαν θέση στην Ευρώπη, με -6 βαθμούς.

Γιατί σου λέει ο «θεσμικός» «με -6 που να φτάσει τους άλλους, που έχουν ομαδάρες και έκαναν μεταγραφάρες». Παίζεται που λέτε το πρωτάθλημα και προς το τέλος κάτι περίεργοι κουτόφραγκοι από τας Ευρώπας , εξέτασαν την υπόθεση και βγάλανε το πόρισμα ότι κακώς τιμωρήθηκαν οι ανάγωγοι και δεν ισχύει η ποινή. «Σκαρφαλώνει» η τιμωρημένη ομάδα βαθμολογικά, μπαίνει στα play ofs και σε μια μαγική βραδιά κάνει μια ανατροπή που ανάλογη δεν είχε δει το φίλαθλο κοινό της Ελλάδας.

Χάνει η ομάδα του κυριούλη, γιατί μετά από τόσα χρόνια μεγάλωσε, δεν βγαίνει Ευρώπη και οι οπαδοί της παίρνουν τους παίκτες στο κυνήγι. Πέσανε κάτι ψιλές, εκσφενδονίστηκαν κάτι γαλακτοκομικά προϊόντα, έπεσε γιούχα μεγάλη και ο κυριούλης θορυβήθηκε. Είχε να ανοίξει κι ένα καινούριο μαγαζί τον επόμενο χρόνο και τον πήγε τρεις και μία μην πάει άπατο. Τι να κάνει; απευθύνθηκε πάλι στους «θεσμούς». Χρόνια φιλίας πλέον με τους ανθρώπους εκεί , όλο και κάποιος θα βοηθούσε. Και εγένετο θαύμα. Βρέθηκε ποδοσφαιριστής που έπαιζε στην ομάδα ίσα με δέκα και βάλε χρόνια αλλά η ομάδα δεν το ήξερε και τον χρωστούσαν λεφτά οι αλήτες.

Σκάνδαλο αναφώνησαν οι πάντες και έτρεξαν να γράψουν τα πρωτοσέλιδα για την μεγάλη αδικία που πήγε να γίνει εις βάρος της ομάδας του κυριούλη. Η ανατροπή ήταν πολύ βαριά για να τη χωνέψει η ομάδα του και έπρεπε να βρεθεί τρόπος να σωθεί έστω και την τελευταία στιγμή.

Το αίσιο τέλος της υπόθεσης για τον κυριούλη δεν ήρθε ποτέ. Το παραμύθι τελείωσε με τους ανάγωγους να κερδίζουν και να προσπερνάνε για ακόμα μία χρονιά την ομάδα του και να πανηγυρίζουν όχι γιατί τον κέρδισαν αλλά γιατί ότι κέρδισαν το έκαναν μέσα στο γήπεδο. Κι αυτό πονάει περισσότερο.

 

 

Αχ, βρε Άρη! Κέρδισες το… ΠΟΚ 4 για πλάκα και κατά συρροή, θέλεις και Ευρωπαϊκή αδειοδότηση;

Τρομακτικά πράγματα βιώνουν οι νέες γενιές, γιατί για τους παλαιότερους, οι “σφαγές”, οι τρικλοποδιές και τα εμπόδια ήταν σε καθημερινή βάση.

Πόσες καταγγελίες ποδοσφαιριστών του Άρη από την εποχή της χούντας, μέχρι το μπαράζ του Βόλου ή και μετέπειτα δεν έχουν καταγραφεί; Όλοι μιλούν για “πραξικόπημα” τώρα, αλλά μήπως η ιστορία των “πραξικοπημάτων” δεν είχε ξεκινήσει πολύ παλιά;

Εδώ άλλαξε ο νόμος εν μέσω της αγωνιστικής περιόδου για να μην στεφθεί πρωταθλητής ο Άρης και να εξαναγκαστεί στο μπαράζ του Βόλου  το 1980, όταν τερμάτισε ΠΡΩΤΟΣ στο πρωτάθλημα, πρώτος και πρωταθλητής το 1980, εδώ θα κάνουν πίσω “μπροστινοί”, “πισινοί”, “οικογενειάρχηδες”, “εξυγιαντές” κ.ο.κ. εκεί θα κολλήσουμε;

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ο Άρης έκανε ένα τεράστιο λάθος: Κέρδισε το… ΠΟΚ 4 (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και ο πάντα… συνέταιρος ΠΑΟΚ, συγγνώμη, αλλά είναι τόσο κραυγαλέο) για πολλές φορές, κατά… συρροή! Δεν ήξερε, δεν ρώταγε; Έσπασε ρεκόρ στον αγωνιστικό χώρο, έγραψε ιστορία, πήρε… καρυδάτα την 3η θέση (θα μπορούσε και 2η θέση, αρκεί να ήταν πιο. αποφασιστικός στις λίμνες και στους βούρκους που προέκυψαν.).

Ε, και; Θέλει και Ευρωπαϊκή αδειοδότηση;

Για να μην χτυπάμε το… πληκτρολόγιο περισσότερο και κουράζουμε, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα:

Ο Άρης είναι στο στόχαστρο και παλεύει να μείνει ζωντανός , παρά το λάθος του να κοιτάζει στα μάτια την διαπλοκή και το “κατεστημένο”

Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα!

Τι ζήσαμε και φέτος Άρη; Οι φουρτούνες, ο άθλος και η επόμενη μέρα

Ο διαιτητής σφύριξε , η χρονιά έληξε, ο ΑΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κατετάγη τρίτος, όπως και πέρσι. Μια χρονιά που ξεκίνησε με -6, με αποκλεισμό από την Ευρώπη , με χαμένους βαθμούς στο «Βικελίδης», με μέτριες έως κακές εμφανίσεις, τα πράγματα έδειχναν δύσκολα και καθόλου ευοίωνα.

Να όμως που στο τέλος , αφού πέρασε από φουρτούνες, έφτασε να πιεί νερό, να αποδείξει ότι τα κεκτημένα τα υπερασπίστηκε και για μία νίκη έχασε την δεύτερη θέση. Με ότι ζήσαμε, αυτό φαντάζει θαύμα.  Η ομάδα φάνηκε να είναι συνεπής στις υπερβάσεις, από την άλλη στα εύκολα δεν τα πήγε καθόλου καλά. Το αδύνατο σημείο ήταν η έδρα , εκεί που όλοι πίστευαν ότι οι νίκες θα ερχόντουσαν με αυτόματο πιλότο.

Χάθηκε η συγκέντρωση , η πίστη , η ομάδα έβγαζε τον κακό της εαυτό. Αλλά δες, όλα τα στραβά ξεχνιούνται γιατί  οι ίδιοι παίκτες, που μας στεναχωρούσαν, έκαναν τα αδύνατα δυνατά να ξαναβγούμε Ευρώπη. Τιμή και δόξα λοιπόν σε όποιον ίδρωσε τη φανέλα του «θεού του Πολέμου» και μας χάρισε τη θέση που βάζει από κάτω τις δύο εκ Αθηνών ορμώμενες ομάδες, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Μέσα σε όλα τα στραβά κάτι γίνεται καλό τελικά. Το λέει η βαθμολογία και τα αποτελέσματα. Υποκλίνομαι στον ΑΡΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και σε όλους όσους δούλεψαν γι’ αυτό τον άθλο. Συγχαρητήρια.

– Η εκδίκηση του 0-5 μπορεί να μην ήρθε με το ίδιο σκορ αλλά φευ και το δικό μας 0-3 δεν με χάλασε. Νίκη ουσίας, γοήτρου, με κεκτημένη ταχύτητα από την μεγάλη ανατροπή επί της αεκ. Έτσι έπρεπε και έτσι έγινε. Ο ΑΡΗΣ έριξε στο καναβάτσο από το πρώτο λεπτό τον αντίπαλο , δεν είχε διάθεση για περιπέτειες και από το πρώτο ημίχρονο «καθάρισε» το παιχνίδι. Δύο γκολ και συνεχή πίεση ήταν ο μονόλογος του ΑΡΗ που δεν έδωσε το παραμικρό δικαίωμα να αμφισβητηθεί η ανωτερότητα του.

Μπορεί να μην υπήρχε κάποιο υπέρμετρο άγχος , αυτό μάλλον βοήθησε στις κινήσεις των παικτών μέσα στο γήπεδο, δεν υπήρχε όμως και επιπολαιότητα. Με καθαρό σχέδιο στο 4-4-2 του Μπούργος , να γίνουν οι επιθέσεις από άξονα και πλευρές με δύο παίκτες μέσα στην περιοχή, ο ΑΡΗΣ απειλούσε και διεκδικούσε ότι περισσότερο μπορούσε να πάρει. Κράτησε τη μπάλα και επέβαλε το ρυθμό του , αποσυντόνισε τους αντιπάλους με το καλό passing game , εκμεταλλεύτηκε τις κινήσεις των επιθετικών και με λίγη τύχη θα είχε πάει στα αποδυτήρια με μεγαλύτερο σκορ. Καταπληκτική η ασίστ του Ιτούρμπε στον Καμαρά για το 0-2. Παρέσυρε τους παίκτες επάνω του και «έσπασε» τη μπάλα για να βγάλει τον συμπαίκτη του τετ-α-τετ. Συνεργασία υψηλού επιπέδου.

-Στο δεύτερο ημίχρονο το αξιοσημείωτο είναι ότι οι δύο προπονητές έπαιξαν το παιχνίδι μέχρι το 90ο λεπτό. Ο μεν Μεταξάς άλλαξε σχηματισμό σε 4-3-3 για να φτάσει σε τέρμα ο δε Μπούργος γύρισε σε 5-4-1 για να διασφαλίσει τη νίκη και να μην επιτρέψει καμία απειλή στην εστία του Κουέστα. Ξενίζει το γεγονός ότι φτάσαμε σε τέτοιο παιχνίδι αλλά από την άλλη σκέφτεσαι ότι τίποτα δεν χαρίζεται και για όλα πρέπει να έχεις απάντηση. Ο Μπούργος έδειξε να είναι αρκετά παθιασμένος μέχρι το τελικό σφύριγμα κάτι που πιστώνεται για την νοοτροπία που έχει και προφανώς θα θελήσει να περάσει στην ομάδα.

Είναι  ψυχολογικό αβαντάζ για μία ομάδα να πωρώνεται μέσα στο γήπεδο. Κυνηγάει περισσότερο το αποτέλεσμα , ξεσηκώνει τους φιλάθλους και «πουλάει» ακριβά το τομάρι της σε κάθε ματς. Ελπίζω να είναι ένα από τα θετικά που θα προσφέρει ο συγκεκριμένος προπονητής τη νέα ποδοσφαιρική χρονιά. Ο Πάλμα συνέχισε να προσφέρει , παρότι δεν κατάφερε να σκοράρει, ο Φαμπιάνο με τον Μπράμπετς έκλεισαν τη χρονιά με αρχοντικές εμφανίσεις, ενώ από τους υπόλοιπους δεν υστέρησε κανείς. Όλοι δούλεψαν για την τελευταία νίκη της φετινής σεζόν με τον καλύτερο τρόπο.

– Το χαμόγελο που στολίζει τα πρόσωπα μας μετά απ’ αυτή την ομολογουμένως ασταθή χρονιά , θα μείνει μέχρι το πρώτο επίσημο παιχνίδι του καλοκαιριού στον ευρωπαϊκό θεσμό. Ελπίδα δική μου και κάθε αρειανού είναι η ομάδα να βρει τον δρόμο των επιτυχιών μέσα από οργανωμένες και μελετημένες κινήσεις, να αποκτήσει σταθερότητα ώστε οι στόχοι να γίνουν εφικτοί. Ζούμε ωραίες στιγμές , θέλουμε να ζήσουμε περισσότερες.   

Η μεγάλη ανατροπή των επτά ημερών! Το απόλυτο φίνις, τρεις νίκες και μένουμε… Ευρώπη για τον Άρη

Ο Άρης εξασφάλισε για την 4η συνεχόμενη σεζόν την έξοδό του στην Ευρώπη, επικυρώνοντας χθες με τον καλύτερο τρόπο το απόλυτο φίνις. Μέσα σε ακριβώς επτά μέρες από την περασμένη Τετάρτη, μέχρι και χθες, κατάφερε να πετύχει τρεις μεγάλες νίκες και να σφραγίζει όχι απλά το εισιτήριο για την Ευρώπη, αλλά για 2η συνεχόμενη χρονιά να τερματίσει στη τρίτη θέση πάνω από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, δείχνοντας ότι χτίζει “μέταλλο” πρωταγωνιστή.

Πώς τα φέρνει η μοίρα… Πριν από μια βδομάδα ήταν με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας χάσει από τον Ολυμπιακό και βουτηγμένος στην εσωστρέφεια και στην αμφισβήτηση, περίμενε δυο πολύ μεγάλα ντέρμπι με ΠΑΟΚ στην Τούμπα και με ΑΕΚ, αλλά και ένα τρίτο ματς με τον ΠΑΣ, την ομάδα, κόντρα στην οποία, δεν πέτυχε ούτε γκολ!

Κι όμως ο Άρης τα έφερε όλα… Τούμπα, αρχής γενομένης κόντρα στον ΠΑΟΚ, πέτυχε ένα τεράστιο διπλό (0-1) και απέδρασε με ένα πολύτιμο τρίποντο, κερδίζοντας όχι απλά τον αντίπαλο του και τρεις βαθμούς, αλλά την ίδια του την αυτοεκτίμηση και την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του. Η συνέχεια ήταν ακόμη καλύτερη…

Έβαλε “φωτιά” στα Σαββατόβραδα, πετυχαίνοντας την απόλυτη ανατροπή μέσα σε 15 λεπτά, κόντρα στην ΑΕΚ, επικρατώντας με 3-2, αν και έχανε με 0-2, αλλά το κυριότερο ήταν αποτελεσματικός σε ένα παιχνίδι “χωρίς αύριο” θέτοντας νοκ άουτ την αθηναϊκή ομάδα, από την Ευρωπαϊκή έξοδο.

Η μεγάλη αντεπίθεση ολοκληρώθηκε χθες στα Γιάννενα, εκεί όπου μπήκε το κερασάκι στην πιο γλυκιά τούρτα της χρονιάς. Ο Άρης επικράτησε επιβλητικά με 3-0 του ΠΑΣ, κι έχοντας μαζέψει εννιά πολύτιμους βαθμούς σε τρία ματς, (παρά)μένει Ευρώπη, ετοιμάζοντας βαλίτσες και διαβατήρια!

Ήταν μια βδομάδα όπου τα είδαν όλα στον Άρη… Ισως για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία του, η ομάδα είχε ένα τόσο εντυπωσιακό και κυρίως ουσιαστικό come back. Όσο για επίλογο;

Οι ατάκες του Χαβιέ Ματίγια νομίζουμε ότι τα λένε “όλα”:

“Είχαμε πολλές καλές και σημαντικές στιγμές. Η πιο σημαντική ίσως είναι αυτή τη τελευταία εβδομάδα, κόντρα στην ΑΕΚ. Ίσως και αυτή κόντρα στον ΠΑΟΚ, που πήγαμε από δύσκολο αποτέλεσμα και όλοι πίστευαν ότι ο Αρης ήταν εκτός Ευρώπης. Είμαστε οικογένεια μέσα στα αποδυτήρια. Αυτή η οικογένεια μας κράτησε στις δύσκολες στιγμές. Έχουμε καλή ομάδα, καλούς παίκτες, αλλά είμαστε μια οικογένεια και αυτό πρέπει να κρατήσει ο σύλλογος”…

Χουλιάν, συγγνώμη! O ήρωας του Καμποτεχάρ σπάει τα ρεκόρ, γράφει ιστορία και κερδίζει τον σεβασμό όλων μας

Χουλιάν Κουέστα… Ο  ήρωας του Καμποτεχάρ σπάει τα ρεκόρ, γράφει ιστορία και κερδίζει τον σεβασμό όλων μας…

Το όνομα του γκολκίπερ του Άρη, δόθηκε στο δημοτικό αθλητικό κέντρο της Καμποτεχάρ, που είναι η γενέτειρά του, εδώ και μερικά χρόνια, ενώ πέρσι τον Απρίλιο τοποθετήθηκε και η κεντρική ονομασία!

Το Καμποτεχάρ είναι ένα μικρό χωριό έξω από τη Γρανάδα, στην Ανδαλουσία.  Ίσα που μετράει 1.300 κατοίκους. Ο ήρωας αυτού του μικρού ανδαλουσιανού χωριού λέγεται Χουλιάν Κουέστα…

Πριν μερικά χρόνια κατασκευάστηκε ένας αθλητικός πολυχώρος στο Καμποτεχάρ. Δεν δόθηκε ποτέ κάποια ονομασία μέχρι τις 23 Μαρτίου 2015, όταν με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου τιμήθηκε ο τερματοφύλακας που υπερασπίζεται την εστία του Άρη.

Το “Polideportivo Municipal” του Καμποτεχάρ πήρε το όνομα του Χουλιάν Κουέστα και ο δήμαρχος του χωριού, Χοσέ Λουίς Φεράν δήλωσε τότε πως “ο Χουλιάν αξίζει αυτό που έγινε σήμερα. Το σκεφτόμασταν πολύ καιρό αυτό, από τότε που υπέγραψε στη Σεβίλλη. Το είχα θέσει στο συμβούλιο και ομόφωνα το αποφασίσαμε. Είναι ένα πολύ καλό παιδί που πάντα έρχεται το Καμποτεχάρ και είναι κοντά στους συγχωριανούς του”.

Αυτός ο ήρωας του Καμπετεχάρ, βίωσε πολλά και διάφορά στα τέσσερα χρόνια που αναπνέει έχοντας το σήμα του “θεού του πολέμου” στο στήθος. Πέρασε από την αποθέωση, στην απόλυτη αμφισβήτηση. Είμαστε σίγουροι, ότι ακόμη βλέπει στον… ύπνο του, τους εφιάλτες με τον Μπουχαλάκη, του Μόλντε, της Κοβαλίβκα, ίσως κι άλλων “πρωταγωνιστών”. Ε, και;

Μήπως αυτή δεν είναι η μοίρα των πορτιέρο. Μια άσπρη γραμμή τους χωρίζει από την αποθέωση ή την κατακραυγή. Ένας λάθος για να πας στα τάρταρα ή μια μεγάλη απόκρουση για να γίνει ήρωας.

Τούτες τις ώρες λοιπόν, τώρα που γίνεται το “ταμείο”, οφείλουμε, πρώτοι από όλους εμείς, να απευθύνουμε ένα μεγάλο συγγνώμη στον Χουλιάν. Τίμησε τη φανέλα του Άρη επί τέσσερα χρόνια, υπερασπίστηκε την εστία των κιτρινόμαυρων και σίγουρα ήταν ένας τίμιος γίγαντας που δέθηκε όσο λίγοι με τον σύλλογο.

Το αν συνεχίσει κανείς δεν το ξέρει. Το σίγουρο είναι ότι με τον Άρη έσπασε τα προσωπικά ρεκόρ:  Έχει αγωνιστεί σε 114 παιχνίδια, τα περισσότερα σε σχέση με άλλες ομάδες στην καριέρα του (Σεβίλλη, Αλμερία, Βίσλα) και με τις εμφανίσεις του στα τελευταία ματς κατάφερε να κερδίσει τις καρδιές όλων…

Χουλιάν, συγγνώμη!

Ένα απίστευτο Σαββατόβραδο! Από τον θρίαμβο του ποδοσφαίρου στην χαμένη ευκαιρία του μπάσκετ

Τι Σαββατόβραδο ήταν αυτό για την Αρειανή οικογένεια ;Σίγουρα όχι για καρδιακούς.. Στο ποδόσφαιρο εκεί που πιστέψαμε στο 0-2 μέχρι το 78ο λεπτό ότι η Ευρώπη χάθηκε ήρθε ο από μηχανής θεός του Άρη (βλέπε Μπρούγος ) με τις αλλαγές του να αντιστρέψει την κατάσταση και από την κόλαση να πάμε στον Παράδεισο.

Στο μπάσκετ έγιναν ακριβώς τα αντίθετα πράγματα .Εκεί στην Πάτρα με αντίπαλο τον αδιάφορο βαθμολογικά Απόλλωνα ενώ μέχρι 4 δευτερόλεπτα πριν το τέλος είχαμε αγκαλιάσει την πέμπτη θέση , ένα λάθος των παικτών μας και ένα τρίποντο μαχαιριά ήταν η αιτία να χάσουμε τον αγώνα και να βρεθούμε στην έβδομη θέση  με την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος της Α1.

Πάντως προσωπικά η χρονιά κλείνει πολύ καλά  για τον Άρη και στα δυο λαοφιλή αθλήματα. Στο ποδόσφαιρο βέβαια θα ήταν εξαιρετική αν συμμετείχαμε   στον τελικό του κυπέλλου και παίρναμε επιτέλους ένα τρόπαιο αλλά στον αθλητισμό υπάρχουν και οι ατυχίες και αυτό που έγινε στην Λαμία με τα χαμένα δυο πέναλτι μας στέρησε αυτό το δικαίωμα . Όμως οι προοπτικές υπάρχουν και ο Άρης είναι σε σωστό δρόμο και αν ο κόσμος είναι κοντά στην ομάδα (όπως συνέβη και χθες που το Κλεάνθης Βικελίδης θύμιζε κόλαση) και συνεχίσει να εμπιστεύεται τον Θόδωρο Καρυπίδη θα έρθουν και οι τίτλοι.

Για το μπάσκετ όταν ξεκινούσε η φετινή χρονιά αν έλεγε κάποιος ότι ο Άρης με το μικρότερο μπάτζετ της κατηγορίας θα τερμάτιζε στην κανονική περίοδο έβδομος και μερίδα του κόσμου του θα στεναχωριόταν γιαυτό σίγουρα θα έλεγαν ότι δεν ξέρει τι του γίνεται . Ο Άρης κατάφερε μετά από 5 χρόνια να βρεθεί στα play off και άρα ακόμη η χρονιά δεν τελείωσε γιαυτόν .

Το θετικό είναι ότι φέτος κανένας παίκτης δεν αποχώρησε γιατί ήταν απλήρωτος και αυτός που έφυγε κοινή συνεναίσει ( Χάνλαν) ήταν γιατί επιζητούσε κάτι καλύτερο οικονομικά και έφερε και κάποια χρήματα στο ταμείο.

Απλά αν οι παίκτες του Άρη ήταν λίγο ποιο προσεκτικοί στο τέλος στην Πάτρα θα έπαιρναν την νίκη και την πέμπτη θέση και στην play off θα αντιμετώπιζαν την ΑΕΚ μια ομάδα αλλοπρόσαλλη που είναι ικανή για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο ενώ τώρα θα παίξουν με τον διεκδικητή του τίτλου ΠΑΟ και με μειονέκτημα έδρας ψάχνοντας για ένα θαύμα.

Πάντως και αν τερματίσει έβδομος ο Άρης αν θέλει μπορεί να διεκδικήσει και να πάρει ένα Ευρωπαϊκό εισιτήριο και να συμμετάσχει σε κάποιο Ευρωπαϊκό κύπελλο.

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Επικός, τρομακτικός, ανεπανάληπτος! Ο Άρης που δεν ξέραμε, ο Άρης που δεν περιμέναμε!

Επικός, τρομακτικός, ανεπανάληπτος. Ο ΑΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ εξέπληξε τους πάντες . Κανένας δεν περίμενε να είναι τόσο κακός στα δύο τρίτα του παιχνιδιού, κανένας δεν περίμενε την αντίδραση στα τελευταία είκοσι λεπτά.

Ο αγώνας ήταν η περίληψη όλης τη χρονιάς του ΑΡΗ. Η αστάθεια ,  το άγχος, η νευρικότητα, η επιπολαιότητα , εμφανίστηκαν ως κακοί δαίμονες, που μας προβλημάτισαν σε πάρα πολλά παιχνίδια του φετινού πρωταθλήματος, χαρακτήρισαν τα 70 λεπτά του παιχνιδιού. Η ωριμότητα, ο ενθουσιασμός, η διάθεση , η ενέργεια , η επιθετικότητα , έκαναν την εμφάνιση τους στο τέλος. Η ανατροπή ήταν το επιστέγασμα μιας υπερπροσπάθειας.

Ξεκίνησε από τις αλλαγές του προπονητή  που άλλαξε το σύστημα και ανακάτεψε τους αντιπάλους. Οι αντίπαλοι δεν πρόλαβαν να διαβάσουν τα νέα δεδομένα, κι έμειναν αποσβολωμένοι να παρακολουθούν την αντεπίθεση του ΑΡΗ , από τον πάγκο. Η αλλαγή ψυχολογίας της ομάδας και η πίστη ότι όλα μπορούν να γίνουν τσάκισε την όποια αντίδραση της ένωσης .  Ήταν η «ζωγραφιά» μιας χρονιάς σε ένα κάδρο ποδοσφαιρικού μινιμαλισμού. Απλά , απέριττα, λιτά. Εντυπωσιακό αποτέλεσμα, βγαλμένο από σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Υπάρχει και ένας ακόμα σημαντικός λόγος που οδήγησε τον ΑΡΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στην Ευρώπη. Το ΧΑΡΙΛΑΟΥ. Όταν βρυχάται το ηφαίστειο καλύτερα να φεύγεις μακριά. Η λάβα θα σε κάψει. Ο δικέφαλος της Αθήνας έπεσε θύμα του πιο καυτού γηπέδου της χώρας με τον πιο ενεργητικό κόσμο στο παιχνίδι. Ήταν καταπληκτικό το θέαμα , ήταν απερίγραπτη η ώθηση που έδωσε στην ομάδα η αύρα της κερκίδας.

– Ο ΑΡΗΣ μας είναι στην Ευρώπη , αφήνοντας έξω έναν αντίπαλο που πάλεψε με νύχια και με δόντια να του στερήσει αυτό το στόχο. Είναι γεγονός ότι μπήκε στο ματς με καλύτερη ενέργεια και διάθεση. Έβρισκε τις αδυναμίες του ΑΡΗ και δημιουργούσε καταστάσεις για να βρει τέρμα. Είχε στήσιμο μέσα στο γήπεδο ανάλογο μ’ αυτό του οσφπ.

Άνοιξε τις γραμμές της σε όλο το πλάτος του γηπέδου για να αναγκάσει τον ΑΡΗ να τρέξει περισσότερο, να έχει μεγαλύτερες αποστάσεις από παίκτη σε παίκτη ώστε να βρει κενό είτε στα άκρα με overlap ή να υπάρχει παιχνίδι ένας με έναν είτε στον άξονα όπου δεν θα προλάβαιναν να κλείσουν οι κεντρικοί χαφ. Το κατάφερε  μέχρι το εικοστό λεπτό του πρώτου ημιχρόνου. Κάπου εκεί ο ΑΡΗΣ άρχισε να κλείνει τις αποστάσεις , πίεσε με δεύτερο παίκτη στα άκρα και οπισθοχώρησε ο Μπερτόγλιο για να κόψει την κυκλοφορία της μπάλας. Μ’ αυτή τη διάταξη ήταν δύσκολο να βγει επίθεση με αξιώσεις και η ομάδα ήταν κακή στο επιθετικό κομμάτι.

– Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ παραδόθηκε στις ορέξεις των αντιπάλων. Δεν μπόρεσε να κόψει την επιθετικότητα των πλάγιων και βρέθηκε να χάνει με δύο τέρματα διαφορά. Κακές αντιδράσεις απ’ όλους. Φάνηκε ότι η μάχη θα χανόταν χωρίς ουσιαστικά να αγωνιστεί η ομάδα. Γιατί μέχρι τότε δεν υπήρχε κάποια σημαντική προσπάθεια που να έδειχνε ότι παίζεται ο αγώνας της χρονιάς για τον ΑΡΗ. Αντίθετα οι αντίπαλοι είχαν πιάσει τον ταύρο απ’ τα κέρατα.

Όλα αυτά μέχρι το τελευταίο εικοσάλεπτο. Ο Πάλμας μπαίνει φουριόζος στο γήπεδο, αλλάζει το σύστημα σε 4-4-2, απελευθερώνεται ο Καμαρά από το διπλό και τριπλό μαρκάρισμα, ανεβαίνουν όλες οι γραμμές του ΑΡΗ προς την επίθεση και ως εκ θαύματος ο Ματέο αποφασίζει να μας θυμίσει γιατί τον θαυμάζαμε τόσα χρόνια. Ντουκουρέ και Ματίγια κάνουν κουμάντο στο κέντρο, ο Μπράμπετς με τον Φαμπιάνο κόβουν όλες τις μπαλιές, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας «ποταμός» που παρέσερνε στο διάβα του ότι έβρισκε μπροστά του.

Το τέρμα του Πάλμας δίνει ψυχολογία , ο Μαντσίνι κλείνει τις εκκρεμότητες για την αρχική απόδοση της ομάδας και   ο Ματέο χαρίζει τον ποδοσφαιρικό Παράδεισο στους αρειανούς απανταχού στον κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι μετά την ισοφάριση και την κατάρρευση των αντιπάλων ήταν θέμα ελάχιστου χρόνου να γίνει η ανατροπή. Ο πίνακας έγραψε 3-2 και το πανηγύρι ξεκίνησε για τα καλά.

-Η χρονιά τελείωσε με την έκφραση όλων των συναισθημάτων σε ένα ενενηντάλεπτο. Από την πίκρα στη γλύκα, από τη λύπη στη χαρά, από τη δυστυχία στην ευτυχία, από τη θλίψη στο θαυμασμό. Ο φετινός ΑΡΗΣ μας τα έδωσε όλα στο τέλος. Ματς με χιτσκοκιές πινελιές, που ορίζει μια πιο ονειρεμένη συνέχεια. Οι επόμενες προκλήσεις δεν αργούν…

“Ευχαριστώ και τον Θεό που μ’ έχει κάνει Αρειανό”! Με τέτοιους άθλους “γεννιέται” μια νέα γενιά Αρειανών!

“Ευχαριστώ και τον Θεό που μ’ έχει κάνει Αρειανό”! Ποιος δεν το τραγούδησε, ποιος δεν το βίωσε μετά το τέλος του ντέρμπι θρίλερ με την ΑΕΚ; Το γράφουμε και νιώθουμε ένα αδιαπέραστο ρίγος.

Μέχρι το 75′ πολλοί δεν είχαν πιστέψει στην ανατροπή, κάποιοι ενδεχομένως έφυγαν από το γήπεδο (ανθρώπινο είναι, το είδαμε πρόσφατα στο Ρεάλ-Μάντσεστερ Σίτι), πολλοί περισσότεροι τα είχαν με την τύχη τους και την ομάδα που αγάπησαν.

Να εξομολογηθούμε ότι και μείς μετά το 0-2, τα είχαμε με την ομάδα, τους παίκτες, τον πρόεδρο, τον… φροντιστή. Όλα μας έφταιγαν, για όλα, κατηγορούσαμε τους πάντες.

Κι όμως… Μετά το 62′ ο Χερμάν Μπούργος είχε “φωνή” και “άστρο”. Έριξε στη μάχη τους Πάλμα, Ματέο, Σάκιτς αντί των Σούντγκρεν, Μπερτόγλιο, Ιτούρμπε και αλλάζοντας το σύστημα σε 4-4-2, άλλαξε τα πάντα όλα! Ο Άρης πίεσε και στο 64′ ο Πάλμα κατέβασε την μπάλα και σούταρε, πάνω στον Χατζισαφί, εκεί έδωσε το πέναλτι για χέρι ο Μάντεν, το οποίο πήρε “πίσω”, “εξαφανίζοντας” το, αφού είδε το VAR.

Και φτάσαμε στο 78′. Τότε που “μίλησε” η… κόμπρα από την Ονδούρα. Ο Λουίς Πάλμα έβαλε τον Άρη στο παιχνίδι κι έδωσε το σύνθημα! Το γκολ, το πάθος και η ενέργεια του, αφύπνισαν τον Άρη, βγάζοντας τον από το μπλακ άουτ.

Όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ένα αγωνιστικό έπος. Το γράψαμε και χθες. Δεν θυμόμαστε εδώ και περίπου πέντε δεκαετίες τον Άρη, να γεμίζει το Χαριλάου και να κερδίζει έναν τελικό ή έστω όπως χθες, ένα ματς “τελικό” η ομάδα του Άρη. Πάντα γέμιζε την καρδάρα και έδινε μια… στραβοκλωτσιά και τα “γκρέμιζε” όλα.

Χθες έγινε ένα άθλος. Και κακά τα ψέματα με τέτοιους άθλους “γεννήθηκε” χθες νέα γενιά Αρειανών! Τα πλατιά χαμόγελα που συνόδευαν τους χιλιάδες φίλους του Άρη κατά την αποχώρησή τους, αποτέλεσαν ακόμη μεγαλύτερη νίκη, από τους τρεις βαθμούς και την ανατροπή των παικτών.

Η λογική και ο εγωισμός επέστρεψαν στον Άρη! Τώρα απλά πρέπει να “τελειώσει τη δουλειά” με την ΑΕΚ στο… σπίτι του!

Το απόλυτο κοντράστ. Ο Άρης πόσες φορές φέτος δεν το έχει βιώσει, μαζί με τον κόσμο του; Από τα βράχια, την κακή εμφάνιση και τον απόλυτο προβληματισμό της περασμένης Κυριακής, με την χρυσή ευκαιρία πεταγμένη στα… σκουπίδια απέναντι στον Ολυμπιακό, μέχρι την σπουδαία εικόνα και το “τρίποντο” που… τούμπαρε προβλήματα, πίεση, άγχος και φυσικά τον αντίπαλο ΠΑΟΚ, η διαδρομή γνώριμη όσο ποτέ…

Πώς τα έφερε μοίρα; Η προηγούμενη φετινή νίκη του Άρη μέσα στην Τούμπα, ήταν μετά το Βατερλό με τον ΠΑΣ Γιάννινα και το -μέχρι και σήμερα- αχώνευτο 0-5. Τότε ένας Άρης με τεράστια πίεση, απέδρασε με νίκη χάρη στο γκολ του Μαντσίνι. Τώρα με ακόμη μεγαλύτερη πίεση, τα κατάφερε και πάλι!

Στην Τούμπα επέστρεψαν χθες δυο σημαντικά στοιχεία για τον Άρη, πέρα από τις εξίσου σημαντικές όπως αποδείχθηκε, επιστροφές των Καμαρά και Μπερτόγλιο στην ενδεκάδα: η λογική και το πάθος-ποδοσφαιρικός εγωισμός, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα, έναν ιδανικό συνδυασμό που έφερε την μεγάλη νίκη.

Λογική: Ο Χερμάν Μπούργος  αυτή τη φορά συνέθεσε ένα αγωνιστικό σχέδιο χωρίς πειράματα, ούτε… αλχημείες, αλλά φόρεσε στην ομάδα το αγωνιστικό “κοστούμι” που έμαθε καλά τα τελευταία δυο χρόνια, μια και δημιουργήθηκε για να παίζει το 4-2-3-1, έχοντας τα κατάλληλα υλικά στην μεσοεπιθετική γραμμή. Η επιστροφή λοιπόν, στο ορθολογικό κομμάτι τακτικής, αλλά και διαχείρισης του αγώνα, έφερε ηρεμία, σιγουριά, αποτελεσματικότητα.

Επιστροφή Καμαρά-Μπερτόγλιο: Η παρουσία του Καμαρά στην ενδεκάδα, παρά την… λαχτάρα στη φάση του πρώτου ημιχρόνου, με το μνημειώδες άτσαλο κοντρόλ στο τετ α τετ με τον Πασχαλάκη (και τι δεν άκουσε ο Μαυριτανός), συνολικά αποδείχθηκε καταλυτική για τους κιτρινόμαυρους. Ο “εκτελεστής” του αγώνα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο και πέτυχε ένα από τα πιο όμορφα γκολ όλου του φετινού πρωταθλήματος. Σημαντική και η επιστροφή του Μπερτόγλιο, ο οποίος… ξέχασε πότε αγωνίστηκε για τελευταία φορά ως βασικός, είχε όρεξε και βοήθησε τα μέγιστα.

Ποδοσφαιρικός εγωισμός: Ο Άρης σε σχέση με τις δυο ήττες στα ντέρμπι με Παναθηναϊκό-Ολυμπιακό, είχε πάθος και πίστη στον αγωνιστικό χώρο. Προφανώς λειτούργησε ο ποδοσφαιρικός εγωισμός στην κατάλληλη στιγμή. Ο προβληματισμός και η απογοήτευση ήταν δεδομένα στοιχεία πριν από τη σέντρα. Μετά την παρουσία του Θόδωρου Καρυπίδη για δυο μέρες στο Νέο Ρύσιο και τις συζητήσεις του με τον Χερμάν Μπούργος και τους παίκτες, αλλά και τι περιρρέουσα ατμόσφαιρα, περιμέναμε να φανεί κατά πόσο θα παίξει “μπάλα” ο ποδοσφαιρικός εγωισμός όλων μέσα στην ομάδα. Από το τεχνικό τιμ μέχρι τους ποδοσφαιριστές. Κάτι που φάνηκε ότι λειτούργησε τελικά στην πράξη.

Μ΄αυτά και μ’ αυτά, ο Άρης πέρασε από την Τούμπα (όπως χαριτολογώντας χαρακτηρίστηκε ως… ξοχικό), έχτισε ένα σπουδαίο ρεκόρ (αήττητος φέτος, με τρεις νίκες, μια ισοπαλία και μηδέν παθητικό) κόντρα στον ΠΑΟΚ, μάζεψε αρκετό από το… χυμένο γάλα που σκόρπισε ο ίδιος και απομένει πλέι να γεμίσει την Ευρωπαϊκή καρδάρα το Σάββατο κόντρα στην ΑΕΚ “τελειώνοντας τη δουλειά” στο… σπίτι, μαζί με τον κόσμο του (όπως επίσης εύστοχα σχολίασε ο Θωμάς Ναζλίδης).

Με νίκη θέτει νοκ άουτ την αθηναϊκή ομάδα και βγάζει τα διαβατήρια του για την Ευρώπη για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό!

 

Κι ο… άγιος φοβέρα θέλει! Ο Άρης “ξύπνησε”, έδωσε ρεσιτάλ και πλέον ένα παιχνίδι-όλη η χρονιά!

Κι ο άγιος φοβέρα θέλει. Η αντίδραση, η σκληρή κριτική, τα ξεφωνητά του κόσμου ταρακούνησαν την «κοιμώμενη» ομάδα του ΑΡΗ για να επανέλθει στο δρόμο των επιτυχιών.

Ποιος περίμενε, μετά την τραγική εμφάνιση  της Κυριακής, ότι οι ίδιοι παίκτες θα «πατούσαν» κυριολεκτικά τον όμιλο μέσα στο γήπεδο του. Πλέον η Τούμπα δεν πρέπει να θεωρείται εξοχικό του ΑΡΗ αλλά πρώτη κατοικία. Οι άλλοι έχουν χάσει το μέτρημα, πόσους αγώνες έπαιξαν και έχουν να κερδίσουν.  Ο ΑΡΗΣ μας τρελαίνει με τα αποτελέσματα του. Κάνει ήττες που δεν άξιζε , κερδίζει όταν φαίνεται δύσκολο να το κάνει, χάνεται όταν πιέζεται , ειδικά εντός έδρας. Η αστάθεια αυτή είναι το χαρακτηριστικό της φετινής χρονιάς. Ή του ύψους ή του βάθους.

–  Η Τούμπα πρέπει να έχει κάτι, που κάνει τους παίκτες να παίζουν τα καλύτερα παιχνίδια τους. Υπάρχει προφανώς αυξημένο κίνητρο να αποδείξουν σε όλους μας ότι μπορούν να κερδίζουν σε δύσκολες συνθήκες. Είναι η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να σκεφτεί ο καθένας από εμάς για τα επιτυχή αποτελέσματα. Ο ΑΡΗΣ έδωσε ρεσιτάλ ποδοσφαίρου. Διάθεση, εγωισμός, κερδισμένες μάχες σώμα με σώμα, ώριμη συμπεριφορά με σωστές επιλογές μέσα στο γήπεδο, κατάφεραν οι παίκτες να επιβάλουν τους δικούς τους όρους από την αρχή του αγώνα και να δείξουν ότι θέλουν τη νίκη με οποιονδήποτε τρόπο.

Αυτός ο ΑΡΗΣ αρέσει στους πάντες. Το ερώτημα είναι απλό: αφού μπορείτε ρε παιδιά, γιατί δεν το κάνετε συνέχεια; Πόσο δύσκολο είναι να έχετε μια σταθερότητα στο επίπεδο του 70% και του 80% ώστε να παίρνετε τα παιχνίδια με υποδεέστερες ομάδες; Γιατί πρέπει να μας έχετε όλους στη πρίζα και να μην ξέρουμε τι να περιμένουμε; Όταν υπάρχει το μυαλό στο κεφάλι του Καμαρά όλα γίνονται πιο εύκολα. Κρατάει πίσω την άμυνα των αντιπάλων, τους πιέζει και τους αναγκάζει να σκέφτονται δύο φορές τι να κάνουν, δεν έχει αντίπαλο στο ένας με έναν, ξεπετάγεται στους κενούς χώρους ανάμεσα από τα σέντερ μπακ, δημιουργεί πανικό. Γιατί δεν τον έχουμε σε κάθε αγωνιστική με τέτοια λειτουργία; Τόσα ερωτήματα που αν υπήρχαν απαντήσεις θα λύναμε πολλές απορίες μας.

– Η πίεση και των δύο ομάδων κοντά στην περιοχή, ευεργέτησε τον ΑΡΗ. Με τον Μπερτόγλιο σε μεγάλα κέφια, κατάφερνε να φέρνει τη μπάλα γρήγορα στην επίθεση και να δουλεύει στα πλάγια με τους Εμπακατά και Σούντγκρεν.  Ουσιαστικά μάζευε τις γραμμές του αντιπάλου πίσω , με αποτέλεσμα οι όποιες προσπάθειες του για επίθεση να γίνονται μόνο με ένα παίκτη , τον σέντερ φορ. Η άμυνα του ΑΡΗ τον έσβησε εύκολα και έκλεισε το ημίχρονο χωρίς να νιώσει απειλή.

–  Δεν υπήρξε κάποια προπονητική έμπνευση για την καλή λειτουργία της ομάδας. Οι παίκτες έπαιξαν καλύτερα από τα προηγούμενα ματς. Είναι τόσο απλό. Στο δεύτερο επιβεβαιώθηκε η ανωτερότητα του ΑΡΗ με το γκολ και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Αν κάποιος θα έβαζε γκολ αυτός θα ήταν ο ΑΡΗΣ. Ήταν θέμα χρόνου να γίνει μία φάση για να μπει το τέρμα. Πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας, ο Μαντσίνι ήξερε που θα «πεταχτεί» ο Καμαρά για να «σερβίρει» , άψογο τελείωμα στην κλειστή γωνία του τερματοφύλακα και τέλος καλό όλα καλά.

– Το επόμενο παιχνίδι είναι όλη η χρονιά. Η επιτακτική νίκη μέσα στο «Βικελίδης» δεν είναι ο χαρακτηρισμός που πρέπει να δημιουργήσει άγχος. Την ξέρουν την ένωση, την κέρδισαν, έχουν παίξει πολλές φορές μαζί…. καιρός να μπουν και να κερδίσουν. Και οι δύο ομάδες έχουν κίνητρο, ας είναι η φορά που το δικό μας να είναι το δυνατότερο.

Το θέλουμε για όλους τους λόγους που μπορεί να σκεφτεί ο κάθε αρειανός. Στα συν το πρεστίζ της ομάδας που θα είναι για τέταρτη συνεχή χρονιά στην Ευρώπη, η προσπάθεια για μια καλή πορεία που θα δώσει οφέλη , για το μέλλον που θα ανοίξει νέους δρόμους. Ο ΑΡΗΣ είναι καλός και θέλουμε να γίνει καλύτερος. Το άγχος ας μείνει στους ενωσίτες.

Ας του δείξουμε ότι δεν μπορούν να πάρουν κάτι στην έδρας μας. Να τους δείξουμε ότι όταν θέλει ο ΑΡΗΣ δεν υπάρχει αντίπαλος. Ας μην είναι το τρίποντο στην Τούμπα άλλη μία φωτοβολίδα. Να γίνει το σκαλί για να πάμε ψηλότερα, έστω στο τέλος.

Οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες από τις δυνατότητες της ομάδας!

Η εμφάνιση στη Λεωφόρο προϊδέαζε ότι υπάρχει πρόβλημα στην αντιμετώπιση των δύσκολων αγώνων και των απαιτήσεων που δημιουργούνται στην διάρκεια των πλέι οφ.

Μπορεί οι νίκες με τους δύο δικεφάλους να έκρυψαν κάτω από το χαλί το πρόβλημα, αλλά πλέον είναι φανερό ότι με την πίεση να έχει φτάσει στο ζενίθ , αυτή η ομάδα δεν μπορεί να την διαχειριστεί. Για την ακρίβεια δεν γίνεται καμία διαχείριση αγώνων με κάποιο σκοπό. Με τον παο δεν έπρεπε να χαθεί το ματς.

Με το οσφπ ήταν απαραίτητη η νίκη για να υπάρχει μαξιλαράκι ασφαλείας από τον πέμπτο της βαθμολογίας. Δεν έγινε. Αγώνας must win και δεν υπήρξε σοβαρή ευκαιρία. Δεν γίνεται έτσι. Δυστυχώς. Ο οργανισμός ΑΡΗΣ δεν έχει τις δυνάμεις ή και τις δυνατότητες ακόμη, για να ανταπεξέλθει στα πραγματικά δύσκολα.

Οι φίλαθλοι περιμένουν, ειδικά φέτος, μία νίκη που θα δείξει ότι τα πιστεύω τους και οι φιλοδοξίες τους βρίσκουν ανταπόκριση στον ΑΡΗ. Ο ίδιος ο ΑΡΗΣ απογοητεύει μη μπορώντας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Καμία έκπληξη ότι τη φετινή χρονιά δεν γέμισε το γήπεδο.

Ο κόσμος καταλαβαίνει και δεν παραμυθιάζεται. Όταν η ομάδα θα γίνει αντάξια των προσδοκιών τότε θα υπάρχει και η ανάλογη ανταπόκριση. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Μέχρι τότε…  υπομονή.

– Στα του παιχνιδιού τίποτα φοβερό και μη αναμενόμενο. Χάθηκε ένα ημίχρονο , στο οποίο ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να βάλει γκολ, κι ένας οσφπ που κρατούσε με ευκολία τη μπάλα αλλά δεν έβρισκε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να σκοράρει αυτός. Όλη η τακτική του ημιχρόνου ήταν από τη μία η κίνηση του Μαντσίνι στα δεξιά του στόπερ του οσφπ , για να πάρει μπάλα μέσα στην περιοχή, μιας και  ο αμυντικός δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει, αλλά χωρίς αποτέλεσμα από κει και πέρα.

Από την άλλη ο προπονητής των αντιπάλων επέλεξε να παίζει σε όλο το πλάτος του γηπέδου και δημιουργούνταν οι ευκαιρίες στους πλάγιους μπακ να έχουν τη μπάλα σε ανοιχτό γήπεδο γιατί η άμυνα του ΑΡΗ συνέκλινε προς τη μπάλα και όχι στους παίκτες. Δύο κινήσεις που δεν απέφεραν κέρδος στις δύο ομάδες. Αμυντικά όλοι πρόσεχαν να μην γίνει το λάθος. Και δεν έγινε. Ένας ΑΡΗΣ άχρωμος, άγευστος , άοσμος.

– Στο δεύτερο ημίχρονο κάτι πήγε να αλλάξει με τις συγκλίσεις των δύο πλάγιων του κέντρο προς την περιοχή. Βρήκε χώρο ο Σούντγκρεν με τον Εμπακατά να παίξουν στο διάδρομο της γραμμής, δεν κατάφεραν όμως να δημιουργήσουν καμία επικίνδυνη κατάσταση. Το γκολ ήρθε πάλι από στημένη φάση ενώ αντίστοιχα ο ΑΡΗΣ δεν απείλησε ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι κάτι άλλαξε σ’ αυτές τις φάσεις , προσγειωθήκαμε ανώμαλα.

– Η ομάδα δεν έχει τη δύναμη να ορίσει τη μοίρα της. Δόθηκαν τόσες ευκαιρίες, μέσα στη χρονιά και στα πλέι οφς, να ξεκαθαρίσει με το στόχο της Ευρώπης. Αποδείχθηκε ότι λείπουν πολλά. Έχασε μέσα από τα χέρια της νίκες που θα άλλαζαν την πορεία της. Έχει χαθεί η πίστη για το κάτι παραπάνω κι αν ακόμα υπάρχουν ελπίδες για την Ευρώπη είναι γιατί η αεκ είναι σε κακό φεγγάρι.

– Πίστευα στη νίκη γιατί όταν περπατάς σε μονόδρομο δεν έχει επιλογές πέρα από το να παλέψεις για να φτάσεις στον προορισμό σου. Περίμενα να δω παίκτες που να ξέρουν τι θα κάνουν, πως θα το κάνουν, πως θα συνεργαστούν μέσα στο γήπεδο. Η ψυχολογία όμως ήταν με τη μεριά των αντιπάλων που ήρθαν να κερδίσουν, επιβάλλοντας από την αρχή τον δικό τους ρυθμό και τα δικά τους θέλω στον αγωνιστικό χώρο. Ο ΑΡΗΣ έχει έλλειμμα προσωπικοτήτων. Μας κέρδισε ο Αβραάμ που φέτος δεν ξέρω αν έπαιξε σε άλλο παιχνίδι 90 λεπτά.

– Η ομάδα μας θέλει αλλαγές μέσα στον αγωνιστικό χώρο Παίκτες σαν τον Ιτούρμπε, τον Εντιαγέ, τον Καμαρά, είναι πολυτέλεια για το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος. Θα έπρεπε να ποτίσουν με τις παραστάσεις που έχουν, τους υπόλοιπους για καλύτερη λειτουργία μέσα στο γήπεδο. Δεν το πέτυχαν.. Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές με το ίδιο αποτέλεσμα.

-Η τύχη του ΑΡΗ είναι πλέον στα χέρια άλλων. Η εικόνα της ομάδας δεν δίνει την εντύπωση ότι θα καταφέρει τρεις νίκες για να εξασφαλίσει τον στόχο της. Ελπίζω μόνο στον εγωισμό των παικτών να θέλουν να αποδείξουν ότι αξίζουν περισσότερα απ’ όσα μας έδειξαν.  Κι αυτό με επιφύλαξη….

Χωρίς ψυχή, νεύρο και ουσία, ο Άρης ήταν “απών” στην πιο κρίσιμη καμπή της “μάχης”

Ο Άρης πέταξε χθες στα σκουπίδια “χρυσή” ευκαιρία, έχασε (0-1) από τον Ολυμπιακό στη δεύτερη συνεχόμενη ήττα του στα πλέι οφ και… έμπλεξε σε περιπέτειες, σε ότι αφορά την έξοδο στην Ευρώπη. Μια ομάδα χωρίς ψυχή, νεύρο και ουσία “κατάφερε” να είναι “απών” στην κρίσιμη καμπή της “μάχης” για την Ευρώπη!

Η ομάδα του Χερμάν Μπούργος ναι μεν είχε τρεις σημαντικές απουσίες (Καμαρά, Σάσα, Γκάνεα), αλλά παίζοντας με τον (αδιάφορο) Ολυμπιακό των πολλών απουσιών (συνολικά 13 παίκτες ήταν εκτός αποστολής) έχασε τεράστια ευκαιρία να πάρει το “τρίποντο” και να αποκτήσει προβάδισμα για το Ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Σε ένα τόσο κρίσιμο ραντεβού Ευρώπης ο Άρης γέμισε με πικρία και προβληματισμό τον κόσμο του, χάνοντας, όχι απλά ένα ματς, αλλά και την ευκαιρία να κρατήσει πιο σφιχτά το εισιτήριο για το Conference League στα χέρια του. Ήττες υπάρχουν πολλές. Είναι όλα τα αποτελέσματα στο… πρόγραμμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει δικαιολογία για την εικόνα που παρουσίασε χθες η ομάδα του Χερμάν Μπούργος.

Ο Αργεντίνος για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι παρουσίασε μια ομάδα που δεν είχε τα βασικά… συστατικά για να πάρει μια νίκη απέναντι στον ελλιπέστατο Ολυμπιακό και να “κλειδώσει” τον τελευταίο στόχο που έμεινε…

Ήταν μια κακή εμφάνιση των κιτρινόμαυρων, μια από τις χειρότερες φέτος, με παίκτες που δεν είχαν ψυχή και σθένος, δικαιολογημένες οι αποδοκιμασίες του κόσμου πριν καν ολοκληρωθεί το παιχνίδι! Ελάχιστες οι καλές στιγμές του Άρη, μια ήττα-μαχαιριά σ΄ένα κομβικό σημείο του πρωταθλήματος, που πάει πίσω τον Άρη.

Τώρα το ζητούμενο είναι ένα: πώς θα βρει η ομάδα το σθένος, τα ψυχικά αποθέματα και κυρίως το καθαρό μυαλό για να επιστρέψει στις νίκες και στην… εξισορρόπηση των φιλοδοξιών του, πέρα από τις όποιες δηλώσεις ακούστηκαν μετά το ματς.

«Έχουμε τρία παιχνίδια, διαθέτουμε τον προπονητή και τους παίκτες για να τα διεκδικήσουμε. Γνωρίζουμε πως πρέπει να παίξουμε απέναντι στον ΠΑΟΚ, πάμε λοιπόν για έναν τελικό» δήλωσε χθες ο Σέικ Ντουκουρέ, αλλά πλέον τίθεται θέμα για το πόση είναι η απόσταση από την θεωρία στην πράξη…

Το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ είναι την Τετάρτη. Άρα οι απαντήσεις δεν αργούν…

Το μικρό θαύμα του Άρη και το μυστικό της επιτυχίας!

Όταν ξεκινούσε το φετινό πρωτάθλημα κακά τα ψέματα η πλειοψηφία των ανθρώπων του μπάσκετ πίστευε ότι ο Άρης με το μπάτζετ που είχε ( από τα μικρότερα αν όχι το μικρότερο της κατηγορίας)  αλλά και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει λόγω των σφαλμάτων του παρελθόντος  θα έδινε μάχη για την σωτηρία του κάτι που γινόταν τα προηγούμενα τελευταία χρόνια

Και όμως ο Άρης έχοντας μια διοίκηση που είχε σαν στόχο πρώτα την οικονομική εξυγίανση και η οποία επέλεξε έναν προπονητή φιλόδοξο αλλά όχι από τα μεγάλα ονόματα (για κάποιους ήταν ρίσκο) κατάφερε να κάνει μια ομάδα αξιοπρεπή και λίγο πριν το τέλος να έχει καταφέρει την συμμετοχή της στα play off κάτι που είχε να συμβεί πέντε χρόνια και συγχρόνως την παρουσία της σε κάποιο Ευρωπαϊκό κύπελλο της περιόδου 2022-23.

Τι είχε ο Άρης φέτος που δεν είχε τα προηγούμενα χρόνια ; Απλό είναι .Παίκτες μαχητές που τα έδιναν όλα μέσα στο γήπεδο και πάλευαν για την νίκη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο αν και σε κάποια παιχνίδια εμφανιζόταν λόγω τραυματισμών με έξι η επτά ετοιμοπόλεμους αθλητές . Αυτό σίγουρα είναι επιτυχία του Γιάννη Καστρίτη και των συνεργατών του .

Μια αγωνιστική πριν το τέλος ο Άρης μπορεί στην κανονική περίοδο να τερματίσει από την πέμπτη έως την έβδομη θέση στην κανονική περίοδο.
Για να τερματίσει πέμπτος θα πρέπει να χάσει ο Προμηθέας στην Λάρισα και να κερδίσει ο Άρης στην Πάτρα τον Απόλλωνα.

Έκτος σίγουρα αν κερδίσει στην Πάτρα η στην χειρότερη περίπτωση αν χάσει στην Πελοποννησιακή πρωτεύουσα και συγχρόνως η Λάρισα ένα από τα δυο εναπομείναντα παιχνίδια της .

Και έβδομος αν χάσει από Απόλλωνα και η Λάρισα κάνει δυο νίκες (Προμηθέα και Ιωνικό εντός).

Αν ο Άρης είναι πέμπτος θα αντιμετωπίσει την τέταρτη ΑΕΚ στα play off. Αν έκτος τον Κολοσσό και αν έβδομος τον ΠΑΟ .

Πάντως ανεξάρτητα ότι και αν γίνει στο τέλος ο Άρης θα έχει πετύχει ένα μικρό θαύμα και θα αξίζουν συγχαρητήρια στους πρωταγωνιστές.

ΥΓ: Σχετικά με το τελευταίο παιχνίδι ο Άρης νίκησε την Λάρισα με 82-70 γιατί πέρα από την μαχητικότητα των παικτών του είχε ένα εκπληκτικό επιθετικά Σακούρ Τζούστον που πέτυχε 19 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά με 8/10 προσπάθειες δηλαδή 80% (7/9 δίποντα ,1/1 τρίποντα)!!!

** Το σχόλιο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ στο PRESSARIS είναι μια προσφορά του κορυφαίου ζαχαροπλαστείου ΑΜΟΡΕ!

Τα… ξυπνητήρια της αφύπνισης να χτυπήσουν! Η οφθαλμαπάτη και το χρέος της νίκης του Άρη

Κυριακή κοντή γιορτή και ο ΑΡΗΣ καλείται να κερδίσει τον πρωταθλητή πλέον, της Super League. Ούτως ή άλλως ο οσφπ θα ερχόταν ως εν δυνάμει πρωταθλητής.

Οπότε δεν αλλάζει κάτι στην αγωνιστική προσέγγιση του παιχνιδιού. Το ότι τερμάτισε πρώτος , σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι εναπομείναντες αγώνες είναι αδιάφοροι γι’ αυτόν. Τουναντίον, υπάρχει το έξτρα κίνητρο  των παικτών που θα πάρουν ευκαιρίες από τον προπονητή τους, να δείξουν ότι έχουν θέση στην ομάδα τους. Αυτό πρέπει να είναι αρκετό για τους παίκτες του ΑΡΗ να γνωρίζουν ότι δεν θα έχουν να κάνουν με αντιπάλους-τουρίστες.

– Οι απόψεις περί αδιάφορων παιχνιδιών για την ομάδα από τον Πειραιά, είναι αβάσιμες και καφενειακές. Κανένας παίκτης δεν μπαίνει στο γήπεδο για να χάσει. Πόσο μάλλον οι πρωταθλητές. Γι’ αυτό η οπτική της «ανέμελης» νίκης του ΑΡΗ, είναι οφθαλμαπάτη. Αλίμονο αν ξεγελαστούν οι παίκτες μας. Τα «ξυπνητήρια» της αφύπνισης πρέπει να χτυπάνε σε καθημερινή βάση για να μην υπάρχει ούτε η υποψία της χαλάρωσης.

Είναι δύσκολος αγώνας. Πάντα ήταν με τον συγκεκριμένο αντίπαλο. Θα είναι και αυτός που έρχεται. Η νίκη είναι υπέρ-απαραίτητη και ταυτόχρονα θα είναι πολύτιμη. Η αγωνιστική έχει την αναμέτρηση του παο με την αεκ και σίγουρα δεν μπορούν να κερδίσουν και οι δύο. Έτσι θα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο ΑΡΗΣ να επανακτήσει την τρίτη θέση ή αν τον ευνοήσει το αποτέλεσμα του άλλου αγώνα να πάρει διαφορά από τον δικέφαλο της Αθήνας. Σε αυτήν την περίπτωση θα γίνει φαβορί για την θέση που οδηγεί στην Ευρώπη, τρεις αγώνες πριν το τέλος.

– Η ομάδα θα έχει απουσίες στο παιχνίδι. Αυτό έχει πλέον μικρή σημασία. Εδώ που φτάσαμε όποιοι παίζουν έχουν μία επιλογή. Να κερδίζουν. Είναι μονόδρομος χωρίς να υπάρχει άλλη επιλογή. Θα μου πεις όταν δεν παίζει ο Σάσα, ο Γκάνεα, ο Καμαρά, έχεις τις ίδιες πιθανότητες νίκες; Είναι τόσο οριακό το σημείο στο οποίο έφτασε η ομάδα που πρέπει να βρει όλες τις πιθανότητες που της αναλογούν. Είναι η ευκαιρία τον δικό μας παικτών να παίξουν για να αποδείξουν ότι μπορούν να βρίσκονται στην ομάδα. Ο προπονητής αυτή τη φορά έχει διλήμματα και σίγουρα πολλές σκέψεις για την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα.

Η συμμετοχή του Πάλμα μου φαίνεται δεδομένη και η αλήθεια είναι ότι είναι ο μοναδικός που μπορεί να καλύψει το κενό του σέντερ φορ. Στο κέντρο υπάρχουν επιλογές για να βγει το ενενηντάλεπτο άρα δεν στέκομαι καθόλου στις απουσίες. Το μόνο που με εξιτάρει τη φαντασία είναι λόγω έλλειψης αριστερού μπακ, να επιλεγεί το 3-4-3 ή 3-5-2 και να ζήσουμε κι άλλες εκπλήξεις. Όλα είναι πιθανά.!!!!!

– Βάζω ως σημείωση το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε απόφαση του CAS. Είναι τόσο κρίσιμη η ανακοίνωση του, γιατί ουσιαστικά το μέλλον της ομάδας παίζεται σε δικαστική αίθουσα. Κατά πόσο συμφέρει ή όχι να βγει η ποινή τώρα εξαρτάται από την ίδια την ποινή. Ένα χρηματικό πρόστιμο θα βαρύνει το ταμείο αλλά θα δώσει τη δυνατότητα να γίνει ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς. Από την άλλη , αν υπάρξει αδυναμία μεταγραφών τότε το πρόβλημα διογκώνεται και όλα θα κριθούν με βάση αυτό το δεδομένο. Δεν έχει υπάρξει κάποια πληροφορία που να είδε το φως της δημοσιότητας , ώστε να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε. Πάντως μία ακόμα αναβολή που θα πάει την έκδοση της απόφασης μέσα στο καλοκαίρι αρχίζει να μου φαίνεται ελκυστική. Οψόμεθα για τη τελική έκβαση ή της παράτασης της ….. μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που να μην έχουν λόγο να υπάρξει τέλος σ’ αυτό το μαρτύριο…

–  Όταν μιλάμε για «βαριές» φανέλες στα γήπεδα εννοούμε αυτό που έκανε η Ρεάλ στη Σίτυ. Μπορεί οι άγγλοι να έχουν ομάδα για ενενήντα λεπτά , η Ρεάλ έχει για ενενήντα κάτι… Βεβαίως και η Σίτυ έπαιξε καλύτερα και στα δύο παιχνίδια. Ήταν πιο καλή και πιο δημιουργική. Έβαλε τέσσερα τέρματα στο πρώτο παιχνίδι και είχε κάθε λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προκριθεί στον τελικό. Ατύχησε γιατί η αύρα της ομάδας των Ισπανών είναι τέτοια που δεν μπορείς να νιώθεις ποτέ σίγουρος. Θυμηθείτε ότι έγινε το 3-1 και η Ρεάλ τελείωσε το παιχνίδι χωρίς τους Μπενζεμά, Μόντριτς, Βινίσους, Κασεμίρο, Κρόος, και έγινε  ήρωας ένας 21 χρονών Βραζιλιάνος , τον Ροντρίγκο, που μπήκε αλλαγή και πέτυχε δύο γκολ. Ο τελικός θα είναι ένα καθηλωτικό ματς ανάμεσα στις δύο από τις έξι – εφτά πιο βαριές φανέλες της Ευρώπης. Θα τον απολαύσουμε!!!

Τίποτε δε χάθηκε! Τέσσερις “τελικοί” σε δυο βδομάδες που… απαγορεύουν άλλα λάθη από τον Άρη!

Ο Άρης πλήρωσε ακριβά τα λάθη του, σ’ ένα ακόμη παιχνίδι. Λάθη από τον πάγκο και τον Χερμάν Μπούργος, λάθη στο χορτάρι και στιγμές αδράνειας, λάθη όπως η ενέργεια της αποβολής του Καμαρά…

Αντί να “τελειώσει” την Κυριακή τον Παναθηναϊκό, ο Άρης έδωσε για μια ακόμη φορά δικαιώματα, έχασε το ματς και την 3η θέση και τώρα βρίσκεται στη διαδικασία διαχείρισης της “επόμενης μέρας”, κάτω από μεγαλύτερη πίεση. Φυσικά και δεν τέλειωσε το πρωτάθλημα στην Λεωφόρο, ούτε θα τελείωνε με μια νίκη. Όμως χάθηκε σημαντικό έδαφος και κυρίως το πλεονέκτημα να έχει το “πάνω χέρι” η κιτρινόμαυρη ομάδα.

Θα συμφωνήσουμε με την άποψη ότι ο Άρης ήταν αυτός που έχασε την Κυριακή και όχι ο Παναθηναϊκό αυτός που κέρδισε, αλλά πόση σημασία μπορεί να έχει αυτό τώρα; Πόσο μάλλον βλέποντας ότι ο Άρης ήταν αυτός που έπαιξε καλύτερα, όταν βρέθηκε στα σχοινιά παίζοντας με δέκα παίκτες λόγω της αποβολής του Καμαρά.

Το ματς και η ήττα έγιναν πια ιστορία. Οι κιτρινόμαυροι έχουν μέσα σε δυο βδομάδες να δώσουν τέσσερις “τελικούς”: με Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ (μεσοβδόμαδα), ΑΕΚ και ΠΑΣ Γιάννινα (μεσοβδόμαδα). Μέχρι στιγμής έχει κερδίσει μια φορά τον Ολυμπιακό, δυο τον ΠΑΟΚ, έχοντας και μια ισοπαλία, δυο φορές την ΑΕΚ, ενώ μόνο με τον ΠΑΣ δεν κατάφερε να πάρει ένα τρίποντο μετά τρία παιχνίδια.

Τέσσερα παιχνίδια, όπου… απαγορεύουν άλλα λάθη από τον Άρη. Υποχώρησε στην 4η θέση, η οποία του δίνει το Ευρωπαϊκό εισιτήριο, εφόσον είναι 3ος ο Παναθηναϊκός και όχι η ΑΕΚ, με τον ΠΑΟΚ 2ο, άσχετα τι θα γίνει στον τελικό του κυπέλλου.

Τέσσερα 90λεπτα, όπου θα τα παίξει όλα για όλα, προκειμένου να εξασφαλίσει το Ευρωπαϊκό εισιτήριο, όχι απλά και μόνο για το γόητρο και το ονόρε, αλλά και για την ίδια την ομαλή διαδρομή του σε ότι αφορά την οικονομική του βιωσιμότητα.

Ο Άρης της “επόμενης μέρας”, πέρα από τη… θηλιά του CAS, οφείλει να είναι βιώσιμος και ισχυρός. Και σε αυτήν την περίπτωση ένας κερδοφόρος “δρόμος” είναι ένα όσο το δυνατόν πιο… μακρινό σε διάρκεια Ευρωπαϊκό “ταξίδι”.

Χάθηκαν οι ρόλοι, χάθηκε η ψυχραιμία, χάθηκε το ματς…

Για ακόμη μία φόρα ο ΑΡΗΣ έχυσε την καρδάρα με το γάλα και απέτυχε σε ένα καθ’ όλα εφικτό στόχο. Ποιον; Να μη χάσει μέσα στη Λεωφόρο.

«Αν δεν μπορείς να κερδίσεις, τουλάχιστον μην χάνεις» λέει η ποδοσφαιρική ρήση. Θα σήμαινε πολλά έστω και η ισοπαλία, για την βαθμολογία σε σχέση με τα εναπομείναντα παιχνίδια. Αλλά όχι. ΑΡΗΣ είσαι και ποτέ δεν καταφέρνεις το εύκολο. Τώρα δημιουργήθηκε η υποχρέωση να πάρει νικηφόρα αποτελέσματα σε τρία από τα τέσσερα παιχνίδια για να νιώθει σίγουρος.

– Οι δοκιμές και οι «εκπλήξεις» του προπονητή αυτή τη φορά ήταν καταδικαστικές. Έχουμε ακούσει πάρα πολλές φορές ότι «ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει». Βασίστηκαν πολλοί σ’ αυτή τη λογική και δεν βγήκαν χαμένοι. Ο ΑΡΗΣ δεν κατάλαβα τι ήθελε να αποδείξει χαλώντας τον τρόπο παιχνιδιού του από το αποτελεσματικό 4-4-2 σε 4-3-3 χωρίς την ανάλογη τακτική συμπεριφορά των παικτών.

Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ο Σάσα δεν ήξερε που να κλείσει και ποιον. Ο Γκάμα έχει μεγαλώσει για να κυνηγάει μπακ στη γραμμή. Ο Μαντσίνι ζούσε τον δικό του μύθο να βάλει γκολ κι ας μείνει μόνος του ο Εμπακατά. Ο Ντουκουρέ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Δεν έκλεισε κανένας διάδρομος προς την εστία. Πλάγια οι αντίπαλοι έκαναν πάρτι και δημιουργούσαν συνεχώς ρήγματα. Ήταν ανυπόφορο να βλέπεις μία ομάδα να μην ξέρει πώς να παίξει. Στο πρώτο ημίχρονο όλα έγιναν λάθος.

– Ο ΑΡΗΣ πιστεύαμε ότι θα μπει με το μαχαίρι στα δόντια για να επιβάλλει το ρυθμό του και να διεκδικήσει ένα από τα δύο αποτελέσματα που τον βόλευαν. Αντί για αυτό μπήκε χωρίς ενέργεια, χωρίς ιδέες, αργός, έξω από την ψυχολογία του ματς. Σαν να μην παιζόταν ένα σημαντικό παιχνίδι. Χαμηλή διάθεση για μια τόσο κρίσιμη αναμέτρηση. Στο δεύτερο ημίχρονο , σε συνδυασμό και με την μειωμένη επιθετικότητα των αντιπάλων, υπήρξε μία ισορροπία στις γραμμές και κατάφερε να δημιουργήσει μία δύο απειλές στην εστία του π.α.ο. Ως εκεί. Δεν υπάρχει δικαιολογία. Αν χαθεί ο στόχος της Ευρώπης θα είναι ευθύνη αυτού του προπονητή και αυτών των παικτών.

– Χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης η συμπεριφορά του κ. Καμαρά. Έχουμε διαβάσει και ακούσει πόσο καλός και σημαντικός παίκτης είναι για την ομάδα. Πόσο θέλει να διακριθεί αλλά τον εμποδίζει η θέση που παίζει. Όταν βρήκε ο προπονητής ένα σύστημα που απέδιδε καλύτερα , πιστέψαμε ότι η απόδοση του θα απογειωθεί. Ο δεύτερος φορ κοντά του ήταν μία καλή λύση και έξυπνη προσέγγιση για να νιώσει σημαντικός ο ίδιος. Από την άλλη δεν ξέραμε πόσο άμυαλος είναι, που μπορεί να κάνει κακό στην ομάδα , σε ένα ντέρμπυ εκτός έδρας. Ακύρωσε με την ενέργεια του όποιες προσπάθειες έκαναν οι συμπαίκτες του, χάλασε όλες τις προσπάθειες επίθεσης, όσο ήταν στον αγωνιστικό χώρο και αποβλήθηκε γιατί κάποιος τον ενόχλησε.

Έσβησε τις ελπίδες για κάτι καλύτερο στο δεύτερο ημίχρονο. Ο επαγγελματίας παίκτης αν δεν μπορεί να καταλάβει την σημασία ενός αγώνα , δείχνει ότι κινείται εκτός των στεγανών που υπάρχουν στα αποδυτήρια. Ήταν τραγική η εμφάνιση του και ακόμα πιο τραγική η συμπεριφορά του. Περίμενα όλη τη χρονιά να δείξει κάτι απ’ αυτά που φώναζαν οι διαφημιστές του. Είδα ελάχιστα. Δεν θα μου λείψει αν η διοίκηση αποφασίσει να μην συνεχίσει μαζί του. Με απογοήτευσε σε όλα τα επίπεδα.

– Για τον προπονητή είχα γράψει, ότι αφού θέλει να πάρει την ευθύνη των αποτελεσμάτων στα πλέι οφς , κανένα πρόβλημα. Δικό του επίτευγμα η νίκη αλλά δικιά του η ευθύνη και στην ήττα. Η επιλογές που έκανε για να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο κρίνονται εκτός πραγματικότητας. Απέτυχε να περιορίσει τους καθοριστικούς παίκτες του π.α.ο. και δεν έδωσε τον τρόπο να αναπτυχθεί ο ΑΡΗΣ. Ήταν εμφάνιση που θύμιζε προηγούμενα παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Επίθεση χωρίς στόχο. Καμία πρωτοβουλία παίκτη. Χαλασμένες αποστάσεις γραμμών που δεν μπορούσε να βγει ούτε ένα overlap. Επιθετικοί εκτός τόπου και χρόνου. Άμυνα που πάλευε για να κόψει έναν παίκτη κι αυτό με τιτάνια προσπάθεια. Δεν είναι ΑΡΗΣ αυτό που είδαμε. Δυστυχώς.

–  Θεωρούσα ότι ήταν το κομβικό ματς που θα σήμαινε την εξασφάλιση του στόχου της ομάδας. Έκανα λάθος. Οι παίκτες δεν μας έδωσαν χαρά και πλέον μπαίνουμε σε μία τετράδα αγώνων που ο ΑΡΗΣ θα τα παίξει όλα για όλα. Ας σκεφτούν άμεσα τι έκαναν και ας διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Ο χρόνος τελειώνει….

Γιατί το νέο τηλεοπτικό αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον Άρη της “επόμενης μέρας”

Ο Άρης ξεκάθαρα είναι μια από τις ομάδες που… αρέσουν στους φίλους της, στους ουδέτερους και προφανώς και στους “αντιπάλους” της.

Παίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ελληνικό πρωτάθλημα και βάσει της εμπορικότητάς του (η οποία αναδεικνύεται μέσα από τα νούμερα τηλεθέασης), ο Άρης της τελευταίας τετραετίες κάνει… πρωταθλητισμό.

Εδώ μπαίνει ένας αστερίσκος: Είχε ο Άρης τα τελευταία χρόνια το αντίστοιχο τηλεοπτικό συμβόλαιο; Κατά την ταπεινή μας άποψη; Όχι!

Είναι δεδομένο λοιπόν ότι στις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη για μια ηχηρή… μεταγραφή από τη Nova, μέσα από τις οποίες θα φανεί η επόμενη τηλεοπτική στέγη του, θα επιδιώξει να “εισπράξει” την πορεία της τελευταίας τετραετίας, το γεγονός δηλαδή ότι βρίσκεται σταθερά στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της λίγκας, αλλά και ας βάλουμε και μια άλλη παράμετρο:

Βάσει των εισιτηρίων που ανακοινώνονται επίσημα ο Άρης είναι μόνιμα στην πρώτη τριάδα, παρά τα κρυμμένα και άτυπα lockdown και τις απαγορεύσεις σε συνδυασμό με την τεράστια οικονομική κρίση που σαρώνει και την Ελλάδα. Δείτε απλά τα νούμερα που υπάρχουν και φέτος:

 

Στην πρόσφατη τοποθέτηση-ανάλυση του οικονομικού διευθυντή της ΠΑΕ Αγησίλαου Τουμαζάτου ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Ραγδαία αύξηση των ετήσιων οικονομικών εσόδων από άλλες πηγές: εισιτήρια, εμπορική ανάπτυξη, τηλεοπτικά κ.α. στην λογική ότι μπορεί μια ΠΑΕ να ξοδεύει το 70% των εσόδων της…

Ο Άρης έχει μπροστά του μια σημαντική “ανάγκη” και μια εξόχως σημαντική πρόκληση: να… αυγατίσει τα έσοδα του και να “εισπράξει” το ισχυρό αντίτιμο, ενός μεγάλου brand name.

Με απλά λόγια αν και εφόσον κλείσει η συμφωνία, η Cosmote TV, θα έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα για τις εντός έδρας αναμετρήσεις πρωταθλήματος του Άρη, εκτός από τους αγώνες κυπέλλου και φυσικά από τα προκριματικά της Ευρώπης (εφόσον προκριθεί…), αυξάνοντας κατά πολύ τα έσοδα του και βρίσκοντας μια αξιοκρατική πηγή εσόδων που θα τον βοηθήσει να είναι βιώσιμος, ανταγωνιστικός, ανεξάρτητος. 

Πρόκειται για μια από τις πιο σοβαρές προκλήσεις των τελευταίων χρόνων για τον κιτρινόμαυρο σύλλογο! Θα έχει πολύ ενδιαφέρον λοιπόν, το πώς θα εξελιχθεί η συγκεκριμένη υπόθεση!

To Top