H αλυσίδα που δεν πρέπει να σπάσει ο Άρης για να… αποδράσει

Ο Άρης βρίσκεται στη διαδικασία απόδρασης από τον εφιάλτη της «φυλάκισης» που βιώνει εδώ και τέσσερα χρόνια. Ξηλώνει βδομάδα, βδομάδα το «πουλόβερ» της αυτοτιμωρίας του και ετοιμάζεται να αποδράσει. Τρία είναι τα μέτωπα στα οποία δίνει την μάχη με ένα και μοναδικό στόχο: την άνοδο και την επιστροφή. Stoiximan.gr: Θα επιστρέψει ως πρώτος ο Άρης στη Superleague;

Η αλυσίδα που δεν πρέπει να σπάσει ο Άρης για να επικυρώσει την απόδρασή του έχει τρεις ισχυρούς κρίκους (προϋποθέσεις):

Α. Την αγωνιστική του κυριαρχία και επιβολή. Είναι 1ος και αήττητος, παίρνοντας νίκες ακόμη και σε μέτριες ημέρες, δείχνοντας όμως πάθος, μέταλλο, ομοιογένεια. Ο Αναγνωστόπουλος τόνισε χαρακτηριστικά ότι «είμαστε ομάδα καμικάζι, πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλο». Αυτό λέει πολλά και είναι η μαγιά για την επιτυχία. Από κει και πέρα, όμως, ο Δημήτρης Σπανός, ο Παύλος Μυροφορίδης, οι παίκτες θα πρέπει να βρουν τον αγωνιστικό δρόμο που θα ξεκλειδώνει τις νίκες και θα φέρει ακόμη πιο κοντά τον Άρη στην επιστροφή… Ο Άρης έπαιξε πολλές φορές φέτος με τη… φωτιά, ίδρωσε, καρδιοχτύπησε και προς το παρόν δεν είχε ανεπανόρθωτες απώλειες. Το ζητούμενο είναι να κάνει την… ζωή του πιο εύκολη στον αγωνιστικό χώρο. Επιβάλλεται…

Β. Την αδειοδότηση. Δεν νοείται καμία αγωνιστική προσπάθεια χωρίς την εξασφάλιση της αδειοδότησης για τη Σούπερ λίγκα. Ο Θοδωρής Καρυπίδης γνωρίζει ότι το «βάρος» πέφτει στις πλάτες του και έχει δεσμευτεί δημόσια ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, καλύπτοντας τα περσινά λάθη και κλείνοντας τις περσινές «πληγές». Είναι η αυτονόητη «υποχρέωση» που έχει απέναντι στον κόσμο του Άρη, στον σύλλογο, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό, όντας ο παράγοντας που έχει βάλει χρήματα και έχει την πλειοψηφία των μετοχών της ΠΑΕ.

Γ. Την μάχη για την ισονομία. Η δήθεν «εξυγίανση» είναι παραμύθι για μικρά παιδιά, που κάνει ακόμη και τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ή τον Αίσωπο να νιώθουν… ατάλαντοι! Είμαστε μάρτυρες διαιτησιών σε βάρος του Άρη, αλλά και άλλων σφυριγμάτων που «σπρώχνουν» τον νέο αγαπημένο των «εξυγιαντών», τον ΟΦΗ, με μοναδικό στόχο να σταματήσουν την πορεία της επιστροφής. Είναι επίσης βάρος της διοίκησης να θωρακίσει τον Άρη και να πετύχει το 50-50, με πράξεις και όχι με ευχολόγια.

Οι τρεις αυτοί κρίκοι της αλυσίδας δεν σπάνε. Δεν πρέπει να σπάσουν για να επιτευχθεί ο στόχος. Ξεκάθαρη η αποστολή, το χρέος όλων.

ΥΓ1: Μέσα σε αυτό το κάδρο η βοήθεια, συσπείρωση και συμμετοχή του κόσμου του Άρη αποτελεί κεντρικό σημείο αναφοράς. Η δύναμη των φιλάθλων του Άρη είναι πηγή ενέργειας και δυναμικής. Είναι στιγμές που μπορεί να μπουν στην άκρη (όχι να διαγραφούν ή να ξεχαστούν…) λάθη και παραλείψεις και να αναδειχθεί η ανάγκη για μαζικότητα, συσπείρωση, βοήθεια προς το ίδιο το σπίτι της κιτρινόμαυρης οικογένειας. Αδιαπραγμάτευτο…

ΥΓ2: Όλοι οι δρόμοι πρέπει να οδηγούν την Τετάρτη στο Αλεξάνδρειο για τον αγώνα με το Λαύριο. Δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε για αγωνιστική σωτηρία της ομάδας, πέρα από την επιβεβλημένη λύση της διοικητικής «ομηρίας» του συλλόγου. Τα κουπόνια ενίσχυσης είναι μια πρώτη αφορμή για να δοθεί μια ακόμη βοήθεια προς την ομάδα.

 

 

 

Οι τρεις παγίδες που πρέπει να αποφύγει ο Άρης

Ξεκίνημα στο 2018 την Κυριακή, ανήμερα του Άι Γιάννη, για τον ποδοσφαιρικό Άρη, μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης και φράσεις κλισέ, όπως «θέλει να μπει με το δεξί» περιγράφουν εύστοχα το «θέλω» των κιτρινόμαυρων.

Ο Άρης μπαίνει στην νέα χρονιά με ένα και μοναδικό στόχο, να «καλύψει» στο τέλος της περιόδου την «λαϊκή επιταγή» για απόδραση από την αυτοεξορία των τεσσάρων χρόνων, να την «εξαργυρώσει» και να επιστρέψει πιο δυνατός στην κορυφή. Γνωστά και ξεκάθαρα όλα αυτά…

Με την Καλαμαριά, οι κιτρινόμαυροι καλούνται να αποφύγουν τρεις παγίδες για να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησαν φέτος με επιτυχία:

Α. Την χαλαρότητα από τις ημέρες των διακοπών και την αίσθηση της πρώτης θέσης με το αήττητο σερί των επτά νικών και των δυο ισοπαλιών. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να «δώσει» δικαίωμα ο Άρης. Ομάδα, παίκτες, αλλά και κόσμος εφόσον είναι σε εγρήγορση θα έχουν το ξεκάθαρο προβάδισμα να πάρουν την νίκη, αφήνοντας πίσω μια ακόμη ομάδα που θεωρητικά είναι στο «πρώτο» γκρουπ, μαζί με Παναχαϊκή, ΟΦΗ, Δόξα Δράμας, Τρίκαλα.

Β. Την παρουσία στον αντίπαλο πάγκο και τα όσα κάνει ο προπονητής που «κατάφερε» να τερματίσει δεύτερο τον Άρη στην Γ’ εθνική, ίσως στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας του. Είναι γνωστός για όσα δημιουργεί στους αγώνες από… υπερβάλλοντα ζήλο και ό,τι άλλο μπορεί να έχει στο μυαλό του, αλλά σε καμία περίπτωση ομάδα και κόσμος δεν πρέπει να παρασυρθούν. Άλλωστε, όπως φάνηκε και στην περίπτωση της δίωξης για την Δράμα, ο Άρης είναι «μόνος» και πολλοί θα ήθελαν να τον δουν να σκοντάφτει. Οπότε προσοχή και εγρήγορση. Κανένα δικαίωμα, καμία αφορμή.

Γ. Η μεταγραφολογία πρέπει να μείνει στην άκρη αυτό το 48ωρο. Ακούγονται ονόματα, γίνονται συζητήσεις, ζυμώσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση, ο πρώτος στόχος είναι μια νίκη… έξι πόντων όπως είναι αυτή με την Καλαμαριά και από Δευτέρα, μπορεί να ανοίξει και πάλι η κουβέντα για μεταγραφές, ενίσχυση του ρόστερ κ.ο.κ. Την Κυριακή θα παίξουν συγκεκριμένοι παίκτες, από την ομάδα που υπάρχει. Κανένα «όνομα» που ίσως ή θα έρθει.

Ούτε… τρένα, ούτε ναυαγισμένα καράβια! Ψυχραιμία, αυτοκριτική, εγρήγορση, ενίσχυση!

Αν κάποιος στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος έλεγε ότι ο Άρης θα ήταν μετά από εννιά αγώνες 1ος, έχοντας επτά νίκες, δυο ισοπαλίες και απόσταση πέντε εώς οκτώ βαθμούς πάνω από τον 3ο της βαθμολογίας, σίγουρα θα «κατέθετε» μια ικανοποιητική προοπτική.

Με την ολοκλήρωση των πρώτων εννιά αγώνων μέσα στο 2017, ο Άρης έχει στο «μαξιλάρι» του όλα τα παραπάνω, έχοντας μάλιστα παίξει με αντιπάλους, τις ομάδες που θεωρητικά πριν από τη σέντρα ήταν οι άμεσοι ανταγωνιστές του: Παναχαϊκή, Δόξα Δράμας, ΟΦΗ, Τρίκαλα.

Οπότε πρέπει να είναι ευχαριστημένοι όλοι στον Άρη; Αν θεωρήσουμε ότι ο «εχθρός του καλού, είναι το καλύτερο» η απάντηση είναι «όχι δεν πρέπει να είναι απόλυτα ευχαριστημένοι» ειδικά, εάν σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησε με το εντυπωσιακό 7Χ7, δίνοντας την αίσθηση ότι μπορεί να πετύχει το απόλυτο στα εννιά πρώτα παιχνίδια, ώστε να «τελειώσει» πρόωρα τη συζήτηση για το «ποιος θα κόψει το ένα από τα δυο εισιτήρια της ανόδου»…

Βέβαια, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Από το «όχι απόλυτα ευχαριστημένοι» μέχρι το σκωτσέζικο ντους του υπέρμετρου ενθουσιασμού ή του απόλυτου αφορισμού υπάρχει τεράστια απόσταση.

Είναι χαρακτηριστικό του Έλληνα φιλάθλου (το οποίο το… κουβαλάει μοιραία και ο Αρειανός) να ενθουσιάζεται εύκολα, αλλά και να απογοητεύεται και να καταστροφολογεί εξίσου εύκολα. Κι εκεί που έβλεπε… τρένα, να βλέπει βραχοτσακισμένα, ναυαγισμένα καράβια! 

Κάποιες λοιπόν διαπιστώσεις…

1. Ο φετινός Άρης είναι πολύ πιο ομάδα από πέρσι, παίζει πολύ καλύτερα και πιο αποτελεσματικά, δείχνει να έχει ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν το πού βρίσκονται και έχουν φτάσει την ομάδα σε θέση οδηγού. Να την κυνηγούν και όχι να κυνηγάει. Κάνει φάσεις, ευκαιρίες, παίρνει νίκες, βγάζει πάθος στο γήπεδο, προσπαθεί να ανταποδώσει την αγάπη και την πίστη του κόσμου. Εχει στεγανά στ’ αποδυτήρια και μια γενικότερη ηρεμία που «αποτυπώνεται» στο γήπεδο.

2. Χρειάζεται απόλυτη ψυχραιμία αυτήν την στιγμή. Όπως μετά από τις νίκες και το σερί, δεν επιτρεπόταν καμία θριαμβολογία ή υπερβολή, αλλά επισήμανση των λαθών, δουλειά και αποτελεσματικότητα, έτσι και τώρα. Ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, μετά από τα δυο 0-0 με ΟΦΗ και (κυρίως) με Παναιγιάλειο και όχι πανικός και καταστροφολογία.

3. Σε αυτήν την περίοδο της διακοπής, επιβάλλεται η αυτοκριτική. Το «ταμείο». Τα λάθη που έγιναν, που πρέπει να διορθωθούν, να μην ξαναγίνουν, αλλά παράλληλα να γίνει και η επισήμανση των θετικών στοιχείων που υπάρχουν και δεν μπορεί να θαφτούν κάτω από το τελευταίο ισόπαλο αποτέλεσμα στο Αίγιο. Τα θετικά του φετινού Άρη είδε ο κόσμος κι αγκάλιασε ακόμη περισσότερο την ομάδα, όπως φάνηκε π.χ. στην Δράμα ή στον αγώνα με τον ΟΦΗ κι αυτά πρέπει να είναι η… μαγιά και στο 2018. Όχι ενθουσιασμός, όχι κραυγές καταστροφής.

4. Εκείνο που επιβάλλεται τώρα είναι η εγρήγορση απ’ όλους. Από τη διοίκηση, το τεχνικό τιμ, τους παίκτες. Ανοιχτά μυαλά, ανοιχτά μάτια, μέσα στο κάδρο όλων των παραπάνω. Κανένας εφησυχασμός. Καμία «καραμέλα» του στιλ «είμαστε πρώτοι κι αήττητοι», αλλά παραγωγική ανησυχία, χωρίς ισοπέδωση της προσπάθειας, ισοπέδωση των πάντων.

5. Και φυσικά, χρειάζεται η ενίσχυση με την κατάλληλη διαχείριση του ρόστερ. Το ξεσκαρτάρισμα, αλλά και ο εμβολιασμός παικτών που θα δώσουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα με την έναρξη του 2018.

Ο Σπανός έδωσε θετικά δείγματα γραφής, κέρδισε πόντους, έκανε και λάθη. Όπως χθες. Για το 0-0 με τον Παναιγιάλειο έχει σημαντική ευθύνη, όπως διαχειρίστηκε το παιχνίδι μετά το 65’… Έχει κι αυτός την αποστολή του. Μια και μοναδική. Αυτή που έχει μαζί του ο Μυροφορίδης, όλοι στην διοίκηση με πρώτο τον Καρυπίδη, τους παίκτες… Οφείλουν να συνεχίσουν για την απόδραση από το τούνελ της αυτοεξορίας.

Ο Άρης έχει ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ: να επιστρέψει στην Α’ εθνική και μάλιστα πρωταγωνιστής. Δεν υπάρχει άλλη χρονιά στο τούνελ. Για τον σύλλογο, για τον κόσμο, για όλους. Τέσσερα χρόνια είναι πάρα πολλά…

 

 

 

Προηγείται το… καθήκον (Τρίκαλα) και μετά τα… γούστα (Μπόκα)!

Ο Άρης ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Football League με μια αρκετή πειστική εμφάνιση κόντρα στον Αιγινιακό, πήρε την νίκη, άνετα κι ωραία… Απλά πράγματα, χωρίς υπερβολές, ούτε φουσκωμένες διαστάσεις.

Έπαιξε με έναν αντίπαλο, όπου πέρσι, στην ίδια χρονική συγκυρία, απέσπασε με το ζόρι ισοπαλία στο Κλεάνθης Βικελίδης. Μια ισοπαλία τότε, με μια εμφάνιση που «φώναζε» περί προβληματικής κατάστασης, η οποία είχε προκαλέσει ένταση κι εσωτερικές έριδες.

Τι έκανε φέτος; Απλά το αυτονόητο. Αυτό που έπρεπε να κάνει, αυτό πρέπει να (ξανά) κάνει στα επόμενα βήματα μέχρι να δώσει τέλος στον εφιάλτη, να εξασφαλίσει την άνοδο και να αφήσει πίσω του την «αυτοτιμωρία» των τεσσάρων χρόνων, ένα δύσβατο τούνελ που ακολούθησε για να απαλλαγεί από τις αμαρτίες του παρελθόντος.

Προσοχή εδώ. Δυο είναι τα στοιχεία του κιτρινόμαυρου αυτοσκοπού: Α. να ανέβει με συνοπτικές διαδικασίες, Β. να επιστρέψει με αξιώσεις και προϋποθέσεις στη Σούπερ λίγκα, όχι σαν «φτωχός συγγενής». Πολύ απλά, όμως, προηγείται το πρώτο και για να υλοποιηθεί αυτό, θα πρέπει να γίνει πράξη, η ατάκα του Δημήτρη Σπανού μετά το 5-0 της πρεμιέρας: «παίζουμε κάθε παιχνίδι σαν είναι το πρώτο, αλλά και το τελευταίο μας», φιλοσοφία που «ασπάστηκε» και ο Δημήτρης Διαμαντόπουλος.

Όπως ομολόγησε στη συνέχεια ο προπονητής του Άρη, αλλά υπογράμμισε και στα ερτζιανά ένας παλιός γνώριμος του Άρη, ο Δημήτρης Γκίνο, ο οποίος αντιμετώπισε τα Τρίκαλα με την Παναχαϊκή «κανείς δεν πρέπει να υποτιμήσει την προσεχή αντίπαλο των κιτρινόμαυρων, ούτε την ήττα, ούτε την εμφάνιση της στην πρεμιέρα». Επιβεβλημένη η εγρήγορση στα κόκκινα. Φυσικά δεν μπορεί να «υπνωτίσουν» και οι δηλώσεις του συμπαθούς κατ’ άλλα προπονητή των Τρικάλων «περί δημιουργίας ομάδας και όχι ομάδας για πρωταθλητισμό». Αυτά είναι για λαϊκή κατανάλωση και για αποφόρτιση.

Με απλά λόγια:

1. Ο Άρης έχει την Κυριακή ένα και μοναδικό στόχο: να πάρει το τρίποντο, να κόψει τον «βήχα» από έναν εν δυνάμει υποψήφιο αντίπαλό του και να εμπεδώσει αυτό που θέλουν όλοι: να δείξει με το καλημέρα, ποιος είναι το «αφεντικό».

2. Να κάνει το… καθήκον του, κερδίζοντας άλλους τρεις βαθμούς στον δρόμο της επιστροφής, δίνοντας δύναμη κι αυτοπεποίθηση στον κόσμο του, αλλά στέλνοντας το μήνυμα και στους αντιπάλους.

3. Να ετοιμαστεί στη συνέχεια για το… πάρτι της 8ης Νοεμβρίου με την Μπόκα Τζούνιορς, όπου ο κόσμος -άντε και η… διοίκηση, προσβλέποντας στα έσοδα- θα βγάλουν γούστα, «φωνάζοντας» ότι ο Άρης αυτοεξορίας ζει κι αναπνέει. 

Κι όπως είναι κατανοητό και από ένα παιδί δημοτικού σχολείου: πρώτα το καθήκον και μετά το πάρτι και τα γούστα!

 

Η αποθέωση Γκάλη, η επιστροφή Γιαννάκη και ο «πυρετός» για Μπόκα βλάπτουν σοβαρά την… προπαγάνδα!

Το ότι ο Άρης περνάει την πιο δύσκολη πενταετία (και βάλε…) της ιστορίας του, το γνωρίζουν και τα… τσιμέντα του Κλεάνθης Βικελίδης. Το ότι βρίσκεται σε μια παρατεταμένη κρίση είναι επίσης ορατό δια γυμνού οφθαλμού… 

Από αυτή την σκληρή πραγματικότητα, μέχρι το όργιο της προπαγάνδας υπάρχει τεράστια απόσταση. Μια προπαγάνδα στην πόλη της εσωστρέφειας που αργά ή γρήγορα ξεγυμνώνεται. Ειδικά τις τελευταίες βδομάδες.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Σε αυτό τον προβληματικό διοικητικά και κυρίως οικονομικά Άρη, όπου ακόμη ο κόσμος του προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την περηφάνια του, να μαζέψει τα κουράγια του και να κρατήσει ψηλά το κεφάλι, υπάρχουν συγκεκριμένες δυναμικές:

Α. Ο Νίκος Γκάλης παίρνει το μπασκετικό «Νόμπελ», μπαίνει στο Hall Of Fame, η σημαία και η φανέλα του Άρη λάμπουν εκτυφλωτικά και «συστήνονται» σε εκατομμύρια κόσμου ανά τον πλανήτη, παρουσία των ιερών τεράτων του αθλήματος, ενώ ο ίδιος γίνεται αντικείμενο αποθέωσης στο αεροδρόμιο κατά την επιστροφή του στον «μικρόκοσμο» της Θεσσαλονίκης.

Β. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, των τίτλων ως παίκτης, των θριάμβων ως προπονητής, «τοτέμ» στην μπασκετική κοινότητα, επιστρέφει κάτω από αντίξοες συνθήκες, βάζει πλάτη και παλεύει για να αφήσει έργο, συσπειρώνοντας τον κόσμο, όταν κατά γενική ομολογία εάν δεν ήταν εδώ, το καράβι μπορεί να είχε βυθιστεί. Από μόνος του «παράγει» έργο στο παρκέ, αλλά και αναγνωρισιμότητα για τον έναν και μοναδικό «Αυτοκράτορα».

Γ. Ο Άρης, μακριά για 4η χρόνια από την διάτρητη Σούπερ λίγκα των γηπέδων με 200-300 φιλάθλους, κλείνει φιλικό με το κλαμπ θρύλο του πλανήτη, την Μπόκα Τζούνιορς, η οποία κάνει το «λάθος» να έρθει στην Ευρώπη μόνο για τον κιτρινόμαυρο σύλλογο! Για καμία άλλη συνάντηση, για κανέναν άλλο λόγο. Θα έπρεπε να παίξει κανά δυο αγώνες ακόμη με τον (συμπαθή κατ’ άλλα) Αλμωπό Αριδαίας, άντε και με τη Βέροια και να κάτσει στ’ αυγά του.

Τελικά ήταν τρία τεράστια «λάθη» που δεν «έπρεπε» να κάνει η κιτρινόμαυρη οικογένεια. Και τα έκανε σε πείσμα όλων, αντλώντας ενέργεια από το DNA της, από το αίμα της και μόνο και όχι από «μεταγγίσεις» άλλων υποτιθέμενων σωτήρων.

Λάθη που τελικά «λάθη» βλάπτουν σοβαρά την… προπαγάνδα σε μια πόλη που πάντα ήταν και θα είναι ελεύθερη, σε πείσμα της μειοψηφίας.

 

 

Μόνο κέρδη θα έχει ο Άρης… Γιατί «χαλάει» κάποιους το φιλικό με την Μπόκα Τζούνιορς;

Η αντίστροφη μέτρηση για το Άρης-Μπόκα Τζούνιορς ξεκίνησε… Σε δυο βδομάδες μια μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή αναμένεται να στηθεί στο κατ΄εξοχήν ποδοσφαιρικό γήπεδο της χώρας, όπως είναι το (πληγωμένο, πράγματι…) Κλεάνθης Βικελίδης.

Τα εισιτήρια θα κυκλοφορήσουν από σήμερα, εδώ και μέρες γίνεται πολύ κουβέντα για τον αγώνα αυτό που θα γίνει στις 27 Σεπτεμβρίου, την ώρα που ξεκίνησε ήδη μια… παραφιλολογία (στα όρια της διαστροφής) «γιατί» και «πώς» ο Άρης δίνει ένα τέτοιο φιλικό τώρα, ενώ έχει πολλές ανοιχτές πληγές και βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Δυστυχώς, το ακούσαμε κι αυτό στον Άρη της κρίσης και των πολλών προβλημάτων. Είπαμε η λογική χάθηκε, προ πολλού…

Τελικά γιατί «χαλάει» κάποιους το Άρης Μπόκα Τζούνιορς δεν το έχουμε καταλάβει.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα:

1. Ο Άρης οφείλει διοικητικά και αγωνιστικά να στραφεί απόλυτα στον στόχο της ανόδου. Ειδικά παίκτες και προπονητής έχουν αυτήν την στοιχειώδη υποχρέωση στον κόσμο και στην ιστορία του συλλόγου. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

2. Ένα τέτοιο φιλικό παιχνίδι, διαφήμιση του συλλόγου έχει μόνο θετικά να προσδώσει και φυσικά δεν μπορεί να αποπροσανατολίσει κανέναν από τον παραπάνω στόχο και σκοπό. Δηλαδή, εάν δεν γίνει το Άρης-Μπόκα θα ανέβει η ομάδα ντε φάκτο; Ή αν δεν γίνεται αναφορά, συζήτηση και σχολιασμός σε αυτό το παιχνίδι, επίσης ντε φάκτο θα ανέβει ο Άρης;

3. Τα θετικά είναι ξεκάθαρα: πρεστίζ, τόνωση της υπερηφάνειας και του πληγωμένου γοήτρου, οικονομικά κέρδη.

4. Είναι τόσο κακό να αποδράσει ο κόσμος του Άρη από την μιζέρια και την σκληρή καθημερινότητα με μια ποδοσφαιρική γιορτή απέναντι σε ένα κλαμπ θρύλο σε όλον τον πλανήτη; Σε μια κρίσιμη ποδοσφαιρική χρονιά, ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να ενώσει και να συσπειρώσει τον κόσμο στα δύσκολα που έρχονται. Ο στόχος δεν αλλάζει άλλωστε.

5. Ειδικά στο θέμα της διαφήμισης του συλλόγου, σε μια περίοδο, όπου κάθε ένας εκφράζει άποψη για «ελκυστικό Άρη» και «επενδυτές», ποια μπορεί να είναι δηλαδή καλύτερη προβολή της δυναμικής των κιτρινόμαυρων, πέρα από ένα τέτοιο παιχνίδι με κατάμεστο και… φλεγόμενο Κλεάνθης Βικελίδης, ειδικά σε καιρούς δύσκολους και χαλεπούς;

 

Λάθη που αγγίζουν τα 300.000 ευρώ και… απαγορεύεται να ξαναγίνουν…

Η περσινή χρονιά είχε αρκετές αστοχίες για τον ποδοσφαιρικό Άρη με αποκορύφωμα την μη επίτευξη της ανόδου. Αστοχίες υπήρχαν μοιραία και σε επιλογές παικτών που δεν βοήθησαν τα αναμενόμενα ή δεν βοήθησαν καθόλου.

Τα παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά, παραδείγματα που κόστιζαν περίπου 300.000 ευρώ και δεν έδωσαν στο γήπεδο, αυτά που περίμεναν διοίκηση, τεχνικό τιμ, κόσμος.

Τα πιο βασικά είναι αυτά των Τζεμπούρ, Αντρέου, Ταυλαρίδη και Καράμπελα.

Ο Τζεμπούρ αποχώρησε χωρίς ουσιαστικά να προσφέρει, αν και το μεγαλύτερο μεταγραφικό όνομα της κατηγορίας και όχι μόνο. Η αποζημίωση αποχώρησης του κυμάνθηκε στα 30.000 ευρώ, ενώ ήδη είχε πληρωθεί περίπου 90.000 ευρώ.

Ο Αντρέου πέρασε και δεν ακούμπησε… Η αποζημίωση του είναι περίπου 70-80.000 ευρώ, χωρίς καμία αγωνιστική βοήθεια.

Ο Ταυλαρίδης. Ήρθε για τα τελευταία… ένσημα, προκειμένου να βοηθήσει με την εμπειρία του, αλλά στο διάστημα που αγωνίστηκε δεν έκανε την διαφορά και το διαζύγιο ήταν ταραχώδες με την κατάθεση προσφυγής και καταβολή αποζημίωσης, μετά από συμβιβασμό της τάξης των 77.000 ευρώ.

Ο Καράμπελας, ο οποίος δεν μπόρεσε να κερδίσει το «στοίχημα» στην επιστροφή του στο Κλεάνθης Βικελίδης κι έβαλε την υπογραφή του στη συμφωνία του συμβιβασμού πετυχαίνοντας αποζημίωση 105.000 ευρώ (35.000 δεδουλευμένα+70.000).

Ποσά που συνολικά φτάνουν 282-292.000 ευρώ, ένα ποσό που θα κληθεί να πληρώσει η διοίκηση Καρυπίδη σε δύσκολες εποχές, καταγράφοντας όμως τέσσερα σημαντικά λάθη επιλογών. Λάθη που δεν πρέπει να ξαναγίνουν σε κάθε περίπτωση…

 

Ένας «δράκος» έτοιμος να… τσαλακωθεί για τον Άρη!

Ο Άρης, ο Αυτοκράτορας Άρης, βιώνει πλέον μέρες Παναγιώτη Γιαννάκη, σε ένα από τα πιο τολμηρά, δύσκολα, αλλά και γιατί όχι ελπιδοφόρα «στοιχήματα» των τελευταίων χρόνων.

Με δεδομένα τα διοικητικά προβλήματα της ΚΑΕ, όπως προέκυψαν από τα γνωστά (πρόσφατα) «αγκάθια» της επιχειρηματικής εμπλοκής του Νίκου Λάσκαρη, ο Άρης ξεκινάει μια νέα προσπάθεια… Στο ίδιο παρκέ όπου μεγαλούργησε ο «δράκος», στις ίδιες κερκίδες, απ΄ όπου ξεχείλιζε η κιτρινόμαυρη λάβα. Στα παλιά λημέρια… Σαν να μην πέρασε μια μέρα, αν και πέρασαν τόσες και τόσες…

Μέσα λοιπόν, από τις πρώτες μέρες «γραφής» του Γιαννάκη στον Άρη, στο πάλαι ποτέ «σπίτι» του, κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα σε ότι αφορά τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του νέου προπονητή της ομάδας…

Ο Γιαννάκης είναι ξεκάθαρο ότι επέστρεψε με συγκεκριμένους στόχους και προθέσεις:

1. Ήρθε για να οργανώσει εντός αγωνιστικού χώρου μια ομάδα που θα κάνει το αυτονόητο: να είναι κάθε μέρα και καλύτερη, που θα κερδίζει τον ίδιο της τον εαυτό. Μήπως αυτό δεν είναι στο DNA του Άρη; Μήπως και ο ίδιος έτσι δεν ανδρώθηκε μέσα από τα χρυσά χρόνια της Αυτοκρατορίας.; Μήπως έτσι δεν γεννήθηκε η «σπίθα» του πρωταθλητισμού;

2. Είναι εδώ για να παράξει έργο. Για να μπει ένα λιθαράκι επιπλέον, από αυτά που έχει πετύχει μέχρι σήμερα. Το οφείλει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό, στην υστεροφημία του, αλλά και στον κόσμο του Άρη και την υψηλή μπασκετική του παιδεία. Έργο σε κάθε τομέα. Από τον παίκτη που θα «γράφει» πόντους, τον γιατρό της ομάδας, μέχρι και τον φύλακα του Παλέ.

3. Ήρθε χωρίς να φοβάται να… τσαλακωθεί. Φαίνεται αυτό σε κάθε του ενέργεια με το «καλημέρα», ξυπνώντας μνήμες από τον «δράκο» που δεν δίσταζε να βουτήξει στο… παρκέ για να κλέψει μια χαμένη μπαλιά, άσχετα αν ο Άρης κέρδιζε με 20 και 30 πόντους διαφορά. Μοιάζει αποφασισμένος να κάνει την (προπονητική) βουτιά για να βγουν (ο ίδιος και η ομάδα) νικητές.

4. Είναι εδώ για να «νικήσει» την εσωστρέφεια και την μουρμούρα. Να ενώσει. να προκαλέσει τους  χιλιάδες Αρειανούς όλης της Ελλάδας (από τα Δωδεκάνησα μέχρι τον Έβρο και το Ιόνιο) να ξυπνήσουν, να βγουν από το λήθαργο, να βάλουν και πάλι την ομάδα στην καθημερινότητα τους… Στην καρδιά τους. Αυτό δείχνει να θέλει, γι αυτό θα προσπαθήσει.

Τέλη καλοκαιριού, ο Άρης με τον Γιαννάκη στο τιμόνι ξεκινάει ένα ακόμη ταξίδι, με γνωστές σε όλους τις κακοτοπιές και τα δύσβατα σημεία…

Το αν θα πετύχει θα φανεί στο… χειροκρότημα. Σήμερα το σίγουρο είναι ότι τουλάχιστον θα παλέψει για αυτό. Όπως έμαθε, όπως ξέρει…

Κι ας τσαλακωθεί.

 

SOS για τον Ερασιτέχνη Άρη!

Η κατάσταση στον Ερασιτέχνη Άρη είναι οριακή… Δεν ξέρουμε αν ακούει κανείς, αλλά είναι γεγονός ότι φτάνουν καθημερινά στο PRESSARIS ομολογίες, προβληματισμοί και αγωνίες που συνθέτουν ένα τοπίο εκτάκτου ανάγκης.

Τα προβλήματα σε ΟΛΟΥΣ γνωστά. Μερικά από αυτά; Οφείλουμε να τα καταγράψουμε:

1. Κομμένο φυσικό αέριο στο γήπεδο.

2. Προβλήματα στο γυμναστήριο με μια εικόνα που δεν τιμά τον σύλλογο (μας κατέθεσαν χειρότερες περιγραφές, αλλά σεβόμαστε την φήμη και τη δυναμική του συλλόγου).

3. Συμβούλια όπου όλοι «πετάνε την μπάλα» μακριά από την ουσία και απλά παρεβρίσκονται…

4. Μεταφορά των προβλημάτων στους εφόρους, οι οποίοι έχουν δείξει εμπράκτως την αγάπη τους για τον σύλλογο, αλλά δεν είναι αυτοί που πάντα θα βγάζουν το «κάρο από την λάσπη».

5. Έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στην «μητέρα» του συλλόγου, τον ΑΣ Άρης και τους εφόρους, με εμμονή στη φιλοσοφία του «αυτόματου πιλότου».

6. Έλλειψη οικονομικής στήριξης στα τμήματα…

Προβλήματα που μπορεί (ναι μεν) να υπήρχαν και να υπάρχουν, αλλά δείχνουν αυξημένα και αποτελούν βαρίδιο για τον σύλλογο.

Ο πρόεδρος Γιάννης Ψηφίδης έχει το καρπούζι και το μαχαίρι… Γνωρίζουμε ότι αγαπάει τον σύλλογο και έχει κάνει προσπάθειες μεγάλες…

Πέρα από τις όποιες δημόσιες εμφανίσεις του για λόγους εντυπώσεων και δημοφιλίας, οφείλει να κάνει απλά το στοιχειώδες: να προσφέρει έργο.

 

 

Ναι, «σημαία» του Άρη ο Κούης, αλλά…

Ο Ντίνος Κούης ήταν, είναι και θα είναι η «σημαία» του ποδοσφαιρικού Άρη… Ειδικά για όλους, όσοι είμαστε στη γενιά των 40+ και 50+ το «δόρυ του Άρη» εκφράζει την δυναμική και το αγωνιστικό DNA του συλλόγου.

Ετοιμάζεται λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, να επιστρέψει σε πιο ενεργό ρόλο, ανταποκρινόμενος σε αυτό που του λέει η… κιτρινόμαυρη καρδιά του: να βοηθήσει τον Άρη, το ποδοσφαιρικό του σπίτι, την «οικογένεια» του…

Σε αυτές ή μάλλον ΚΑΙ σε αυτές τις δύσκολες ώρες του Άρη δεν περισσεύει κανείς. Πόσο μάλλον ένας Ντίνος Κούης.

Η θέση μας λοιπόν είναι ξεκάθαρη:

Ναι, «σημαία» του Άρη ο Κούης.

Ναι, πρέπει να είναι παρών σε κάθε κάλεσμα του συλλόγου. 

Ναι, έχει να δώσει ακόμη πολλά στον σύλλογο. 

αλλά…

Θα πρέπει ο ρόλος του να είναι ουσιαστικά ενεργός και όχι διακοσμητικός και φυσικά δεν πρέπει να αποτελέσει «ασπίδα» για «τυχόν» λάθη ή διοικητικές αστοχίες.

Ο Άρης οφείλει να προστατεύσει τον Κούη… Όπως και κάθε «περιουσία» που έχει από τη δεξαμενή των βετεράνων.

Και ο ίδιος ο Κούης να προστατεύσει την τεράστια ποδοσφαιρική κληρονομιά του, την αναγνωρισιμότητά του, αλλά και την υστεροφημία του…

Το παρελθόν δυστυχώς μας έδειξε ότι αυτή η «κόκκινη γραμμή» δεν τηρήθηκε με όχι επιθυμητά αποτελέσματα.

Μακάρι αυτή τη φορά να γίνει κάτι διαφορετικό και Άρης και Κούης να είναι νικητές…

 

Ο Άρης είναι αδικημένος, είναι παντελονάτος, έχει μάγκα λαό, αλλά δεν υποκύπτει στο… παρεάκι της παράγκας

Στο θέμα της αδειοδότησης ειπώθηκαν πολλά, έγιναν ουκ ολίγα, θα ειπωθούν πολλά περισσότερα. Ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του, την… πάρτη του, να το αναφέρουμε και λαϊκά.

Για να μην χαθεί η… μπάλα στο γήπεδο των συμφερόντων, θα χρειαστεί να ειπωθούν τα αυτονόητα για μια ακόμη φορά:

Α. Ο Άρης ως σύλλογος, ως ιδέα, ως φιλοσοφία ήταν πάντα… παντελονάτος. Παρά την εσωστρέφεια και τα μεγάλα λάθη του. Τουλάχιστον έμεινε περήφανος κι αξιοπρεπής, όσο κι αν οι πληγές του παρέμεναν ανοιχτές.

Ούτε πανό υπέρ του Ολυμπιακού ανέβασε, ούτε ζήτησε από την ομάδα του να χάσει για να υποβιβαστεί άλλη ομάδα της πόλης, ούτε άνοιξαν γι αυτόν οι τράπεζες Κυριακάτικα για να σβηστούν χρέη, ούτε πήρε πλαστά κύπελλα, ούτε του πληρώνουν την… ΔΕΗ για να υπάρχει. Και φυσικά ήταν πάντα μαχητής και όχι… δήθεν «Μακεδονομάχος».

Έχει βιώσει στο πετσί του την αδικία. Με πραγματικές καταστάσεις. Είναι μακράν από τους πιο αδικημένους συλλόγους της χώρας, όταν άλλαζαν κανονισμοί σε μια νύχτα, όταν θάβονταν στο συρτάρι αποφάσεις που τον δικαίωναν, όταν δεχόταν πισώπλατες μαχαιριές.

Το παραμύθι λοιπόν για τον «ευνοημένο» Άρη, δεν έχει… δράκο.

Β. Στην υπόθεση της αδειοδότησης, η θέση ήταν και είναι ξεκάθαρη. Τόσο της ΠΑΕ, όσο και των φιλάθλων της ομάδας, σε ότι αφορά την κατάληψη της θέσης που θα μείνει κενή στην Σούπερ λίγκα. Μόνο εάν υποβιβαστεί ο Ηρακλής, θα προχωρήσει στην ουσία της προσφυγής  της η ΠΑΕ και θα ζητηθεί να καλυφθεί η θέση στη Σούπερ λίγκα από τον Άρη και όχι από τον Λεβαδειακό. Ο Άρης θα διεκδικήσει την εφαρμογή των κανονισμών έχοντας απέναντί του μόνο τον Λεβαδειακό. Δεν υπάρχει καμία διαμάχη με τον Ηρακλή.

Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση.

Γ. Και για να πάμε παρακάτω… Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαγκιά από τη στάση των οπαδών του Άρη του κόσμου, όπως εκφράστηκε σε μια ακόμη ανακοίνωση, όπως αυτή του Super 3. H πρόταση που λέει: «Ομάδα με προβλήματα οικονομικά , που με την ψυχή των παικτών της και μόνο κόντρα σε όλο το σύστημα κατάφερε αγωνιστικά να μείνει στην κατηγορία για μας πρέπει να μείνει στην κατηγορία!!!» ξεγυμνώνει τα πάντα και αποστομώνει τους λαλίστατους λαοπλάνους της προπαγάνδας.

Δ. Από κει και πέρα, όμως, άλλο δίκαιος, άλλο υπεράνω κι άλλο… ανόητος. Ο Άρης θέλει την εφαρμογή των κανονισμών, ειδικά όταν το… παρεάκι του Κομπότη, του Γκαγκάτση, των διαπλεκόμενων και των «χερουβείμ» του επιζητούν να μείνει στην κατηγορία η ομάδα που κατάντησε τοξική για το ίδιο το ποδόσφαιρο με πάκους… σελίδων ικανών να απασχολούν επί μήνες την δικαιοσύνη του τόπου. Θέλει το 50-50, όχι το 100-0 που θέλουν οι δήθεν εξυγιαντές των πυροτεχνημάτων.

Κι αυτή η εφαρμογή κανονισμών -στην προκειμένη περίπτωση- έχει υπογραφεί από όλους (ακόμη και τον Ηρακλή!) και ανεβάζει τον Άρη ως 3ο στην Σούπερ λίγκα. Άλλωστε, θα αποφασίσουν τακτικοί δικαστές που δεν έχουν σχέση με τα… σκουπίδια που αφήνουν οι δήθεν παράγοντες του ποδοσφαίρου. Κι ό,τι πουν σεβαστό.

Όλα τ’ άλλα είναι ιστορίες για αγρίους.

Τόσο ξεκάθαρα όλα…

 

Ο Καρυπίδης πρέπει να «χτίσει» εμπιστοσύνη με τον κόσμο του και την νέα ομάδα άσχετα με το δικαστικό μέτωπο

Η χρονιά επί της ουσίας έχει ολοκληρωθεί για τον Άρη. Με αγωνιστική αποτυχία, από την στιγμή που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την άνοδο στη Σούπερ λίγκα. Αποτυχία που δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε κάτω από το… χαλάκι και έχει ήδη ομολογηθεί και δημόσια από τον Θόδωρο Καρυπίδη.

Η «επόμενη μέρα» πρέπει ήδη να δρομολογηθεί, τη στιγμή που αναμένονται απαντήσεις από τον μεγαλομέτοχο και ιδιοκτήτη της ΠΑΕ γι αυτά που έγιναν, για αυτά που δεν έγιναν και αυτά που θα γίνουν.

Παράλληλα, υπάρχει στο βάθος του τούνελ, η δικαστική υπόθεση που αφορά την παραμονή ή όχι του Ηρακλή στην Σούπερ λίγκα και το κατά πόσο μπορεί να ανέβει ο Άρης ως 3ος από την Football League.

Είναι μια υπόθεση που θα τραβήξει αρκετά χρονικά, αλλά όπως αναφέρουμε και σε άλλο άρθρο είναι κοινή επιθυμία τόσο της ΠΑΕ όσο και των οργανωμένων η δικαστική εμπλοκή των κιτρινόμαυρων να υπάρξει μόνο σε περίπτωση που τελεσιδικήσει η υπόθεση του Ηρακλή, χωρίς να εμπλακεί με κανένα άλλο τρόπο ο Άρης. 

Σε κάθε περίπτωση, ο δρόμος είναι ξεκάθαρος πάνω στον οποίο οφείλει να προχωρήσει ο Άρης.

Α. Ο Θόδωρος Καρυπίδης πρέπει να «χτίσει» σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο του Άρη, να κολλήσει το ραγισμένο γυαλί για να προχωρήσει η ομάδα. Και για να γίνει αυτό χρειάζονται πράξεις (αρκετές από τις οποίες έδειξε άλλωστε και ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ τον πρώτο ένα με ενάμιση χρόνο στο τιμόνι της ομάδας) με ουσία και πειστικότητα.

Β. Να δημιουργηθεί η νέα ομάδα που θα πρωταγωνιστήσει άσχετα με το δικαστικό μέτωπο. Θα είναι λάθος να μπει ο Άρης σε μια διαδικασία αναμονής, χωρίς ενέργειες και έργα, περιμένοντας τι και πώς θα γίνει στην υπόθεση Ηρακλή. Άλλωστε, όπως λέγεται κατά κόρον, ο Άρης καλείται να είναι πανέτοιμος σε υψηλό επίπεδο αυτή τη φορά για την νέα χρονιά και η δημιουργία της νέας ομάδας θα έπρεπε να ξεκινήσει «χθες»…

Το «πωλητήριο» Καρυπίδη, η αναμονή για την 3η θέση και το ραγισμένο γυαλί με τον κόσμο

Ο Θόδωρος Καρυπίδης είναι αυτή τη στιγμή ο ρυθμιστής των εξελίξεων για την «επόμενη μέρα» του Άρη, κατέχοντας το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της κιτρινόμαυρης ΠΑΕ (τυπικά η αδελφή του, αλλά ο ίδιος δεν παύει να είναι το «αφεντικό» του ποδοσφαιρικού συλλόγου).

Υπό το βάρος της αποτυχημένης αγωνιστικά χρονιάς και την απώλεια μιας εκ των δυο πρώτων θέσεων που οδηγούν στη Σούπερ λίγκα, αλλά και των έντονων αντιδράσεων που μοιραία επακολούθησαν, έκανε μια πρώτη δημόσια τοποθέτηση το απόγευμα της Τρίτης.

Ο ίδιος μέχρι τώρα είχε να επιδείξει πράξεις: άνοδο της ομάδας στη Γ’ εθνική, μετά από μια χρονιά φιάσκο, καταβολή 1.200.000 ευρώ για το νέο μετοχικό κεφάλαιο, σύσταση νέας ΠΑΕ χωρίς χρέη και παρά τις «σειρήνες» περί αντιθέτου, δημιουργία ενός ρόστερ με ποδοσφαιριστές που είχαν έντονη παρουσία στη μεγάλη κατηγορία, επαναλειτουργία στοιχειωδών δεδομένων για μια ποδοσφαιρική εταιρία, όπως π.χ. η μπουτίκ.

Αυτές οι πράξεις ήταν τα ηθικά πλεονεκτήματά του, τα ατού του, που έδωσαν πίστωση χρόνου και ελπίδα, μέχρι την ολοκλήρωση της φετινής αγωνιστικής χρονιάς, όπου η άνοδος δεν ήρθε. Αποτέλεσμα είναι ο Άρης να έχει βυθιστεί στη δίνη της αβεβαιότητας και της σκληρής κριτικής, με μοναδική χαραμάδα το (εάν και εφόσον προκύψει) το «σωσίβιο» της 3ης θέσης.

Στην πρώτη αυτή δημόσια τοποθέτησή του, δεν είπε πάρα πολλά ο Καρυπίδης, πέρα από μια αυτονόητη ανάληψη των ευθυνών, ενώ εξέφρασε την θέλησή του να έχει το τιμόνι του συλλόγου στη Football League, δηλώνοντας πάντως «ανοιχτός» να πουλήσει, αρκεί να υπάρξει οποιαδήποτε σοβαρή επενδυτική πρόταση.

Επίσης, ουσιαστικά ομολόγησε ότι περιμένει να εξαντλήσει το «χαρτί» της ανόδου, μέσω της 3ης θέσης, γι αυτό άλλωστε έδωσε εντολή στην νομική ομάδα του Ανδρέα Μαλάτου να «ξεσκονίσει» ό,τι αφορά την υπόθεση αυτή και μπορεί να φέρει τον Άρη στη μεγάλη κατηγορία από το παράθυρο.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα γυαλί που έχει ραγίσει και αφορά την σχέση του με τον κόσμο του Άρη και τη δυσπιστία-δυσαρέσκεια απέναντι του. Το παραδέχθηκε κι ο ίδιος αναφερόμενος σε «απογοήτευση και θυμό», αντιδράσεις που αντιλαμβάνεται.

Αυτό το ραγισμένο γυαλί είναι σήμερα ένα σημαντικό αρνητικό σημείο για να προχωρήσει ο Άρης και ο ίδιος ο Καρυπίδης. Για να ξανακολλήσει, χρειάζεται να πείσει με τις απαντήσεις του -που όπως υποσχέθηκε θα αναπτύξει αναλυτικά- με το εάν διαθέτει σχέδιο, χρήματα και φυσικά με τις πράξεις του, ειδικά τώρα «που έμαθε πώς παίζεται το παιχνίδι» , όπως είπε ο ίδιος.

Αποστολή δύσκολη, αλλά εκ των πραγμάτων επιβεβλημένη, εκτός κι αν δρομολογηθούν οι διαδικασίες της «πώλησης».

Το καλοκαίρι που μας έρχεται σίγουρα αναμένεται θερμό…

Μια συγγνώμη και η απάντηση που καλείται να δώσει ο Καρυπίδης: υπάρχουν χρήματα και σχέδιο για την «επόμενη μέρα»;

Ο Άρης πρόδωσε φέτος σε όλα τα επίπεδα τον κόσμο του. Διοικητικά και αγωνιστικά. Μετά και το νέο στραβοπάτημα με την Λαμία (εκεί που έπρεπε και για λόγους ηθικής υπεροχής να ταπεινώσει τον αντίπαλο του και δεν το έκανε), δεν ανεβαίνει μαθηματικά, την ώρα που κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά να πει εάν η συζήτηση για την 3η θέση, μπορεί να αποτελέσει «σωσίβιο» ή θα συμπαρασύρει τελικά την ομάδα σε μια χαώδη αβεβαιότητα.

Ηθικά το ελάχιστο που καλούνται Καρυπίδης, προπονητές και παίκτες είναι να ζητήσουν μια συγγνώμη από τον κόσμο. Μια ειλικρινή συγγνώμη για το πικρό ποτήρι που «πρόσφεραν» σε μια χρονιά, όπου η επιστροφή στη μεγάλη κατηγορία ήταν ο στοιχειώδης στόχος.

Ουσιαστικά και πρακτικά, από κει και πέρα, ανοίγει η συζήτηση για την «επόμενη μέρα». Εκεί που όπως τονίστηκε και χθες, αναζητούνται απαντήσεις και λύσεις.

Τα ερωτήματα που μπαίνουν στο τραπέζι, μπορούν να απαντηθούν μόνο από τον Θόδωρο Καρυπίδη, ο οποίος είναι ο απόλυτος ρυθμιστής σήμερα των εξελίξεων, όντας ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Άρης. Ήταν ο μόνος πέρσι το καλοκαίρι που έβαλε τα χρήματα που απαιτούνταν για να πάρει την πλειοψηφία των μετοχών της ΠΑΕ, την ώρα που δεν εμφανίστηκε κανένας άλλος επιχειρηματίας ή επενδυτής.

Τα ερωτήματα λοιπόν είναι συγκεκριμένα: τι θα κάνει ο Καρυπίδης;

Είναι αποφασισμένος να πουλήσει (ουσιαστικά να παραχωρήσει το μάνατζμεντ, αφού τυπικά δεν μπορεί να πουλήσει τις μετοχές) την ΠΑΕ ή όχι (την ώρα φυσικά που οι επενδυτές (sic) είναι γνωστό ότι δεν πέφτουν με… αλεξίπτωτο στο Χαριλάου);

Έχει χρήματα, αλλά και σχέδιο να εγγυηθεί για την «επόμενη μέρα» του συλλόγου;

Είναι δηλαδή σε θέση να λειτουργήσει ώστε ο Άρης να στηθεί σε ένα πλαίσιο που θα τον επαναφέρει και με αξιώσεις στη μεγάλη κατηγορία (έστω και με ακόμη έναν χρόνο καθυστέρησης);

Οφείλει λοιπόν να δώσει απαντήσεις. Με νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό. Ξεκάθαρες απαντήσεις, κοιτώντας στα μάτια τον κόσμο και μιλώντας αντρίκεια και με ειλικρίνεια.

 

 

Τεράστια η ευθύνη σε Καρυπίδη! Ο κόσμος ζητάει απαντήσεις και λύσεις

Ο Άρης απέτυχε να ανέβει στην Σούπερ λίγκα… Τουλάχιστον αγωνιστικά και μαθηματικά. Μέσα σε ένα θολό και σάπιο ελληνικό ποδόσφαιρο, αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων, ανίσχυρος και… φλύαρος, χωρίς να καταφέρει να πάρει ένα «μεγάλο» παιχνίδι.

Το σημερινό 0-0 με την Λαμία ήταν η κορυφή του παγόβουνου στα τεράστια λάθη εντός κι εκτός των αγωνιστικών χώρων. Mαθηματικά δεν ανεβαίνει ο Άρης. Εάν και εφόσον υπάρξει παράθυρο (πράγμα εξαιρετικά απίθανο) μπορεί να υπάρξει ελπίδα μέσω των αδειοδοτήσεων. Αλλά και πάλι η ουσία δεν αλλάζει, μια και ο Άρης ήταν ο μεγάλος χαμένος της χρονιάς.

Μοιραία. η μεγαλύτερη ευθύνη πέφτει στον μεγαλομέτοχο Θόδωρο Καρυπίδη. Οι ευθύνες του τεράστιες, τα λάθη του συγκεκριμένα:

  1. Λάθος αγωνιστικός σχεδιασμός
  2. Λάθος η στήριξη στον Αναστόπουλο, όταν η ομάδα «φώναζε» για τον κατήφορό της.
  3. Δεν διατήρησε την ισορροπία στα αποδυτήρια, εξαιτίας των οικονομικών εκκρεμοτήτων.
  4. Δεν θωράκισε την ομάδα εξωαγωνιστικά, με αποτέλεσμα Απόλλων και Λαμία να πάρουν βαθμούς που δεν τους άξιζαν λόγω των διαιτητικών αποφάσεων. Κατάντια ο Άρης να είναι εκτός των κέντρων αποφάσεων και ανίσχυρος απέναντι σε συλλόγους, όπως ο Απόλλων και η Λαμία. 

Μέσα σε αυτό το κάδρο ο Άρης καλείται να βαδίσει στην επόμενη μέρα. Να αποδράσει από τα προβλήματά του.

Ο κόσμος ζητάει απαντήσεις και λύσεις. Ο Άρης πρέπει να επιστρέψει στη φυσική του θέση και γι αυτό χρειάζονται πράξεις, γενναίες αποφάσεις και όχι λόγια και καφενειακές συζητήσεις.

Ο κόσμος με μάτια ανοιχτά και καθαρό μυαλό απέναντι σε προκλήσεις και «παγίδες»

Την Κυριακή ο Άρης έχει να δώσει ένα αγώνα για την αγωνιστική του αξιοπρέπεια, αλλά και την βαθμολογική ουσία, μια και μαθηματικά υπάρχουν κάποιες (τελευταίες) ελπίδες για την άνοδο. 

Υποδέχεται στο Κλεάνθης Βικελίδης την Λαμία, μια ομάδα που ξεπετάχτηκε από το… πουθενά, καταφέροντας με κραυγαλέο τρόπο να πάρει βαθμούς που δεν δικαιούταν, ενώ πρωταγωνιστεί στο σκάνδαλο της χρησιμοποίησης έξι ξένων παικτών στο παιχνίδι με την Σπάρτη, κατά παράβαση των κανονισμών.

Για χάρη αυτής της ομάδας, που κάνει… μπαμ, ότι βρήκε «πλάτες» έξωθεν (αλλιώς πώς εξηγείται η ολοφάνερη αλλοίωση του πρωταθλήματος;), «θάφτηκαν» ενστάσεις, άλλαξαν οι κανονισμοί, καταργήθηκε κάθε έννοια δικαιοσύνης και κανόνων ποδοσφαίρου, ποδοσφαιριστές «άλλαξαν» άθλημα κι έγιναν… βολεϊμπολίστες.

Ο Άρης έκανε σίγουρα μεγάλα λάθη, τόσο εντός, όσο κι εκτός αγωνιστικών χώρων και τα πληρώνει. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Πέρα από αυτό το γεγονός όμως, δεν αλλάζει τίποτα απ΄ όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και αφορούν στο «σπρώξιμο» μιας ομάδας που δείχνει πρόθυμη να αποτελέσει συνεργάτη ισχυρών δυνάμεων του (κακόμοιρου και υπό διάλυση) ελληνικού ποδοσφαίρου. 

Μέσα σε αυτό το κάδρο, ήρθε χθες να προστεθεί η τεχνητή διοχέτευση προβληματισμού (!!!) της Λαμίας για τον διαιτητή του αγώνα με τον Άρη. Είναι μια ακόμη επίδειξη θρασύτητας, που επιβάλλει στους φιλάθλους των κιτρινόμαυρων μια συγκεκριμένη στάση. Μια στάση υπεροχής, όπως μόνο αυτοί γνωρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, απέναντι στο ρεύμα…

Ο κόσμος του Άρη γνωρίζει τι συμβαίνει, έχει αντιληφθεί πρόσωπα και καταστάσεις, γνωρίζει να παλεύει και καλείται να δώσει μαζικά το παρών, να στείλει το μήνυμα από την κερκίδα με την γνωστή θερμή του συμπαράσταση και φυσικά να έχει τα μάτια του ανοιχτά και καθαρό μυαλό απέναντι σε προκλήσεις ή «παγίδες» που ενδεχομένως θα προκύψουν. 

Θα είναι μια ακόμη νίκη της κιτρινόμαυρης οικογένειας που όχι άδικα την κατατάσσει στην κορυφή, χιλιόμετρα ψηλότερα από ομάδες «πυροτεχνήματα» και… Μπαρτσελόνες με ημερομηνία λήξης.

H ποδοσφαιρική αφρόκρεμα έστειλε το μήνυμα: «Το ποδόσφαιρο έχει ανάγκη τον Άρη, πρέπει να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία»!

Ήταν από τις λίγες φορές που βρέθηκαν τόσες πολλές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες μαζεμένες στο Κλεάνθης Βικελίδης. Η αφορμή ήταν φυσικά το φιλικό για τον Αρτούρ Λεκμπέλο, αλλά το μήνυμα που έστειλε η ποδοσφαιρική αφρόκρεμα προς κάθε κατεύθυνση ήταν ξεκάθαρη: «Ο Άρης πρέπει να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία»!

Δέλλας, Νικοπολίδης, Βόκολος, Νταμπίζας, Κυργιάκος, Βάλλας, Μπασινάς, Τσιάρτας, Γιαννακόπουλος, Καφές, Καραγκούνης, Κούτσης, Κατεργιαννάκης ήταν μερικοί από τους παίκτες που πάτησαν χθες το χορτάρι του γηπέδου Χαριλάου, απέδωσαν τιμή σε έναν πρώην συναθλητή τους, αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια του Άρη, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της, σε αυτό το ιδιαίτερο ραντεβού.

Όλοι τους στις συζητήσεις με τους βετεράνους του Άρη, με τους ανθρώπους του συλλόγου, αλλά και τις δηλώσεις τους on camera τόνισαν την μεγάλη δυναμική που εξακολουθεί να έχει ως όνομα ο «θεός του πολέμου», υπογραμμίζοντας παράλληλα, την μεγάλη ανάγκη που έχει το ποδόσφαιρο από έναν «δυνατό Άρη». Η ατάκα ότι: «Το ποδόσφαιρο έχει ανάγκη τον Άρη, πρέπει να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία» δεν ήταν σχήμα λόγου, αλλά πραγματικό πιστεύω όλων.

Φυσικά, εδώ χωράει μεγάλη συζήτηση για το βάρος (και οι τεράστιες ευθύνες) που έχει στις πλάτες της η διοίκηση του Άρη για να κάνει πράξη το παραπάνω, αλλά και όλοι όσοι ασχολούνται υγιώς με το ποδόσφαιρο, κατά πόσο μπορούν να εξασφαλίσουν τις συνθήκες επιστροφής ομάδων, όπως είναι οι κιτρινόμαυροι στην φυσική τους θέση.

Γιατί με τα όσα νοσηρά είδαμε και φέτος, το ελληνικό ποδόσφαιρο «κάνει ό,τι μπορεί» για να κρατήσει μακριά τον Άρη από την επιστροφή του…

Τα λόγια τελείωσαν, τεράστιες οι ευθύνες, μην ταλαιπωρείτε άλλο τον κόσμο του Άρη: Βρείτε τον τρόπο να ανεβάσετε την ομάδα!

Από λόγια χορτάσαμε! Τώρα πρέπει να μιλήσουν οι πράξεις! Έστω και τώρα, έστω κι αν μοιάζει να είναι αργά. Το μήνυμα μετά το χαρακίρι στις Σέρρες είναι σαφέστατο και δεν χωράει καμία αμφισβήτησης Βρείτε τον τρόπο να ανέβει η ομάδα! Ο λαός του Άρη ταλαιπωρήθηκε… Δεν αντέχει άλλο! Κουράστηκε από λόγια, υποσχέσεις, κυνήγι «μαγισσών».

Η αγωνιστική άνοδος απομακρύνεται οριακά. Μοιάζει πλέον περισσότερο με θαύμα. Οι ευθύνες είναι γνωστές. Λάθος αγωνιστικός προγραμματισμός, καθυστερημένες αποφάσεις που αποδείχθηκαν καταδικαστικές. Προβλήματα εσωτερικά που αντί να λυθούν, ρίζωναν μέσα στ’ αποδυτήρια.

Απουσία διοικητικής πυγμής και σχεδίου… Δεν μπορεί η Λαμία και ο Απόλλων να είναι πιο ισχυροί ΕΚΤΟΣ γηπέδων. Είναι κατάντια…

Έχουν απομείνει έξι αγωνιστικές. Παίκτες, προπονητής, τεχνικό επιτελείο οφείλεται το πέντε στα πέντε (μια και ο ένας αγώνας είναι με Πανθρακικό που αποσύρθηκε…)

Όσον αφορά την διοίκηση Θόδωρου Καρυπίδη, όλα είναι ξεκάθαρα. Πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Έστω και τώρα. Τόσο εντός της ομάδας με τα λάθη που έγιναν, όσο και εκτός των «τειχών».

Κυνηγήστε μέχρι τέλους την τιμωρία της Λαμία, για το ΣΚΑΝΔΑΛΟ Ντουμιρσάι. Αν χρειαστεί βάλτε τα με θεούς και δαίμονες! Μόνο έτσι θα εξιλεωθείτε απέναντι στον κόσμο του Άρη, που συνεχίζει να υποφέρει! 

Μόνο πράξεις, ξεχάστε τα όλα τα υπόλοιπα…

To… πούλμαν και οι επενδύσεις της εσωστρέφειας

Ο Άρης χρόνια τώρα έχει να παλέψει ανάμεσα στους πολλούς και φυσικούς του εχθρούς και αντιπάλους εντός κι εκτός των γηπέδων και τη δική του εσωστρέφεια, την αυτοκαταστροφική νοοτροπία, αλλά και μικροπολιτική των «άγνωστων… γνωστών» στην πλάτη των προσωπικών συμφερόντων.

Ένα διπλό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας και το από ποια οπτική γωνία βλέπει κάποιος τα πράγματα, έρχεται με βάση την πρόσφατη επικαιρότητα, σε συνδυασμό με τα μηνύματα που έχουν φτάσει (και) στο PRESSARIS.

Το πρώτο: πριν μερικούς μήνες ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ Άρης Νίκος Λάσκαρης… τόλμησε να εκστομίσει (!) κάτι και αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο να συμμετέχει σε μια επενδυτική προσπάθεια (όχι μόνος του, αλλά να είναι και αυτός ενεργά παρών) εφόσον αναπτυχθούν οι κατάλληλες συνθήκες, με τη συμμετοχή-ενεργοποίηση ξένων κεφαλαίων, ώστε να γίνει ένα μεγάλο αθλητικό εμπορικό κέντρο εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Σχολιάστηκε με καχυποψία, έφτασε να… χλευαστεί ακόμη και από μέλη της κιτρινόμαυρης οικογένειας.  Λίγα χιλιόμετρα πιο… πάνω, παρουσιάστηκε η συμμετοχή του μεγαλομετόχου με 15% στο 67% της κοινοπραξίας ξένων συμφερόντων (Γαλλικών και Γερμανικών) στην ενδεχόμενη ανάληψη του ΟΛΘ (λιμάνι Θεσσαλονίκης), ως θρίαμβος, ως τεράστια επενδυτική μαγκιά…

Το δεύτερο: η ΚΑΕ Άρης αποφάσισε για πρακτικούς και ουσιαστικούς λόγους (π.χ. διευκόλυνσης των υψηλόσωμων αθλητών, αυτονομία κινήσεων, σπατάλη χρόνου κ.α.) να χρησιμοποιεί σε κάποια ταξίδια της 4-5 ωρών στην ελληνική επικράτεια το ειδικά διαμορφωμένο πούλμαν της. «Σταυρώθηκε» η διοίκηση, ειπώθηκαν σχόλια για όλα τα γούστα, πολλά μνημείο… εσωστρέφειας. Χθες, οι παίκτες του Παναθηναϊκού που έχουν πολλοί πάρει τρεις και τέσσερις κούπες Ευρωλίγκας και ουκ ολίγες στα ελληνικά πρωταθλήματα (αρκετοί από τους οποίους είναι και… απλήρωτοι, μια και ναι, γίνεται αυτό και στον Παναθηναϊκό), εξαναγκάστηκαν από τον μεγαλομέτοχό τους να γυρίσουν μέσα από την αφιλόξενη και επικίνδυνη Τουρκία με πούλμαν σε ταξίδι 15-16 ωρών. Η απόφαση αυτή, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα χαρακτηρίστηκε ως… μαγκιά και λεβεντιά. Σημεία των καιρών.

Tα αναφέρουμε ξεκάθαρα υπογραμμίζοντας την λέξη νοοτροπία. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Με αυτή την νοοτροπία θα χρειαστεί μεγάλος κόπος και χρόνος για να… αποδράσει ο Άρης από τα πάθη του, δείχνοντας ότι στην πορεία των χρόνων δεν διδάσκεται από τα λάθη του, παραμένοντας εγκλωβισμένος σε παρεάκια και την λογική του «εγώ» και όχι του «εμείς».

 

 

Tο «χαρτί» Τζεμπούρ κάηκε για φέτος… Ό,τι λάθος έγινε, έγινε, αλλά τώρα ο Άρης «καίγεται» μόνο για την άνοδο!

Ο Ραφίκ Τζεμπούρ ήταν η πιο ηχηρή μεταγραφή του Άρη φέτος το καλοκαίρι και μια από τις πιο πομπώδεις μεταγραφές στο ελληνικό φτωχό «παζάρι». Προφανώς ο Θόδωρος Καρυπίδης και οι συνεργάτες του πόνταραν στο βάρος του ονόματος του, στην εμπειρία του και -σύμφωνα με όσα είπε κι ο ίδιος ο Γαλλοαλγερινός σε εκείνη την παρουσίαση… περασμένα μεσάνυχτα πριν μερικούς μήνες -στην δίψα του να αποδείξει ότι παραμένει ο γνωστός «βομβιστής».

Η «βόμβα» δεν έσκασε ποτέ στο γήπεδο, μια και ο Τζεμπούρ ουσιαστικά δεν… φάνηκε στο γήπεδο για διάφορους λόγους. Έγιναν λάθη και από τις δυο πλευρές. Και από τον παίκτη και από την πλευρά του Άρη, αλλά σήμερα που μιλάμε – κι ενώ οι κιτρινόμαυροι παίζουν με την πλάτη στον τοίχο- αυτό δεν είναι το ζητούμενο.

Το «χαρτί» του Τζεμπούρ κάηκε. Για φέτος τουλάχιστον. Έχει τριετές συμβόλαιο, μπορεί όλα να εξελιχθούν διαφορετικά σε λίγους μήνες, στη νέα αγωνιστική περίοδο, με την προϋπόθεση ότι ο Άρης θα είναι στη φυσική του θέση. Υπό το πρίσμα αυτό ο Άρης δεν μπορεί να κοιτάξει πίσω. Δεν μπορεί να μπει στη διαδικασία τι έγινε λάθος, ποιος φταίει, να αποπροσανατολιστεί από τον στόχο.

«Καίγεται» για την άνοδο, θέλει να την πετύχει, για να μην… καεί κι ο ίδιος, μπαίνοντας στη δίνη ενός νέου κυκλώνα με τα… φαντάσματα να χορεύουν για μια ακόμη φορά.

Δεν λέμε ότι πρέπει να… κουκουλωθούν καταστάσεις. Κάθε άλλο. Αλλά τώρα προέχει η απόλυτη συγκέντρωση για να έρθουν οι βαθμοί, οι νίκες και να καλυφθεί η διαφορά ώστε στο τέλος να επιτευχθεί η επιστροφή στη Σούπερ λίγκα. Τότε με καθαρό μυαλό, αυτογνωσία και θάρρος μπορεί να γίνει το «ταμείο». Για όλους και για όλα…

To Top